Απορίας άξιον πως αντιλαμβάνονται οι της περιφερειακής αρχής εντός της αναχρονιστικής τους κανονικότητας, στα όρια της οποίας κινούνται, την πραγματικότητα και την κρισιμότητά της.
Διαβάζοντας την δήλωση με την οποία η περιφερειάρχης κ. Κράτσα απαντά στους εκπροσώπους φορέων του τουρισμού της Ζακύνθου, σε τοποθέτησή τους σχετικά με την θέση της περιφερειακής αρχής στο ζήτημα των εξορύξεων των υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, απλά χαμογέλασα!
Ένιωσα στιγμιαία αμηχανία που όμως αμέσως ξεπέρασα, γιατί είναι αλήθεια πως δεν περίμενα από έμπειρο πολιτικά στέλεχος, όπως η ίδια φροντίζει να μας επισημαίνει υπογράφοντας, ένα τέτοιο ατόπημα σε δημόσιο διάλογο.
Εξηγώντας, να επιχειρηματολογήσει με τόσο φτηνή τεκμηρίωση, υποτιμώντας όχι μόνο τους συμμετέχοντες στο διάλογο αλλά και όλους όσους τον παρακολουθούν, υποστηρίζοντας ότι μετά από την πολύωρη συζήτηση του θέματος στο συμβούλιο του Αργοστολίου στις 23 Νοέμβρη, δεν πάρθηκε απόφαση !
Όταν η πρόταση των εισηγούμενων παρατάξεων αλλά και των φορέων που ζήτησαν τη συζήτηση αναφερόταν σε λήψη απόφασης.
Ασφαλώς γνωμοδοτική, καθώς αυτός είναι ο καθορισμένος ρόλος του Π.Σ. σε αυτό το θέμα (πολύ κακώς), πλην όμως ΑΠΟΦΑΣΗ.
Και βέβαια ήμουν παρών στη δραματική συνεδρίαση και είδα την σκηνοθετική προσπάθεια της κυρίας Κράτσα και της παράταξής της, υποστηριζόμενη με κυβερνητική τεχνοκρατική βοήθεια, συνεπικουρούμενη από τις αυλικές της παρουσίες, ώστε να υπερψηφιστεί ένα ψήφισμα το οποίο αποτελεί απόφαση της πλειοψηφίας του Π.Σ. Ιόνιων νησιών.
Γνωμοδότησαν λοιπόν υπέρ της απόφασης της κυβέρνησης η οποία, προχωρώντας ένα βήμα ακόμη από αυτά του ΣΥΡΙΖΑ, παραχωρεί πλήρη δικαιώματα στις εξορυκτικές εταιρίες εξαφανίζοντας κάθε δημόσιο έλεγχο και αναλαμβάνοντας πολύ βαριές υποχρεώσεις που θα επιφορτίσουν βέβαια τους Έλληνες πολίτες και ιδιαίτερα τους πολίτες του Ιονίου.
Γενικολογώντας αυτά γιατί σε επόμενο καιρό σίγουρα θα αναφερθούν οι λεπτομέρειες που θα πρέπει να μάθει ο κάθε πολίτης ώστε να τεκμηριώσει τη θέση του, ενάντια σ’αυτές τις αποφάσεις των κυβερνήσεων που φέρουν την ευθύνη.
Ωστόσο επειδή ο χρόνος κυλά κατά μας και επειδή όπως πιστεύω θα έρθουν και άλλες αναμετρήσεις για να καταλήξει αυτός ο αγώνας, μ’αυτούς που φέρνουν την καταστροφή, πρέπει να περάσουμε σε επόμενες δράσεις καθώς με περίσσιο θράσος χρησιμοποιούν ψευδή προπαγάνδα για να διασκεδάσουν τις αντιδράσεις των πολιτών.
Πιστεύω λοιπόν ότι τούτη τη στιγμή οι πολίτες πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όπλο που μας δίνει ο ίδιος ο θεσμός.
Ένα όπλο που ο νομοθέτης ή οι νομοθέτες το συμπεριλαμβάνουν στο νομοθέτημά τους σαν περιτύλιγμα «δημοκρατικό» και που δεν φαντάζονται και δεν θέλουν κάποτε να γίνει η χρήση του.
Αυτό το όπλο είναι το «περιφερειακό δημοψήφισμα» που προβλέπεται από τον νόμο «Κλεισθένη» για την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν σε μεγάλα ζητήματα που εγείρονται στις τοπικές κοινωνίες χρειάζεται επανατοποθέτηση των πολιτών.
Μετά από συζητήσεις με συμπολίτες συναγωνιστές συμφωνήσαμε πως τούτη την κρίσιμη στιγμή η επίκληση αυτής της δυνατότητας σχεδόν επιβάλλεται.
Είναι το σημείο εκείνο που το Ιόνιο κίνημα κατά των εξορύξεων πρέπει δυναμικά να ανεβάσει το επίπεδο δράσεων, δείχνοντας ισχύ, επιδιώκοντας από νέο μονοπάτι το πλάτιασμα του μετώπου αντίδρασης.
Για να μην παρερμηνευτώ και ταυτιστώ με την πρόταση του Θ. Γαλιατσάτου στο Π.Σ. για το ΑΝΑΣΑ που έκανε λόγο επίσης για τοπικό δημοψήφισμα, λέω λοιπόν ότι ο τρόπος που κατατέθηκε με βρίσκει εντελώς αντίθετο αλλά και με υποψιάζει! Εδώ σταματώ το σχολιασμό προς το παρών.
Μια τέτοια προσπάθεια χρειάζεται συμμετοχή των φορέων για τεκμηριωμένη λεπτομερή ενημέρωση των πολιτών ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΟ ΙΟΝΙΟ, και το αίτημα που θα υποστηριχτεί από τους πολίτες, θα πηγάζει από αυτούς και θα έχει γίνει κτήμα τους μαζί με την πίστη για το νικηφόρο αποτέλεσμα.
Ακούστηκε άποψη (δυστυχώς αριστερή) ότι το δημοψήφισμα είναι περιττό καθώς το ρόλο αυτόν τον εξυπηρετούν οι αιρετοί. Δηλαδή την εκπροσώπηση των πολιτών και την μεταφορά της άποψής τους στην κεντρική εξουσία?
Αν όντως συνέβαινε αυτό τότε δεν θα είχαμε συμβούλια παρωδίες. Έμμεσα δεχόμαστε ότι οι αιρετοί όλες τις φορές εξυπηρετούν το συμφέρον των πολιτών, πράγμα που προσωπικά δεν δέχομαι χωρίς να αναφερθώ τώρα σε παραδείγματα ή στους λόγους που τους οδηγούν στις πράξεις τους.
Και επειδή δεν έχουμε όλους όσους αιρετούς χρειαζόμαστε, και επειδή δεν έχουμε το χρόνο να τους επιμορφώσουμε και να τους συμμορφώσουμε ας κάνουμε οι πολίτες μερική από τη δουλειά τους!
Αν αποφασιστεί τέτοιο βήμα τότε ήδη πρέπει οργανώνεται η προσπάθεια γιατί σε αυτή την προσπάθεια θέλουμε σύμμαχο και το χρόνο!

Ας επανέλθουμε στο προσκήνιο με πιο μεστό βήμα να δυναμώσουμε ακόμα περισσότερο βάζοντάς τους πιο δύσκολα!

Από το fb του Γιάννη Διγαλέτου