Τελικά έχει δίκιο ο αναπληρωτής δημάρχου Διονύσης Λυκούδης: Το «ΝΕΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ» που διατυμπανίζει η Δημοτική Αρχή είναι γεγονός!

Μόνο που γίνεται όχι δια της δημιουργίας, αλλά δια της …καταστροφής!

Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία: Η ανικανότητα είναι ταυτόσημη έννοια με την Δημοτική Αρχή και αποτελεί δεύτερη φύση της!

Όχι, δεν δεχόμαστε την άποψη που έχει εκφραστεί και δημόσια πως συνειδητά η Δημοτική Αρχή κατάστρεψε ή άφησε να καταστραφούν εμβληματικά στοιχεία της πόλης για να μην θυμίζουν ούτε τους δημιουργούς τους Δημάρχους, ούτε και το Αργοστόλι που ξαναχτίστηκε με πόνο, δάκρυ και πολύ αγώνα από το 1953 και δώθε.

Η δικιά μας άποψη είναι ότι το «ΝΕΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ» της ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ είναι δημιούργημα της ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής Παρίση/Λυκούδη με τη σύμπραξη της ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ της μείζονος αντιπολίτευσης υπό την ηγεσία του Θ. Μιχαλάτου!

Ιδού γιατί:

  •  Λόγω ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής καταστρέφεται το σήμα κατατεθέν του μετασεισμικού Αργοστολίου «το γουλόστρωτο» επειδή δεν μπόρεσε να αφουγκραστεί τη σημαντικότητα για την πόλη του έργου και το άφησε στην τύχη του, ενώ η μείζονα αντιπολίτευση λόγω ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ δεν έλεγξε ως όφειλε την Δημοτική και την Κεντρική εξουσία και όταν το έπραξε έγινε …εκ των υστέρων και μάλιστα όχι από την παράταξη ή έστω τον επικεφαλή της Θ. Μιχαλάτο αλλά ένα ικανό και ίσως μοναδικό, κατά τα άλλα στέλεχος της τον Διονύση Μινέτο. Γι’ άλλη μία φορά ο Θ. Μιχαλάτος «σύρθηκε» πίσω από τις θέσεις ενός στελέχους του.

Όχι λοιπόν δεν ήταν ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ επιλογή της Δημοτικής Αρχής να μην ενδιαφερθεί για «το γουλόστρωτο» και να σβήσει έτσι ένα έργο που είναι ταυτισμένο με τον Αλέκο Καλαφάτη. Ήταν ζήτημα ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της να κρατήσει ψιλά την ιστορία της πόλης και να διατηρηθούν τα εμβληματικά της στοιχεία.

  •  Λόγω ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής και με πρόσχημα το κόκκινο σκαθάρι αφέθηκαν (ή πλημμελώς αντιμετωπίστηκε) να καταστραφούν τα φοινίκια που χαρακτήριζαν το Αργοστόλι σε πολλά σημεία του, Πλατεία Βαλλιάνου, Καμπάνα, οδό Ριζοσπαστών, Κούταβος.

Η καταστροφή ολοκληρώθηκε με τη συμβολή της ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ της μείζονος αντιπολίτευσης να ελέγξει τη Δημοτική Αρχή, έτσι που τελικά το Αργοστόλι έχει γίνει ένα αποκρουστικό νεκροταφείο φοινικιών!

Οι προθέσεις της Δημοτικής Αρχής φάνηκαν με την αντικατάσταση των φοινικιών από τους άσχετους με το περιβάλλον της Κεφαλονιάς …κοκκοφοίνικες σαν στοιχείο της νέας τάξης πραγμάτων που πρέσβευαν οι Παρίσης-Λυκούδης, ακόμη και με ωμή παραβίαση εγκεκριμένων μελετών όπως στην παραλία.

Η συλλογική μνήμη του Αργοστολίου που συνδέεται με τα φοινίκια τουλάχιστον σε τρία ιστορικά σημεία της πόλης, την Κεντρική Πλατεία Βαλλιάνου, την οδό Ριζοσπαστών και την Πλατεία Καμπάνας δυστυχώς επλήγη ανεπανόρθωτα, όχι από το κόκκινο σκαθάρι αλλά την εγκληματική ολιγωρία της Δημοτικής Αρχής να το αντιμετωπίσει.

Ναι, οι εικόνες της σημερινής Πλατείας Βαλλιάνου, της σημερινής οδού Ριζοσπαστών και της σημερινής Πλατείας Καμπάνας αποτελούν το έμβλημα και την ταυτότητα του ΝΕΟΥ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ που διατυμπανίζει η Δημοτική Αρχή Παρίση/Λυκούδη και ευλογεί η αντιπολίτευση Μιχαλάτου. Είναι εικόνες παρακμασμένης πόλης!

  •  Λόγω ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής να κρατήσει ζωντανά, καθαρά και αξιοπρεπή τα πάρκα της πόλης, πολύ περισσότερο όταν κάποια από αυτά είναι μνημεία της συλλογικής μνήμης της Κεφαλονιάς κατέρρευσε μαζί τους και η ιστορία της πρωτεύουσας της Κεφαλονιάς του Αργοστολίου ! Ο ιστορικός Κήπος του Νάπιερ («το Κουτούπι» για τους παλιούς Αργοστολιώτες) με το Μνημείο των Ηρώων αφέθηκε να καταρρεύσει όχι για να σβηστεί η μνήμη, όπως λέχτηκε, πως ο Μάκης Φόρτες του ξανάδωσε τη χαμένη από το 1953 ιστορική του αξία, αλλά λόγω ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής να το διατηρήσει. Όπως το ίδιο συνέβη πρόσφατα με την ανεκδιήγητη ενέργεια να κοπούν όλα τα πεύκα από το άλσος που περιέβαλε το μνημείο των Ριζοσπαστών («το περιβολάκι» στην Αργοστολιώτικη γλώσσα, που προφανώς αγνοούν Παρίσης και Ματιάτος) και να αλλοιωθεί εντελώς η φυσιογνωμία άλλου ενός εμβληματικού σημείου της πόλης, με τις δικαιολογίες να ηχούν σαν ένοχη ομολογία.

Η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ του Θ. Μιχαλάτου να ορθώσει όχι στείρο αντιπολιτευτικό λόγο αλλά γόνιμο κριτικό λόγο για να μην αμαυρωθεί η ιστορική μνήμη της πόλης είναι εμφανής.

Τα ίδια ισχύουν για την ολοκληρωτική εγκατάλειψη της ιστορικής εισόδου της πόλης στα πάρκα του Κουτάβου και των Λυκιαρδοπουλάτων.

Από μνημεία ηρώων και τιμής του Αργοστολίου κατάντησαν ΜΝΗΜΕΙΑ ΝΤΡΟΠΗΣ!

  •  Λόγω ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής εγκαταλείφτηκε το ιστορικό κτίριο του Θαλασσόμυλου και ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ και όχι λόγω συνειδητής επιλογής, όπως γράφτηκε, για να σβήσει άλλο ένα έργο του Α. Καλαφάτη. Τα ίδια ισχύουν και με τον Πλατύ Γιαλό την ιστορική παραλία του Αργοστολίου που εγκαταλείφθηκε στην τύχη του και ρήμαξε, με τη συμβολή εδώ των ιδιωτικών συμφερόντων που ωφελήθηκαν από την αδρανοποίηση της δημοτικής επιχείρησης.

Η σιωπή της μείζονος αντιπολίτευσης αναδεικνύει την ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ Μιχαλάτου να αντιληφθεί πως μια πόλη στέκεται στο χρόνο με σεβασμό στην ιστορία και τα εμβληματικά στοιχεία που την αναδεικνύουν. Η καταστροφή Θαλασσόμυλου και Πλατύ Γιαλού επί δημαρχίας Παρίση συντελέστηκε, δυστυχώς, με τη σιωπή της ανεπάρκειας Μιχαλάτου.

  •  Λόγω ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής οκτώ χρόνια βολοδέρνει να τελειώσει το έργο της κοινωνικής ταυτότητας του Αργοστολίου από τις αρχές του 20ου αιώνα το Δημοτικό Γηροκομείο Αργοστολίου. Όλο τελειώνει και …τελειωμό δεν έχει. Ένα σύγχρονο «Γεφύρι της Άρτας» που αποτελεί το ΜΝΗΜΕΙΟ της ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της Δημοτικής Αρχής Παρίση και ταυτόχρονα της ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ της αντιπολίτευσης Μιχαλάτου αφού δεν έχει βρει μισή (όχι ολόκληρη…μισή) κουβέντα να αρθρώσει όχι αντιπολιτευτικά αλλά δημιουργικά αφού οκτώ χρόνια φτιάχνεται το νέο Γηροκομείο και δεν λένε να το τελειώσουν.
  •  Και, τέλος, τα τρία έργα ανάπλασης της Κεντρικής Πλατείας, της οδού Βαλλιάνου και της Παραλίας από Γέφυρα μέχρι Λαχαναγορά που λανσάρονται σαν «οι κρεμαστοί κήποι του νέου Αργοστολίου» (έτσι ακριβώς χαρακτηρίστηκαν από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Δ. Λυκούδη σε επίδειξη πρωτοφανούς αλαζονείας,  δίχως ίχνος αυτογνωσίας!) δίνουν το στίγμα μιας ξαφνιασμένης και αλλόκοτης αισθητικής… Σε αυτά τα έργα δεν υπάρχει ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ αλλά κάτι χειρότερο: Υπάρχει η αισθητική και η αντίληψη της μεγαλομανίας που πουλάει …«φύκια για μεταξωτές κορδέλες» στο λαουτζίκο και πριν καν παραληφθούν αποκαλύπτεται το τσίπικο της κατασκευής τους.

Το μόνο ευοίωνο στοιχείο είναι πως οι δημοτικές εκλογές είναι σε μόλις 6 μήνες από σήμερα στις 26 Μαΐου, οπότε και …τέρμα τα ψέματα με «κάθε κατεργάρη στον πάγκο του»!

Αναδημοσίευση από www.kefalonianmantata.gr