Επίσκεψη του 6ου αμερικανικού στολου, στο Αργοστόλι…
Την δεκαετία του 60, μας ήρθε στο νησί ο Αμερικανός στόλος..
Το μεγαλοπρεπες αεροπλανοφορο, Τζον Κένεντι, με τα της συνοδείας του…
Η θάλασσα, από τους Βαρδιανους, μέχρι μέσα στο λιμάνι, γέμισε από πολεμικά πλοία…
Χιλιάδες αμερικανοι ναύτες, πλημμυριζαν, καθημερινά την πόλη μας…
Πολλοι εξ ημών, είχαν την τύχη, να επισκεφτούν τα καράβια, και ιδιαίτερα, το αεροπλανοφορο…
Να δουν από κοντά, την ναυαρχίδα, με τα εντυπωσιακά αεροπλάνα…
Το καμάρι του στόλου…
Στο Αργοστόλι μας, ότι τουριστικό υπήρχε στην πόλη, ξεπουληθηκε…
Σουβενίρ, καρτ ποστάλ και όλα τα συναφή…
Τα οινοπνευνατωδη ποτά, όλων των ειδών, ομοίως…
Πολλά σπίτια, ιδιαίτερα, στην παραλιακή, ενοικιαστηκαν, έναντι υψηλής αμοιβής, πολλές μέρες πριν, από επιτηδειους, που ακολουθούσαν, την διαδρομή, του στόλου…
Μετατράπηκαν, σε νυκτερινα κέντρα διασκέδασης, των ναυτων, με όλα τα απαραίτητα…
Η ζωή των συμπολιτών, έγινε αφόρητη…
Απο την οχλαγωγια, από τους μεθυσους…
Γυναίκα, οποιασδήποτε ηλικίας, δεν μπορούσε, να κυκλοφορήσει…
Τις ενοχλούσαν, λεκτικά, αλλά και πιο έντονα…
Οι καβγάδες μεταξύ τους συχνοι… Αλλά και με τους ντόπιους, που αυτοοργανωθηκαν, για να τους αντιμετωπίσουν…
Διότι, σε άλλους ενοχλούσαν, την μάνα, αδερφή, γυναίκα κλπ…
Ο Μακρύς Γιαλός, έγινε το θέρετρο, των διακοπών τους…
Οι ατρακτοι, απεβιβαζαν συνεχώς, λουομενους…
Πολλοι Αργοστολιωτες, έφτιαξαν μποτεγκες, να εκμεταλλευτουν την αδυναμία τους, στο πιοτό…
Ουαν μπύρ, Ουαν ντολλαρ, επικρατούσε, παντού…
Γρήγορα όμως, οι προμήθειες του Νησιού τελείωσαν, από τη μεγάλη ζήτηση…
Όταν έβγαιναν, στην παραλία, μετέφεραν μαζί τους, σε μεγάλους μεταλλικους κάδους, και τα απαραίτητα…
Μπύρες, λουκάνικα, βούτυρα κλπ..
Όταν το σούρουπο έφευγαν, οι περισσότεροι μεθυσμένοι, τα παρατουσαν, ότι έμενε..
Και τότε έβγαινε τσάρκα, το ψιλολοι μας…
Πόσα άθικτα πακέτα,με λουκάνικα, μπέικον (πρωτογνωρα) τότε, βούτυρα, ζαμπόν, μπύρες αμερικάνικες, κόκα κολες, πρωτογνωρες επίσης, κλπ…
Τα μάζευαν και τα πήγαιναν, στα σπίτια τους…
Αυτό, που είχε κάνει μεγάλη εντύπωση, ήταν κάτι βάζα, με ένα κίτρινο περιεχόμενο, που εμενε σε αφθονία…
Ναυτικοί της εποχής, λέγανε, πώς είναι ένα είδος βουτύρου, που βγαίνει από κάποιο ξύλο…
Μετά αρκετά χρόνια, μάθαμε πως ήταν, η μουστάρδα…
Στον στόλο, επίσης υπηρετουσαν, και πολλοί Έλληνες, που ζούσαν στην Αμερική…
Φεύγοντας από το Νησί μας, άφησαν αρκετά χρήματα σε δολάρια, πολλες προμήθειες, από τα αναφερόμενα προϊόντα, και πολλούς μεταλλικους κάδους, που χρησιμοποιήθηκαν, για τα σκουπίδια, μιας και δεν υπήρχαν, δημοτικοί…
Παντελη, έλλειψη οινοπνευματειδων, μέχρι την αποκατάστασης τους…
Αλλά το κυριότερο…
