Ενας άξιος αξέχαστος ρασοφορος, που Τίμησε, τον ρόλο του..
Πρώτος σε κοινωνική προσφορά, κοντά στην νεολαία, αλλά και σε όποιον είχε την ανάγκη του…
Απο μικρό παιδί, όταν ακόμα δούλευε στα παλιά ΚΤΕΛ, στην παραλία, είχε δείξει την κλίση του…
Την αγάπη του, για την Εκκλησία, τον συνάνθρωπο του, αλλά και για το γλέντι…
Σαν τον Χριστό, προβαλλε και τις δύο διαστάσεις…
Την ανθρώπινη, με την αγάπη του στον χορό, αλλά και την θεϊκή, με την συνεισφορά στο ποίμνιο…
Ποσο κόσμο είχε βοηθήσει, κανείς δεν ξέρει, γιατί εφαρμοζε, αυτά που πρεσβευε…
Ήταν παντού…
Στις οικοδομές, στους φούρνους, για το καλό των άλλων…
Τέτοιους παπάδες, θέλει η κοινωνία μας..
Κοντά τους, όπως Αυτός…
Και πάντα να μην τους λησμονούμε…
Ένα κεράκι στην μνήμη του…
Μία προσευχουλα, για την ψυχούλα του…
