Μια κραυγή απόγνωσης φτάνει στα γραφεία του Υπουργείου Εργασίας, καθώς ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Πασχόντων από Καρδιοπάθειες καταγγέλλει την αδιαφορία της Πολιτείας απέναντι σε χιλιάδες συνανθρώπους μας με σοβαρά καρδιαγγειακά προβλήματα. Με μια επιστολή-γροθιά στο στομάχι, ζητούν επιτακτικά να τεθούν επί τάπητος τα ζητήματα που αφορούν την ασφαλιστική και συνταξιοδοτική μεταχείριση των χρονίως ασθενών.
«Εργασία μέχρι τέλους»: Η σκληρή πραγματικότητα
Αν και η ιατρική κοινότητα τονίζει διαρκώς ότι οι καρδιοπαθείς χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα και αποφόρτιση από το στρες της καθημερινότητας, το ελληνικό σύστημα τους επιβάλλει να εργάζονται μέχρι και τα 67 τους έτη. Οι περισσότεροι εξ αυτών δεν λαμβάνουν καμία απολύτως ελάφρυνση, ακόμα και όταν φέρουν αναγνωρισμένο ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%.
Το ψυχικό και σωματικό βάρος είναι τεράστιο. Οι καρδιοπαθείς συχνά βιώνουν κρίσεις, χρειάζονται επανειλημμένες νοσηλείες, ενώ η καθημερινή φαρμακευτική αγωγή είναι απαραίτητη για την επιβίωσή τους. Ωστόσο, η Πολιτεία επιμένει να αγνοεί το αυτονόητο: ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθουν σε πλήρες ωράριο και πίεση εργασίας για δεκαετίες.
Σύνταξη πείνας και επιδόματα-φάντασμα
Σύμφωνα με την επιστολή του Συνδέσμου προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, οι σημερινές αναπηρικές συντάξεις κυμαίνονται κοντά στα 400 ευρώ – ποσό που δεν επαρκεί ούτε για τα βασικά. Τα δε επιδόματα είναι σπάνια και χορηγούνται με αυστηρότατα και σχεδόν απαγορευτικά κριτήρια.
Δεν πρόκειται για μια μικρή κοινωνική ομάδα. Πρόκειται για χιλιάδες ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα, την πιο διαδεδομένη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Η αδιαφορία απέναντί τους ισοδυναμεί με κοινωνικό αποκλεισμό.
⚖️ Οικονομικά αδιέξοδα: Η εξαγορά πλασματικών ετών είναι πολυτέλεια
Ένα από τα πιο εύλογα αιτήματα του Συνδέσμου είναι η μείωση του κόστους εξαγοράς πλασματικών ετών για όσους πάσχουν από βαριά καρδιοπάθεια. Η σημερινή τιμή – που μπορεί να αγγίζει τα 176 ευρώ μηνιαίως ανά έτος – είναι απαγορευτική για τους περισσότερους, ιδίως όταν το μηνιαίο εισόδημα μετά βίας φτάνει τα 500 ευρώ.
Ο Σύνδεσμος προτείνει οριζόντια μείωση του κόστους κατά 20% για όσους φέρουν ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%. Ένα μέτρο που δεν θα επιβαρύνει σημαντικά το κρατικό ταμείο, αλλά θα προσφέρει αξιοπρέπεια και προοπτική σε ανθρώπους που έχουν δώσει ήδη μάχες για να κρατηθούν στη ζωή.
Προτάσεις που σώζουν ζωές
Στο ίδιο υπόμνημα προτείνονται επίσης δύο βασικά μέτρα στήριξης:
-
Αύξηση των ημερών επιδοτούμενης ασθένειας από 300 σε 500, για όσους αδυνατούν να εργαστούν συνεχώς λόγω της κατάστασης της υγείας τους.
-
Αύξηση των ημερών επιδοτούμενης ανεργίας, πάλι από 300 σε 500, ώστε να μην οδηγούνται στην πλήρη ανέχεια όσοι χάνουν τη δουλειά τους λόγω ασθένειας.
Όπως επισημαίνεται, τα παραπάνω μέτρα δεν απαιτούν τεράστιους πόρους. Αντιθέτως, αποτελούν μια επένδυση στη στήριξη ευάλωτων πολιτών, που ζητούν απλώς να ζουν με αξιοπρέπεια.
Στόχος: Ραντεβού με την Υπουργό
Η επιστολή δεν μένει μόνο στις προτάσεις. Ζητά επιτακτικά μια προσωπική συνάντηση με την Υπουργό Νίκη Κεραμέως, προκειμένου να της παρατεθούν από κοντά τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι καρδιοπαθείς.
Παράλληλα, η επιστολή έχει κοινοποιηθεί και στο γραφείο του Πρωθυπουργού, καθώς και σε όλους τους συναρμόδιους υφυπουργούς και γενικούς γραμματείς του Υπουργείου Εργασίας.
❗Η Πολιτεία σε σταυροδρόμι: Αδράνεια ή Ανθρωπιά;
«Η Πολιτεία δεν έχει λάβει κανένα ειδικό μέτρο για τους καρδιοπαθείς, αν και πρόκειται για μια από τις πιο ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού», αναφέρει χαρακτηριστικά το υπόμνημα. Κι αν η φράση αυτή δεν χτυπάει καμπανάκι στους ιθύνοντες, τότε τι άλλο πρέπει να γίνει;
Η υγεία δεν είναι προνόμιο – είναι δικαίωμα. Και οι άνθρωποι που ζουν καθημερινά με τον φόβο της καρδιάς τους δεν ζητούν ελεημοσύνη. Ζητούν ισότητα, κατανόηση και ένα πλαίσιο που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
