Η οδήγηση στους ελληνικούς δρόμους κρύβει καθημερινά παγίδες. Όχι μόνο λόγω της κακής οδηγικής παιδείας και της έλλειψης υπομονής πίσω από το τιμόνι, αλλά και εξαιτίας της ταχύτητας – ενός από τους πιο ύπουλους «δολοφόνους» στην άσφαλτο. Τα τελευταία χρόνια οι κάμερες ελέγχου έχουν αποδειχθεί πολύτιμος σύμμαχος της Τροχαίας, μειώνοντας αισθητά τα ατυχήματα σε αρκετά σημεία του οδικού δικτύου. Όμως, κάποιοι οδηγοί επιμένουν να ψάχνουν τρόπους να ξεγελούν τον νόμο. Και ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) έρχεται πλέον να βάλει φρένο σε μια ιδιαίτερα διαδεδομένη «πατέντα».
Η σκοτεινή αγορά των αντί-ραντάρ
Μπορεί να κυκλοφορούν νόμιμα στο εμπόριο και να πωλούνται χωρίς περιορισμούς, όμως η χρήση τους μέσα στο όχημα απαγορεύεται ρητά. Ο λόγος για τις γνωστές συσκευές «αντί-ραντάρ», οι οποίες ειδοποιούν τον οδηγό όταν πλησιάζει σε κάμερα ή ραντάρ ταχύτητας. Το αποτέλεσμα; Ο παραβάτης μειώνει για λίγα δευτερόλεπτα την ταχύτητά του, περνάει τον έλεγχο… αλώβητος και αμέσως μετά ξαναπατάει το γκάζι.
Η πρακτική αυτή δεν είναι απλώς παράνομη. Είναι και επικίνδυνη. Γιατί δίνει την ψευδαίσθηση ασφάλειας σε οδηγούς που νιώθουν ότι μπορούν να «ξεφύγουν» από τον έλεγχο, την ώρα που συνεχίζουν να θέτουν σε κίνδυνο τη δική τους ζωή και των υπολοίπων.
Γιατί η Τροχαία ανησυχεί
Η Ελλάδα συγκαταλέγεται δυστυχώς στις χώρες με τους περισσότερους νεκρούς από τροχαία δυστυχήματα στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τα στατιστικά, η υπερβολική ταχύτητα παραμένει βασικός παράγοντας που οδηγεί σε μοιραία περιστατικά. Γι’ αυτό και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια τεράστια επένδυση σε κάμερες και ραντάρ, κυρίως σε δρόμους με «βαριά» ιστορία ατυχημάτων.
Όταν λοιπόν κάποιοι οδηγοί χρησιμοποιούν τεχνητά μέσα για να αποφύγουν τον έλεγχο, στην ουσία αδειάζουν όλη αυτή την προσπάθεια. Δεν πρόκειται για μια «έξυπνη» κίνηση, αλλά για κατάχρηση που στερεί από τις κάμερες τον βασικό τους σκοπό: να λειτουργούν αποτρεπτικά και να σώζουν ζωές.
Τι προβλέπει ο νέος ΚΟΚ
Η νομοθεσία γίνεται πλέον ξεκάθαρη: όποιος οδηγός εντοπιστεί να έχει εξοπλισμό που εντοπίζει ή μπλοκάρει τα ραντάρ της Τροχαίας, μπαίνει αυτόματα στην κατηγορία παράβασης Ε3-Β. Στην πράξη, αυτό σημαίνει πρόστιμο 350 ευρώ, αφαίρεση διπλώματος και άδειας κυκλοφορίας για έναν ολόκληρο μήνα.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι μέχρι την τελευταία αναθεώρηση του ΚΟΚ οι κυρώσεις ήταν ακόμα πιο βαριές: τα πρόστιμα έφταναν τις 2.000 ευρώ και η άδεια οδήγησης αφαιρούνταν επιτόπου για 30 ημέρες, ενώ τα στοιχεία κυκλοφορίας του οχήματος κρατούνταν για δύο μήνες. Παρότι οι σημερινές ποινές θεωρούνται πιο «ήπιες», ο στόχος παραμένει ο ίδιος: να κοπεί μια επικίνδυνη συνήθεια πριν γίνει μάστιγα.
Το επικίνδυνο «παιχνίδι» με το γκάζι
Όσοι πιστεύουν ότι με ένα αντί-ραντάρ γλιτώνουν το πρόστιμο, ξεχνούν το σημαντικότερο: το ίδιο το ρίσκο. Ένας δρόμος δεν γίνεται ασφαλής μόνο επειδή δεν έχει κάμερα κάθε 100 μέτρα. Η υψηλή ταχύτητα αυξάνει κατακόρυφα την πιθανότητα ατυχήματος, αλλά και τη σοβαρότητα των τραυμάτων σε περίπτωση σύγκρουσης. Και τα στατιστικά μιλούν ξεκάθαρα: σε ταχύτητες άνω των 120 χλμ/ώρα, η πιθανότητα θανάσιμου δυστυχήματος σε πρόσκρουση πολλαπλασιάζεται.
Με άλλα λόγια, οι οδηγοί που επενδύουν σε τέτοιες συσκευές, στην πραγματικότητα επενδύουν σε έναν λανθασμένο τρόπο σκέψης – ότι μπορούν να παρακάμψουν τον νόμο και να βγουν κερδισμένοι.
Τι σημαίνει αυτό για τον απλό οδηγό
Αν κάποιος σκέφτεται να αγοράσει αντί-ραντάρ απλώς για να «γλιτώνει» τις κάμερες, καλό είναι να το ξανασκεφτεί. Όχι μόνο λόγω της ποινής που προβλέπει ο ΚΟΚ, αλλά κυρίως γιατί η συγκεκριμένη νοοτροπία ενισχύει το ήδη επικίνδυνο οδικό περιβάλλον της χώρας.
Ο νέος κανονισμός δεν στοχεύει να γεμίσει τα ταμεία με πρόστιμα, αλλά να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα: οι συσκευές που παρακάμπτουν τον έλεγχο δεν έχουν θέση στους ελληνικούς δρόμους.
Ένα βήμα προς την αλλαγή νοοτροπίας
Η τεχνολογία μπορεί να είναι σύμμαχος ή εχθρός. Όταν χρησιμοποιείται για να προστατέψει τη ζωή μας –όπως οι κάμερες και τα ραντάρ– έχει ανεκτίμητη αξία. Όταν όμως μετατρέπεται σε «όπλο» για να ενισχύσει την παραβατικότητα, τότε γίνεται απειλή.
Η ευθύνη πέφτει πλέον στους ώμους όλων μας: να αλλάξουμε νοοτροπία, να αντιμετωπίσουμε την ταχύτητα ως εχθρό και να σταματήσουμε να θεωρούμε τα πρόστιμα απλώς «χαράτσι». Γιατί το πραγματικό τίμημα της υπερβολικής ταχύτητας δεν είναι τα 350 ευρώ. Είναι οι ζωές που χάνονται κάθε χρόνο στην άσφαλτο.
