Σήμερα τιμάται η μνήμη του Αγίου Ανθίμου του Κουρούκλη, ενός ταπεινού Αγίου που κατάφερε να ενώσει με το αποτύπωμά του δύο μέρη: τη γενέτειρά του, το Ληξούρι της Κεφαλονιάς, και την Αστυπάλαια, το νησί που τον έχει προστάτη της.
Η Αστυπάλαια, «πετράδι» του Αιγαίου και πρώτο νησί των Δωδεκανήσων που συναντά ο ταξιδιώτης κατεβαίνοντας από τον Πειραιά, κρύβει θησαυρούς φυσικούς, πολιτισμικούς αλλά και ανθρώπινους. Φιλόξενοι κάτοικοι, αυθεντικότητα και πνευματικότητα συνθέτουν την ταυτότητά της.
Μεσούντος του Covid-19, όταν οι γιατροί και οι νοσηλευτές σήκωναν δυσβάσταχτο βάρος, οι άνθρωποι της Αστυπάλαιας εμπνεύστηκαν μια γενναιόδωρη ιδέα: να προσφέρουν φιλοξενία στους λειτουργούς της υγείας, δίνοντάς τους την ευκαιρία για λίγες ανάσες ξεκούρασης στο νησί.
Κυρίαρχος όλων, ωστόσο, παραμένει ο πολιούχος του τόπου: ο Άγιος Άνθιμος. Το μοναστήρι του, αφιερωμένο στην Παναγία την Πορταΐτισσα, δεσπόζει σαν φάρος πνευματικός πάνω από το Αιγαίο.
Κι όμως, ο Άγιος αυτός δεν ανήκει μόνο στην Αστυπάλαια· είναι και παιδί του Ληξουριού. Εκεί, στα Λέπεδα, ένα ταπεινό μοναστηράκι κρατά ζωντανό το αποτύπωμά του. Ο δρόμος προς το προσκύνημα περνά από την παραλία, «άμμο – άμμο», και οδηγεί σε ένα μονοπάτι πίστης, μνήμης και καταγωγής που συνδέει τα δύο νησιά μέσα από την ευλογία ενός Αγίου.
Τα παραπάνω περιγράφει ο Βαγγέλης Ευαγγελάτος στο βιβλίο του: Η Γραμμη της Μνήμης
