Αργοστόλι, μια βραδιά γεμάτη πνευματική ένταση, συγκίνηση και… ρήγματα Καινοτομίας.
Στο Συμπόσιο «Σκλάβος – Κριτική Θεωρία. Κριτική Θεωρία – Σκλάβος» που πραγματοποιήθηκε στο Αργοστόλι, η εισήγηση της Σοφίας Αράβου – Παπαδάτου, διαβασμένη από την κόρη της Μάγκυ Παπαδάτου, έκλεψε την παράσταση.
Η ομιλία με τίτλο «Γεράσιμος Σκλάβος, οι Αντινομιστικές Πύλες της Καινοτομίας» δεν ήταν απλώς φιλοσοφική ανάλυση. Ήταν ένα συναρπαστικό ταξίδι ανάμεσα στην Τέχνη, την Ψυχολογία και τη βαθιά ανθρώπινη αναζήτηση του δημιουργού.
«Ο Σκλάβος πέρασε τις Πύλες του Παραδείσου ή της Κόλασης… και γύρισε με την Καινοτομία στα χέρια του»
Με αυτά τα λόγια, η Σοφία Αράβου – Παπαδάτου περιέγραψε τον Κεφαλονίτη γλύπτη Γεράσιμο Σκλάβο.
Έναν καλλιτέχνη που, όπως είπε, “πέρασε τις Πύλες του ορατού-αισθητικού κόσμου και γύρισε για να μας μιλήσει μέσα από το φως, τη φόρμα και τη σιωπή των έργων του”.
Η ομιλήτρια, με αναφορές στην Κριτική Θεωρία, την Κοινωνική Ψυχολογία και τη φιλοσοφία της Τέχνης, ανέδειξε τον Σκλάβο όχι μόνο ως γλύπτη αλλά ως αντινομιστή και καινοτόμο πνεύμα – έναν άνθρωπο που «τόλμησε να συγκρουστεί με την Παράδοση χωρίς να τη βεβηλώσει».
⚡ “Κουρλός Κεφαλονίτης” – Η φράση που έκανε το κοινό να γελάσει και να χειροκροτήσει
Σε μια από τις πιο ανθρώπινες στιγμές της εισήγησης, η Σοφία Αράβου – Παπαδάτου μίλησε για τον καθηγητή Βασίλη Φιοραβάντε, χαρακτηρίζοντάς τον με τρυφερότητα «ψυχολογιοποιημένο ηγέτη» και «κουρλό Κεφαλονίτη» — έναν επιστήμονα που, όπως είπε, “ενώνει τη θεωρία με το πάθος και την Τέχνη με τον Άνθρωπο”.
Το κοινό ξέσπασε σε γέλια και χειροκροτήματα, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπο του Φιοραβάντε τον άνθρωπο που εδώ και χρόνια στηρίζει τη μελέτη του έργου του Σκλάβου και την Επτανησιακή Μοντερνιτέ.
Ο Σκλάβος, η Τέχνη και το Ασυνείδητο
Μέσα από όρους όπως “Zeitgeist”, “Αντινομιστές” και “Κοινωνική Επιρροή”, η ομιλήτρια τόνισε ότι η τέχνη του Σκλάβου αγγίζει τα όρια του μεταφυσικού.
«Ο Σκλάβος αποκαλύπτει το αθέατο Ασυνείδητο. Τα έργα του μάς μιλούν σαν λέξεις», ανέφερε, κάνοντας αναφορά στην ψυχαναλύτρια Marion Milner και στη “ζωγραφική της Κυριακής”.
Σύμφωνα με την ίδια, ο Σκλάβος προκαλεί τον θεατή να αναγνωρίσει μέσα στα γλυπτά του τον ίδιο του τον εαυτό — την αγωνία, τη χαρά και τη μετάβαση από το φως στο σκοτάδι και πίσω.
«Σκλάβος και Θάλασσα» – Η ιδέα που μάγεψε το ακροατήριο
Σε ένα από τα πιο απρόσμενα σημεία της εισήγησης, η Σοφία Αράβου – Παπαδάτου πρότεινε τη δημιουργία ενός αρώματος με το όνομα “Σκλάβος και Θάλασσα”, καθώς και κοσμημάτων εμπνευσμένων από τα έργα του γλύπτη.
«Η Τέχνη δεν πρέπει να μένει στα μουσεία», είπε.
«Πρέπει να τη φοράμε, να την αγγίζουμε, να τη ζούμε.»
Η ιδέα χειροκροτήθηκε θερμά, με πολλούς παρευρισκόμενους να σχολιάζουν πως πρόκειται για μια πρωτότυπη γέφυρα ανάμεσα στην τέχνη, τη μνήμη και τη σύγχρονη αισθητική κουλτούρα.
️ Από τον Καζαντζάκη στον Γούντι Άλεν
Η ομιλήτρια ολοκλήρωσε με αναφορές στον Νίκο Καζαντζάκη, τον Γούντι Άλεν και τον Ρένι Χάρλιν, τονίζοντας ότι «ο Σκλάβος ήταν ο δικός μας Ασκητής της Τέχνης».
Ένας δημιουργός που, όπως είπε, μας καλεί να αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας για να αλλάξουμε τον κόσμο.
Το μήνυμα της βραδιάς
Το Συμπόσιο του Αργοστολίου απέδειξε ότι η Τέχνη δεν είναι πολυτέλεια – είναι ανάγκη.
Σε έναν κόσμο γεμάτο βία, ανισότητες και αστάθεια, η Κριτική Σκέψη και η Καινοτομία του Γεράσιμου Σκλάβου μας δείχνουν τον δρόμο προς την ελευθερία και την εσωτερική αναγέννηση.
Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά:
«Το έργο του Σκλάβου διαλύει τα όρια και γεννά νέες μορφές, χωρίς να ακυρώνει τίποτα και κανέναν. Ας του δώσουμε τον χώρο που του αξίζει.»
