Για ακόμη μία φορά, οι χαμηλοσυνταξιούχοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα γνώριμο μείγμα ανακούφισης και απογοήτευσης. Το πολυσυζητημένο επίδομα των 250 ευρώ καταβλήθηκε, όμως για πολλούς η χαρά κράτησε ελάχιστα. Οι αυξανόμενες ανάγκες, η ακρίβεια που σαρώνει και οι συνεχείς περικοπές, καθιστούν κάθε οικονομική ενίσχυση πολύτιμη. Κι όμως, σχεδόν οι μισοί από όσους το περίμεναν… έμειναν στο «περίμενε».
Από τους συνολικά 1.241.360 πολίτες που τελικά είδαν το ποσό να μπαίνει στον λογαριασμό τους, ένα εντυπωσιακό 44% αποκλείστηκε. Το γεγονός αυτό έριξε λάδι στη φωτιά των ήδη έντονων παραπόνων, ενισχύοντας το αίσθημα αδικίας που εδώ και χρόνια βιώνουν οι συνταξιούχοι.
Ο e-ΕΦΚΑ ανακοίνωσε ότι συνολικά διατέθηκαν 310,3 εκατομμύρια ευρώ σε άτομα άνω των 65 ετών, χαμηλοσυνταξιούχους, άτομα με αναπηρία αλλά και αναδόχους γονείς που συμμετέχουν σε δομές αναπηρίας. Όμως, πίσω από τους αριθμούς κρύβονται άνθρωποι που συνεχίζουν να παλεύουν για τα βασικά—και πολλοί από αυτούς δεν έλαβαν ούτε ευρώ.
Αποκλεισμένοι οι πιο ευάλωτοι – Το παράδοξο που εξόργισε τους συνταξιούχους
Ένα από τα μεγαλύτερα παράπονα προήλθε από το γεγονός ότι το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αποτέλεσε «κόκκινη γραμμή» για την καταβολή του βοηθήματος. Δηλαδή, άτομα που βρίσκονται ήδη κάτω από το όριο της φτώχειας αποκλείστηκαν από ένα επίδομα που προοριζόταν για… ευάλωτες ομάδες. Το παράδοξο αυτό εξόργισε χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους που ζουν στην απόλυτη οικονομική πίεση.
Τα κριτήρια που έφεραν θύελλα αντιδράσεων
Η κυβέρνηση όρισε πως:
-
Άγαμοι με μικτό εισόδημα έως 14.000 ευρώ και περιουσία έως 200.000 ευρώ
-
Έγγαμοι με συνολικό εισόδημα έως 26.000 ευρώ και περιουσία έως 300.000 ευρώ
μπορούν να λάβουν την ενίσχυση.
Παρά τα φαινομενικά γενναιόδωρα όρια, χιλιάδες αποκλείστηκαν λόγω λεπτομερειών στον υπολογισμό των εισοδημάτων, φορολογικών διαφορών ή τεχνικών αποκλίσεων που δεν αντανακλούν την πραγματική οικονομική τους κατάσταση.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό ενός ηλικιωμένου που ζει αποκλειστικά από κύρια και επικουρική σύνταξη συνολικού καθαρού ετήσιου εισοδήματος 13.120 ευρώ. Πέρυσι έλαβε βοήθημα 150 ευρώ. Φέτος, όχι μόνο το έχασε, αλλά φαίνεται πως δεν θα το ξαναδεί ποτέ. Οι εξηγήσεις παραμένουν θολές και η αγανάκτηση φουντώνει.
«Μπήκαμε στην πλατφόρμα και είδαμε… τίποτα» – Οργή και απογοήτευση
Καθώς οι ενδιαφερόμενοι έμπαιναν στην ειδική πλατφόρμα του e-ΕΦΚΑ για να δουν αν περιλαμβάνονται στους δικαιούχους, πολλοί βρέθηκαν μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη. Το πολυπόθητο επίδομα δεν τους αναλογούσε, χωρίς καμία ουσιαστική εξήγηση.
Οι αντιδράσεις ήταν έντονες. Πολλοί συνταξιούχοι αισθάνθηκαν πως το κράτος γυρίζει για ακόμη μία φορά την πλάτη σε εκείνους που έχουν πραγματική ανάγκη. Το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ), που παρακολουθεί στενά την κατάσταση, έκανε λόγο για βαθιά αδικία.
Τι ζητάνε οι συνταξιούχοι – «Δεν ζητάμε χαρτζιλίκι»
Το ΕΝΔΙΣΥ πήρε ξεκάθαρη θέση: θεωρεί πως όλοι οι 2.517.412 συνταξιούχοι θα έπρεπε να λάβουν ενίσχυση. Αλλά δεν σταματά εκεί. Διεκδικεί:
-
Κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις
-
Επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης
-
Αναβίωση επιδομάτων όπως το ΕΚΑΣ
Σύμφωνα με το δίκτυο, οι περικοπές των τελευταίων ετών έχουν στερήσει από τους συνταξιούχους 6,6 δισ. ευρώ από το 2020 έως σήμερα. «Δεν είμαστε επαίτες» αναφέρουν χαρακτηριστικά. «Ζητάμε αξιοπρέπεια, όχι φιλοδωρήματα».
Τι δείχνουν τα στοιχεία – Η σκληρή πραγματικότητα πίσω από τους αριθμούς
Τα στοιχεία του συστήματος ΗΛΙΟΣ για τον Σεπτέμβριο σκιαγραφούν μια ζοφερή εικόνα:
-
Περίπου 1,1 εκατομμύριο συνταξιούχοι λαμβάνουν κάτω από 1.000 ευρώ τον μήνα. Οι περισσότεροι προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα.
-
Οι ανισότητες μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα παραμένουν μεγάλες: οι νέες συντάξεις του δημοσίου εξακολουθούν να υπερτερούν κατά 589 ευρώ.
Πρόκειται για διαφορά που δεν μειώνεται – αντιθέτως, διευρύνεται. Κι όταν η ακρίβεια πιέζει από παντού, ακόμη και τα 250 ευρώ μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Για πολλούς, όμως, αυτά τα χρήματα δεν έφτασαν ποτέ.
Ένα επίδομα που άνοιξε περισσότερα μέτωπα από όσα έκλεισε
Το βοήθημα των 250 ευρώ δόθηκε με στόχο να στηρίξει τους οικονομικά ασθενέστερους. Ωστόσο, οι στρεβλώσεις στα κριτήρια, οι εξαιρέσεις και οι αστοχίες στον τρόπο εφαρμογής οδήγησαν σε αντιδράσεις και αίσθημα κοινωνικής αδικίας.
Οι συνταξιούχοι, που ήδη παλεύουν με μειωμένα εισοδήματα, υψηλό κόστος ζωής και διαρκείς ανατροπές στο ασφαλιστικό σύστημα, αισθάνονται ότι η στήριξη δεν φτάνει ποτέ εκεί που πραγματικά χρειάζεται.
Το μόνο βέβαιο είναι πως το θέμα δεν έχει κλείσει. Αντιθέτως, το κύμα δυσαρέσκειας συνεχίζει να μεγαλώνει—και η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και σταθερή πολιτική απέναντι στους ανθρώπους που εργάστηκαν μια ζωή, γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική.
