Το υπουργείο Οικονομικών επεξεργάζεται ένα νέο, εκτεταμένο σχέδιο φορολογικών παρεμβάσεων με ορίζοντα υλοποίησης τα επόμενα χρόνια και τελικό σταθμό το 2027. Στόχος του οικονομικού επιτελείου είναι να διαμορφωθεί ένα πιο φιλικό και βιώσιμο φορολογικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις, σε μια περίοδο κατά την οποία η αντοχή της αγοράς –ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων– δοκιμάζεται έντονα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το πακέτο που βρίσκεται υπό σχεδιασμό περιλαμβάνει παρεμβάσεις που εδώ και καιρό βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα των επαγγελματικών και επιχειρηματικών φορέων. Δεν πρόκειται για αποσπασματικά μέτρα, αλλά για έναν συνολικό ανασχεδιασμό που φιλοδοξεί να μειώσει τα φορολογικά βάρη, να ενισχύσει τη ρευστότητα και να δημιουργήσει ένα πιο σταθερό πλαίσιο για επενδύσεις και ανάπτυξη.
Στην καρδιά του σχεδίου βρίσκεται η σταδιακή κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, ενός φόρου που έχει χαρακτηριστεί από την αγορά ως άδικος και δυσανάλογος, ειδικά για μικρές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες με χαμηλά ή ασταθή εισοδήματα. Η συγκεκριμένη επιβάρυνση, ανεξάρτητα από τον τζίρο ή την κερδοφορία, έχει λειτουργήσει τα τελευταία χρόνια ως αντικίνητρο για την επιχειρηματικότητα και, σε πολλές περιπτώσεις, ως παράγοντας που απειλεί τη βιωσιμότητα επαγγελματικών δραστηριοτήτων.
Παράλληλα, εξετάζεται σοβαρά η αναπροσαρμογή του ακατάσχετου ορίου στους επαγγελματικούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Πρόκειται για ένα ζήτημα κρίσιμης σημασίας για χιλιάδες επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι συχνά βλέπουν τα διαθέσιμα κεφάλαιά τους να δεσμεύονται, δυσχεραίνοντας την κάλυψη βασικών λειτουργικών εξόδων. Η αύξηση του ακατάσχετου, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι οι επαγγελματίες, θα μπορούσε να προσφέρει πολύτιμη «ανάσα» ρευστότητας, επιτρέποντας την ομαλότερη πληρωμή μισθών, ενοικίων, προμηθευτών αλλά και των ίδιων των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων.
Ένα ακόμη κομβικό σημείο του σχεδιασμού αφορά την προκαταβολή φόρου. Το ενδεχόμενο μείωσης ή «κουρέματος» της προκαταβολής εξετάζεται ως μέτρο που θα ελαφρύνει σημαντικά τις επιχειρήσεις, ιδίως σε περιόδους μειωμένης δραστηριότητας ή αβεβαιότητας. Η προκαταβολή φόρου έχει συχνά κατηγορηθεί ότι στερεί κεφάλαια από την αγορά τη στιγμή που αυτά είναι περισσότερο αναγκαία για επενδύσεις, ανάπτυξη ή ακόμη και απλή επιβίωση.
Ωστόσο, το σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών δεν περιορίζεται μόνο στη μείωση φόρων. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στη δημιουργία ενός νέου πλαισίου για τη φορολόγηση των ενδοομιλικών συναλλαγών και των επιχειρηματικών ομίλων. Η κατεύθυνση είναι σαφής: εναρμόνιση με τα διεθνή πρότυπα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και με το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο.
Η συγκεκριμένη παρέμβαση στοχεύει αφενός στη διαφάνεια και αφετέρου στη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών, αποτρέποντας πρακτικές τεχνητής μεταφοράς κερδών. Ταυτόχρονα, φιλοδοξεί να καταστήσει τη χώρα πιο ελκυστική για σοβαρές και μακροπρόθεσμες επενδύσεις, προσφέροντας σαφείς κανόνες και προβλεψιμότητα σε εγχώριους και διεθνείς επενδυτές.
Για τον επιχειρηματικό κόσμο, και ιδιαίτερα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, οι εξαγγελλόμενες αλλαγές αντιμετωπίζονται με συγκρατημένη αισιοδοξία. Οι επαγγελματίες τονίζουν εδώ και χρόνια ότι η υπερφορολόγηση, σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος λειτουργίας, έχει περιορίσει δραστικά τα περιθώρια ανάπτυξης και έχει οδηγήσει πολλές επιχειρήσεις στα όρια της αντοχής τους.
Το μεγάλο στοίχημα, όπως επισημαίνουν αναλυτές της αγοράς, δεν είναι μόνο η ανακοίνωση των μέτρων αλλά και η συνεπής εφαρμογή τους σε βάθος χρόνου. Εάν το πακέτο φοροελαφρύνσεων υλοποιηθεί σταδιακά και με σαφές χρονοδιάγραμμα έως το 2027, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για την επανεκκίνηση της επιχειρηματικότητας, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.
Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενοι μήνες αναμένεται να είναι κρίσιμοι, καθώς θα αποσαφηνιστούν οι τελικές αποφάσεις και το εύρος των παρεμβάσεων. Για χιλιάδες επιχειρήσεις, το νέο φορολογικό πακέτο δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη μεταρρύθμιση, αλλά ενδεχομένως έναν καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον τους.
