Μια φαινομενικά τεχνική διευκρίνιση έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα για χιλιάδες υποψήφιους αγοραστές κατοικίας που ενδιαφέρονται για το πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙ». Τα συναρμόδια υπουργεία προχώρησαν σε τροποποίηση των κανόνων επιλεξιμότητας, βάζοντας τέλος σε ασάφειες που είχαν δημιουργήσει σύγχυση τόσο στους δικαιούχους όσο και στις τράπεζες.
Η αλλαγή αφορά τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται το ανώτατο επιτρεπόμενο εμβαδόν των ακινήτων που μπορούν να χρηματοδοτηθούν μέσω του προγράμματος, το οποίο υλοποιείται με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Υπενθυμίζεται ότι το όριο των 150 τετραγωνικών μέτρων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ένταξη μιας κατοικίας στο «Σπίτι μου ΙΙ».
Τι αλλάζει στην πράξη
Με τη νέα ρύθμιση, που δημοσιεύθηκε σε ΦΕΚ στα τέλη Ιανουαρίου 2026, ξεκαθαρίζεται ότι στον υπολογισμό των 150 τ.μ. λαμβάνεται υπόψη αποκλειστικά η επιφάνεια της κύριας κατοικίας. Όλοι οι χώροι που στο συμβόλαιο αγοράς χαρακτηρίζονται ως παραρτήματα ή παρακολουθήματα δεν προσμετρώνται πλέον στο όριο.
Στην κατηγορία αυτή εντάσσονται ρητά οι βοηθητικοί χώροι, όπως αποθήκες, θέσεις στάθμευσης, λεβητοστάσια, υπόγειοι χώροι και κάθε άλλος συναφής χώρος, ανεξάρτητα από το αν συνοδεύονται από εμπράγματα ή ενοχικά δικαιώματα. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ο χαρακτηρισμός τους στο συμβόλαιο και όχι η πραγματική τους χρήση.
Γιατί κρίθηκε απαραίτητη η διευκρίνιση
Κατά την εφαρμογή του προγράμματος είχαν προκύψει σοβαρά ερωτήματα, κυρίως σε περιπτώσεις μονοκατοικιών. Πολλοί ενδιαφερόμενοι διαπίστωναν ότι, ενώ η κύρια κατοικία τους βρισκόταν κάτω από το όριο των 150 τ.μ., η ύπαρξη βοηθητικών χώρων οδηγούσε σε συνολικό εμβαδόν που ξεπερνούσε το πλαφόν, με αποτέλεσμα την απόρριψη της αίτησης.
Η έλλειψη ενιαίας ερμηνείας είχε ως συνέπεια διαφορετική αντιμετώπιση ανά τράπεζα, γεγονός που δημιουργούσε αίσθημα αδικίας και καθυστερήσεις στις εγκρίσεις δανείων. Όπως επισημαίνουν κύκλοι του οικονομικού επιτελείου, ο βασικός στόχος της τροποποίησης είναι η ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων και η άρση γραφειοκρατικών εμποδίων.
Παραδείγματα που δείχνουν ποιοι ωφελούνται
Η νέα προσέγγιση αλλάζει σημαντικά την εικόνα της επιλεξιμότητας. Ένα διαμέρισμα επιφάνειας 120 τ.μ. που διαθέτει αποθήκη 15 τ.μ. και κλειστή θέση στάθμευσης 12 τ.μ. θεωρείται πλέον ξεκάθαρα επιλέξιμο, εφόσον οι βοηθητικοί χώροι αναγράφονται ξεχωριστά στο συμβόλαιο.
Αντίστοιχα, μονοκατοικία 145 τ.μ. με υπόγειο λεβητοστάσιο και αποθηκευτικούς χώρους συνολικής επιφάνειας 25 τ.μ. μπορεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα, καθώς το όριο αφορά μόνο τον κύριο χώρο κατοικίας. Ακόμη και κατοικία ακριβώς 150 τ.μ. δεν αποκλείεται, εφόσον συνοδεύεται από βοηθητικούς χώρους που δεν αποτελούν μέρος της αυτοτελούς ιδιοκτησίας.
Τι παραμένει ίδιο στο «Σπίτι μου ΙΙ»
Παρά τη συγκεκριμένη τροποποίηση, το υπόλοιπο θεσμικό πλαίσιο του προγράμματος παραμένει αμετάβλητο. Δεν αλλάζουν τα εισοδηματικά κριτήρια, τα ηλικιακά όρια των δικαιούχων, ούτε οι βασικοί όροι χρηματοδότησης των στεγαστικών δανείων.
Η παρέμβαση έχει καθαρά διευκρινιστικό χαρακτήρα, χωρίς να επεκτείνει ή να περιορίζει τον αριθμό των δικαιούχων με θεσμικό τρόπο. Ωστόσο, στην πράξη, αναμένεται να ανοίξει τον δρόμο για περισσότερες εγκρίσεις, ειδικά σε ακίνητα που μέχρι πρότινος βρίσκονταν «στο όριο».
Τι πρέπει να προσέξουν οι ενδιαφερόμενοι
Όσοι σκοπεύουν να υποβάλουν αίτηση θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο που περιγράφονται οι χώροι στο συμβόλαιο αγοράς. Ο σωστός χαρακτηρισμός των βοηθητικών χώρων μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός για την ένταξη στο πρόγραμμα.
Παράλληλα, συνιστάται στενή συνεργασία με συμβολαιογράφους και τραπεζικά στελέχη, ώστε να διασφαλιστεί ότι ο φάκελος πληροί πλήρως τις νέες προδιαγραφές. Η διευκρίνιση των κανόνων μειώνει την αβεβαιότητα, αλλά δεν αναιρεί την ανάγκη για προσεκτικό έλεγχο των δικαιολογητικών.
Το συμπέρασμα
Η νέα ρύθμιση στο «Σπίτι μου ΙΙ» δεν αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά ξεκαθαρίζει πώς ακριβώς παίζεται. Και για πολλούς υποψήφιους αγοραστές, αυτή η λεπτομέρεια αρκεί για να μετατρέψει μια απορριπτική απάντηση σε πράσινο φως για το πρώτο τους σπίτι.
