Αιφνίδιος θάνατος στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ανοίγει ξανά τη συζήτηση για την πραγματική προσβασιμότητα στην Ελλάδα
Με βαθιά οδύνη αλλά και δημόσιο αίσθημα ευθύνης, το Κέντρο Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας ΑμεΑ «ΥΠΕΡΙΩΝ» και η Ένωση Προστασίας της Ισότητας και των Δικαιωμάτων ΑμεΑ «ΥΠΕΡΙΩΝ» αποχαιρετούν τη Μαρία Λαδά, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης και εμβληματική μορφή στον αγώνα για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Η Μαρία Λαδά έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή στην Αθήνα, έπειτα από περιστατικό στον χώρο του Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος», υπό συνθήκες που διερευνώνται.
Από την Κεφαλονιά στην Αθήνα για να δώσει φωνή στους «αόρατους»
Η Μαρία Λαδά δεν ταξίδεψε στην πρωτεύουσα για προσωπικούς λόγους. Ήρθε από την Κεφαλονιά προκειμένου να συμμετάσχει ως ομιλήτρια σε διεθνές συνέδριο για τις σπάνιες ασθένειες, συνεχίζοντας μέχρι την τελευταία στιγμή τη δημόσια δράση της.
Λίγες ώρες μετά την άφιξή της στο αεροδρόμιο, τραυματίστηκε στον χώρο του αερολιμένα και κατέληξε αιφνιδίως.
Το γεγονός έχει προκαλέσει σοκ όχι μόνο στην κοινότητα των ΑμεΑ, αλλά και σε όσους γνωρίζουν τον πολυετή αγώνα της για:
-
ουσιαστική προσβασιμότητα
-
ασφαλείς μετακινήσεις
-
θεσμική λογοδοσία
-
ισότιμη κοινωνική συμμετοχή
Δεν ήταν «απλώς ένα δυστύχημα»
Η Ένωση ΥΠΕΡΙΩΝ ξεκαθαρίζει ότι η απώλεια της Μαρίας Λαδά δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη τραγικό περιστατικό.
Η ίδια υπήρξε πρωτοπόρος στον αγώνα για την εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας στους δημόσιους χώρους. Με τεκμηριωμένες παρεμβάσεις, δημόσιες τοποθετήσεις και διεθνή παρουσία, απαιτούσε αυτό που σε μια σύγχρονη δημοκρατία θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο:
ασφαλείς, ανθρώπινες και προσβάσιμες υποδομές για όλους.
Το τραγικό συμβάν επαναφέρει με δραματικό τρόπο κρίσιμα ερωτήματα:
-
Πόσο ασφαλείς είναι στην πράξη οι υποδομές μετακίνησης για τα άτομα με αναπηρία;
-
Πόσο συστηματικός είναι ο έλεγχος εφαρμογής των κανόνων προσβασιμότητας;
-
Ποιος λογοδοτεί όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;
Η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω της
Η Μαρία Λαδά δεν ήταν μόνο ένα ενεργό μέλος της κοινότητας. Ήταν μια φωνή που απαιτούσε να μην αφήνεται κανείς πίσω.
Η Ένωση δηλώνει ότι δεν θα επιτρέψει η μνήμη της να περιοριστεί σε λόγια θλίψης. Αντίθετα, η ζωή και η δράση της αποτελούν παρακαταθήκη συνέχισης του αγώνα για:
-
ουσιαστική και όχι τυπική προσβασιμότητα
-
ασφαλείς μετακινήσεις για τα ΑμεΑ
-
θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία
-
πραγματική κοινωνική ένταξη
Για την απώλειά της συγκαλείται έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο, όπου θα αποφασιστεί ο τρόπος αποχαιρετισμού της, η απόδοση ευθυνών όπου προκύψουν και η έμπρακτη στήριξη της οικογένειάς της και των μελών της κοινότητας που τη θαύμαζαν και τη στήριζαν.
Μια φωνή που δεν σίγησε
Η απώλεια της Μαρίας Λαδά ξεπερνά τα όρια μιας προσωπικής τραγωδίας. Αγγίζει τον πυρήνα του δημόσιου διαλόγου για την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια των ατόμων με αναπηρία στην Ελλάδα.
Ήρθε για να μιλήσει για τα δικαιώματα.
Και τελικά, ο θάνατός της φέρνει στο προσκήνιο ακριβώς αυτό που διεκδικούσε:
Όχι άλλες υποσχέσεις. Ασφάλεια και προσβασιμότητα στην πράξη.
Παρακάτω ολόκληρη η ανακοίνωση:
Η απώλεια της Μαρίας Λαδά δεν είναι μόνο τραγωδία – είναι καμπανάκι ευθύνης για την προσβασιμότητα
Με βαθιά οδύνη αλλά και αίσθημα ευθύνης, η Ένωση Προστασίας της Ισότητας και των Δικαιωμάτων Α.μεΑ ΥΠΕΡΙΩΝ αποχαιρετά την Μαρία Λαδά, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης και ακούραστη υπερασπίστρια των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, η οποία έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή στην Αθήνα, έπειτα από περιστατικό στον χώρο του αεροδρομίου Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Η Μαρία Λαδά δεν ήταν απλώς ένα ενεργό μέλος της κοινότητάς μας. Υπήρξε πρωτοπόρος στον αγώνα για την προσβασιμότητα, την ασφάλεια μετακίνησης και την ισότιμη συμμετοχή των ΑμεΑ στην κοινωνική ζωή. Με τεκμηριωμένες παρεμβάσεις, δημόσιες τοποθετήσεις και διεθνή παρουσία, διεκδικούσε επί χρόνια αυτό που σε μια σύγχρονη δημοκρατία θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο: ασφαλείς, προσβάσιμους και ανθρώπινους δημόσιους χώρους για όλους.
Ήρθε στην Αθήνα από την Κεφαλονιά για να μιλήσει σε διεθνές συνέδριο για σπάνιες ασθένειες, συνεχίζοντας μέχρι την τελευταία στιγμή τον αγώνα της για ενημέρωση, ενδυνάμωση και ορατότητα των ανθρώπων με αναπηρία και σπάνιες παθήσεις. Λίγες ώρες μετά την άφιξή της, τραυματίστηκε στον χώρο του αεροδρομίου και κατέληξε αιφνιδίως, υπό συνθήκες που διερευνώνται.
Το τραγικό αυτό γεγονός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη δυστύχημα.
Αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προσβασιμότητα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, ούτε γραφειοκρατική υποχρέωση — είναι ζήτημα ασφάλειας, αξιοπρέπειας και ζωής.
Η απώλειά της μάς υποχρεώνει να θέσουμε δημόσια ερωτήματα:
- Πόσο ασφαλείς είναι πραγματικά οι υποδομές μετακίνησης για τους ανθρώπους με αναπηρία;
- Πόσο συστηματικά ελέγχεται η εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας;
- Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;
Ο ΥΠΕΡΙΩΝ δεν θα επιτρέψει η μνήμη της Μαρίας Λαδά να περιοριστεί σε λόγια θλίψης.
Η ζωή και η δράση της αποτελούν παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχισης του αγώνα για:
- ουσιαστική προσβασιμότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους
- ασφαλείς μετακινήσεις για τα ΑμεΑ
- θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία των φορέων
- πραγματική ένταξη, όχι μόνο τυπικές διακηρύξεις
Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένειά της.
Δεσμευόμαστε ότι ο αγώνας της δεν σταματά εδώ.
Η Μαρία Λαδά δεν ήταν μόνο μια δυναμική γυναίκα.
Ήταν μια φωνή που απαιτούσε να μην αφήνεται κανείς πίσω.
Και αυτή η φωνή θα συνεχίσει να ακούγεται μέσα από εμάς.
Για την απώλειά της γίνεται έκτατο Δ.Σ., όπου θα αποφασιστεί ο τρόπος αποχαιρετισμού της, η απόδοση ευθυνών σε όποιους αποδειχθεί ότι ευθύνονται, η συμπαράσταση στην οικογένεια και σε όλα τα άτομα με αναπηρία – μέλη του ΥΠΕΡΙΩΝΑ που την αγαπούσαν και την θαύμαζαν πάρα πολύ.
