Κλειστό διαμέρισμα στην πολυκατοικία; Δες ποιος πληρώνει τελικά τα κοινόχρηστα – Η απάντηση που αγνοούν οι περισσότεροι ιδιοκτήτες

Πληρώνει κοινόχρηστα ένα κλειστό διαμέρισμα; Δες τι ισχύει σύμφωνα με τον νόμο, τον κανονισμό πολυκατοικίας και τη θέρμανση. Όσα πρέπει να γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες.


Κλειστό διαμέρισμα στην πολυκατοικία: Ποιος πληρώνει τα κοινόχρηστα;

Για όσους ζουν σε πολυκατοικία, τα κοινόχρηστα αποτελούν μια σταθερή μηνιαία υποχρέωση που συχνά προκαλεί διαφωνίες μεταξύ των ενοίκων. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη όταν ένα διαμέρισμα δεν κατοικείται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τότε γεννιέται ένα συνηθισμένο ερώτημα: ο ιδιοκτήτης ενός άδειου σπιτιού πρέπει να πληρώνει κοινόχρηστα ή απαλλάσσεται από αυτά;

Η απάντηση δεν είναι πάντα τόσο απλή όσο φαίνεται. Στην πράξη, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως ο κανονισμός της πολυκατοικίας, ο τρόπος θέρμανσης του κτιρίου αλλά και το αν το διαμέρισμα θεωρείται πραγματικά «κλειστό».


Πότε θεωρείται πραγματικά κλειστό ένα διαμέρισμα

Στην καθημερινότητα πολλοί πιστεύουν ότι ένα σπίτι είναι «κλειστό» απλώς επειδή δεν μένει κάποιος μέσα. Ωστόσο, από τεχνική και διαχειριστική άποψη, ο όρος έχει πιο συγκεκριμένη σημασία.

Ένα διαμέρισμα μπορεί να χαρακτηριστεί κλειστό μόνο όταν πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

  • Δεν υπάρχει κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος ή νερού.

  • Ο χώρος είναι άδειος από έπιπλα και προσωπικά αντικείμενα.

  • Δεν χρησιμοποιείται ούτε περιστασιακά από τον ιδιοκτήτη ή τρίτους.

Ακόμη κι αν πληρούνται τα παραπάνω, αυτό δεν σημαίνει ότι το διαμέρισμα απαλλάσσεται πλήρως από τις υποχρεώσεις του. Στις περισσότερες πολυκατοικίες εξακολουθεί να συμμετέχει σε ορισμένα έξοδα, όπως η συντήρηση του ανελκυστήρα, ο φωτισμός των κοινόχρηστων χώρων ή η καθαριότητα.

Για τον λόγο αυτό, το αν θα υπάρξει κάποια μείωση στα κοινόχρηστα εξαρτάται κυρίως από τον κανονισμό της πολυκατοικίας.


Πληρώνει κοινόχρηστα ο ιδιοκτήτης όταν το σπίτι είναι άδειο;

Στις περισσότερες περιπτώσεις η απάντηση είναι ναι, αλλά όχι απαραίτητα το πλήρες ποσό.

Ένα διαμέρισμα που παραμένει χωρίς ενοικιαστή για διάστημα μεγαλύτερο από περίπου έναν ή δύο μήνες μπορεί να θεωρηθεί κλειστό. Ωστόσο, ακόμη και τότε, η συμμετοχή στις κοινόχρηστες δαπάνες καθορίζεται από τον κανονισμό του κτιρίου.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το σύστημα θέρμανσης της πολυκατοικίας.

Πολυκατοικίες με κεντρική θέρμανση

Όταν το κτίριο διαθέτει κεντρικό σύστημα θέρμανσης, το διαμέρισμα μπορεί να απαλλαγεί από τη χρέωση κατανάλωσης μόνο αν έχουν γίνει συγκεκριμένες ενέργειες. Συγκεκριμένα, τα σώματα του καλοριφέρ πρέπει να απομονωθούν και να σφραγιστούν, διαδικασία που πραγματοποιείται με ευθύνη του διαχειριστή.

Η αποσφράγιση γίνεται ξανά όταν το διαμέρισμα κατοικηθεί ή ενοικιαστεί.

Πολυκατοικίες με αυτόνομη θέρμανση

Στην περίπτωση της αυτόνομης θέρμανσης τα πράγματα είναι πιο απλά. Εφόσον δεν υπάρχει κατανάλωση, οι μετρητές δεν καταγράφουν χρήση. Έτσι, συνήθως το κλειστό διαμέρισμα επιβαρύνεται μόνο με το πάγιο κόστος θέρμανσης, το οποίο προβλέπεται για όλους τους ιδιοκτήτες.


Τι γίνεται με τα απούλητα διαμερίσματα του κατασκευαστή

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ορισμένα διαμερίσματα μιας πολυκατοικίας δεν έχουν πουληθεί ακόμη και παραμένουν στην ιδιοκτησία του κατασκευαστή. Τα σπίτια αυτά συχνά παραμένουν κενά και αχρησιμοποίητα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο κανονισμός της πολυκατοικίας μπορεί να προβλέπει ειδική ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία ο κατασκευαστής απαλλάσσεται από τα κοινόχρηστα για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η πρόβλεψη αυτή πρέπει να αναφέρεται ρητά στο καταστατικό του κτιρίου.


Τι προβλέπει η νομοθεσία για τα κλειστά διαμερίσματα

Όταν υπάρχει σαφής κανονισμός πολυκατοικίας, αυτός είναι που καθορίζει τις υποχρεώσεις κάθε ιδιοκτήτη. Αν όμως δεν υπάρχει καταστατικό, τότε εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις της νομοθεσίας περί οριζόντιας ιδιοκτησίας.

Βάσει του νόμου 3741/1929, που ρυθμίζει τη λειτουργία των πολυκατοικιών, σημαντικό ρόλο παίζει ο τρόπος λειτουργίας της θέρμανσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η πιθανή έκπτωση για ένα κλειστό διαμέρισμα αφορά κυρίως τη δαπάνη κατανάλωσης θέρμανσης και όχι τα υπόλοιπα έξοδα.

Αν κάποιο διαμέρισμα δικαιούται μειωμένη χρέωση, το ποσό που δεν καταβάλλεται δεν εξαφανίζεται. Αντίθετα, κατανέμεται στα υπόλοιπα διαμερίσματα με βάση τα χιλιοστά που αντιστοιχούν σε κάθε ιδιοκτησία.

Τη διαδικασία αυτή διαχειρίζεται ο διαχειριστής της πολυκατοικίας, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη σωστή κατανομή των δαπανών.


Σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να μην πληρώσεις κοινόχρηστα

Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου ένας ιδιοκτήτης μπορεί να απαλλαγεί από συγκεκριμένες χρεώσεις. Αυτές συνήθως περιλαμβάνουν:

  • Όταν ο κανονισμός της πολυκατοικίας προβλέπει ρητά εξαίρεση για κλειστά διαμερίσματα.

  • Όταν υπάρχει δικαστική απόφαση που επιβεβαιώνει ότι δεν οφείλονται συγκεκριμένες δαπάνες.

  • Όταν το έξοδο αφορά υπηρεσίες που δεν χρησιμοποιεί το διαμέρισμα, όπως σε ορισμένα συστήματα αυτόνομης θέρμανσης.

Παρόλα αυτά, οι περισσότερες πολυκατοικίες θεωρούν ότι τα πάγια έξοδα πρέπει να καλύπτονται από όλους τους ιδιοκτήτες.


Η πραγματικότητα για τα κοινόχρηστα στα κλειστά σπίτια

Παρά τη συχνή πεποίθηση ότι ένα άδειο σπίτι δεν πληρώνει τίποτα, στην πράξη αυτό συμβαίνει σπάνια. Τα βασικά λειτουργικά έξοδα ενός κτιρίου – όπως η συντήρηση ανελκυστήρα, η καθαριότητα ή ο φωτισμός των κοινόχρηστων χώρων – συνήθως επιβαρύνουν όλους τους ιδιοκτήτες.

Έτσι, ακόμη κι αν ένα διαμέρισμα παραμένει κλειστό για μεγάλο χρονικό διάστημα, η πλήρης απαλλαγή από τα κοινόχρηστα είναι μάλλον η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.