Σε μια περίοδο όπου τα Ιόνια νησιά – και ιδιαίτερα τα υπόλοιπα Επτάνησα – ζουν στους ρυθμούς των πασχαλινών εκδηλώσεων, η Κεφαλονιά φαίνεται να απουσιάζει ηχηρά από τον χάρτη.
Σύμφωνα με δημόσια τοποθέτηση του Χρήστου Τούση, το νησί για ακόμη μία χρονιά εμφανίζεται χωρίς οργανωμένο πρόγραμμα, χωρίς πολιτιστικό στίγμα και – το πιο ανησυχητικό – χωρίς όραμα για μια από τις σημαντικότερες περιόδους του χρόνου.
❗ «Ούτε πρόγραμμα, ούτε όραμα» – Η βαριά καταγγελία
Η κριτική είναι ξεκάθαρη και αιχμηρή:
την ώρα που άλλα νησιά γεμίζουν με μουσικές, έθιμα, λιτανείες και επισκέπτες, στην Κεφαλονιά επικρατεί σιωπή.
Μια σιωπή που, όπως τονίζεται, δεν τιμά:
- την ιστορία του νησιού
- την πολιτιστική του ταυτότητα
- ούτε τις δυνατότητές του ως τουριστικός προορισμός
Η απουσία δράσεων δεν αποδίδεται σε έλλειψη πόρων, αλλά σε έλλειψη προτεραιοτήτων.
⚠️ Από πολιτιστικός πυλώνας… σε θεατής
Η Κεφαλονιά, ένα νησί με βαθιά πολιτιστική κληρονομιά και ισχυρή ιστορική παρουσία, δείχνει να μένει πίσω.
Αντί να πρωταγωνιστεί, καταλήγει – σύμφωνα με την ίδια τοποθέτηση – να παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό αλλά καίριο:
πώς γίνεται ένα τόσο σημαντικό νησί να μην αξιοποιεί μια περίοδο με τεράστια πολιτιστική και τουριστική δυναμική;
📉 «Δεν είναι αμέλεια – είναι εγκατάλειψη»
Η φράση που ξεχωρίζει και προκαλεί αίσθηση είναι μία:
«Δεν είναι απλά αμέλεια. Είναι εγκατάλειψη.»
Η δήλωση αυτή συνοψίζει την αγανάκτηση για την επαναλαμβανόμενη εικόνα στασιμότητας, που – όπως υποστηρίζεται – έχει πλέον παγιωθεί.
🚨 Η ουσία: Πολιτισμός = Ταυτότητα
Το ζήτημα δεν είναι μόνο το Πάσχα.
Είναι ο τρόπος που ένα νησί αντιλαμβάνεται τον εαυτό του.
Ο πολιτισμός:
- δεν είναι πολυτέλεια
- δεν είναι «έξτρα»
- είναι βασικό στοιχείο ταυτότητας και ανάπτυξης
Η Κεφαλονιά, σύμφωνα με την κριτική, αξίζει περισσότερα:
👉 σχέδιο
👉 δράση
👉 σεβασμό



