Από το «κυρά Μαρία» και την «κβαντική παραθυματζού» μέχρι τη βεβαιότητα ότι «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κβαντική ιατρική». Μόνο που μια αναζήτηση –από αυτές που το ίδιο το post μάς προτρέπει να κάνουμε– βγάζει ένα αρκετά πιο περίπλοκο αποτέλεσμα. Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον μέρος της ιστορίας.
Μας άρεσε ιδιαίτερα η προτροπή.
«Όλες οι ερωτήσεις απέχουν μόνο ένα κλικ από το AI».
Συμφωνούμε απολύτως.
Οπότε κάναμε κάτι ακόμη καλύτερο.
Δεν ρωτήσαμε μόνο την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Ψάξαμε και την επιστημονική βιβλιογραφία.
Και κάπου εκεί το θριαμβευτικό:
«Συγγνώμη κυρία Μαρία που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Κβαντική Ιατρική!»
αρχίζει να χρειάζεται μερικούς αστερίσκους.
Αρκετά μεγάλους μάλιστα.
Μια μικρή έκπληξη στο PubMed
Όποιος αναζητήσει σήμερα στη διεθνή βιβλιογραφική βάση PubMed τον όρο Quantum Medicine θα συναντήσει κάτι ενδιαφέρον.
Τον Ιανουάριο του 2026 δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Clinical and Translational Medicine ανασκόπηση με τίτλο:
«Quantum medicine: A quantum-mechanical framework for redox biology, disease and precision medicine».
Οι συγγραφείς προέρχονται από το Seoul National University Bundang Hospital και το Yonsei University College of Medicine. Η εργασία βρίσκεται καταχωρισμένη στο PubMed και εξετάζει εφαρμογές κβαντικών τεχνολογιών στη βιοϊατρική, από quantum computing και quantum sensing μέχρι μοντελοποίηση βιολογικών διεργασιών και πιθανές εφαρμογές στην precision medicine.
Μάλιστα οι ίδιοι οι ερευνητές χρησιμοποιούν τον όρο «quantum biomedicine» και περιγράφουν ένα αναδυόμενο ερευνητικό πεδίο.
Άλλη πρόσφατη επιστημονική ανασκόπηση εξετάζει την quantum biology και πιθανές εφαρμογές της στην Ιατρική, με αναφορές σε tunnelling, spin dynamics και άλλους κβαντομηχανικούς μηχανισμούς στη βιολογία.
Τώρα τι κάνουμε;
Τηλεφωνούμε στους ερευνητές να τους ενημερώσουμε ότι «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ»;
Ή μήπως παραδεχόμαστε ότι τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα από ένα hashtag στο Facebook;
Προσοχή όμως: εδώ βρίσκεται η ουσία
Για να μην κάνουμε τώρα εμείς αυτό που καταλογίζουμε στο συγκεκριμένο post.
Η ύπαρξη πραγματικής έρευνας στην quantum biology ή στην quantum biomedicine δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε θεραπεία χρησιμοποιεί μπροστά της τη λέξη “quantum” είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη.
Και εδώ η κριτική προς τη Μαρία Καρυστιανού έχει πραγματικό επιστημονικό έρεισμα.
Στην ιστοσελίδα της έχουν παρουσιαστεί ως «κβαντική ιατρική» πρακτικές που συνδέονται με «κβαντική βιοανατροφοδότηση» και βιοσυντονισμό.
Αυτό είναι διαφορετικό ζήτημα.
Το ότι η κβαντομηχανική χρησιμοποιείται στη σύγχρονη βιοϊατρική έρευνα δεν αποτελεί απόδειξη αποτελεσματικότητας του βιοσυντονισμού.
Όπως επίσης το ότι υπάρχουν lasers, MRI, quantum sensors ή έρευνα πάνω σε quantum computing για ανακάλυψη φαρμάκων δεν αποδεικνύει κάθε εναλλακτική θεραπεία που χρησιμοποιεί τη λέξη «κβαντική».
Εδώ λοιπόν υπάρχει απολύτως νόμιμο πεδίο επιστημονικής κριτικής προς την Καρυστιανού.
Και πρέπει να γίνεται.
Αλλά με στοιχεία.
Όχι με «κυρά Μαρία».
Το πρόβλημα λοιπόν είναι το απόλυτο «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ»
Το post δεν λέει:
«Υπάρχει quantum biology, αλλά οι συγκεκριμένες θεραπευτικές πρακτικές που επικαλείται η Καρυστιανού δεν έχουν επαρκή κλινική τεκμηρίωση».
Αυτό θα ήταν σοβαρή θέση.
Λέει:
«ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Κβαντική Ιατρική».
Και μετά επικαλείται MIT και Harvard για να το αποδείξει.
Μόνο που η διεθνής βιβλιογραφία του 2026 περιλαμβάνει εργασία που έχει κυριολεκτικά στον τίτλο της τις λέξεις Quantum Medicine.
Άρα τουλάχιστον ως προς την ορολογία, η απόλυτη διατύπωση καταρρέει.
Το σωστό ερώτημα δεν είναι:
«Υπάρχει ή δεν υπάρχει;»
Το επιστημονικά σοβαρό ερώτημα είναι:
Τι ακριβώς εννοούμε όταν χρησιμοποιούμε τον όρο;
Και κυρίως:
ποια συγκεκριμένη θεραπευτική μέθοδος διαθέτει κλινική τεκμηρίωση;
Εκεί πρέπει να γίνει η συζήτηση.
Και τι ακριβώς είπε η Καρυστιανού στο MEGA;
Υπάρχει άλλη μία λεπτομέρεια.
Στη σημερινή της συνέντευξη στο MEGA, η Μαρία Καρυστιανού είπε ουσιαστικά ότι κάποιος μπορεί να αναζητήσει τον όρο quantum medicine και να δει ότι υπάρχει σχετική επιστημονική συζήτηση.
Και πράγματι μπορεί.
Το κάναμε.
Υπάρχει.
Αυτό όμως –και εδώ χρειάζεται ξανά ακρίβεια– δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι όλες οι δικές της επαγγελματικές αναφορές σε «κβαντική ιατρική» είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες.
Υπάρχουν λοιπόν δύο διαφορετικά ερωτήματα που κάποιοι φαίνεται να θέλουν απελπισμένα να κάνουν ένα.
Πρώτο:
Υπάρχει πραγματική επιστημονική έρευνα που συνδέει κβαντομηχανικά φαινόμενα, κβαντικές τεχνολογίες και βιοϊατρική;
Ναι.
Δεύτερο:
Αποδεικνύει αυτό ότι ο βιοσυντονισμός ή οποιαδήποτε συγκεκριμένη «κβαντική θεραπεία» λειτουργεί;
Όχι.
Τόσο απλό.
Και τόσο διαφορετικό από το «δεν υπάρχει».
MIT και Harvard: ωραίο επιχείρημα, αλλά απαντά σε άλλη ερώτηση
Το post μάς ενημερώνει ότι στο MIT υπάρχουν μαθήματα quantum physics, quantum systems engineering και εφαρμογές στην απεικόνιση και ότι στο Harvard δεν υπάρχει στον επίσημο κατάλογο μάθημα με τίτλο «Quantum Medicine».
Έστω.
Από πότε όμως η ύπαρξη ενός επιστημονικού πεδίου καθορίζεται από το αν το Harvard έχει προπτυχιακό ή online course με ακριβώς αυτή την ονομασία;
Με αυτή τη λογική θα μπορούσαμε να αποδείξουμε ή να καταργήσουμε επιστημονικούς κλάδους ψάχνοντας τον τίτλο ενός online course.
Η επιστημονική τεκμηρίωση κρίνεται από δημοσιεύσεις, πειραματικά δεδομένα, αναπαραγωγιμότητα, κλινικές δοκιμές και επιστημονική συναίνεση.
Όχι από το search bar του Harvard.
Και τώρα φτάνουμε στον Άδωνι
Το post επικαλείται και τον υπουργό Υγείας:
«Ο Άδωνις Γεωργιάδης λέει το αυτονόητο: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ».
Ο υπουργός πράγματι έχει δηλώσει δημόσια ότι «δεν υπάρχει κβαντική ιατρική» και έχει αναφέρει ότι η Καρυστιανού θα πρέπει να ελεγχθεί μέσω των αρμόδιων μηχανισμών.
Υπάρχει όμως μια μικρή ειρωνεία.
Ο ίδιος ο Γεωργιάδης χρειάστηκε αυτές τις ημέρες να εξηγήσει τη δική του παλαιότερη συμμετοχή σε τηλεπωλήσεις των περίφημων «νανογιλέκων».
Και η δική του υπερασπιστική γραμμή είναι ουσιαστικά ότι δεν τα παρουσίαζε ως ιατροτεχνολογικά προϊόντα ή θεραπεία αλλά ως προϊόντα ευεξίας.
Δεκτή προς αξιολόγηση και αυτή η εξήγηση.
Αλλά τότε ο ίδιος κανόνας πρέπει να εφαρμοστεί σε όλους:
Τι ακριβώς ειπώθηκε;
Τι ακριβώς διαφημίστηκε;
Τι ισχυρισμοί θεραπείας έγιναν;
Ποια επιστημονική τεκμηρίωση υπήρχε;
Και όχι:
ποιος μας είναι πολιτικά συμπαθής.
Το επιστημονικό ζήτημα αξίζει σοβαρότητα
Αν η Μαρία Καρυστιανού ή οποιοσδήποτε γιατρός παρουσιάζει μια μέθοδο ως θεραπευτική χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση, αυτό πρέπει να ελεγχθεί.
Τελεία.
Ειδικά όταν αφορά ασθενείς, δεν χωρούν πολιτικές συμπάθειες.
Αλλά εξίσου προβληματικό είναι να χρησιμοποιείται η επιστήμη ως πολιτικό ρόπαλο και να μετατρέπεται μια σύνθετη συζήτηση σε:
«χαχα, κβαντική παραθυματζού».
Γιατί τότε δεν υπερασπίζεσαι την επιστήμη.
Κάνεις πολιτική μέσω της επιστήμης.
Και μια τελευταία συγγνώμη…
Αφού λοιπόν το αρχικό post αγαπά τόσο πολύ τις συγγνώμες:
Συγγνώμη που υπάρχει στο PubMed εργασία του 2026 με τίτλο «Quantum medicine».
Συγγνώμη που υπάρχει ολόκληρη ερευνητική συζήτηση γύρω από την quantum biology και την quantum biomedicine.
Συγγνώμη που αυτό δεν αποδεικνύει τον βιοσυντονισμό.
Και συγγνώμη που η πραγματική επιστήμη έχει αυτή την ενοχλητική συνήθεια:
δεν χωράει εύκολα σε κομματικά hashtags.
Ούτε σε κεφαλαία γράμματα.
Ούτε στο «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ».
Η επιστήμη θέλει κάτι πολύ πιο κουραστικό.
Αποδείξεις.
Και αυτές πρέπει να ζητάμε από όλους.
Από την Καρυστιανού.
Από τον Γεωργιάδη.
Και –κυρίως– από εκείνους που επικαλούνται την επιστήμη για να χτυπήσουν πολιτικά τον αντίπαλό τους.
