Δεκατρία χρόνια, εκατοντάδες βραδιές, χιλιάδες άνθρωποι και αναρίθμητες προσωπικές ιστορίες. Το Bee’s Knees έκλεισε τον κύκλο του και ο ιδιοκτήτης του, Μιχάλης Κουγιανός, επέλεξε να περιμένει μία εβδομάδα πριν γράψει το δικό του αποχαιρετιστήριο μήνυμα.
Και ίσως αυτή η απόσταση λίγων ημερών να ήταν απαραίτητη.
Για να φύγει ο θόρυβος της τελευταίας βραδιάς και να μείνει αυτό που πραγματικά χαρακτήρισε τα 13 χρόνια λειτουργίας του μαγαζιού: οι άνθρωποι και οι αναμνήσεις τους.
Όπως αποκαλύπτει ο Μιχάλης Κουγιανός, μόνο τις τελευταίες ημέρες πριν από το οριστικό κλείσιμο πέρασαν από το Bee’s Knees περίπου 800 άνθρωποι.
Το εντυπωσιακότερο όμως είναι κάτι άλλο: όπως αναφέρει, περίπου το 90% ήταν γνωστοί με το μικρό τους όνομα.
Μια λεπτομέρεια που ίσως εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο γιατί για πολλούς το Bee’s Knees δεν υπήρξε απλώς ένα ακόμη μπαρ.
13 χρόνια γεμάτα ιστορίες
Μέσα στον χώρο του γράφτηκαν μικρές και μεγάλες προσωπικές ιστορίες.
Προτάσεις γάμου, γενέθλια και γιορτές. Πρώτα ραντεβού, φιλίες και έρωτες. Αλλά και χωρισμοί, δύσκολες ημέρες και στιγμές λύπης.
Άνθρωποι συναντήθηκαν, γνωρίστηκαν, διασκέδασαν και μεγάλωσαν μαζί με το μαγαζί.
Και μαζί τους άλλαξε και ο ίδιος ο δημιουργός του.
Ο Μιχάλης Κουγιανός θυμάται ότι ξεκίνησε αυτή τη διαδρομή ως ένας ενθουσιώδης μπάρμαν, αλλά, όπως παραδέχεται ο ίδιος, «τελείως άγουρος στο επιχειρείν».
Δεκατρία χρόνια αργότερα κλείνει αυτόν τον κύκλο με τον τρόπο που επιθυμούσε: έχοντας την οικογένειά του δίπλα του.
«Έγινε μέρος της ζωής μιας ολόκληρης παρέας ανθρώπων»
Στην ανάρτησή του δεν επιχειρεί να παρουσιάσει μια εξιδανικευμένη διαδρομή.
Υπήρξαν, όπως γράφει, βραδιές που θα μείνουν αξέχαστες και άλλες που ίσως θα ήταν καλύτερο να ξεχαστούν. Υπήρξαν λάθη και δύσκολες αποφάσεις, αλλά και όμορφες συνεργασίες.
Κυρίως, υπήρξαν πολλοί άνθρωποι που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα.
Γι’ αυτό το πρώτο μεγάλο «ευχαριστώ» του απευθύνεται σε όλους όσοι εργάστηκαν στο Bee’s Knees κατά τη διάρκεια αυτών των 13 χρόνων και έδωσαν ένα κομμάτι του εαυτού τους σε κάθε βάρδια.
Ευχαριστεί ακόμη τους συνεργάτες και τους προμηθευτές που συνόδευσαν την επιχείρηση σε αυτή τη μεγάλη διαδρομή.
Και ύστερα έρχεται το μεγαλύτερο ευχαριστώ.
Σε όλους εκείνους που πέρασαν έστω και μία φορά την πόρτα του Bee’s Knees.
Για ένα ποτό.
Για μια γιορτή.
Για έναν έρωτα ή έναν χωρισμό.
Για μια δύσκολη ημέρα.
Ή απλώς για μια βραδιά με φίλους.
«Ένα μαγαζί είναι οι άνθρωποι»
Η φράση που συμπυκνώνει ίσως ολόκληρη την ιστορία του Bee’s Knees βρίσκεται προς το τέλος του αποχαιρετισμού:
«Ένα μαγαζί δεν είναι οι τοίχοι, η μπάρα ή τα φώτα του. Είναι οι άνθρωποι που πέρασαν από μέσα του και όσα συνέβησαν ανάμεσά τους».
Και με αυτό το κριτήριο, όπως σημειώνει ο ίδιος, το Bee’s Knees «έζησε μια πολύ γεμάτη ζωή».
Μετά από 13 χρόνια, λοιπόν, τα φώτα έσβησαν.
Η ιστορία του μαγαζιού ολοκληρώθηκε, αλλά οι ιστορίες των ανθρώπων που πέρασαν από εκεί παραμένουν.
Και ο Μιχάλης Κουγιανός αφήνει στο τέλος ένα μικρό παράθυρο ανοιχτό:
«Και ποιος ξέρει… Ίσως κάποια στιγμή, σαν τον φοίνικα, να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του».
Μέχρι τότε, μένουν οι αναμνήσεις.
Και ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για 13 χρόνια Bee’s Knees.
