Τη δική του απάντηση στην κριτική που έχει διατυπωθεί το τελευταίο διάστημα για τη συχνότητα των πολιτιστικών εκδηλώσεων και ανταλλαγών με την αδελφοποιημένη πόλη Σάμπατς της Σερβίας δίνει ο Δήμος Αργοστολίου. Με μια εκτενή παρέμβαση υπερασπίζεται τη συνέχιση και ενίσχυση της συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι μια αδελφοποίηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια παλιά υπογραφή, αλλά χρειάζεται συνεχή παρουσία και κοινές δράσεις για να παραμένει ζωντανή.
Μια σαφή απάντηση σε όσους ασκούν κριτική στις συνεχείς πολιτιστικές ανταλλαγές με το Σάμπατς δίνει ο Δήμος Αργοστολίου, ανοίγοντας παράλληλα μια ευρύτερη συζήτηση για το τι πραγματικά σημαίνει στις μέρες μας η αδελφοποίηση δύο πόλεων.
Η θέση που διατυπώνει είναι ξεκάθαρη:
Μια αδελφοποίηση δεν τελειώνει με μια τελετή, μερικές φωτογραφίες και μια υπογραφή που στη συνέχεια μπαίνει σε κάποιο αρχείο.
Για να αποκτήσει διάρκεια και ουσιαστικό περιεχόμενο, σύμφωνα με τον Δήμο, πρέπει να συντηρείται μέσα στον χρόνο με ανταλλαγές, επισκέψεις, πολιτιστικές δράσεις και –κυρίως– με τη συμμετοχή των επόμενων γενεών.
Η παρέμβαση έρχεται με αφορμή πρόσφατα σχόλια που αμφισβήτησαν τη συχνότητα των εκδηλώσεων και των ανταλλαγών με την αδελφοποιημένη σερβική πόλη.
«Οι διεθνείς σχέσεις είναι ζωντανοί οργανισμοί»
Στην ανακοίνωσή του ο Δήμος Αργοστολίου χρησιμοποιεί μια χαρακτηριστική παρομοίωση.
Οι διεθνείς σχέσεις των Δήμων, αναφέρει, λειτουργούν σαν «ζωντανοί οργανισμοί».
Εάν δεν ανανεώνονται και δεν καλλιεργούνται, σταδιακά αδρανούν.
Γι’ αυτό και απορρίπτει τη λογική σύμφωνα με την οποία μια αδελφοποίηση που πραγματοποιήθηκε στο παρελθόν μπορεί να συνεχίσει να έχει ουσιαστική αξία χωρίς νέες δράσεις.
«Οι σχέσεις κρατιούνται ζωντανές με πράξεις, όχι με αναμνήσεις», είναι η βασική θέση που προβάλλει.
Και ακριβώς σε αυτό το σημείο βρίσκεται η ουσία της απάντησης στην κριτική.
Ο Δήμος θεωρεί ότι η συχνότητα των επαφών δεν αποτελεί υπερβολή, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για να παραμένει ενεργή η σχέση Αργοστολίου και Σάμπατς.
Η τρίτη γενιά χορευτών από το Σάμπατς
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της διάρκειας αυτής της σχέσης προβάλλεται η παρουσία της τρίτης γενιάς χορευτών από το Σάμπατς.
Για τη δημοτική αρχή, το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερο συμβολισμό.
Δείχνει, όπως υποστηρίζει, ότι η συνεργασία δεν αφορά πλέον μόνο εκείνους που συμμετείχαν στις πρώτες επαφές των δύο πλευρών, αλλά έχει περάσει σε νεότερους ανθρώπους.
Και αυτό ακριβώς θεωρεί ως ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα μιας μακροχρόνιας αδελφοποίησης.
Οι σχέσεις μεταξύ δύο πόλεων αποκτούν πραγματικό βάθος όταν παύουν να εξαρτώνται αποκλειστικά από τα πρόσωπα που τις ξεκίνησαν και μεταφέρονται στις επόμενες γενιές.
Γιατί ο Δήμος επιμένει στις ανταλλαγές
Η δημοτική αρχή υποστηρίζει ότι η εξωστρέφεια δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κάτι αποκομμένο από τις υπόλοιπες λειτουργίες ενός Δήμου.
Αντίθετα, θεωρεί ότι η δημιουργία σταθερών διεθνών συνεργασιών μπορεί να ενισχύσει την παρουσία και την αναγνωρισιμότητα του τόπου στο εξωτερικό.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσει και τις συνεχείς κοινές δράσεις με το Σάμπατς.
Ο Δήμος υποστηρίζει ότι ακριβώς η συνέπεια στις επαφές των δύο πλευρών έχει συμβάλει ώστε η Κεφαλονιά να αποκτήσει ιδιαίτερη αναγνωρισιμότητα στη Σερβία.
Ως ένδειξη της σχέσης που έχει αναπτυχθεί αναφέρεται και η απονομή του «Κλειδιού της Πόλης» του Σάμπατς στην ηγεσία του Δήμου.
Για τη δημοτική αρχή, τέτοιου είδους αναγνώριση δεν δημιουργείται από μία μεμονωμένη επίσκεψη, αλλά αποτελεί αποτέλεσμα μιας σχέσης που καλλιεργείται επί χρόνια.
Η απάντηση στο «παν μέτρον άριστον»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η απάντηση του Δήμου στο επιχείρημα ότι πρέπει να υπάρχει μέτρο στη συχνότητα των συγκεκριμένων δράσεων.
Ο Δήμος δεν απορρίπτει την αρχή του «παν μέτρον άριστον», αλλά της δίνει διαφορετική ερμηνεία.
Όπως υποστηρίζει, στην περίπτωση των διεθνών συνεργασιών «μέτρο» δεν σημαίνει αδράνεια ή εγκατάλειψη μιας σχέσης.
Σημαίνει να διατηρούνται οι συμμαχίες και οι συνεργασίες με σοβαρότητα, συνέπεια και διάρκεια.
Πρόκειται ουσιαστικά για δύο διαφορετικές αντιλήψεις που τίθενται απέναντι η μία στην άλλη.
Από τη μία υπάρχει η κριτική για τη συχνότητα των ανταλλαγών.
Από την άλλη, η δημοτική αρχή απαντά ότι ακριβώς αυτή η συνέχεια είναι που αποτρέπει μια αδελφοποίηση από το να μετατραπεί σε μια τυπική και ξεχασμένη συμφωνία.
Όχι «εκδηλώσεις για τις εκδηλώσεις»
Ένα ακόμη σημείο στο οποίο επιμένει ο Δήμος είναι ότι οι συγκεκριμένες διοργανώσεις δεν πραγματοποιούνται απλώς για να υπάρχει ένα γεμάτο πολιτιστικό πρόγραμμα.
Τις παρουσιάζει ως εργαλεία πάνω στα οποία μπορούν να οικοδομηθούν πιο μόνιμες συνεργασίες.
Πολιτισμός, νέοι άνθρωποι, χορευτικά συγκροτήματα και ανταλλαγές λειτουργούν, σύμφωνα με αυτή τη λογική, ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ δύο κοινωνιών.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της συζήτησης.
Η αξία μιας αδελφοποίησης δεν κρίνεται μόνο από το πόσες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται.
Κρίνεται και από το εάν αυτές οι επαφές αφήνουν κάτι πίσω τους: νέες σχέσεις, δυνατότητες συνεργασίας, επαφή μεταξύ των κοινωνιών και μεγαλύτερη εξωστρέφεια για τον τόπο.
Η συζήτηση όμως μπορεί να γίνει ακόμη πιο συγκεκριμένη
Η θέση του Δήμου υπέρ της διατήρησης των σχέσεων με το Σάμπατς είναι σαφής.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρχει δημόσια συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται οι ανταλλαγές, το κόστος τους και κυρίως το αποτέλεσμα που αφήνουν στον τόπο.
Αντίθετα, μια τέτοια συζήτηση μπορεί να κάνει τη συνεργασία ακόμη πιο ουσιαστική.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν χρειάζεται να είναι «να γίνονται ή να μη γίνονται οι ανταλλαγές;»
Μπορεί να είναι:
«Πώς αξιοποιούμε περισσότερο μια σχέση που ήδη υπάρχει;»
Μια μακροχρόνια σχέση με μια πόλη της Σερβίας μπορεί να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο περιεχόμενο εφόσον, πέρα από τον πολιτισμό, δημιουργεί γέφυρες στην εκπαίδευση, στον τουρισμό, στον αθλητισμό, στη νεολαία και σε άλλους τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος.
Έτσι το αποτέλεσμα μιας αδελφοποίησης γίνεται περισσότερο μετρήσιμο και περισσότερο ορατό στην τοπική κοινωνία.
Μια σχέση που ο Δήμος δηλώνει ότι θα συνεχίσει
Το μήνυμα της δημοτικής αρχής προς όσους αμφισβητούν τη σκοπιμότητα των συχνών επαφών είναι, πάντως, απολύτως σαφές.
Η συνεργασία με το Σάμπατς θα συνεχιστεί.
Ο Δήμος Αργοστολίου θεωρεί ότι ο πολιτισμός και η εξωστρέφεια μπορούν να λειτουργήσουν προς όφελος της περιοχής και δηλώνει αποφασισμένος να διατηρήσει ανοιχτές τις συγκεκριμένες γέφυρες επικοινωνίας.
Η συζήτηση που άνοιξε από την κριτική έχει, τελικά, και μια θετική πλευρά.
Δίνει την ευκαιρία να απαντηθεί ένα ουσιαστικό ερώτημα:
Θέλουμε αδελφοποιήσεις που υπάρχουν μόνο στα χαρτιά ή σχέσεις πόλεων που εξακολουθούν να παράγουν κοινές δράσεις δεκαετίες αργότερα;
Η θέση του Δήμου Αργοστολίου είναι ότι χωρίς συνέχεια, συμμετοχή και ανανέωση οι αδελφοποιήσεις χάνουν σταδιακά το περιεχόμενό τους.
Γι’ αυτό και επιλέγει να συνεχίσει τις ανταλλαγές με το Σάμπατς, επενδύοντας σε μια σχέση που, όπως τονίζει, έχει ήδη περάσει από γενιά σε γενιά.
«Οι σχέσεις κρατιούνται ζωντανές με πράξεις, όχι με αναμνήσεις», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Και αυτή η φράση συμπυκνώνει ολόκληρη την απάντηση του Δήμου στη συζήτηση που έχει ανοίξει.
