Όπως και να το δει κανείς, η παραπομπή ενός πρώην μέλους της κυβέρνησης στο Ειδικό Δικαστήριο αποτελεί μείζονα πολιτική και θεσμική εξέλιξη. Πολύ περισσότερο όταν αφορά όσα συνέβησαν μετά από μια εθνική τραγωδία με 57 νεκρούς, όπως εκείνη των Τεμπών.
Ο Χρήστος Τριαντόπουλος παραπέμπεται για παράβαση καθήκοντος σε βαθμό πλημμελήματος, σχετικά με τις παρεμβάσεις και την αλλοίωση του χώρου μετά τη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών. Μαζί του παραπέμπονται ακόμη τέσσερα πρόσωπα. Ο ίδιος αρνείται την κατηγορία και υποστηρίζει ότι θα αποδειχθεί η αθωότητά του.
Λίγες ώρες μετά την εξέλιξη αυτή, ο πρώην υφυπουργός ανακοίνωσε και μια απόφαση με σαφές πολιτικό βάρος: δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εθνικές εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία στη Μαγνησία.
Όπως ανέφερε, έχει ήδη ενημερώσει σχετικά τον πρωθυπουργό και πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η εξέλιξη αυτή από μόνη της δείχνει πόσο βαριά είναι πλέον η σκιά της υπόθεσης.
Μπορεί μέχρι τις επόμενες εκλογές να μην έχει ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία. Μπορεί επίσης το Ειδικό Δικαστήριο να οδηγηθεί τελικά σε οποιαδήποτε απόφαση — και ασφαλώς το τεκμήριο αθωότητας ισχύει απολύτως μέχρι την τελεσίδικη κρίση της Δικαιοσύνης.
Το πολιτικό ζήτημα, όμως, υπάρχει ήδη.
Και δεν αφορά μόνο τον Χρήστο Τριαντόπουλο.
Αφορά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο το κράτος διαχειρίστηκε τον χώρο μιας τραγωδίας 57 νεκρών τις κρίσιμες ημέρες που ακολούθησαν.
Εκεί βρίσκεται και η πραγματική πληγή των Τεμπών.
Ο τόπος του δυστυχήματος έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως χώρος στον οποίο μπορούσαν να βρίσκονται κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία. Να προστατευθεί, να εξεταστεί και να παραμείνει διαθέσιμος στους αρμόδιους πραγματογνώμονες και στις δικαστικές αρχές για όσο χρόνο ήταν αναγκαίο.
Αντί γι’ αυτό, οι παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν στον χώρο μετατράπηκαν στη συνέχεια σε ένα από τα μεγαλύτερα πεδία αντιπαράθεσης γύρω από την τραγωδία.
Και σχεδόν τέσσερα χρόνια αργότερα, οικογένειες θυμάτων, δικηγόροι, τεχνικοί σύμβουλοι και δικαστικές αρχές εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις για κρίσιμες πτυχές όσων συνέβησαν.
Γι’ αυτό και η παραπομπή Τριαντόπουλου δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια ακόμη είδηση της δικαστικής επικαιρότητας.
Τα Τέμπη επιστρέφουν ξανά στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης.
Και μαζί τους επιστρέφει το ερώτημα που εξακολουθεί να βαραίνει το πολιτικό σύστημα: έγιναν όλα όσα έπρεπε να γίνουν, όταν έπρεπε να γίνουν, ώστε να προστατευθεί ο χώρος και να διευκολυνθεί χωρίς εμπόδια η διερεύνηση;
Η κυβέρνηση υπογραμμίζει ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί και ότι η υπόθεση ακολουθεί πλέον τη θεσμική της πορεία. Αυτό αποτελεί τη δική της πολιτική ανάγνωση.
Η παραπομπή όμως ενός πρώην υφυπουργού σε Ειδικό Δικαστήριο δημιουργεί αντικειμενικά ένα νέο πολιτικό δεδομένο.
Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη:
ο κακός εαυτός της κυβέρνησης αποδεικνύεται πολλές φορές ο μεγαλύτερος υπονομευτής της.
Γιατί υπάρχουν υποθέσεις που δεν τελειώνουν όταν σταματούν να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.
Επιστρέφουν.
Και τα Τέμπη είναι μία από αυτές.
