Νέα δεδομένα στις αποδοχές συγκεκριμένων κατηγοριών δημοσίων υπαλλήλων δημιουργεί η ρύθμιση για τη χορήγηση μηνιαίου ποσού 300 ευρώ για την εξομάλυνση της προσωπικής διαφοράς, με αναδρομική εφαρμογή από την 1η Ιουλίου 2026.
Το κρίσιμο σημείο, ωστόσο, είναι ότι τα 300 ευρώ δεν μεταφράζονται αυτομάτως σε αύξηση 300 ευρώ στην τσέπη κάθε δικαιούχου.
Για ορισμένους εργαζομένους μπορεί να προκύψει πραγματική αύξηση στις αποδοχές. Για άλλους, το ποσό θα χρησιμοποιηθεί κυρίως για τον συμψηφισμό της υφιστάμενης προσωπικής διαφοράς, με αποτέλεσμα η αλλαγή να αποτυπώνεται περισσότερο στη μισθολογική τους κατάσταση και λιγότερο στο ποσό που τελικά εισπράττουν.
Η εγκύκλιος του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους επιχειρεί να ξεκαθαρίσει ακριβώς αυτόν τον μηχανισμό.
Τα 300 ευρώ δεν είναι ένα έκτακτο επίδομα
Η πρώτη σημαντική διευκρίνιση είναι ότι δεν πρόκειται για ένα έκτακτο βοήθημα που θα καταβληθεί μία φορά.
Η σχετική ρύθμιση του ν. 5313/2026 προβλέπει τη χορήγηση μηνιαίου ποσού 300 ευρώ για την «εξομάλυνση» της προσωπικής διαφοράς συγκεκριμένων κατηγοριών εργαζομένων στο Δημόσιο.
Το ποσό εντάσσεται στις τακτικές αποδοχές του υπαλλήλου και επομένως αποτελεί σταθερό στοιχείο της μισθοδοσίας του.
Παράλληλα, αποτελεί συντάξιμη αποδοχή και υπόκειται στις προβλεπόμενες ασφαλιστικές εισφορές.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και στις περιπτώσεις όπου ο εργαζόμενος δεν δει ολόκληρα τα 300 ευρώ ως καθαρή αύξηση στον λογαριασμό του, η αλλαγή μπορεί να έχει σημασία για τη μισθολογική και ασφαλιστική του εικόνα.
Το «κλειδί» είναι η προσωπική διαφορά
Για να γίνει κατανοητό ποιος πραγματικά κερδίζει, πρέπει να εξεταστεί η προσωπική διαφορά που λάμβανε κάθε υπάλληλος στις 30 Ιουνίου 2026.
Η προσωπική διαφορά συμψηφίζεται με το νέο ποσό των 300 ευρώ.
Εάν, για παράδειγμα, η προσωπική διαφορά είναι μικρότερη ή ίση με τα 300 ευρώ, ο συμψηφισμός πραγματοποιείται μέχρι το ύψος της.
Εάν αντίθετα η προσωπική διαφορά υπερβαίνει τα 300 ευρώ, το τμήμα που απομένει μετά τον συμψηφισμό εξακολουθεί να καταβάλλεται ως προσωπική διαφορά.
Επομένως, το αποτέλεσμα δεν θα είναι ίδιο για όλους.
Δύο υπάλληλοι που υπάγονται στην ίδια ρύθμιση μπορεί να έχουν διαφορετική πραγματική μεταβολή στις αποδοχές τους, ανάλογα με το ύψος της προσωπικής διαφοράς που ήδη είχαν.
Υπάρχει και «δίχτυ ασφαλείας»
Η εγκύκλιος αντιμετωπίζει και ένα ακόμη πρόβλημα.
Επειδή το νέο ποσό των 300 ευρώ αποτελεί τακτική αποδοχή, πάνω του επιβάλλονται ασφαλιστικές εισφορές. Θα μπορούσε επομένως, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, η εφαρμογή του νέου συστήματος να δημιουργήσει απώλεια στο ποσό που μένει μετά τις ασφαλιστικές κρατήσεις.
Για να μη συμβεί αυτό προβλέπεται μηχανισμός προστασίας.
Οι υπηρεσίες που εκκαθαρίζουν τη μισθοδοσία θα πρέπει να συγκρίνουν τις αποδοχές του εργαζομένου μετά τις ασφαλιστικές κρατήσεις πριν και μετά την εφαρμογή της ρύθμισης.
Εφόσον προκύπτει μείωση, η διαφορά καταχωρίζεται ως νέα προσωπική διαφορά ή προστίθεται στην ήδη υπάρχουσα.
Με απλά λόγια, ο μηχανισμός σχεδιάστηκε ώστε η αλλαγή να μη δημιουργήσει τελικά μείωση των αποδοχών μετά τις εισφορές.
Τι γίνεται με τις επόμενες αυξήσεις μισθών
Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο σημείο για το μέλλον.
Η προσωπική διαφορά που θα εξακολουθεί να υπάρχει μετά την εφαρμογή της νέας ρύθμισης συνδέεται και με τον τρόπο με τον οποίο θα περνούν στις αποδοχές οι μελλοντικές αυξήσεις του βασικού μισθού.
Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις, εάν η προσωπική διαφορά είναι έως 300 ευρώ, δεν προβλέπεται συμψηφισμός της με μια μελλοντική αύξηση του βασικού μισθού.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο εργαζόμενος μπορεί να διατηρήσει την προσωπική διαφορά και παράλληλα να λάβει ολόκληρη τη νέα αύξηση του βασικού μισθού.
Για παράδειγμα, εάν ένας υπάλληλος έχει προσωπική διαφορά 250 ευρώ και ο βασικός μισθός του αυξηθεί κατά 60 ευρώ, η αύξηση δεν αφαιρείται από τα 250 ευρώ. Ο εργαζόμενος λαμβάνει κανονικά την αύξηση.
Τι συμβαίνει πάνω από τα 300 ευρώ
Διαφορετικός είναι ο μηχανισμός όταν η προσωπική διαφορά ξεπερνά τα 300 ευρώ.
Τότε προβλέπεται μερικός συμψηφισμός.
Συγκρίνονται δύο μεγέθη:
το 50% της αύξησης του βασικού μισθού και το τμήμα της προσωπικής διαφοράς που υπερβαίνει τα 300 ευρώ.
Από τα δύο συμψηφίζεται το μικρότερο ποσό.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα εργαζομένου με προσωπική διαφορά 360 ευρώ και αύξηση βασικού μισθού κατά 50 ευρώ.
Το 50% της αύξησης είναι 25 ευρώ, ενώ το τμήμα της προσωπικής διαφοράς πάνω από το όριο των 300 ευρώ είναι 60 ευρώ.
Στην περίπτωση αυτή συμψηφίζονται τα 25 ευρώ. Η προσωπική διαφορά περιορίζεται από τα 360 στα 335 ευρώ, ενώ ο εργαζόμενος βλέπει πραγματική αύξηση αποδοχών κατά 25 ευρώ.
Ποιοι υπάλληλοι αφορά η ρύθμιση
Η συγκεκριμένη παρέμβαση δεν αφορά οριζόντια όλους τους εργαζομένους του Δημοσίου.
Στη ρύθμιση εντάσσονται, μεταξύ άλλων, υπάλληλοι του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και εποπτευόμενων ΝΠΔΔ, της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, της ΕΛΣΤΑΤ, του ΕΟΦ, του Υπουργείου Ανάπτυξης, καθώς και διοικητικοί υπάλληλοι του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Περιλαμβάνονται επίσης εργαζόμενοι σε συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές, στην ΕΕΤΤ, στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων, στην Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων και στις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές για ενέργεια, ύδατα, απόβλητα, σιδηροδρόμους και λιμένες.
Το σημαντικότερο: δεν παίρνουν όλοι 300 ευρώ επιπλέον
Αυτό είναι και το σημείο που πρέπει να προσέξουν περισσότερο οι ενδιαφερόμενοι.
Ο τίτλος «300 ευρώ στους δημοσίους υπαλλήλους» μπορεί εύκολα να δημιουργήσει την εντύπωση ότι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι θα δουν αυτομάτως +300 ευρώ στον μηνιαίο μισθό τους.
Δεν λειτουργεί έτσι η ρύθμιση.
Το πραγματικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την προσωπική διαφορά που είχε κάθε υπάλληλος, τον συμψηφισμό που θα πραγματοποιηθεί και τις ασφαλιστικές κρατήσεις.
Για ορισμένους η αλλαγή θα φανεί άμεσα στο πορτοφόλι.
Για άλλους, το μεγαλύτερο όφελος θα βρίσκεται στην αλλαγή της μισθολογικής βάσης, στις συντάξιμες αποδοχές και κυρίως στον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζονται οι επόμενες αυξήσεις.
Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι θα πρέπει να κοιτάξουν τη δική τους μισθοδοσία και όχι μόνο το ονομαστικό ποσό των 300 ευρώ.
Η προσωπική διαφορά είναι τελικά αυτή που θα καθορίσει ποιος θα πάρει πραγματική αύξηση και ποιος θα τη δει κυρίως… στα χαρτιά.
