Οι G7 ρίχνουν την τιμή του ντίζελ – Τώρα να δούμε πόσο θα πέσει στην ελληνική αντλία

Η διεθνής παρέμβαση των 100 εκατ. βαρελιών έφερε ήδη αποκλιμάκωση στις αγορές – Η κυβέρνηση επιδοτεί το ντίζελ με 15 λεπτά έως τις 15 Οκτωβρίου, αλλά το πραγματικό τεστ αρχίζει τώρα: θα περάσει ολόκληρη η μείωση στον Έλληνα καταναλωτή;

Μια εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη σημειώθηκε στην παγκόσμια αγορά ενέργειας και, αυτή τη φορά, μπορεί να έχει άμεσο αντίκτυπο και στην τσέπη του Έλληνα οδηγού.

Οι ηγέτες της G7 συμφώνησαν στις 2 Οκτωβρίου σε συντονισμένη αποδέσμευση 100 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου και πετρελαϊκών προϊόντων από στρατηγικά αποθέματα, μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας.

Η εφαρμογή αρχίζει άμεσα και θα εκτείνεται σε τέσσερις μήνες, ενώ ειδικά για το ντίζελ προβλέπεται σημαντική εμπροσθοβαρής αποδέσμευση μέσα στις πρώτες 20 ημέρες.

Οι G7 δεσμεύτηκαν παράλληλα να αποφεύγουν περιορισμούς στις εξαγωγές ενεργειακών προϊόντων μεταξύ των χωρών τους.

Και η αγορά αντέδρασε αμέσως.

Οι τιμές του ντίζελ άρχισαν να υποχωρούν, ενώ πτώση σημειώθηκε και στο πετρέλαιο. Η παρέμβαση λειτουργεί ακριβώς όπως σχεδιάστηκε: αυξάνει την προσφορά και στέλνει στην αγορά το μήνυμα ότι οι μεγαλύτερες δυτικές οικονομίες δεν σκοπεύουν να παρακολουθούν παθητικά την ενεργειακή κρίση.

Και κάπου εδώ αρχίζει η ελληνική συζήτηση.

Όταν ανεβαίνει το πετρέλαιο, η αύξηση περνά γρήγορα στην αντλία

Τις τελευταίες εβδομάδες οι Έλληνες καταναλωτές είδαν τις τιμές των καυσίμων να εκτοξεύονται.

Το ντίζελ ξεπέρασε σε αρκετές περιπτώσεις τα 2 ευρώ και έφτασε ακόμη και πάνω από τα 2,20 ευρώ το λίτρο, δημιουργώντας τεράστια πίεση όχι μόνο στους ιδιοκτήτες ΙΧ αλλά κυρίως στις μεταφορές, στις επιχειρήσεις και στην αγροτική παραγωγή.

Και το ντίζελ έχει μια ιδιαιτερότητα.

Δεν είναι απλώς ένα καύσιμο για το αυτοκίνητο.

Είναι βασικό κόστος της παραγωγικής και εφοδιαστικής αλυσίδας.

Όταν ακριβαίνει το πετρέλαιο κίνησης, ακριβαίνει η μεταφορά των προϊόντων. Ακριβαίνει η αγροτική παραγωγή. Ακριβαίνει η τροφοδοσία των καταστημάτων.

Και τελικά ένα μέρος του αυξημένου κόστους φτάνει στο ράφι.

Γι’ αυτό και η κυβέρνηση αποφάσισε να αυξήσει για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου την επιδότηση στο πετρέλαιο κίνησης από τα 10 στα 15 λεπτά ανά λίτρο, με δημοσιονομικό κόστος περίπου 20 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα, τα διυλιστήρια έχουν προχωρήσει σε δικές τους εκπτώσεις.

Καλώς έγιναν αυτές οι παρεμβάσεις.

Τώρα όμως δημιουργείται μια νέα πραγματικότητα.

Η διεθνής αγορά αρχίζει να υποχωρεί – Θα ακολουθήσει η αντλία;

Αυτό είναι πλέον το κρίσιμο ερώτημα.

Όταν οι διεθνείς τιμές ανεβαίνουν, ο καταναλωτής αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα την αλλαγή στην τιμή του πρατηρίου.

Τώρα που η διεθνής αγορά αντιδρά καθοδικά, θα πρέπει να δούμε αντίστοιχα γρήγορη προσαρμογή προς τα κάτω.

Όχι θεωρητικά.

Στην πινακίδα του πρατηρίου.

Γιατί η παρέμβαση των G7 δεν είναι μια υπόσχεση για το μακρινό μέλλον.

Τα 100 εκατομμύρια βαρέλια αρχίζουν να απελευθερώνονται άμεσα, ενώ ειδικά για το ντίζελ προβλέπεται σημαντική ποσότητα μέσα στις επόμενες 20 ημέρες.

Η πρώτη αντίδραση των αγορών υπήρξε ήδη καθοδική.

Άρα από εδώ και πέρα πρέπει να παρακολουθήσουμε ολόκληρη την αλυσίδα.

Διεθνής τιμή – διυλιστήριο – εταιρεία εμπορίας – πρατήριο – καταναλωτής.

Και να δούμε ποιος μειώνει και πότε.

Δεν σημαίνει ότι μια πτώση 5% στις αγορές θα γίνει αύριο -5% στην αντλία

Εδώ χρειάζεται προσοχή.

Θα ήταν εξίσου λανθασμένο να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι επειδή ένα συμβόλαιο ντίζελ υποχώρησε κατά 5%, το επόμενο πρωί η τιμή στο πρατήριο πρέπει υποχρεωτικά να μειωθεί κατά 5%.

Η λιανική τιμή δεν διαμορφώνεται έτσι.

Μεσολαβούν η τιμή αγοράς των φορτίων, τα υφιστάμενα αποθέματα, τα περιθώρια διύλισης και εμπορίας, η ισοτιμία ευρώ-δολαρίου, η φορολογία και ο χρόνος μετακύλισης.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο καταναλωτής πρέπει να περιμένει επ’ αόριστον.

Αν η διεθνής αποκλιμάκωση αποκτήσει διάρκεια, πρέπει να αποτυπωθεί στην ελληνική αγορά.

Και εδώ η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να παρακολουθεί στενά την εξέλιξη.

Η κυβέρνηση έβαλε 20 εκατ. ευρώ – Να μη χαθούν μέσα στην αγορά

Υπάρχει και μια δεύτερη διάσταση.

Η επιδότηση των 15 λεπτών δεν είναι χρήματα που εμφανίστηκαν από το πουθενά.

Είναι δημόσιο χρήμα.

Για το διάστημα 1-15 Οκτωβρίου το κόστος υπολογίζεται από την ίδια την κυβέρνηση σε περίπου 20 εκατ. ευρώ.

Στόχος είναι τα χρήματα αυτά να φτάσουν στον τελικό καταναλωτή.

Αν τώρα αρχίσει ταυτόχρονα να υποχωρεί και η διεθνής τιμή του προϊόντος, το αποτέλεσμα πρέπει να γίνει ακόμη πιο αισθητό.

Δεν μπορεί η διεθνής αγορά να αποκλιμακώνεται, το Δημόσιο να βάζει επιπλέον χρήματα για επιδότηση και ο πολίτης να αναρωτιέται γιατί η τιμή στην αντλία παραμένει σχεδόν ίδια.

Και μετά τις 15 Οκτωβρίου τι;

Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα.

Η αυξημένη κρατική επιδότηση των 15 λεπτών έχει ανακοινωθεί για το διάστημα 1 έως 15 Οκτωβρίου.

Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι θα επανεξετάζει την κατάσταση ανά δεκαπενθήμερο.

Επομένως, στις επόμενες ημέρες θα υπάρχουν πλέον περισσότερα δεδομένα.

Θα γνωρίζουμε εάν η παρέμβαση των G7 είχε διάρκεια.

Θα γνωρίζουμε πόσο υποχώρησαν οι διεθνείς τιμές.

Θα γνωρίζουμε πόσο από αυτή την πτώση μεταφέρθηκε στην ελληνική χονδρική.

Και κυρίως θα γνωρίζουμε πόσο έφτασε στην ελληνική αντλία.

Τότε θα μπορεί να γίνει και μια πραγματική συζήτηση για το εάν χρειάζεται συνέχιση της επιδότησης ή διαφορετική παρέμβαση.

Δεν αρκεί να πέφτει το Brent – Πρέπει να πέσει η τιμή που πληρώνει ο πολίτης

Η ανακοίνωση των G7 είναι αναμφίβολα θετική εξέλιξη.

Δεν υπάρχει όμως κανένας λόγος για πανηγυρισμούς πριν δούμε το αποτέλεσμα στην πραγματική οικονομία.

Ο οδηγός δεν αγοράζει συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης.

Ο αγρότης δεν γεμίζει το τρακτέρ του με Brent.

Ο μεταφορέας δεν πληρώνει τη διεθνή τιμή του βαρελιού.

Όλοι αυτοί πληρώνουν λίτρα στην αντλία.

Εκεί λοιπόν θα κριθεί το αποτέλεσμα.

Η διεθνής αγορά έκανε ήδη την πρώτη κίνηση.

Οι G7 βάζουν στην αγορά 100 εκατομμύρια βαρέλια.

Η κυβέρνηση βάζει 15 λεπτά επιδότηση στο ντίζελ μέχρι τις 15 Οκτωβρίου.

Τα διυλιστήρια συμμετέχουν με δικές τους εκπτώσεις.

Τώρα μένει να δούμε τον τελευταίο –και σημαντικότερο– αριθμό: πόσο θα γράψει η πινακίδα στο πρατήριο.

Γιατί αν οι διεθνείς τιμές συνεχίσουν να πέφτουν, αυτή τη φορά ο Έλληνας καταναλωτής δικαιούται να απαιτήσει η αποκλιμάκωση να φτάσει μέχρι το τελευταίο λίτρο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ