Με αιχμηρό τρόπο σχολιάζει ο δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Καβαλλιεράτος την τοποθέτηση στάσης στον Καραβόμυλο, ανοίγοντας παράλληλα μια πολύ ευρύτερη συζήτηση για τα έργα που επιστρέφουν στις τοπικές κοινωνίες σε σχέση με τα έσοδα που αυτές δημιουργούν για τον Δήμο Σάμης. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι μόνο την τελευταία τριετία ο Καραβόμυλος έχει συνεισφέρει σχεδόν 6 εκατ. ευρώ στα δημοτικά έσοδα, κυρίως μέσω της Μελισσάνης, και αντιπαραβάλλει αυτό το ποσό με την εικόνα των παρεμβάσεων που έχουν πραγματοποιηθεί στην περιοχή.
Μια στάση λεωφορείου που τοποθετήθηκε στον Καραβόμυλο γίνεται αφορμή για νέα πολιτική αντιπαράθεση στον Δήμο Σάμης, με τον δημοτικό σύμβουλο Γιώργο Καβαλλιεράτο να ασκεί σκληρή κριτική στη δημοτική αρχή.
Ο κ. Καβαλλιεράτος, μιλώντας και με την ιδιότητα του κατοίκου του Καραβομύλου, ξεκαθαρίζει εξαρχής ότι δεν αμφισβητεί τη χρησιμότητα της νέας στάσης. Αντιθέτως, σημειώνει ότι καλώς τοποθετήθηκε.
Το ερώτημα που θέτει, όμως, είναι διαφορετικό: μπορεί μια παρέμβαση αυτού του μεγέθους να παρουσιάζεται ως ουσιαστικό έργο για μια περιοχή που, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, εισφέρει εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία του Δήμου;
«Μετά από σχεδόν τρία χρόνια, ο Καραβόμυλος απέκτησε επιτέλους τη στάση του»
Η παρέμβασή του ξεκινά με εμφανώς ειρωνικό τόνο.
Όπως αναφέρει, μετά από σχεδόν τρία χρόνια ο Καραβόμυλος απέκτησε τη στάση του, η οποία μάλιστα συνοδεύεται από την επιγραφή «Δήμος Σάμης 2026».
Για τον ίδιο, το ζήτημα δεν βρίσκεται στην κατασκευή αυτή καθαυτή. Μια στάση λεωφορείου είναι μια χρήσιμη υποδομή για κατοίκους και επισκέπτες.
Εκείνο που αμφισβητεί είναι το πολιτικό βάρος που δίνεται σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις, όταν την ίδια στιγμή, όπως υποστηρίζει, παραμένουν άλυτες πολύ μεγαλύτερες και παλαιότερες ανάγκες της περιοχής.
Και σε αυτό ακριβώς το σημείο βάζει στο τραπέζι τη Μελισσάνη.
Η αναφορά στα σχεδόν 6 εκατ. ευρώ
Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Γιώργος Καβαλλιεράτος, η Κοινότητα του Καραβομύλου έχει συνεισφέρει κατά τα τελευταία τρία χρόνια κοντά στα 6 εκατομμύρια ευρώ στα έσοδα του Δήμου Σάμης, κυρίως μέσα από τη λειτουργία του λιμνοσπηλαίου της Μελισσάνης.
Πρόκειται για το βασικό επιχείρημα πάνω στο οποίο στηρίζει την κριτική του.
Ο Καραβόμυλος βρίσκεται δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους και περισσότερο επισκέψιμους τουριστικούς προορισμούς της Κεφαλονιάς. Η Μελισσάνη υποδέχεται κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό επισκεπτών και αποτελεί σημαντική πηγή εσόδων.
Ο δημοτικός σύμβουλος θέτει επομένως ευθέως το ζήτημα της ανταποδοτικότητας.
Πόσα από τα χρήματα που παράγονται από την περιοχή επιστρέφουν τελικά στην ίδια μέσα από έργα, υποδομές και ουσιαστικές παρεμβάσεις;
«Το πρόβλημα δεν είναι η στάση»
Η συγκεκριμένη φράση αποτελεί ουσιαστικά και τον πυρήνα της παρέμβασής του.
Ο Γιώργος Καβαλλιεράτος δεν στρέφεται κατά της κατασκευής της στάσης. Αντίθετα, επαναλαμβάνει ότι καλώς έγινε.
Εκείνο που απορρίπτει είναι η λογική σύμφωνα με την οποία η διεκπεραίωση μιας σχετικά μικρής ανάγκης μπορεί να εμφανίζεται ως σημαντικό αναπτυξιακό έργο.
«Όταν ένας τόπος προσφέρει εκατομμύρια και του επιστρέφουμε μια στάση, το πρόβλημα δεν είναι η στάση», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι το πραγματικό ζήτημα είναι «το μέτρο με το οποίο μετράμε πλέον τα έργα».
Η κριτική επεκτείνεται σε ολόκληρο τον Δήμο Σάμης
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο δημοτικός σύμβουλος δεν περιορίζει την κριτική του στον Καραβόμυλο.
Ξεκαθαρίζει ότι δεν ζητά περισσότερα έργα για τη συγκεκριμένη περιοχή εις βάρος των υπόλοιπων Κοινοτήτων.
Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι αντίστοιχη εικόνα εγκατάλειψης και απουσίας ουσιαστικών παρεμβάσεων υπάρχει στα χωριά ολόκληρου του Δήμου Σάμης.
Έτσι, η στάση του Καραβομύλου μετατρέπεται ουσιαστικά σε αφορμή για μια συνολικότερη κριτική απέναντι στον τρόπο με τον οποίο η δημοτική αρχή αντιλαμβάνεται και παρουσιάζει το έργο της.
Η θέση που διατυπώνει είναι σαφής: η καθημερινή διαχείριση και οι αυτονόητες μικρές παρεμβάσεις δεν μπορούν να υποκαθιστούν τα έργα που έχουν ανάγκη οι τοπικές κοινωνίες.
Η αιχμή για το έργο που… περιμένει
Ο Γιώργος Καβαλλιεράτος αφήνει για το τέλος και μια δεύτερη, ιδιαίτερα αιχμηρή αναφορά.
Στο υστερόγραφο της παρέμβασής του αναφέρεται σε άλλο έργο, το οποίο, όπως υποστηρίζει, παραμένει ανολοκλήρωτο.
Με εμφανή ειρωνεία γράφει:
«Και επειδή φαίνεται ότι μπήκαμε επιτέλους στην εποχή των “μεγάλων έργων”, ας ολοκληρωθεί και εκείνο της δεύτερης φωτογραφίας. Βαρέθηκε να περιμένει».
Και καταλήγει ακόμη πιο αιχμηρά:
«Σε λίγο θα χρειαστεί κι αυτό αναμνηστική πινακίδα: “Δήμος Σάμης 2025–2027”».
Ολόκληρη η παρέμβαση του Γιώργου Καβαλλιεράτου
«Ως κάτοικος Καραβομύλου…
Ομολογώ ότι βλέποντας τη συγκεκριμένη εικόνα δυσκολεύομαι να αποφασίσω αν πρέπει να χαρώ για το “έργο” ή να αισθανθώ ότι υποτιμάται η νοημοσύνη μας.
Μετά από σχεδόν τρία χρόνια, ο Καραβόμυλος απέκτησε επιτέλους τη στάση του. Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για το μέγεθος της παρέμβασης, φροντίσαμε να βάλουμε και την απαραίτητη επιγραφή: “Δήμος Σάμης 2026”.
Μην παρεξηγηθώ. Η στάση είναι χρήσιμη και καλώς τοποθετήθηκε. Αλλά κάπου πρέπει να υπάρχει και ένα μέτρο.
Γιατί μιλάμε για μια Κοινότητα που μόνο τα τελευταία τρία χρόνια έχει συνεισφέρει κοντά στα 6.000.000 ευρώ στα έσοδα του Δήμου, κυρίως μέσα από τη λειτουργία της Μελισσάνης.
Και τι βλέπει να επιστρέφει στον τόπο της; Μια στάση. Με ταμπέλα. Την ίδια ώρα, προβλήματα και ανάγκες ετών παραμένουν εκεί και περιμένουν.
Και βέβαια ο Καραβόμυλος δεν αποτελεί εξαίρεση. Η ίδια εικόνα εγκατάλειψης και έλλειψης ουσιαστικών παρεμβάσεων υπάρχει, δυστυχώς, σε όλα τα χωριά του Δήμου μας.
Δεν ζητάμε να πάρει ο Καραβόμυλος κάτι εις βάρος των άλλων Κοινοτήτων. Το αντίθετο. Όλα τα χωριά δικαιούνται έργα και όχι τη διαχείριση της καθημερινότητας να βαφτίζεται “έργο”.
Ως κάτοικος αυτού του χωριού, λοιπόν, αρνούμαι να πανηγυρίσω επειδή, μετά από σχεδόν τρία χρόνια, τοποθετήθηκε μια στάση λεωφορείου.
Καλώς έγινε. Αλλά ας μην προσπαθούμε να κάνουμε το αυτονόητο να μοιάζει με επίτευγμα.
Γιατί όταν ένας τόπος προσφέρει εκατομμύρια και του επιστρέφουμε μια στάση, το πρόβλημα δεν είναι η στάση. Είναι το μέτρο με το οποίο μετράμε πλέον τα “έργα”.
Υ.Γ. Και επειδή φαίνεται ότι μπήκαμε επιτέλους στην εποχή των “μεγάλων έργων”, ας ολοκληρωθεί και εκείνο της δεύτερης φωτογραφίας. Βαρέθηκε να περιμένει. Σε λίγο θα χρειαστεί κι αυτό αναμνηστική πινακίδα: “Δήμος Σάμης 2025–2027”».
