Ανδρουλάκης και Τσίπρας ανεβάζουν στροφές με το βλέμμα στις κάλπες – Η 18η Οκτωβρίου, οι περιοδείες, οι μεταγραφές και η μάχη για το ποιος θα εμφανιστεί ως ο βασικός αντίπαλος της ΝΔ
ΠΑΣΟΚ και Αλέξης Τσίπρας ανεβάζουν στροφές, ο καθένας με διαφορετική αφετηρία και στρατηγική, αλλά με έναν κοινό στόχο: να εμφανιστούν ως ο βασικός αντίπαλος της Νέας Δημοκρατίας και να αποκτήσουν τον πρώτο λόγο στην επόμενη ημέρα.
Το ΠΑΣΟΚ θέλει. Ο Τσίπρας μπορεί;
Με αυτό το δίλημμα να βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη, οι δύο βασικοί πόλοι της Κεντροαριστεράς ακονίζουν τα… μαχαίρια, καθώς η ΔΕΘ και κυρίως οι δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν έχουν διαμορφώσει ένα νέο σκηνικό στον χώρο της αντιπολίτευσης.
Για τη Χαριλάου Τρικούπη ο Οκτώβριος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Και η 18η Οκτωβρίου είναι ήδη κυκλωμένη στο ημερολόγιο.
Ραντεβού στο Αιγάλεω
Ο Νίκος Ανδρουλάκης ετοιμάζεται να εορτάσει την επέτειο της νίκης του ΠΑΣΟΚ στις 18 Οκτωβρίου με εκδήλωση στο Αιγάλεω, επιχειρώντας ταυτόχρονα να σηματοδοτήσει τους νέους στόχους του Κινήματος.
Στην πραγματικότητα, όμως, η μάχη έχει δύο μέτωπα.
Το πρώτο είναι απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Το δεύτερο –και ίσως πολιτικά πιο κρίσιμο για την επόμενη ημέρα– είναι η μάχη ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα για την ηγεμονία στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Και αυτό είναι που κάνει τον φετινό Οκτώβριο ιδιαίτερα «κόκκινο».
Ο Τσίπρας βγαίνει στον κόσμο
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει περάσει πλέον από την περίοδο της επανεμφάνισης στην περίοδο της οργανωμένης πολιτικής κινητοποίησης.
Οι κινήσεις του δεν περιορίζονται σε κεντρικές ομιλίες και θεσμικές παρεμβάσεις.
Επιχειρεί να βγει από τα ασφαλή πολιτικά περιβάλλοντα και να συναντήσει κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες που βρίσκονται αντιμέτωπες με το αυξημένο κόστος λειτουργίας και διαβίωσης.
Αλιείς, μεταφορείς και επαγγελματίες μπαίνουν στην ατζέντα του, με την ακρίβεια, τα καύσιμα και την ενέργεια να αποτελούν τον κοινό παρονομαστή.
Το μήνυμα της πλευράς Τσίπρα είναι σαφές: η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να μεταφερθεί από τα κομματικά γραφεία στο πορτοφόλι του πολίτη.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται ένα από τα βασικά όπλα της νέας αντιπολιτευτικής στρατηγικής του: η οικονομία και η καθημερινότητα.
Διπλή επίθεση στην κυβέρνηση
Η συζήτηση για τα υψηλότερα του στόχου πλεονάσματα, η φορολογία, το κόστος των καυσίμων και η ακρίβεια αναμένεται να αποτελέσουν βασικούς άξονες της πολιτικής του το επόμενο διάστημα.
Ο ίδιος έχει ήδη επιτεθεί στην κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα δημοσιονομικά περιθώρια, υποστηρίζοντας ότι η υπερφορολόγηση δημιουργεί πλεονάσματα τα οποία στη συνέχεια μπορούν να μετατραπούν σε παροχές όσο πλησιάζουν οι εκλογές.
Η σύγκρουση που επιχειρεί να στήσει δεν αφορά, επομένως, μόνο το ύψος των παροχών.
Αφορά το ίδιο το μοντέλο οικονομικής πολιτικής.
Από τη μία η κυβέρνηση και από την άλλη μια αντιπολιτευτική πρόταση που επιχειρεί να επενδύσει στις μειώσεις φόρων, στην ακρίβεια και στις παρεμβάσεις στην αγορά.
Το ΠΑΣΟΚ δεν παραδίδει την «πολιτική αλλαγή»
Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να κλείσει τη δική του πολιτική γραμμή και, κυρίως, να μην αφήσει χώρο στον Τσίπρα να εμφανιστεί ως ο μοναδικός εκφραστής της «πολιτικής αλλαγής».
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει επαναλάβει με καθαρό τρόπο ότι για τη Χαριλάου Τρικούπη δεν υπάρχει σενάριο «κυβέρνησης των ηττημένων».
Το δίλημμα που θέτει είναι διαφορετικό: είτε το ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει να βρεθεί πρώτο ώστε να έχει την πρωτοβουλία σχηματισμού κυβέρνησης είτε η Νέα Δημοκρατία θα εξακολουθήσει να έχει τον πρώτο λόγο.
Με αυτόν τον τρόπο προσπαθεί να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ από πιθανό εταίρο της επόμενης ημέρας σε αυτόνομο διεκδικητή της εξουσίας.
Δεν θέλει να γίνει «μπαλαντέρ»
Με άλλα λόγια, το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να εμφανιστεί ως πολιτικό «μπαλαντέρ» ή ως «τσόντα» οποιουδήποτε κυβερνητικού σχεδιασμού μετά τις εκλογές.
Και εδώ ακριβώς η σύγκρουση με την πλευρά Τσίπρα αποκτά πολύ μεγαλύτερη σημασία.
Γιατί όσο ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να οικοδομήσει έναν ισχυρό πολιτικό πόλο με εκλογική προοπτική, τόσο η Χαριλάου Τρικούπη καλείται να υπερασπιστεί όχι μόνο την αυτόνομη πορεία της αλλά και την πρωτοκαθεδρία της στον χώρο της Κεντροαριστεράς.
Ο Ανδρουλάκης έστειλε παράλληλα μήνυμα και για τις μεταγραφές.
Η ένταξη του Ευάγγελου Αποστολάκη στο ΠΑΣΟΚ δεν σημαίνει, όπως τόνισε, «λευκή επιταγή» για οποιονδήποτε επιθυμεί να προσχωρήσει.
Η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρεί να συνδέσει τις νέες προσχωρήσεις με συγκεκριμένους πολιτικούς και αξιακούς κανόνες, θέλοντας να δείξει ότι δεν πρόκειται να μετατραπεί απλώς σε χώρο συγκέντρωσης προσώπων χωρίς κοινή πολιτική βάση.
Η μεγάλη μάχη των μηχανισμών
Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η πλευρά Τσίπρα γνωρίζουν ότι η αναμέτρηση δεν πρόκειται να κριθεί μόνο στις κεντρικές τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις ή στις επιθέσεις εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Θα κριθεί και στο πεδίο.
Στο ποιος θα αποκτήσει ισχυρότερο οργανωτικό μηχανισμό, παρουσία στην περιφέρεια, κοινωνικές συμμαχίες και νέα πρόσωπα.
Η πλευρά Τσίπρα ετοιμάζει εξορμήσεις σε ολόκληρη τη χώρα, περιοδείες και θεματικές παρεμβάσεις.
Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα νέο δίκτυο πολιτικής παρουσίας και παράλληλα να αναδειχθούν πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και εκλογικά.
Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη πλευρά, έχει ήδη κομματικό μηχανισμό και επιχειρεί να ενισχύσει την εικόνα του ως αυτόνομης κυβερνητικής δύναμης και όχι ως συμπληρωματικού παίκτη, ρίχνοντας παράλληλα ιδιαίτερο βάρος στην Αττική.
«Κόκκινος Οκτώβρης» με διπλό μέτωπο
Έτσι, ο πολιτικός «κόκκινος Οκτώβρης» αποκτά δύο παράλληλα μέτωπα.
Από τη μία βρίσκεται η σύγκρουση με την κυβέρνηση για ακρίβεια, φόρους, ενέργεια και εισόδημα.
Από την άλλη βρίσκεται η ολοένα και πιο καθαρή αναμέτρηση ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα για το ποιος θα εκφράσει τον βασικό αντιπολιτευτικό πόλο και ποιος θα κυριαρχήσει στην Κεντροαριστερά.
Όσο μάλιστα πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο θα περιορίζονται και οι πολιτικές ευγένειες.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να γίνει «ουρά» κανενός.
Και ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιστρέφει στην πρώτη γραμμή της πολιτικής για να παίξει διακοσμητικό ρόλο.
Η μάχη για τη Νέα Δημοκρατία περνά πρώτα από μια άλλη μάχη: ποιος από τους δύο θα καταφέρει να επιβιώσει ως ο κυρίαρχος πόλος απέναντί της.
