Μετά τη διάβαση έξω από το 5ο Δημοτικό Σχολείο, εντοπίστηκε νέο, εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα: οι μεταλλικοί στύλοι μιας έξυπνης διάβασης απέναντι από το Νάπιερ δεν ταιριάζουν με τους φοίνικες και τον πέτρινο τοίχο! Η τεχνολογία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με την αισθητική αγωνία της πόλης.
Επιτέλους! Ανακαλύφθηκε ακόμη ένα τεράστιο πρόβλημα!
Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από το προηγούμενο σοκ με την έξυπνη διάβαση έξω από το 5ο Δημοτικό Σχολείο Αργοστολίου και ήρθε το επόμενο χτύπημα.
Αυτή τη φορά στο κέντρο της πόλης.
Απέναντι από το Νάπιερ.
Εκεί όπου δύο μεταλλικοί στύλοι, με τους αισθητήρες, τα ηλεκτρολογικά κουτιά και τον εξοπλισμό τους, φαίνεται ότι έχουν προκαλέσει μια νέα αισθητική αναστάτωση.
Και όχι οποιαδήποτε αναστάτωση.
Οι στύλοι είναι γαλβανισμένοι!
Οι βραχίονες είναι οριζόντιοι!
Τα ηλεκτρολογικά κουτιά είναι ορατά!
Και, το χειρότερο όλων, πίσω τους υπάρχουν δέντρα, φοίνικες και ένας πέτρινος τοίχος!
Πραγματικά, πώς θα συνεχίσει να λειτουργεί η πόλη ύστερα από μια τέτοια αποκάλυψη;
Πώς θα αντικρίζουν οι κάτοικοι το πράσινο του Νάπιερ γνωρίζοντας ότι στο οπτικό τους πεδίο παρεμβάλλεται ένας μεταλλικός στύλος;
Πώς θα περνούν οι πεζοί τον δρόμο όταν η προσοχή τους ενδέχεται να αποσπάται από ένα ηλεκτρολογικό κουτί;
Ερωτήματα υπαρξιακά.
Ερωτήματα που απαιτούν άμεσες απαντήσεις.
Πρώτα μας ενοχλούσαν τα ηλιακά πάνελ. Τώρα μας ενοχλεί και το χρώμα των στύλων!
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον εάν θυμηθούμε την προηγούμενη καταγγελία.
Τότε το πρόβλημα ήταν ότι μια έξυπνη διάβαση έξω από σχολείο διέθετε φωτισμό, παρότι το σχολείο λειτουργεί κυρίως τις πρωινές ώρες.
Τώρα το πρόβλημα είναι ότι ο εξοπλισμός της διάβασης φαίνεται υπερβολικά έντονος μέσα στο φυσικό περιβάλλον.
Δηλαδή, για να καταλάβουμε:
Αν τοποθετηθεί έξυπνη διάβαση κοντά σε σχολείο, γιατί χρειάζεται φωτισμό;
Αν τοποθετηθεί στο κέντρο της πόλης, γιατί έχει στύλους;
Αν έχει ηλιακά πάνελ, γιατί φαίνονται;
Αν έχει αισθητήρες, γιατί δεν είναι αόρατοι;
Και αν έχει ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, γιατί δεν τον κρύψαμε πίσω από κανέναν φοίνικα;
Προφανώς, η ιδανική έξυπνη διάβαση θα ήταν εκείνη που θα λειτουργούσε χωρίς στύλους, χωρίς καλώδια, χωρίς αισθητήρες, χωρίς πάνελ και, κατά προτίμηση, χωρίς να φαίνεται.
Μια διάβαση τόσο διακριτική ώστε να μην αντιλαμβάνεται κανείς την ύπαρξή της.
Ούτε οι οδηγοί!
Το μεγάλο δράμα του Νάπιερ
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι η εγκατάσταση βρίσκεται απέναντι από το Νάπιερ, έναν ιστορικό χώρο της πόλης.
Ασφαλώς, ο σεβασμός στο ιστορικό και αρχιτεκτονικό περιβάλλον είναι σοβαρό ζήτημα.
Αλλά εδώ παρουσιάζεται περίπου ως αισθητική καταστροφή η παρουσία δύο μεταλλικών εγκαταστάσεων οδικής ασφάλειας.
Από τη φωτογραφία διακρίνονται οι στύλοι, οι βραχίονες, οι αισθητήρες και τα κουτιά ελέγχου. Διακρίνεται επίσης το πράσινο, ο πέτρινος περίβολος και το πεζοδρόμιο.
Αυτό που δεν μπορεί να διαπιστωθεί από μία φωτογραφία είναι ότι η εγκατάσταση αποτελεί απαράδεκτη αρχιτεκτονική επέμβαση.
Η αισθητική αξιολόγηση έχει αναπόφευκτα και υποκειμενικό χαρακτήρα.
Για κάποιον οι μεταλλικοί στύλοι μπορεί να είναι αντιαισθητικοί.
Για κάποιον άλλο μπορεί να αποτελούν αποδεκτό εξοπλισμό μιας σύγχρονης αστικής οδού.
Το σημαντικό είναι ότι η αισθητική άποψη δεν μετατρέπεται αυτομάτως σε τεχνική απόδειξη λανθασμένης χωροθέτησης.
Προσοχή! Το μάτι οδηγείται πρώτα στην κατασκευή!
Εδώ φτάνουμε στην κορυφαία παρατήρηση.
Ο εξοπλισμός της έξυπνης διάβασης, διαβάζουμε, τραβά το βλέμμα περισσότερο από την ίδια τη διάβαση.
Μάλιστα!
Ένα σύστημα που σχεδιάζεται για να γίνεται αντιληπτό από τους οδηγούς ενδέχεται να τραβά την προσοχή των οδηγών!
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί κάτι τέτοιο;
Βεβαίως, η σωστή σήμανση πρέπει να είναι ευδιάκριτη χωρίς να δημιουργεί σύγχυση ή επικίνδυνη απόσπαση προσοχής.
Αλλά η αυξημένη ορατότητα μιας εγκατάστασης οδικής ασφάλειας δεν αποτελεί από μόνη της σχεδιαστικό ελάττωμα.
Αντιθέτως, ένας από τους σκοπούς τέτοιων συστημάτων είναι ακριβώς να ενισχύουν την προσοχή των οδηγών κοντά σε σημεία διέλευσης πεζών.
Το εάν η συγκεκριμένη εγκατάσταση το επιτυγχάνει σωστά είναι τεχνικό ζήτημα που απαιτεί αξιολόγηση.
Δεν λύνεται με την παρατήρηση ότι οι στύλοι ξεχωρίζουν μπροστά στα δέντρα.
Και τώρα απαιτείται αρχιτεκτονική μελέτη!
Το κείμενο ολοκληρώνεται με το ερώτημα εάν πραγματοποιήθηκε αρχιτεκτονική ή αισθητική μελέτη για την τοποθέτηση του εξοπλισμού.
Ένα απολύτως θεμιτό ερώτημα προς τον Δήμο.
Όπως θεμιτό είναι να ζητηθούν τα τεχνικά χαρακτηριστικά, η μελέτη χωροθέτησης και οι σχετικές εγκρίσεις.
Υπάρχει, ωστόσο, μια μικρή διαφορά ανάμεσα στο να ζητάς στοιχεία και στο να δημιουργείς την εντύπωση ότι δεν υπήρξε σχεδιασμός, χωρίς προηγουμένως να έχεις παρουσιάσει τα σχετικά έγγραφα.
Η ερώτηση «έγινε άραγε μελέτη;» δεν αποδεικνύει ότι δεν έγινε.
Και η διαπίστωση ότι υπάρχουν μεταλλικοί στύλοι δεν αποδεικνύει ότι τοποθετήθηκαν πρόχειρα.
Αν υπάρχουν συγκεκριμένες παραβάσεις των προδιαγραφών, πρέπει να αναδειχθούν.
Αν υπάρχουν τεκμηριωμένες αισθητικές αντιρρήσεις, μπορούν να συζητηθούν.
Αλλά ας μη βαφτίζουμε κάθε προσωπική αισθητική προτίμηση σε μείζον πρόβλημα της πόλης.
Μήπως τελικά η επόμενη καταγγελία θα αφορά τις πινακίδες του ΚΟΚ;
Με τον ρυθμό που εξελίσσεται η συγκεκριμένη κριτική, αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις επόμενες αποκαλύψεις.
Μήπως οι πινακίδες STOP είναι υπερβολικά κόκκινες;
Μήπως τα φανάρια διαταράσσουν τη χρωματική αρμονία των προσόψεων;
Μήπως οι κολόνες φωτισμού παρεμβάλλονται ανάμεσα στα δέντρα;
Μήπως τα προστατευτικά κιγκλιδώματα δημιουργούν οπτικό κορεσμό;
Και μήπως πρέπει να επανεξετάσουμε συνολικά την παρουσία του αστικού εξοπλισμού, ώστε τίποτα να μην ενοχλεί το μάτι;
Αστειευόμαστε, φυσικά.
Όμως η ουσία παραμένει.
Η πόλη χρειάζεται και αισθητική και λειτουργικότητα και ασφάλεια.
Αυτά δεν είναι αντίπαλες έννοιες.
Η κριτική μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση ενός έργου όταν αναδεικνύει συγκεκριμένα προβλήματα και προτείνει εφαρμόσιμες λύσεις.
Όταν, όμως, η συζήτηση περιορίζεται στο ότι οι γαλβανισμένοι στύλοι δεν ταιριάζουν με τους φοίνικες, η αντιπαράθεση αποκτά μάλλον δυσανάλογες διαστάσεις.
Το Αργοστόλι έχει πραγματικά προβλήματα που αξίζουν σοβαρή συζήτηση. Η αισθητική ένταξη του δημόσιου εξοπλισμού είναι ένα από τα ζητήματα που μπορούν να εξεταστούν. Αλλά η παρουσία δύο στύλων απέναντι από το Νάπιερ δύσκολα δικαιολογεί την εικόνα μιας πόλης που βρίσκεται αντιμέτωπη με νέα μεγάλη συμφορά.
Και κάτι τελευταίο.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τοποθετηθεί σύντομα και τρίτη έξυπνη διάβαση.
Γιατί, με τόσες ανακαλύψεις μέσα σε λίγες ημέρες, φοβόμαστε ότι δεν θα προλαβαίνουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις!
