Νίκος Πλακιάς για Τέμπη: «Για εμάς δικαίωση θα ήταν να γυρίσουν τα παιδιά μας πίσω» – Συγκλονιστική παρέμβαση για τη δίκη στη Λάρισα

Με μια βαθιά φορτισμένη δημόσια παρέμβαση, ο Νίκος Πλακιάς, που έχασε τις δύο κόρες του και την ανιψιά του στην τραγωδία των Τεμπών, περιγράφει όσα βιώνουν οι οικογένειες των θυμάτων κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας στη Λάρισα. Μιλά για τον πόνο των γονιών, την αγωνία για την απόδοση ευθυνών και την οργή του για την αντιμετώπιση των συγγενών από το κράτος.

Ο Νίκος Πλακιάς αναφέρει ότι εδώ και αρκετό καιρό βρίσκονται σε εξέλιξη οι καταθέσεις συγγενών των θυμάτων και ότι, σύμφωνα με την ενημέρωσή του, η διαδικασία αυτή πλησιάζει στην ολοκλήρωσή της.

Όπως σημειώνει, στη συνέχεια αναμένονται οι καταθέσεις μαρτύρων και άλλων προσώπων που εμπλέκονται στη δικαστική διαδικασία.

Ωστόσο, εκείνο που κυριαρχεί στην τοποθέτησή του δεν είναι η εξέλιξη της δίκης, αλλά η ανθρώπινη διάσταση μιας τραγωδίας που εξακολουθεί να καθορίζει τη ζωή δεκάδων οικογενειών.

«Δεν άντεχα να βλέπω τους γονείς να εκλιπαρούν για δικαίωση»

Ο πατέρας των θυμάτων εξηγεί ότι περιόρισε την παρουσία του στο δικαστήριο, καθώς του ήταν εξαιρετικά δύσκολο να παρακολουθεί άλλους γονείς και συγγενείς να καταθέτουν.

«Δεν μου ήτανε και ευχάριστο να παρακολουθώ τους γονείς και τους υπόλοιπους συγγενείς να στέκονται μπροστά στην έδρα και να εκλιπαρούν για δικαίωση των δικών τους», αναφέρει.

Γι’ αυτό, όπως εξηγεί, επέλεξε να παρακολουθεί τη διαδικασία το πολύ μία φορά την εβδομάδα.

Η εικόνα των οικογενειών που καλούνται να αφηγηθούν δημόσια την απώλειά τους, ενώ περιμένουν απαντήσεις για όσα συνέβησαν, βρίσκεται στο επίκεντρο της παρέμβασής του.

«Για εμάς δεν υπάρχει δικαίωση»

Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η αναφορά του στην έννοια της δικαίωσης.

Ο Νίκος Πλακιάς επισημαίνει ότι καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να αναπληρώσει την απώλεια των παιδιών τους.

«Για εμάς η δικαίωση θα ήταν να γυρίσουν τα παιδιά μας πίσω», γράφει χαρακτηριστικά.

Πρόκειται για μια φράση που αποτυπώνει τη διαφορά ανάμεσα στη δικαστική απόδοση ευθυνών και στην προσωπική απώλεια που βιώνουν οι οικογένειες.

Η δικαστική διαδικασία μπορεί να διερευνήσει γεγονότα και ευθύνες, όμως δεν μπορεί να αναιρέσει τις συνέπειες της τραγωδίας.

Η οργή για τους κατηγορουμένους και την απουσία προφυλακίσεων

Ο Νίκος Πλακιάς εκφράζει επίσης την έντονη αγανάκτησή του για το γεγονός ότι, όπως αναφέρει, οι κατηγορούμενοι εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός φυλακής.

«Ναι!!! Κανένας δεν είναι ακόμη φυλακή. Κανένας!!! Αδιανόητο!!!», σημειώνει.

Στην τοποθέτησή του υποστηρίζει ότι οι κατηγορούμενοι θα έπρεπε να είχαν προφυλακιστεί από τους πρώτους μήνες της υπόθεσης.

Πρόκειται για την προσωπική του θέση, η οποία εκφράζει την οργή και την απογοήτευσή του. Νομικά, ωστόσο, η προσωρινή κράτηση δεν επιβάλλεται αυτομάτως λόγω της βαρύτητας μιας κατηγορίας, αλλά προϋποθέτει συγκεκριμένες νόμιμες προϋποθέσεις και δικαστική κρίση, με σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας.

«Τι να πω; Ότι τα παιδιά μου δεν έφταιγαν σε κάτι;»

Ο Νίκος Πλακιάς θέτει ακόμη ένα ερώτημα για την ίδια τη διαδικασία των καταθέσεων των συγγενών.

Όπως αναφέρει, δυσκολεύεται να κατανοήσει τι επιπλέον θα μπορούσε να προσφέρει η δική του κατάθεση, πέρα από όσα έχουν ήδη καταγραφεί στη δικογραφία.

«Να πω τι; Ότι τα παιδιά μου δεν έφταιγαν σε κάτι; Ότι εμείς δεν φταίμε σε κάτι;», αναρωτιέται.

Παράλληλα, εκτιμά ότι ιδιαίτερη σημασία για την εξέλιξη της υπόθεσης θα έχουν οι καταθέσεις των μαρτύρων και των κατηγορουμένων.

Η τοποθέτησή του αναδεικνύει την ψυχική δοκιμασία των συγγενών, οι οποίοι καλούνται να συμμετέχουν σε μια μακρά και απαιτητική διαδικασία, ενώ εξακολουθούν να βιώνουν την απώλεια.

«Ούτε τις μητέρες δεν μπορέσατε να προστατέψετε»

Το πιο σπαρακτικό σημείο της παρέμβασής του αφορά τις μητέρες των θυμάτων.

Ο Νίκος Πλακιάς περιγράφει γυναίκες που, κατά τη διάρκεια των καταθέσεών τους, φώναζαν τα ονόματα των παιδιών τους με δάκρυα στα μάτια.

Όπως αναφέρει, ορισμένες έκλειναν τις τοποθετήσεις τους με την ελπίδα ότι κάποτε θα ξανασυναντήσουν τα παιδιά τους.

Και καταλήγει με μια σκληρή αποστροφή προς το κράτος:

«Ούτε τις ΜΗΤΕΡΕΣ δεν μπορέσατε να προστατέψετε. Ούτε αυτές!!!»

Η παρέμβαση του Νίκου Πλακιά υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε δικαστική συνεδρίαση υπάρχουν οικογένειες που συνεχίζουν να ζουν με τις συνέπειες της τραγωδίας των Τεμπών.

Για τους συγγενείς, το αίτημα για πλήρη διερεύνηση των γεγονότων και απόδοση των ευθυνών παραμένει ανοιχτό. Και, όπως ο ίδιος επισημαίνει, ακόμη και η ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας δεν θα μπορέσει να επιστρέψει τα παιδιά στις οικογένειές τους.