Η αντιπολίτευση στον Δήμο Αργοστολίου απέκτησε νέο πεδίο δόξας: τη γραμματική και το συντακτικό των αποφάσεων της Διαύγειας. Με αφορμή την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας, ανακαλύφθηκαν δύο αδέξιες υπηρεσιακές διατυπώσεις και στήθηκε ολόκληρη σατιρική παράσταση. Γιατί, όταν η πολιτική κριτική εξαντλείται στο πού μπαίνει μια γενική πτώση, μάλλον τα μεγάλα προβλήματα του τόπου έχουν λυθεί.
Έκτακτο! Η δημοτική διοίκηση υπέπεσε σε συντακτικό ατόπημα!
Κυρίες και κύριοι, τα νέα είναι σοβαρά.
Πολύ σοβαρά.
Τόσο σοβαρά, που ίσως χρειαστεί να διακοπούν προσωρινά όλες οι υπόλοιπες συζητήσεις για τα προβλήματα του Αργοστολίου.
Αφήστε τους δρόμους.
Αφήστε τα πεζοδρόμια.
Αφήστε το κυκλοφοριακό.
Αφήστε το πάρκινγκ.
Αφήστε τις υποδομές, τα δημοτικά έργα και την καθημερινότητα.
Έχουμε ένα πολύ μεγαλύτερο ζήτημα να αντιμετωπίσουμε.
Στον Δήμο Αργοστολίου γράφτηκε μια υπηρεσιακή πρόταση που δεν διακρίνεται για τη συντακτική της κομψότητα!
Και σαν να μην έφτανε αυτό, εντοπίστηκε και δεύτερη!
Δύο ολόκληρες διατυπώσεις!
Πού βαδίζουμε, αγαπητοί συμπολίτες;
Πώς θα σταθεί όρθια η τοπική αυτοδιοίκηση όταν στις αποφάσεις της Διαύγειας δεν τηρούνται τα υψηλότερα πρότυπα λογοτεχνικής επιμέλειας;
Ευτυχώς, υπάρχουν άγρυπνοι παρατηρητές.
Άνθρωποι που δεν επαναπαύονται.
Που δεν προσπερνούν αδιάφορα ένα υπηρεσιακό έγγραφο.
Που είναι έτοιμοι να ανακαλύψουν το μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο εκεί όπου οι υπόλοιποι βλέπουν μια απλή, μάλλον αδέξια, διατύπωση.
Η κλιματική κρίση της προεδρικής αντιπροσωπείας! Παγκόσμιος συναγερμός!
Η πρώτη μεγάλη αποκάλυψη αφορά την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Κεφαλονιά, στις 19 Οκτωβρίου.
Ο Δήμος Αργοστολίου ενέκρινε δέσμευση πίστωσης 1.260 ευρώ για τη διαμονή της προεδρικής αντιπροσωπείας και το σχετικό τέλος ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση.
Μάλιστα, η απόφαση υπάρχει κανονικά στη Διαύγεια, με ΑΔΑ Ψ6ΔΠ46ΜΓΤΤ-ΟΕ7.
Μέχρι εδώ όλα φυσιολογικά.
Αλλά προσέξτε.
Η υπηρεσία έγραψε:
«Κάλυψη δαπάνης διαμονής και Τέλους Ανθεκτικότητας στην Κλιματική κρίση της αντιπροσωπείας του ΠτΔ στην Κεφαλονιά».
Ω του θαύματος!
Η γενική πτώση δημιούργησε μια κωμική ασάφεια.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε η περίφημη «κλιματική κρίση της προεδρικής αντιπροσωπείας».
Τι να πρωτοκάνει κανείς μπροστά σε μια τέτοια αποκάλυψη;
Να ειδοποιήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή;
Να συγκληθεί έκτακτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου;
Να σταλεί επείγουσα επιστολή στο Προεδρικό Μέγαρο;
Ή μήπως να δημιουργηθεί ειδική διαπαραταξιακή επιτροπή, η οποία θα διερευνήσει πώς μια γενική πτώση κατάφερε να προκαλέσει τέτοια αναστάτωση;
Διότι όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι το τέλος ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση.
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για επιβάρυνση που συνδέεται με τη διαμονή σε τουριστικά καταλύματα.
Όλοι αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς εγκρίνει ο Δήμος.
Αλλά γιατί να αφήσουμε μια τόσο καλή ευκαιρία να πάει χαμένη;
Ας κάνουμε πως δεν καταλάβαμε!
Ας προσποιηθούμε ότι ο Δήμος ανέλαβε να αντιμετωπίσει την κλιματική κρίση ειδικά για τους συνεργάτες του Προέδρου της Δημοκρατίας!
Και ας αφιερώσουμε ένα ολόκληρο πολιτικό σχόλιο στο μεγάλο αυτό γλωσσικό γεγονός.
Και δεύτερο σκάνδαλο! Η δεξίωση τιμά την εκδήλωση!
Εκεί που νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα, ήρθε και η δεύτερη συγκλονιστική αποκάλυψη.
Σε άλλη απόφαση, σύμφωνα με το σατιρικό δημοσίευμα, γίνεται λόγος για:
«Παράθεση επίσημης δεξίωσης προς τιμήν της εκδήλωσης του Δήμου Αργοστολίου για την ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας ως επίτιμου Δημότη».
Απίστευτα πράγματα!
Η δεξίωση, λέει, γίνεται προς τιμήν της εκδήλωσης.
Και όχι απευθείας προς τιμήν του Προέδρου.
Εδώ, πράγματι, η ελληνική γλώσσα κινδυνεύει.
Μπορεί και η Δημοκρατία.
Γιατί ποιος ξέρει τι θα συμβεί εάν επιτρέψουμε σε μια υπηρεσία να χρησιμοποιήσει μια αδέξια φράση;
Σήμερα τιμούμε την εκδήλωση.
Αύριο μπορεί να τιμήσουμε την πρόσκληση.
Μεθαύριο την αίθουσα.
Και κάποια στιγμή ίσως χρειαστεί να ανακηρύξουμε επίτιμο δημότη το ίδιο το υπηρεσιακό έγγραφο.
Πραγματικά ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια.
Και σε αυτή την περίπτωση, όλοι καταλαβαίνουν τι εννοεί η απόφαση.
Ο Δήμος οργανώνει εκδήλωση για την ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας σε επίτιμο δημότη και προβλέπει επίσημη δεξίωση στο πλαίσιο της επίσκεψης.
Τόσο απλό.
Τόσο συνηθισμένο.
Τόσο ασήμαντο ως αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης.
Αλλά όταν υπάρχει διάθεση για αντιπολίτευση με το μικροσκόπιο, ακόμη και μια αδέξια διατύπωση μπορεί να αποκτήσει διαστάσεις μείζονος τοπικής υπόθεσης.
Εδώ δεν έχουμε αντιπολίτευση. Έχουμε φιλολογικό φροντιστήριο!
Ας είμαστε σοβαροί.
Η κριτική στη δημοτική διοίκηση είναι απαραίτητη.
Ο έλεγχος των δαπανών είναι απαραίτητος.
Η Διαύγεια πρέπει να αξιοποιείται από δημοσιογράφους, δημοτικές παρατάξεις και πολίτες.
Και ασφαλώς οι υπηρεσίες οφείλουν να συντάσσουν σωστά τα έγγραφά τους.
Αλλά υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στον ουσιαστικό έλεγχο της διοίκησης και στην προσπάθεια να μετατραπεί μια συντακτική αστοχία σε πολιτικό γεγονός.
Στην πρώτη περίπτωση αναζητούμε παραλείψεις, καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση, προβληματικές αποφάσεις και ευθύνες.
Στη δεύτερη περίπτωση διορθώνουμε εκθέσεις.
Και, για να μην παρεξηγηθούμε, δεν είναι κακό να διορθώνουμε εκθέσεις.
Απλώς συνήθως αυτό γίνεται στο σχολείο.
Δεν χρειάζεται να αποτελεί κορυφαίο ζήτημα του δημόσιου διαλόγου στο Αργοστόλι.
Γιατί αν αυτό είναι το σημαντικότερο που μπορούμε να εντοπίσουμε σε μια δημοτική απόφαση, τότε ίσως θα έπρεπε να συγχαρούμε τη διοίκηση.
Όχι για τη σύνταξή της.
Αλλά επειδή η κριτική περιορίζεται στο συντακτικό της.
Τα 1.260 ευρώ; Όχι, αυτά δεν μας απασχολούν!
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι ακόμη και το ίδιο το σατιρικό κείμενο ξεκαθαρίζει πως το ζήτημα δεν είναι τα χρήματα.
Και πράγματι.
Η απόφαση προβλέπει 1.260 ευρώ για δαπάνες διαμονής και το σχετικό τέλος.
Πρόκειται για δέσμευση πίστωσης, όχι απόδειξη ότι το ποσό έχει ήδη καταβληθεί.
Δεν παρουσιάζεται κάποια συγκεκριμένη ένδειξη παράτυπης δαπάνης.
Δεν αναδεικνύεται ζήτημα αδικαιολόγητης χρέωσης.
Δεν προκύπτει κάποιο στοιχείο κακοδιαχείρισης.
Το μεγάλο θέμα είναι η διατύπωση.
Δηλαδή, για να το καταλάβουμε όλοι, δεν διαφωνούμε με τη δαπάνη, δεν αμφισβητούμε τον σκοπό της, δεν καταγγέλλουμε κάποια παρανομία. Απλώς θεωρούμε ότι η πρόταση θα μπορούσε να είχε γραφτεί καλύτερα.
Και γι’ αυτό στήθηκε ολόκληρη ιστορία.
Εντυπωσιακό.
Με τέτοιους ρυθμούς, το επόμενο μεγάλο θέμα της τοπικής επικαιρότητας μπορεί να είναι ένα κόμμα που τοποθετήθηκε σε λάθος σημείο.
Ή ένας τόνος που ξέφυγε.
Ή μια τελεία που δεν μπήκε ποτέ.
Προτείνουμε μάλιστα να καθιερωθεί ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για τα ορθογραφικά και συντακτικά παραπτώματα.
Με εισηγητή φιλόλογο.
Με πρακτικά.
Με ψηφοφορία.
Και, αν χρειαστεί, με ονομαστική καταδίκη της γενικής πτώσης.
Μήπως να ασχοληθούμε και λίγο με τα πραγματικά προβλήματα του Αργοστολίου;
Επειδή, όμως, κάποια στιγμή πρέπει να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα, υπάρχει ένα ερώτημα.
Αυτό είναι το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης που χρειάζεται σήμερα ο Δήμος Αργοστολίου;
Ο δημότης που δυσκολεύεται να βρει θέση στάθμευσης ενδιαφέρεται περισσότερο για το πώς θα αντιμετωπιστεί το κυκλοφοριακό ή για το αν μια υπηρεσιακή πρόταση έχει σωστή σύνταξη;
Ο επαγγελματίας που περιμένει την ολοκλήρωση ενός έργου θέλει απαντήσεις για τα χρονοδιαγράμματα ή μια σατιρική ανάλυση του τέλους ανθεκτικότητας;
Ο πολίτης που αντιμετωπίζει προβλήματα στην καθημερινότητά του περιμένει ουσιαστικές παρεμβάσεις ή ένα ακόμη αστείο για τη δεξίωση που τιμά την εκδήλωση;
Προφανώς, η σάτιρα έχει θέση στον δημόσιο διάλογο.
Και μια αστεία διατύπωση μπορεί πράγματι να προκαλέσει γέλιο.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν το αστείο παρουσιάζεται περίπου ως σημαντικό εύρημα πολιτικού ελέγχου.
Διότι η δημοτική διοίκηση δεν αξιολογείται από το εάν κάθε υπηρεσιακό της έγγραφο θα κέρδιζε βραβείο ελληνικής γλώσσας.
Αξιολογείται από τις αποφάσεις της, τα έργα της, τη διαχείριση των πόρων και τα αποτελέσματα για την πόλη.
Και εκεί πρέπει να επικεντρώνεται η ουσιαστική κριτική.
Να συσταθεί επειγόντως Επιτροπή Προστασίας της Ελληνικής Σύνταξης!
Εμείς, πάντως, δεν μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι μπροστά σε μια τόσο σοβαρή κατάσταση.
Προτείνουμε άμεσα τη συγκρότηση Επιτροπής Προστασίας της Ελληνικής Σύνταξης στον Δήμο Αργοστολίου.
Με αποκλειστική αρμοδιότητα να ελέγχει κάθε απόφαση πριν αναρτηθεί στη Διαύγεια.
Να εξετάζει τις γενικές πτώσεις.
Να επιθεωρεί τα επίθετα.
Να εντοπίζει τις αμφίσημες προτάσεις.
Να προλαμβάνει τις ανεξέλεγκτες δεξιώσεις που τιμούν εκδηλώσεις.
Και, κυρίως, να προστατεύει την προεδρική αντιπροσωπεία από κάθε ενδεχόμενη γραμματική εμπλοκή με την κλιματική κρίση.
Γιατί δεν είναι δυνατόν να έρχεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Κεφαλονιά και να υπάρχει κίνδυνος να παρεξηγηθεί μια υπηρεσιακή φράση.
Πού θα πάει αυτή η κατάσταση;
Ποιος θα προστατεύσει τους δημότες από την κακή χρήση των προθέσεων;
Ποιος θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη για μια γενική που δεν συνδέθηκε με το σωστό ουσιαστικό;
Και, κυρίως, ποιος θα εξασφαλίσει ότι η επόμενη δεξίωση θα τιμά αποκλειστικά τον προσκεκλημένο και όχι την εκδήλωση;
Η αντιπολίτευση χρειάζεται επιχειρήματα, όχι διορθωτικό υγρό
Ας καταλήξουμε, λοιπόν.
Οι δύο διατυπώσεις είναι πράγματι αδέξιες.
Μπορεί κανείς να γελάσει μαζί τους.
Μπορεί να τις σχολιάσει.
Μπορεί ακόμη και να τις χρησιμοποιήσει ως παράδειγμα της γνωστής γραφειοκρατικής γλώσσας του ελληνικού Δημοσίου.
Αλλά μέχρι εκεί.
Δεν αποκαλύφθηκε κάποιο σκάνδαλο. Δεν τεκμηριώθηκε κακοδιαχείριση. Δεν αναδείχθηκε κάποια ουσιαστική διοικητική αστοχία πέρα από τη γλωσσική διατύπωση.
Και η προσπάθεια να αποκτήσει μια τέτοια υπόθεση ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα μάλλον αποκαλύπτει περισσότερα για τη φτώχεια του συγκεκριμένου επιχειρήματος παρά για τη λειτουργία του Δήμου.
Γιατί η αντιπολίτευση δεν χρειάζεται να συμφωνεί με τη δημοτική αρχή.
Χρειάζεται όμως να ασκεί κριτική σε ζητήματα που έχουν πραγματικό βάρος.
Να ελέγχει αποφάσεις.
Να αναδεικνύει προβλήματα.
Να παρουσιάζει στοιχεία.
Να προτείνει λύσεις.
Όχι να μετατρέπει κάθε αδέξια πρόταση σε δημοτικό γεγονός.
Και, εν πάση περιπτώσει, αν η μεγαλύτερη αποκάλυψη της ημέρας είναι ότι μια δεξίωση εμφανίζεται να τιμά μια εκδήλωση, τότε μάλλον μπορούμε να κοιμηθούμε ήσυχοι.
Το Αργοστόλι δεν κινδυνεύει από τη δεξίωση.
Ούτε από τη γενική πτώση.
Αυτό που χρειάζεται προσοχή είναι να μη φτάσουμε στο σημείο να θεωρούμε πολιτική αντιπολίτευση τη διόρθωση των υπηρεσιακών εγγράφων με κόκκινο στιλό.
Γιατί τότε το επόμενο βήμα θα είναι να ζητάμε την παραίτηση της δημοτικής αρχής επειδή ξέχασε ένα κόμμα.
Και εκεί, πράγματι, θα έχουμε περάσει σε άλλο επίπεδο.
Όχι πολιτικής.
Φιλολογίας.
