Μια συγκινητική δημόσια παρέμβαση για την κατάσταση του ιστορικού Σταδίου Κουρκουμελάτων πραγματοποιεί ο Διονύσης Κεκάτος, ανακαλώντας αναμνήσεις από τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια και ζητώντας να προχωρήσει επιτέλους η αναβάθμιση των εγκαταστάσεων. Χωρίς πολιτικές αιχμές ή διάθεση απόδοσης ευθυνών, απευθύνει μια ξεκάθαρη έκκληση προς τους αρμόδιους: να βρεθεί λύση, ώστε το στάδιο να ξαναγίνει σημείο αναφοράς για την περιοχή και να γεμίσει πάλι παιδιά.
Ένα στάδιο που μεγάλωσε μαζί με γενιές Κεφαλονιτών
Δεν είναι απλώς ένα γήπεδο. Για πολλούς κατοίκους της περιοχής, το Στάδιο Κουρκουμελάτων αποτελεί κομμάτι της προσωπικής τους ιστορίας.
Εκεί πραγματοποιήθηκαν σχολικές εκδρομές, αθλητικές δραστηριότητες, καλοκαιρινές συναντήσεις και αμέτρητες στιγμές της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.
Αυτή ακριβώς τη σχέση με τον χώρο περιγράφει κάτοικος της περιοχής σε μια δημόσια παρέμβαση, μέσα από την οποία εκφράζει την αγωνία του για τη σημερινή εικόνα των εγκαταστάσεων και την πορεία των εργασιών αναβάθμισης.
Όπως εξηγεί, το στάδιο ήταν για τον ίδιο και τους συνομηλίκους του κάτι πολύ περισσότερο από ένας αθλητικός χώρος.
Από τα μαθητικά χρόνια του δημοτικού μέχρι την εφηβεία και την τελευταία τάξη του λυκείου, το γήπεδο αποτελούσε σταθερό σημείο αναφοράς.
Οι σχολικές εκδρομές, οι αγώνες μπάσκετ, οι καλοκαιρινές αθλητικές δραστηριότητες και οι βραδινές συναντήσεις στις κερκίδες συνθέτουν μια ολόκληρη εποχή.
«Μεγαλώσαμε με το γήπεδο αυτό και μεγάλωσε και αυτό με εμάς», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μια φράση που αποτυπώνει τη συναισθηματική αξία του σταδίου για όσους το έζησαν.
Από το μπάσκετ και το βόλεϊ μέχρι τις πρώτες εφηβικές συναντήσεις
Η περιγραφή του κατοίκου μεταφέρει μια εικόνα από την εποχή που το Στάδιο Κουρκουμελάτων αποτελούσε ζωντανό κύτταρο της περιοχής.
Στις εγκαταστάσεις υπήρχαν χώροι για μπάσκετ και βόλεϊ, κρίκοι, αναρριχητικές σκάλες, μονόζυγο και σκάμμα για άλμα σε μήκος ή τριπλούν.
Υπήρχε ακόμη στεγασμένος χώρος, προστατευμένος από τη βροχή, με ξύλινη επένδυση για γυμναστική.
Οι εγκαταστάσεις αυτές προσέφεραν στα παιδιά και στους νέους διαφορετικές δυνατότητες άθλησης.
Όμως η σημασία του χώρου δεν περιοριζόταν στις αθλητικές δραστηριότητες.
Οι κερκίδες γίνονταν σημείο συνάντησης τα καλοκαιρινά βράδια, ενώ εκεί πραγματοποιούνταν και τα πρώτα εφηβικά ραντεβού.
Μικρές καθημερινές στιγμές που, με το πέρασμα των χρόνων, μετατράπηκαν σε πολύτιμες αναμνήσεις.
Για μια ολόκληρη γενιά, το στάδιο συνδέθηκε με τη φιλία, την ανεμελιά, την άθληση και την κοινωνική ζωή.
Αυτός είναι και ο λόγος που η σημερινή κατάσταση προκαλεί τόσο έντονη συναισθηματική αντίδραση.
«Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν – Θέλω να ξαναγίνει το στολίδι της περιοχής»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο συντάκτης της παρέμβασης ξεκαθαρίζει πως δεν επιθυμεί να δώσει πολιτικό χαρακτήρα στο ζήτημα.
Όπως τονίζει, η τοποθέτησή του δεν αποσκοπεί σε πολιτικό όφελος ούτε στρέφεται εναντίον συγκεκριμένων προσώπων.
Εκφράζει απλώς την προσωπική του αγωνία για έναν χώρο που αγαπά και με τον οποίο έχει συνδέσει σημαντικά χρόνια της ζωής του.
Δεν επιθυμεί, όπως αναφέρει, να εμπλακεί σε αντιπαραθέσεις για το ποιος ανέλαβε τις μελέτες, ποιες διαδικασίες ματαιώθηκαν ή ποιες ανατέθηκαν εκ νέου.
Το μόνο που ζητά είναι να προχωρήσει το έργο.
«Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να ξαναγίνει το στολίδι της περιοχής. ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ!», γράφει με ιδιαίτερη έμφαση.
Η έκκληση αυτή δεν περιορίζεται στην αποκατάσταση μιας αθλητικής εγκατάστασης.
Αφορά την επιθυμία να αποκτήσει ξανά η περιοχή έναν ζωντανό χώρο συνάντησης και δημιουργικής δραστηριότητας.
Οι καθυστερήσεις που προκαλούν απογοήτευση
Στην παρέμβασή του, ο κάτοικος εκφράζει έντονη απογοήτευση για τον χρόνο που έχει περάσει χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η αναβάθμιση του σταδίου.
Κάνει λόγο για μια κατάσταση που, σύμφωνα με τη δική του εκτίμηση, διαρκεί περίπου πέντε ή έξι χρόνια.
Παράλληλα, αναφέρεται σε επανειλημμένες εξαγγελίες ή αναφορές για έναρξη εργασιών, χωρίς να βλέπει την πρόοδο που θα επιθυμούσε.
Μάλιστα, περιγράφει την παρουσία ενός μηχανήματος έργου στον χώρο, το οποίο, όπως υποστηρίζει, παραμένει ανενεργό για περίπου έναν μήνα.
Η συγκεκριμένη αναφορά αποτελεί προσωπική παρατήρηση του συντάκτη της ανάρτησης και δεν συνιστά από μόνη της τεχνική αποτύπωση της πορείας του έργου.
Ωστόσο, αναδεικνύει ένα σημαντικό ζήτημα: την ανάγκη σαφούς ενημέρωσης των κατοίκων για την κατάσταση των εργασιών.
Ποιο είναι το σημερινό στάδιο υλοποίησης; Ποιες εκκρεμότητες υπάρχουν; Ποιο χρονοδιάγραμμα μπορεί να θεωρηθεί ρεαλιστικό;
Πρόκειται για ερωτήματα που ενδιαφέρουν την τοπική κοινωνία και μπορούν να απαντηθούν από τους αρμόδιους φορείς.
Ένα σχέδιο που δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες
Σύμφωνα με την ίδια παρέμβαση, τα σχέδια αναβάθμισης του σταδίου είχαν δημιουργήσει προσδοκίες για τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου αθλητικού χώρου.
Ο συντάκτης περιγράφει την προοπτική δημιουργίας ενός σταδίου που θα μπορούσε να αποτελέσει «κόσμημα της περιοχής».
Η συγκεκριμένη προσδοκία εξηγεί και τη σημερινή απογοήτευση.
Όταν μια τοπική κοινωνία ενημερώνεται για την προοπτική αναβάθμισης μιας σημαντικής εγκατάστασης, είναι φυσικό να αναμένει την ολοκλήρωση των παρεμβάσεων και την επιστροφή του χώρου στην καθημερινή χρήση.
Ωστόσο, για να αποτυπωθεί με ακρίβεια η πραγματική κατάσταση του έργου, απαιτείται ενημέρωση σχετικά με τις εγκεκριμένες μελέτες, τις συμβάσεις, τις χρηματοδοτήσεις και τις εργασίες που έχουν πραγματοποιηθεί.
Η δημόσια παρέμβαση αναδεικνύει την αγωνία των κατοίκων, χωρίς να παρέχει πλήρη τεχνική ή διοικητική εικόνα.
Η ιστορική διαδρομή του Σταδίου Κουρκουμελάτων
Ιδιαίτερη αξία έχει και η ιστορική αναφορά με την οποία ολοκληρώνεται η ανάρτηση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο συντάκτης, το Στάδιο Κουρκουμελάτων κατασκευάστηκε περίπου το 1962 από την κατασκευαστική εταιρεία του Μενέλαου Ντινούλη.
Εφόσον επιβεβαιωθεί η συγκεκριμένη χρονολόγηση, πρόκειται για μία από τις πρώιμες αθλητικές εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν στην Κεφαλονιά κατά την περίοδο ανασυγκρότησης μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του 1953.
Η αναφορά αυτή δίνει μια επιπλέον διάσταση στο αίτημα για την αναβάθμιση του σταδίου.
Δεν πρόκειται μόνο για έναν χώρο άθλησης, αλλά και για μια εγκατάσταση που συνδέεται με τη μετασεισμική ιστορία και την κοινωνική εξέλιξη της περιοχής.
Η διατήρηση και η λειτουργική αξιοποίηση τέτοιων χώρων μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση της τοπικής μνήμης.
Να επιστρέψουν τα παιδιά εκεί όπου μεγάλωσαν οι προηγούμενες γενιές
Το πιο ουσιαστικό μήνυμα της παρέμβασης αφορά το μέλλον.
Ο κάτοικος δεν ζητά απλώς να αποκατασταθεί η εικόνα ενός παλιού γηπέδου.
Ζητά να επιστρέψουν τα παιδιά και οι νέοι στον χώρο.
Να γεμίσουν ξανά οι αθλητικές εγκαταστάσεις, να πραγματοποιούνται αγώνες, να δημιουργούνται παρέες και να αποκτήσει το στάδιο την καθημερινή ζωή που είχε στο παρελθόν.
«Να ξαναγυρίσει η ζωή πάλι εκεί που μεγαλώσαμε! Να ξαναέρθουν τα παιδιά να το γεμίσουν όπως το κάναμε εμείς!», αναφέρει.
Η επιθυμία αυτή αναδεικνύει την κοινωνική σημασία των δημόσιων αθλητικών υποδομών.
Ένα στάδιο μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα από τη δυνατότητα άσκησης.
Μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος κοινωνικοποίησης, δημιουργικής απασχόλησης και επαφής των νεότερων γενεών με τον αθλητισμό.
Ιδιαίτερα στις μικρότερες κοινότητες, τέτοιοι χώροι μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό μέρος της καθημερινής ζωής.
Η ανάγκη για ενημέρωση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα
Η δημόσια έκκληση για το Στάδιο Κουρκουμελάτων επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη ουσιαστικής ενημέρωσης για την πορεία της αναβάθμισής του.
Οι κάτοικοι που έχουν συνδέσει τον χώρο με την προσωπική και οικογενειακή τους ιστορία επιθυμούν να γνωρίζουν πότε θα μπορέσει να λειτουργήσει ξανά.
Η δημοσιοποίηση ενός σαφούς χρονοδιαγράμματος, των εργασιών που εκκρεμούν και των επόμενων βημάτων θα μπορούσε να συμβάλει στην καλύτερη ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας.
Παράλληλα, θα επέτρεπε να διαχωριστούν οι πραγματικές τεχνικές ή διοικητικές δυσκολίες από τις γενικότερες εντυπώσεις που δημιουργούνται λόγω της παρατεταμένης αναμονής.
Ο συντάκτης της ανάρτησης επιλέγει να κλείσει με αισιοδοξία, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι υπάρχει καλή θέληση και ότι το έργο μπορεί να ολοκληρωθεί.
Το αίτημά του, ωστόσο, παραμένει σαφές: να υπάρξει πρόοδος χωρίς άλλες αδικαιολόγητες καθυστερήσεις.
Το Στάδιο Κουρκουμελάτων δεν είναι μόνο μια αθλητική εγκατάσταση που χρειάζεται αναβάθμιση. Για όσους μεγάλωσαν εκεί, είναι ένα κομμάτι της ζωής τους. Και αυτό που ζητούν σήμερα είναι να μπορέσουν οι επόμενες γενιές να δημιουργήσουν στον ίδιο χώρο τις δικές τους αναμνήσεις.
