Η πολιτική ανάλυση οφείλει να ξεχωρίζει τα δημοσκοπικά ευρήματα από τις προσδοκίες που καλλιεργούνται γύρω από αυτά.
Η συζήτηση για το εκλογικό ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας και το μέλλον της ηγεσίας της περιλαμβάνει πραγματικά πολιτικά ερωτήματα. Δεν απαντώνται, όμως, με την παραδοχή ότι όσοι σήμερα δηλώνουν αναποφάσιστοι θα επιλέξουν τελικά το κυβερνών κόμμα.
Το γεγονός ότι ένας πολίτης θεωρεί πιθανή την ψήφο στη ΝΔ δεν σημαίνει ότι έχει αποφασίσει να την ψηφίσει. Ούτε η προηγούμενη εκλογική του συμπεριφορά προδικάζει την επόμενη.
Αντίστοιχα, η πολιτική σταθερότητα μπορεί να αποτελέσει κριτήριο ψήφου για ένα μέρος των πολιτών, αλλά δεν είναι το μοναδικό. Η ακρίβεια, η καθημερινότητα, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και η αξιολόγηση του κυβερνητικού έργου μπορούν επίσης να επηρεάσουν τις τελικές επιλογές.
Η ίδια προσοχή απαιτείται και στη συζήτηση για το 25%. Πρόκειται για σημαντικό όριο του εκλογικού συστήματος, όχι για εγγύηση αυτοδυναμίας ή για αυτόματη απάντηση σε ενδεχόμενες εσωκομματικές εξελίξεις.
Η πολιτική ανάλυση γίνεται πιο χρήσιμη όταν αναγνωρίζει την αβεβαιότητα αντί να τη μετατρέπει σε βεβαιότητα υπέρ ενός συγκεκριμένου σεναρίου.
Οι αναποφάσιστοι είναι πολίτες που δεν έχουν καταλήξει στην τελική τους επιλογή. Δεν αποτελούν εκλογικό απόθεμα κανενός κόμματος πριν εκφραστούν στην κάλπη.
