Άρθρο γνώμης | Kefalonia Magazine
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαβεβαιώνει ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει κανονικά και ότι η χώρα δεν ζητά άδεια από την Άγκυρα. Όμως η πραγματική δοκιμασία της εξωτερικής πολιτικής δεν βρίσκεται στις διαβεβαιώσεις. Βρίσκεται στην υλοποίηση των έργων, στην αντιμετώπιση των τουρκικών διεκδικήσεων και στα αποτελέσματα που μπορεί να παρουσιάσει η κυβέρνηση.
Η σωστή δήλωση και το ερώτημα που παραμένει
«Η Ελλάδα δεν εκχωρεί κυριαρχικά δικαιώματα και δεν ζητά την άδεια κανενός για την άσκησή τους».
Η δήλωση του Παύλου Μαρινάκη για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου εκφράζει μια βασική θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Η άσκηση των δικαιωμάτων της χώρας, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν μπορεί να εξαρτάται από την πολιτική συναίνεση της Τουρκίας.
Αλλά αυτή είναι η αφετηρία της συζήτησης. Όχι το τέλος της.
Διότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν περιορίστηκε στη διατύπωση μιας αρχής. Διαβεβαίωσε ότι το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης θα προχωρήσει κανονικά.
Και εδώ γεννιέται το κρίσιμο ερώτημα:
Πότε ακριβώς θα προχωρήσει και με ποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα;
Ποιες εργασίες έχουν ολοκληρωθεί; Ποιες εκκρεμούν; Ποια είναι τα επόμενα βήματα; Και ποιος είναι ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση πιθανών παρεμβάσεων που θα επιχειρούσαν να εμποδίσουν τις εργασίες;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που καθορίζουν την πραγματική πρόοδο του έργου.
Η δήλωση ότι δεν ζητούμε άδεια από την Τουρκία είναι σημαντική. Δεν αποτελεί, όμως, από μόνη της απόδειξη ότι το έργο προχωρά χωρίς εμπόδια.
Άλλο η αδειοδότηση, άλλο η δυνατότητα εκτέλεσης των εργασιών
Ο Παύλος Μαρινάκης επισημαίνει ότι τα αιτήματα αδειοδότησης έχουν υποβληθεί αποκλειστικά στις ελληνικές αρχές και ότι οι προβλεπόμενες ειδοποιήσεις για την εκτέλεση εργασιών δεν πρέπει να συγχέονται με τη λήψη άδειας από τρίτη χώρα.
Η διάκριση αυτή είναι ουσιαστική.
Δεν είναι κάθε διεθνής ειδοποίηση αναγνώριση δικαιώματος έγκρισης από άλλο κράτος.
Όμως η διοικητική διαδικασία αδειοδότησης και η πραγματική δυνατότητα εκτέλεσης των θαλάσσιων εργασιών είναι δύο διαφορετικά ζητήματα.
Το πρώτο αφορά τη νομική και διαδικαστική προετοιμασία.
Το δεύτερο αφορά την εφαρμογή του σχεδιασμού στη θάλασσα.
Μια κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίζει και τα δύο.
Δεν αρκεί, επομένως, να γνωρίζουμε ποια αρχή εξέδωσε ή πρόκειται να εκδώσει μια άδεια.
Χρειάζεται να γνωρίζουμε πώς εξελίσσονται οι απαιτούμενες έρευνες, ποιες τεχνικές και οικονομικές εκκρεμότητες υπάρχουν και ποια είναι η προβλεπόμενη πορεία μέχρι την ολοκλήρωση του έργου.
Αν δεν παρουσιαστούν αυτά τα στοιχεία, η διαβεβαίωση «θα προχωρήσει κανονικά» παραμένει πολιτική δέσμευση που πρέπει να επιβεβαιωθεί στην πράξη.
Ένα ευρωπαϊκό έργο με πραγματική γεωπολιτική σημασία
Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου δεν είναι ένα συνηθισμένο τεχνικό έργο.
Συνδέεται με την ενεργειακή ασφάλεια της Κύπρου, την ευρωπαϊκή ενεργειακή ολοκλήρωση και τη δυνατότητα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μέσω μιας νέας υποθαλάσσιας υποδομής.
Ακριβώς γι’ αυτό έχει σημασία να υλοποιηθεί.
Ο ευρωπαϊκός χαρακτήρας του έργου ενισχύει τη θεσμική και πολιτική του βαρύτητα.
Δεν εξαφανίζει, όμως, αυτομάτως τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν.
Η συμμετοχή ευρωπαϊκών φορέων, η χρηματοδότηση και η διπλωματική υποστήριξη είναι σημαντικοί παράγοντες. Η αποτελεσματικότητά τους θα κριθεί από το αν συμβάλλουν στην πραγματική πρόοδο των εργασιών.
Η κυβέρνηση δικαιούται να επισημαίνει την ευρωπαϊκή διάσταση.
Η κοινωνία, όμως, δικαιούται να ζητά συγκεκριμένη ενημέρωση για την εξέλιξη του έργου.
Το ζητούμενο δεν είναι να κερδηθεί μια επικοινωνιακή αντιπαράθεση με την Άγκυρα. Είναι να ολοκληρωθεί μια υποδομή στρατηγικής σημασίας.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν εξαφανίζεται επειδή το καταγγέλλουμε
Στη συνέντευξή του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρεται και στην έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το λιβυκό κοινοβούλιο.
Υποστηρίζει ότι η εξέλιξη αυτή δεν νομιμοποιεί το μνημόνιο και δεν δημιουργεί έννομα αποτελέσματα εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Η ελληνική θέση για την αντίθεση του μνημονίου προς το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας είναι γνωστή.
Η νομική επιχειρηματολογία της Ελλάδας έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία και η Λιβύη επιχειρούν να χαράξουν θαλάσσια όρια παραγνωρίζοντας δικαιώματα ελληνικών νησιών.
Ωστόσο, η νομική αμφισβήτηση μιας συμφωνίας και η πολιτική της επίδραση δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Μια συμφωνία μπορεί να αμφισβητείται σοβαρά από την Ελλάδα και άλλους διεθνείς παράγοντες και ταυτόχρονα να εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο διπλωματικών διεκδικήσεων.
Η Άγκυρα μπορεί να επικαλείται το μνημόνιο στις δικές της τοποθετήσεις και πρωτοβουλίες, ανεξάρτητα από την ελληνική αξιολόγηση της νομιμότητάς του.
Επομένως, η κυβέρνηση δεν αρκεί να επαναλαμβάνει ότι το μνημόνιο είναι παράνομο.
Οφείλει να εξηγεί πώς αντιμετωπίζει τις συνέπειες των τουρκικών ενεργειών και ποιες διπλωματικές πρωτοβουλίες ενισχύουν την ελληνική θέση.
Η υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου δεν περιορίζεται στις δηλώσεις. Απαιτεί διαρκή και αποτελεσματική διπλωματική προσπάθεια.
Η Λιβύη είναι μια εξέλιξη που απαιτεί σοβαρή αποτίμηση
Υπάρχει, μάλιστα, μια νέα εξέλιξη που καθιστά τη συζήτηση ακόμη πιο ουσιαστική.
Στις 20 Οκτωβρίου 2026, το κοινοβούλιο της ανατολικής Λιβύης ενέκρινε το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, ανατρέποντας την προηγούμενη αντίθεσή του.
Η εξέλιξη αυτή δεν μεταβάλλει αυτομάτως τα δικαιώματα της Ελλάδας. Αποτυπώνει, όμως, μια μεταβολή στις πολιτικές ισορροπίες της Λιβύης και στις σχέσεις της με την Τουρκία. <Cite refs={[“turn728015news24″,”turn728015news25”]}/>
Η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε διπλωματικά, ενημέρωσε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και απέστειλε σχετική επιστολή στον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού. Παράλληλα, Ελλάδα και Αίγυπτος επανεκκίνησαν τις συζητήσεις για την επέκταση της μεταξύ τους οριοθέτησης.
Αυτές είναι συγκεκριμένες ενέργειες που πρέπει να καταγραφούν.
Το ερώτημα είναι τι θα ακολουθήσει.
Η διπλωματική κινητοποίηση αποτελεί αναγκαία απάντηση. Η αποτελεσματικότητά της, όμως, θα αξιολογηθεί από τις εξελίξεις που θα επιφέρει.
Καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου: Υπάρχει κινητικότητα, αλλά όχι ακόμη ολοκληρωμένη επανεκκίνηση
Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι η γαλλική Nexans υπέβαλε αιτήματα για την επανέναρξη των θαλάσσιων ερευνών του Great Sea Interconnector.
Η διαδικασία αφορά, μεταξύ άλλων, το ερευνητικό πλοίο Abeille Marengo, ενώ οι εργασίες αναμένονταν στα τέλη Οκτωβρίου ή ενδεχομένως στις αρχές Νοεμβρίου.
Μέχρι τις 25 Οκτωβρίου, ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν ότι οι συγκεκριμένες έρευνες έχουν ήδη επανεκκινήσει.
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πραγματική προπαρασκευαστική κινητικότητα, αλλά και εκκρεμότητες.
Επομένως, η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να παρουσιάσει τα βήματα που πραγματοποιήθηκαν.
Δεν υπάρχει, όμως, λόγος να συγχέεται η υποβολή αιτημάτων με την ολοκλήρωση των εργασιών.
Τα 850 εκατομμύρια και η πραγματική ανακούφιση του καταναλωτή
Ο Παύλος Μαρινάκης αναφέρεται επίσης σε έκτακτα μέτρα ενεργειακής στήριξης ύψους 850 εκατομμυρίων ευρώ.
Παραθέτει μειώσεις έως 40 λεπτά στο πετρέλαιο θέρμανσης, 20 λεπτά στο πετρέλαιο κίνησης και 10 λεπτά στη βενζίνη.
Τα ποσά αυτά, όπως παρουσιάζονται στη συνέντευξη, αποτελούν κυβερνητικούς ισχυρισμούς για την επίδραση των παρεμβάσεων.
Η ουσιαστική αξιολόγηση απαιτεί να εξεταστεί πόσο κόστιζαν τα καύσιμα πριν από τις παρεμβάσεις, πόσο κοστίζουν μετά, ποια είναι η τελική επιβάρυνση των νοικοκυριών και ποιο μέρος της μείωσης οφείλεται στα μέτρα.
Ένα νοικοκυριό δεν αξιολογεί την ενεργειακή πολιτική μόνο από το συνολικό ύψος των κρατικών δαπανών.
Την αξιολογεί από τον λογαριασμό που πληρώνει.
Το ίδιο ισχύει για τον επαγγελματία που χρειάζεται καύσιμα καθημερινά, για τον αγρότη και για τον εργαζόμενο που μετακινείται.
Η αποτελεσματικότητα μιας παρέμβασης δεν κρίνεται αποκλειστικά από το ποσό που ανακοινώνεται, αλλά από την πραγματική ανακούφιση που προσφέρει.
Η πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να υποκαθιστά τις απαντήσεις
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επανέρχεται και στον Αλέξη Τσίπρα, υποστηρίζοντας ότι η απάντηση στα προβλήματα των πολιτών δεν είναι το «μπάχαλο».
Η διάκριση ανάμεσα στην ειρηνική διαμαρτυρία και στις πράξεις βίας είναι αναγκαία.
Αλλά η συζήτηση για τις κοινωνικές κινητοποιήσεις δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβερνητική σταθερότητα και στο χάος.
Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να διαμαρτύρονται για τους μισθούς, τα ενοίκια, τις εργασιακές συνθήκες και το κόστος ζωής.
Και η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να απαντά επί της ουσίας.
Η ύπαρξη ακραίων συμπεριφορών δεν ακυρώνει το δικαίωμα της ειρηνικής διαμαρτυρίας.
Ούτε κάθε κριτική στην κυβερνητική πολιτική μπορεί να αντιμετωπίζεται ως προσπάθεια πρόκλησης αποσταθεροποίησης.
Η εξωτερική πολιτική κρίνεται στο αποτέλεσμα
Η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίζεται τις θαλάσσιες ζώνες και τα κυριαρχικά της δικαιώματα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
Η διατήρηση ισχυρών συμμαχιών, η συνεργασία με την Αίγυπτο και η ευρωπαϊκή στήριξη αποτελούν σημαντικά εργαλεία.
Αλλά οι συμμαχίες αποκτούν πραγματική αξία όταν μετατρέπονται σε αποτελέσματα.
Στην περίπτωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης, το αποτέλεσμα θα είναι η ουσιαστική πρόοδος και τελικά η ολοκλήρωση του έργου.
Στην περίπτωση του τουρκολιβυκού μνημονίου, θα είναι η αποτελεσματική υπεράσπιση των ελληνικών δικαιωμάτων και η αποτροπή δυσμενών τετελεσμένων.
Κύριε Μαρινάκη, το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα πρέπει να ζητά άδεια από την Τουρκία. Η ελληνική θέση είναι ότι δεν χρειάζεται τέτοια άδεια. Το ερώτημα είναι πώς και πότε θα προχωρήσουν στην πράξη οι εργασίες του καλωδίου.
Και σε αυτό το ερώτημα, η επόμενη απάντηση πρέπει να δοθεί με συγκεκριμένα βήματα, χρονοδιαγράμματα και αποτελέσματα.
Όχι μόνο με διαβεβαιώσεις.
