Φρόσω Μπελαβίτα και Πίτσα Κατινέλα – Επιστροφή στα «Ξεφαντώματα» της Δευτέρας 3 Μαΐου 1999!
ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ: Η Πρωτομαγιά του 1999 και η Φρόσω που ήθελε να φτιάξει τον Μάη!
Αργοστόλι, Νοέμβριος 2026.
Η Πίτσα Κατινέλα έχει απλώσει πάνω στο τραπέζι ένα παλιό φύλλο του «Ανεξάρτητου Κεφαλονιάς και Ιθάκης».
Η Φρόσω Μπελαβίτα πλησιάζει με τα μαύρα γυαλιά, την κόκκινη τσάντα και μια έκφραση ανθρώπου που μόλις ανακάλυψε χαμένο οικογενειακό θησαυρό.
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ ΠΙΤΣΑΑΑ! ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΕΦΚΕΙ; ΠΑΛΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ;
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, κάτσε να σου διαβάσω! Δευτέρα 3 Μαΐου 1999! «Ξεφαντώματα»!
ΦΡΟΣΩ: ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ! ΕΦΚΕΙΕΣ ΗΤΑΝ ΕΠΟΧΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Εποχές, μωρή, που το κινητό είχε κεραία και το κουτσομπολιό εχρειαζότανε ανθρώπινη παρουσία!
ΦΡΟΣΩ: Τι γράφει;
ΠΙΤΣΑ: Ρωτάει πώς επεράσαμε την Πρωτομαγιά! Άμα επήραμε σβάρνα τση εξοχές, άμα εφτιάξαμε τον Μάη, άμα εκάμαμε την πρώτη μας βουτιά!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εγώ την Πρωτομαγιά ήμουνα πάντα κομψότατη!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, επήγαινες να μαζέψεις λουλούδια και εφορούσες παπούτσι που δεν άντεχε ούτε τρία βήματα στο χώμα!
ΦΡΟΣΩ: Η κομψότητα δεν γνωρίζει εποχές!
ΠΙΤΣΑ: Ούτε η γκρίνια σου, ωρή! Θυμάμαι που έλεγες «Πίτσα, μην πατάς τα λουλούδια» και μετά εφώναζες «Πίτσα, βγάλε μου φωτογραφία»!
ΦΡΟΣΩ: Μα εφτιάχναμε στεφάνια!
ΠΙΤΣΑ: Εφτιάχναμε, μωρή! Εσύ ήθελες στεφάνι μεγαλύτερο από την πόρτα σου!
ΦΡΟΣΩ: Να φαίνεται!
ΠΙΤΣΑ: Ε, φαινότανε! Από το απέναντι πεζοδρόμιο ενομίζανε πως άνοιξες ανθοπωλείο!
ΦΡΟΣΩ: Και οι πρώτες βουτιές;
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εγώ το νερό του Μάη το δοκίμαζα πρώτα με το μεγάλο δάχτυλο!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ ήμουνα θαρραλέα!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ έμπαινες μέχρι το γόνατο και εφώναζες πως εκολύμπησες!
ΦΡΟΣΩ: Μην αποκαλύπτεις προσωπικά δεδομένα του 1999!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εφκειά δεν είναι προσωπικά δεδομένα! Είναι αρχαιολογικά ευρήματα!
ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: Ο Κεφαληνιάρχης στην Αθήνα και η νύχτα χωρίς αλάτι!
ΠΙΤΣΑ: Άκου εδά! Ο συντάκτης γράφει πως έλειπε ο «Κεφαληνιάρχης» στην Αθήνα και πως η τοπική νύχτα χωρίς αυτόν ήτανε σαν φαγητό χωρίς αλάτι!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΤΟΣΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ;
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό λέει η στήλη!
ΦΡΟΣΩ: Δηλαδή άμα έλειπε ένας άνθρωπος, εχαλούσε ολόκληρη η νύχτα;
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ άμα έλειπες από ένα μαγαζί, εχαλούσε μόνο η ησυχία!
ΦΡΟΣΩ: Πίτσα!
ΠΙΤΣΑ: Και λέει πως ευτυχώς υπήρχαν τα κινητά και η ενημέρωση ήτανε σχεδόν άμεση!
ΦΡΟΣΩ: Αχ, τα κινητά του 1999!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, τότες άμα εχτυπούσε κινητό στο τραπέζι, εγυρίζανε όλοι να δούνε ποιος ήτανε ο μεγαλοεπιχειρηματίας!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ θυμάμαι πως ήθελα ένα μικρούτσικο!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, ήθελες κινητό τόσο μικρό που να μη φαίνεται μέσα στην τσάντα, αλλά αρκετά μεγάλο ώστε να το βλέπουνε όλοι όταν το έβγαζες!
ΦΡΟΣΩ: Και τι άλλο λέει;
ΠΙΤΣΑ: Πως η αποστολή εξετελέσθη παρά τη γραφειοκρατία και καλούσε τους πιστούς στο καφέ της πλατείας Κοτζιά!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εφκειό είναι μυστηριώδες!
ΠΙΤΣΑ: Και έτσι θα το αφήσουμε, μωρή! Δεν θα κάμουμε εμείς τον ντετέκτιβ είκοσι επτά χρόνια μετά!
ΦΡΟΣΩ: Μα θέλω να μάθω!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, ωρή, άμα δεις μισή πρόταση, θέλεις να μάθεις και το οικογενειακό δέντρο του συντάκτη!
ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ: Το My Way, η επέτειος γάμου και η σαμπάνια που δεν ήταν αρκετά αριστοκρατική!
ΠΙΤΣΑ: Εδά πάμε στο My Way!
ΦΡΟΣΩ: ΑΑΑ! ΕΦΚΕΙΟ ΝΑΙ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑ!
ΠΙΤΣΑ: Το προηγούμενο Σάββατο, λέει, ο Χρήστος, ο «ψηλός», εγιόρταζε επέτειο γάμου και άνοιξε μια Gordon Rouge!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, τι ωραία!
ΠΙΤΣΑ: Αλλά ο συντάκτης εσημείωνε πως η περίσταση ήτανε για Dom Pérignon!
ΦΡΟΣΩ: Ε, βέβαια! Επέτειος γάμου είναι!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ άμα εγιόρταζες επέτειο με Dom Pérignon κάθε χρόνο, στην εικοστή πέμπτη θα είχες πουλήσει και τα ασημικά!
ΦΡΟΣΩ: Η αγάπη θέλει πολυτέλεια!
ΠΙΤΣΑ: Η αγάπη θέλει υπομονή, μωρή! Η σαμπάνια είναι προαιρετική!
ΦΡΟΣΩ: Και ποιοι ήτανε στην παρέα;
ΠΙΤΣΑ: Ο νομάρχης Διονύσης Γιωργάτος, ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Νίκος Βαλλιανάτος και ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Νοσοκομείου Δημήτρης Αυγουστάτος!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΝΟΜΑΡΧΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ε, μωρή, άμα εχρειαζότανε να πάρουνε μια απόφαση, μπορούσανε να συνεδριάσουνε εκεί επιτόπου!
ΦΡΟΣΩ: Με σαμπάνια;
ΠΙΤΣΑ: Και με πρακτικά στο σουβέρ!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, φαντάσου να γινότανε εδά εφκειό!
ΠΙΤΣΑ: Εδά, μωρή, θα εβγάζανε φωτογραφία, θα την ανεβάζανε στο Facebook και από κάτω θα μαλώνανε διακόσιοι για το ποιος εκάθισε δίπλα σε ποιον!
ΦΡΟΣΩ: Τότες ήτανε πιο κοσμικά!
ΠΙΤΣΑ: Τότες, ωρή, εχρειαζόσουνα να βγεις από το σπίτι για να μάθεις τι γίνεται. Εδά σου έρχεται το κουτσομπολιό στο κινητό πριν προλάβεις να βάλεις παπούτσια!
ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: «Και στα δικά σας» – Ο κόουτς της νύχτας δεν μπαίνει σε κλουβί!
ΠΙΤΣΑ: Άκου και την πρώτη ατάκα της στήλης: «Και στα δικά σας»!
ΦΡΟΣΩ: Αχ! Τι όμορφη ευχή!
ΠΙΤΣΑ: Την είπανε στον συντάκτη και στην παρέα του. Και ο Χρήστος με την Αγγελική απάντησαν πως η ευχή είναι καλή αλλά λίγο μακρινή, γιατί δεν σκόπευαν να παντρευτούν σύντομα!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, και ο κόουτς της νύχτας;
ΠΙΤΣΑ: Εφκειός ήθελε να ζήσει ελεύθερο πουλί και όχι κορόιδο στο κλουβί!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!
ΠΙΤΣΑ: Είχε άποψη, μωρή!
ΦΡΟΣΩ: Μα ο γάμος είναι ιερό πράγμα!
ΠΙΤΣΑ: Βεβαίως! Αλλά ο κόουτς εφαίνεται πως προτιμούσε να προπονείται στα νυχτερινά μαγαζιά!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως θα τον είχα πείσει!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, θα του είχες ετοιμάσει γάμο πριν προλάβει να πει «καλησπέρα»!
ΦΡΟΣΩ: Με ωραίο στολισμό!
ΠΙΤΣΑ: Και σαμπάνια!
ΦΡΟΣΩ: Και μουσική!
ΠΙΤΣΑ: Και τον νομάρχη!
ΦΡΟΣΩ: Και όλο το Αργοστόλι!
ΠΙΤΣΑ: Ε, γι’ αυτό ήθελε να μείνει ελεύθερο πουλί, ωρή! Είδε το πρόγραμμα και επήγε να κρυφτεί!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, τον αδικείς!
ΠΙΤΣΑ: Δεν τον αδικώ, μωρή! Απλώς φαντάζομαι πως άμα ερχόσουνα εσύ με προσκλητήρια, θα εχρειαζότανε να αλλάξει νησί!
ΠΡΑΞΗ ΠΕΜΠΤΗ: Ο Θωμάς Μωρελάτος, η Κατερίνα και η καλύτερη μπαργούμαν!
ΠΙΤΣΑ: Και συνεχίζει η βραδιά στο My Way! Εμφανίζεται ο Θωμάς Μωρελάτος, που η στήλη τον παρουσιάζει ως δεξί χέρι του προέδρου της InterAmerican, του κυρίου Κοντομηνά!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, μεγάλη παρέα!
ΠΙΤΣΑ: Επέλεξε κρασί από τους αμπελώνες Αντωνόπουλου και απόλαυσε ελληνική μουσική από τον DJ!
ΦΡΟΣΩ: Πολύ σωστή επιλογή!
ΠΙΤΣΑ: Και τότες, λέει, ακούστηκε η δεύτερη μεγάλη ατάκα!
ΦΡΟΣΩ: ΠΟΙΑ;
ΠΙΤΣΑ: «Είναι η καλύτερη μπαργούμαν στο νησί»!
ΦΡΟΣΩ: Για ποια;
ΠΙΤΣΑ: Για την Κατερίνα, που εκείνη τη βραδιά ήτανε πίσω από το μπαρ!
ΦΡΟΣΩ: ΜΠΡΑΒΟ ΤΗΣ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό, μωρή, είναι το ωραίο με τση παλιές στήλες! Δεν θυμούνται μόνο τους διάσημους που εμπήκανε στα μαγαζιά. Θυμούνται και τσου ανθρώπους που εδουλεύανε μέσα!
ΦΡΟΣΩ: Και που εκάνανε τη νύχτα όμορφη!
ΠΙΤΣΑ: Ακριβώς! Γιατί το καλό μαγαζί δεν είναι μόνο το ποτό και η μουσική. Είναι κι εκείνος που σε εξυπηρετεί με χαμόγελο!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, συγκινήθηκα!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ συγκινείσαι κάθε φορά που ακούς για καλό σέρβις, γιατί περιμένεις να σε εξυπηρετούνε σαν πριγκίπισσα!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ εκτιμώ την ποιότητα!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, άμα σου βάλουνε το ποτό χωρίς αρκετό πάγο, θα ζητήσεις να μιλήσεις με τον υπουργό Τουρισμού!
ΠΡΑΞΗ ΕΚΤΗ: Από το Σινεμά στην πίτσα της Χιώρας – Μια νύχτα χωρίς τέλος!
ΠΙΤΣΑ: Και δεν ετελειώνει εκεί η βραδιά!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΠΟΥ ΕΠΗΓΑΝΕ ΜΕΤΑ;
ΠΙΤΣΑ: Ο στρατηγός, ο Σίμος και ο κόουτς της νύχτας επήγανε πρώτα στο Σινεμά, για να ακούσουνε την καλή μουσική του Ανδρέα!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, ωραία!
ΠΙΤΣΑ: Και μετά επήγανε για πίτσα στη Χιώρα!
ΦΡΟΣΩ: ΑΑΑ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ!
ΠΙΤΣΑ: Πίτσα με γρανίτα, μωρή!
ΦΡΟΣΩ: Πίτσα με γρανίτα;
ΠΙΤΣΑ: Έτσι λέει!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εφκειοί είχανε γερό στομάχι!
ΠΙΤΣΑ: Είχανε, μωρή! Εβγαίνανε, επηγαίνανε από μαγαζί σε μαγαζί, ακούγανε μουσική, τρώγανε πίτσα και μετά υπογράφανε και τα πρακτικά!
ΦΡΟΣΩ: ΠΟΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ;
ΠΙΤΣΑ: Εφκειά που λέει η στήλη! Μάλιστα με υπογραφή στρατηγού!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ, ΣΑΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΗΤΑΝΕ!
ΠΙΤΣΑ: Ακριβώς! Μόνο που αντί για ημερήσια διάταξη είχανε μουσική, ποτό και πίτσα!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως θα υπέγραφα πρώτη!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, θα είχες ζητήσει να γραφτεί στα πρακτικά πως η πίτσα σου είχε περισσότερο τυρί!
ΦΡΟΣΩ: Και τι κακό έχει;
ΠΙΤΣΑ: Κανένα! Αλλά θα εχρειαζότανε δεύτερη συνεδρίαση για να αποφασίσουνε ποιος θα πληρώσει!
ΠΡΑΞΗ ΕΒΔΟΜΗ: Το μικρό Motorola και το αυτοκίνητο των ονείρων!
ΠΙΤΣΑ: Εδά έχουμε τον Νίκο!
ΦΡΟΣΩ: Ποιον Νίκο;
ΠΙΤΣΑ: Εφκειόν που, όπως γράφει η στήλη, είχε αγοράσει ένα πολύ μικρό Motorola και τελευταία εψαχούλευε περιοδικά αυτοκινήτων!
ΦΡΟΣΩ: Αχ, τα Motorola!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, θυμάσαι που τα κινητά είχανε κουμπάκια;
ΦΡΟΣΩ: Και τα μηνύματα τα εγράφες πατώντας τρεις φορές το ίδιο κουμπί!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, μέχρι να γράψεις «καληνύχτα», είχε ξημερώσει!
ΦΡΟΣΩ: Αλλά ήτανε κομψά!
ΠΙΤΣΑ: Και πανάκριβα για την εποχή τους!
ΦΡΟΣΩ: Και ο Νίκος ήθελε αυτοκίνητο;
ΠΙΤΣΑ: Η στήλη το άφηνε ως πιθανότητα! Έλεγε πως ένα πουλάκι είχε μεταφέρει ότι ζαχάρωνε κάποιο μοντέλο!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εφκειά τα πουλάκια ήξεραν τα πάντα!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειά ήτανε τα κοινωνικά δίκτυα του 1999!
ΦΡΟΣΩ: Δηλαδή;
ΠΙΤΣΑ: Εδά έχεις Facebook, Instagram και μηνύματα. Τότες είχες ένα πουλάκι, δύο γνωστούς και μια καλή θέση στο καφέ!
ΦΡΟΣΩ: Και τα μάθαινες όλα;
ΠΙΤΣΑ: Όλα, μωρή! Και μερικά που δεν είχανε γίνει ακόμη!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εγώ πάντως θα ήθελα ένα μικρό Motorola!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ θα ήθελες ένα κόκκινο Motorola, ασορτί με την τσάντα σου!
ΦΡΟΣΩ: Φυσικά!
ΠΙΤΣΑ: Και θα εσήκωνες το τηλέφωνο μέσα στο μαγαζί με φωνή που θα ακουγότανε μέχρι το Ληξούρι!
ΠΡΑΞΗ ΟΓΔΟΗ: Το μυστήριο με τα τρία χρόνια!
ΠΙΤΣΑ: Και άκου εδά την τρίτη ατάκα!
ΦΡΟΣΩ: Λέγε!
ΠΙΤΣΑ: «Σε τρία χρόνια θα τον έχω τελειώσει»!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΙΠΕ;
ΠΙΤΣΑ: Η στήλη δεν αποκαλύπτει!
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ;
ΠΙΤΣΑ: Ούτε εφκειό!
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΠΟΥ;
ΠΙΤΣΑ: Μόνο πως ειπώθηκε σε κορυφαίο μαγαζί της νύχτας!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, δεν θα κοιμηθώ!
ΠΙΤΣΑ: Γιατί, μωρή;
ΦΡΟΣΩ: Θέλω να μάθω τι εννοούσε!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό ήτανε το κόλπο τση παλιάς κοσμικής στήλης! Σου άφηνε ένα μυστήριο και μετά εγύριζες όλο το Αργοστόλι να ρωτάς!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, άμα το έγραφαν σήμερα, θα είχε χιλιάδες σχόλια!
ΠΙΤΣΑ: Και κανένας δεν θα ήξερε την απάντηση!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ θα ερευνούσα!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, θα είχες ρωτήσει και τον περιπτερά και τον ταξιτζή και τον φούρναρη!
ΦΡΟΣΩ: Η αλήθεια πρέπει να λάμψει!
ΠΙΤΣΑ: Ε, άσ’ την να λάμψει χωρίς εμάς, ωρή! Δεν θα αναστήσουμε μια άγνωστη ατάκα του 1999 για να βγάλουμε συμπεράσματα για ανθρώπους!
ΠΡΑΞΗ ΕΝΑΤΗ: Ο κόουτς της νύχτας – Ο άνθρωπος που γέμιζε τα μαγαζιά!
ΠΙΤΣΑ: Εδά έχουμε την τέταρτη ατάκα!
ΦΡΟΣΩ: Ποια;
ΠΙΤΣΑ: «Όπου πάει ο κόουτς της νύχτας δουλεύουν τα μαγαζιά»!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΤΙ ΤΙΤΛΟΣ!
ΠΙΤΣΑ: Την είπε, σύμφωνα με τη στήλη, ο Διονύσης Αυγουστίνος, μέλος των Yes, στον Πλάτανο, πάνω από καφέ και παγωτό!
ΦΡΟΣΩ: Και τι απάντησε ο κόουτς;
ΠΙΤΣΑ: «Υπερβολές»!
ΦΡΟΣΩ: Αχ, τι μετριόφρων!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, άμα εσύ άκουγες πως όπου πας γεμίζουνε τα μαγαζιά, τι θα έλεγες;
ΦΡΟΣΩ: «Το ξέρω»!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό ακριβώς! Εσύ θα είχες τυπώσει και επαγγελματικές κάρτες!
ΦΡΟΣΩ: «Φρόσω Μπελαβίτα – Εγγυημένη κοσμοσυρροή»!
ΠΙΤΣΑ: Και από κάτω: «Δεν ευθυνόμαστε για τυχόν πονοκέφαλο από την πολυλογία»!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, είσαι κακιά!
ΠΙΤΣΑ: Όχι, μωρή! Απλώς σκέφτομαι πως εφκειός ο κόουτς ήτανε πραγματικό φαινόμενο της παλιάς νύχτας!
ΦΡΟΣΩ: Πήγαινε όπου ήθελε και δούλευε το μαγαζί!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό έλεγε η ατάκα! Μην το πάρεις κυριολεκτικά και τον παρουσιάσεις σαν οικονομικό θαύμα!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως θα τον ήθελα στην παρέα μου!
ΠΙΤΣΑ: Για να γεμίζει το μαγαζί;
ΦΡΟΣΩ: Όχι, ωρή! Για να μας βρίσκει τραπέζι!
ΠΡΑΞΗ ΔΕΚΑΤΗ: Το Draft στη Λάσση – Το καλοκαίρι που ερχόταν!
ΠΙΤΣΑ: Εδά πάμε στη Λάσση!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ, DRAFT!
ΠΙΤΣΑ: Η στήλη έγραφε πως το Draft ετοιμαζότανε για το καλοκαίρι του 1999 και πως όσοι είχανε δει το μαγαζί μιλούσανε με τα καλύτερα λόγια!
ΦΡΟΣΩ: Με εκπληκτικό design από τον Σπύρο!
ΠΙΤΣΑ: Και με τον Γιάννη στις δημόσιες σχέσεις!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εφκειό ήτανε συνδυασμός!
ΠΙΤΣΑ: Ο ένας εφρόντιζε την εμφάνιση του μαγαζιού κι ο άλλος τις ανθρώπινες σχέσεις!
ΦΡΟΣΩ: Και το παρουσίαζαν σαν κάτι διαφορετικό και εξωτικό!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, το 1999 η λέξη «εξωτικό» είχε άλλη μαγεία!
ΦΡΟΣΩ: Γιατί;
ΠΙΤΣΑ: Γιατί δεν εχρειαζόσουνα να πάρεις αεροπλάνο για να νιώσεις πως άλλαξες παραστάσεις. Επήγαινες μια βόλτα στη Λάσση!
ΦΡΟΣΩ: Αχ, τα καλοκαίρια εκείνα!
ΠΙΤΣΑ: Είχανε άλλη αναμονή, μωρή! Εδιάβαζες πως ετοιμάζεται ένα μαγαζί και επερίμενες να ανοίξει, να το δεις, να το ζήσεις!
ΦΡΟΣΩ: Και να βάλεις τα καινούργια σου ρούχα!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ πάντα εκεί καταλήγεις!
ΦΡΟΣΩ: Η νυχτερινή ζωή θέλει εμφάνιση!
ΠΙΤΣΑ: Θέλει και παρέα, ωρή! Γιατί άμα πας μόνη σου με τρία φορέματα, δεν σημαίνει πως θα περάσεις και καλά!
ΠΡΑΞΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ: Το Αντίκο και η πολιτική του εσπρέσο!
ΠΙΤΣΑ: Και εδά πάμε στο Αντίκο!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, τι λέει;
ΠΙΤΣΑ: Πως είχε εξελιχθεί σε στέκι πολιτικών προσώπων!
ΦΡΟΣΩ: Μάλιστα!
ΠΙΤΣΑ: Μετά τον Διονύση Γιωργάτο, η στήλη κατέγραφε την εμφάνιση του Στέλιου Σπαθή, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, μαζί με στελέχη της εσωκομματικής αντιπολίτευσης και της νεολαίας του κινήματος!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΑΝΑΝΕ;
ΠΙΤΣΑ: Επίνανε εσπρέσο και εσυζητούσανε τις πολιτικές εξελίξεις!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, πολιτική με καφέ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό, μωρή, είναι η πιο ελληνική μορφή πολιτικής!
ΦΡΟΣΩ: Δηλαδή;
ΠΙΤΣΑ: Να κάθεσαι στο καφέ, να αναλύεις τα πάντα και στο τέλος να μην ξέρεις αν ετελείωσε ο καφές ή η συζήτηση!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εφκειές οι εποχές είχανε άλλο χαρακτήρα!
ΠΙΤΣΑ: Είχανε, μωρή! Εσυναντιόντουσαν οι άνθρωποι, εμιλούσανε πρόσωπο με πρόσωπο, εδιαφωνούσανε!
ΦΡΟΣΩ: Ενώ σήμερα;
ΠΙΤΣΑ: Σήμερα μπορείς να μαλώσεις με κάποιον στο Facebook χωρίς να τον έχεις δει ούτε από μακριά!
ΦΡΟΣΩ: Και τι άλλο γράφει για το Αντίκο;
ΠΙΤΣΑ: Πως τα παιδιά του ετοιμάζανε νέα επαγγελματική εξόρμηση στον χώρο της νύχτας, με ορίζοντα την επόμενη άνοιξη!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, μεγάλο σχέδιο!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό έγραφε η στήλη τότες. Δεν ξέρουμε από εφκειό το απόσπασμα τι έγινε μετά.
ΦΡΟΣΩ: Αλλά είχε αγωνία!
ΠΙΤΣΑ: Είχε, μωρή! Κι εφκειή είναι η γλύκα των παλιών εφημερίδων. Διαβάζεις τις προσδοκίες μιας εποχής χωρίς να ξέρεις ακόμη τη συνέχεια!
ΠΡΑΞΗ ΔΩΔΕΚΑΤΗ: K Café – Ένας καπουτσίνο, ένα μπισκοτάκι και οι Πυξ Λαξ!
Η Πίτσα σταματά για λίγο το διάβασμα.
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, γιατί εσταμάτησες;
ΠΙΤΣΑ: Γιατί εδά φτάσαμε σε ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια.
ΦΡΟΣΩ: Πού;
ΠΙΤΣΑ: Στο K Café, στο Λιθόστρωτο!
ΦΡΟΣΩ: Αχ!
ΠΙΤΣΑ: Η στήλη έγραφε πως είχε αποκτήσει κίνηση και πως η Μαρία και ο Μάκης ήτανε πάντα πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν!
ΦΡΟΣΩ: Και τι εσερβίρανε;
ΠΙΤΣΑ: Υπέροχο καπουτσίνο με νόστιμο μπισκοτάκι!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, τι ωραία λεπτομέρεια!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειές οι μικρές λεπτομέρειες μένουνε, μωρή!
ΦΡΟΣΩ: Και μουσική;
ΠΙΤΣΑ: Στύλβη και Πυξ Λαξ!
ΦΡΟΣΩ: ΑΧ, ΩΡΗ ΠΙΤΣΑ! ΠΥΞ ΛΑΞ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειές οι μουσικές, μωρή, ήτανε το φόντο για ολόκληρες παρέες!
ΦΡΟΣΩ: Θυμάσαι πώς καθόμασταν για έναν καφέ και εχάναμε την ώρα;
ΠΙΤΣΑ: Και δεν μας ένοιαζε!
ΦΡΟΣΩ: Δεν κοιτάζαμε κάθε λεπτό το κινητό!
ΠΙΤΣΑ: Γιατί, ωρή, δεν είχαμε μέσα του ολόκληρο τον κόσμο να μας φωνάζει!
ΦΡΟΣΩ: Είχαμε όμως τον κόσμο γύρω μας!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό ακριβώς!
ΦΡΟΣΩ: Έναν καφέ, ένα μπισκοτάκι, λίγη μουσική…
ΠΙΤΣΑ: Και τσου ανθρώπους που εβλέπαμε κάθε μέρα!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, συγκινήθηκα!
ΠΙΤΣΑ: Κι εγώ, μωρή.
Για μια στιγμή οι δύο φίλες σωπαίνουν.
Η Φρόσω βγάζει τα μαύρα γυαλιά της.
ΦΡΟΣΩ: Πίτσα, ξέρεις τι μου λείπει περισσότερο από εκείνα τα χρόνια;
ΠΙΤΣΑ: Τι, ωρή;
ΦΡΟΣΩ: Που δεν εβιαζόμασταν τόσο πολύ.
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό είναι, μωρή. Μπορεί να μην είχαμε όλα όσα έχουμε σήμερα, αλλά είχαμε περισσότερο χρόνο να τα χαρούμε.
ΦΡΟΣΩ: Και να κάμουμε παρέα!
ΠΙΤΣΑ: Και να γελάσουμε!
ΦΡΟΣΩ: Και να ξεφαντώσουμε!
ΠΙΤΣΑ: Και να φάμε πίτσα μετά!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ!
ΠΙΤΣΑ: Ε, ετελείωσε η συγκίνηση! Επανήλθαμε στη Φρόσω που ξέρουμε!
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΝΑΛΕ: Η Φρόσω θέλει να ξαναζήσει το 1999!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή Πίτσα! Μου ήρθε μια ιδέα!
ΠΙΤΣΑ: Παναγία μου! Τι πάλι;
ΦΡΟΣΩ: Θα οργανώσουμε μια βραδιά 1999!
ΠΙΤΣΑ: Και τι θα κάμουμε;
ΦΡΟΣΩ: Θα ντυθούμε όπως τότε!
ΠΙΤΣΑ: Μάλιστα!
ΦΡΟΣΩ: Θα αφήσουμε τα κινητά στην άκρη!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό μ’ αρέσει!
ΦΡΟΣΩ: Θα ακούσουμε Πυξ Λαξ!
ΠΙΤΣΑ: Ωραία!
ΦΡΟΣΩ: Θα πιούμε καφέ με μπισκοτάκι!
ΠΙΤΣΑ: Μάλιστα!
ΦΡΟΣΩ: Θα βρούμε μια σαμπάνια!
ΠΙΤΣΑ: Ποιος θα την πληρώσει;
ΦΡΟΣΩ: Θα δούμε!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό δεν μ’ αρέσει!
ΦΡΟΣΩ: Θα φάμε πίτσα!
ΠΙΤΣΑ: Ωραία!
ΦΡΟΣΩ: Και θα υπογράψουμε τα πρακτικά!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, γιατί να υπογράψουμε πρακτικά;
ΦΡΟΣΩ: Για να μείνει ιστορική η βραδιά!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, άμα δεν υπάρχει φωτογραφία ή υπογραφή, νομίζεις πως δεν εγίνη το γλέντι!
ΦΡΟΣΩ: Και θα καλέσουμε τον κόουτς της νύχτας!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό, ωρή, είναι θέμα που δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί!
ΦΡΟΣΩ: Και θα του πούμε «Και στα δικά σας»!
ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ! ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΙΚΟΣΙ ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΤΟΥ ΞΑΝΑΠΕΙΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΤΑΚΑ;
ΦΡΟΣΩ: Γιατί όχι;
ΠΙΤΣΑ: Γιατί, μωρή, άμα εξακολουθεί να θέλει να είναι ελεύθερο πουλί, θα μας πετάξει και την πρόσκληση και το κλουβί!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, τι ωραία χρόνια ήτανε!
ΠΙΤΣΑ: Ήτανε, μωρή.
ΦΡΟΣΩ: Το My Way, το Σινεμά, το Draft, το Αντίκο, το K Café…
ΠΙΤΣΑ: Οι μουσικές, οι παρέες, οι γνωστοί, οι βόλτες…
ΦΡΟΣΩ: Τα Motorola!
ΠΙΤΣΑ: Οι σαμπάνιες!
ΦΡΟΣΩ: Οι πρώτες βουτιές!
ΠΙΤΣΑ: Και τα κουτσομπολιά!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εφκειά δεν αλλάζουνε ποτέ!
ΠΙΤΣΑ: Όχι, μωρή. Αλλά αλλάζει ο τρόπος που τα μαθαίνουμε!
ΦΡΟΣΩ: Τότες τα διαβάζαμε στα «Ξεφαντώματα»!
ΠΙΤΣΑ: Και εδά τα θυμόμαστε και γελάμε!
ΦΡΟΣΩ: Ωρή Πίτσα, λες να ξαναγυρίζαμε στο 1999;
ΠΙΤΣΑ: Για μια βραδιά, μωρή, πολύ ευχαρίστως!
ΦΡΟΣΩ: Και για περισσότερο;
ΠΙΤΣΑ: Ε, όχι! Γιατί άμα ξαναγυρίσω στο 1999, θα πρέπει να ξαναπεράσω και όλα τα χρόνια που με επρήζεις!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΕΙΣΑΙ ΑΠΑΙΣΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: ΚΑΙ ΕΣΥ, ΜΩΡΗ, ΕΙΣΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΜΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ 1999 ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΜΕΙ ΚΡΑΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ!
ΦΡΟΣΩ: Ε, και τι κακό έχει;
ΠΙΤΣΑ: ΚΑΝΕΝΑ, ΩΡΗ! ΑΛΛΑ ΑΜΑ ΒΡΕΙΣ ΜΑΓΑΖΙ ΠΟΥ ΝΑ ΣΕΡΒΙΡΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟ ΜΕ ΜΠΙΣΚΟΤΑΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΡΩΤΑΕΙ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΕΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ INSTAGRAM, ΠΑΡΕ ΜΕ ΚΙ ΕΜΕΝΑ!
Η Φρόσω γελάει δυνατά.
Η Πίτσα διπλώνει προσεκτικά την παλιά εφημερίδα.
Κι εκεί, πάνω στο τραπέζι, η Δευτέρα 3 Μαΐου 1999 μοιάζει ξαφνικά πολύ κοντινή.
Γιατί μπορεί να πέρασαν είκοσι επτά χρόνια, να άλλαξαν τα μαγαζιά, τα κινητά και οι συνήθειες, αλλά οι αναμνήσεις από τις παρέες και τα ξενύχτια έχουν έναν δικό τους τρόπο να μένουν ζωντανές.
Και κάπου ανάμεσα σε μια σαμπάνια στο My Way, ένα τραγούδι στο Σινεμά, έναν καπουτσίνο στο K Café και μια πίτσα στο τέλος της βραδιάς, βρίσκεται ακόμη εκείνο το παλιό Αργοστόλι που τόσοι θυμούνται με χαμόγελο.
Η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα είναι φανταστικά σατιρικά πρόσωπα. Τα στοιχεία της κοσμικής ζωής προέρχονται από το υλικό της στήλης «Ξεφαντώματα» της 3ης Μαΐου 1999, ενώ οι διάλογοι των δύο ηρωίδων αποτελούν μυθοπλασία.
