Προς το Kefalonia Magazine
Παρακολουθώ τις τελευταίες ημέρες όσα συμβαίνουν με τον παραλιακό δρόμο της Σκάλας και, κυρίως, όσα λέγονται μετά τις νέες ζημιές που προκάλεσε η κακοκαιρία.
Και αναρωτιέμαι: μήπως ήρθε η ώρα να κάνουμε μια πιο σοβαρή συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα δημόσια έργα στην Κεφαλονιά;
Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι συνέβη στον παραλιακό δρόμο της Σκάλας. Είναι και η νοοτροπία με την οποία απαιτούμε να γίνονται τα έργα, ιδιαίτερα όταν πλησιάζει η τουριστική περίοδος.
Θέλουμε όλα να γίνουν γρήγορα. Να ανοίξουν οι δρόμοι, να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις, να μη χαθεί ούτε μία ημέρα από τη σεζόν.
Και όλα αυτά είναι απολύτως κατανοητά.
Ο τουρισμός είναι ζωτικής σημασίας για τη Σκάλα και για ολόκληρη την Κεφαλονιά. Οι επαγγελματίες έχουν υποχρεώσεις, οι εργαζόμενοι περιμένουν να δουλέψουν και η τοπική οικονομία δεν μπορεί να παραμένει επ’ αόριστον σε εκκρεμότητα.
Όμως υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά».
Η ανάγκη να λειτουργήσει ο τουρισμός δεν μπορεί να καταργεί τους κανόνες της επιστήμης, τις τεχνικές διαδικασίες και τον χρόνο που απαιτείται για ένα σοβαρό έργο.
Ένας παραλιακός δρόμος που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διάβρωση και τη δύναμη της θάλασσας δεν είναι μια απλή λακκούβα που τη γεμίζουμε και τελειώσαμε.
Απαιτεί μελέτες, κατάλληλες τεχνικές λύσεις, αδειοδοτήσεις, χρηματοδότηση και κατασκευή που να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες συνθήκες της περιοχής.
Και όλα αυτά δεν μπορούν να ολοκληρώνονται επειδή κάποιος ζητά να είναι ο δρόμος έτοιμος πριν φτάσουν οι πρώτοι τουρίστες.
Η πίεση για τη σεζόν και η πραγματικότητα του χειμώνα
Από όσα έχουν γίνει γνωστά, η παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στη Σκάλα μετά τις ζημιές του περασμένου Φεβρουαρίου είχε προσωρινό χαρακτήρα.
Ο ίδιος ο Δήμος Αργοστολίου εξήγησε ότι στόχος ήταν να αποκατασταθεί η προσβασιμότητα και να μπορέσει να λειτουργήσει η περιοχή κατά την τουριστική περίοδο, μέχρι να προχωρήσει η οριστική λύση.
Αυτό είναι ένα στοιχείο που δεν πρέπει να παραβλέπουμε.
Γιατί όταν υπάρχει έντονη πίεση να δοθεί γρήγορα ένας δρόμος στην κυκλοφορία, πρέπει όλοι να γνωρίζουν τι ακριβώς ζητούν.
Ζητούν μια προσωρινή αντιμετώπιση της ανάγκης ή ένα ολοκληρωμένο έργο παράκτιας προστασίας;
Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Και δεν μπορεί μια προσωρινή παρέμβαση να αξιολογείται σαν να είχε κατασκευαστεί για να υποκαταστήσει οριστικά ένα πολύ πιο σύνθετο έργο.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι μια προσωρινή κατασκευή απαλλάσσεται από τις απαιτήσεις ασφάλειας και τεχνικής επάρκειας.
Κάθε δημόσια παρέμβαση πρέπει να εκτελείται σωστά, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της.
Όμως άλλο είναι να εξετάζουμε εάν μια προσωρινή λύση κατασκευάστηκε σωστά και άλλο να της ζητάμε να προσφέρει την προστασία ενός μόνιμου έργου.
Δεν γίνεται να ζητάμε λύση πριν από το καλοκαίρι και μετά να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για προσωρινή λύση.
Ο τουρισμός δεν πρέπει να γίνεται επιχείρημα για βιαστικές αποφάσεις
Θα ήθελα να απευθυνθώ ιδιαίτερα στους επαγγελματίες του τουρισμού.
Κατανοώ απολύτως την αγωνία τους. Κατανοώ ότι ένας κλειστός δρόμος δημιουργεί προβλήματα σε επιχειρήσεις, κατοίκους και επισκέπτες.
Αλλά πιστεύω ότι πρέπει κάποια στιγμή να συμφωνήσουμε σε κάτι αυτονόητο.
Η προστασία των υποδομών και η ασφάλεια των ανθρώπων δεν μπορούν να μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα επειδή πλησιάζει η τουριστική περίοδος.
Δεν μπορεί το ημερολόγιο των κρατήσεων να καθορίζει τον χρόνο που χρειάζεται μια τεχνική μελέτη.
Δεν μπορεί η ανάγκη για άμεση πρόσβαση να μετατρέπεται σε απαίτηση να παρακαμφθούν αναγκαία στάδια ενός έργου.
Και δεν μπορεί η διοίκηση να βρίσκεται κάθε φορά μπροστά στο ίδιο δίλημμα: είτε θα ανταποκριθεί αμέσως στις πιέσεις είτε θα κατηγορηθεί ότι δεν ενδιαφέρεται για την τουριστική ανάπτυξη.
Ο τουρισμός χρειάζεται ασφαλείς και ανθεκτικές υποδομές. Όχι απλώς δρόμους που προλαβαίνουν να ανοίξουν τον Μάιο.
Ίσως, λοιπόν, η εμπειρία της Σκάλας να πρέπει να μας προβληματίσει όλους.
Να μάθουμε να ξεχωρίζουμε την επείγουσα προσωρινή αντιμετώπιση από τη μόνιμη λύση και να μη δημιουργούμε προσδοκίες που καμία προσωρινή παρέμβαση δεν μπορεί να εγγυηθεί.
Και ένα μήνυμα προς την αντιπολίτευση: Λιγότερες πομφόλυγες, περισσότερη ουσία
Θα ήθελα, όμως, να απευθυνθώ και προς τις δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης.
Η κριτική στη δημοτική αρχή είναι δικαίωμα και υποχρέωσή τους.
Πολύ σωστά πρέπει να ζητούν στοιχεία για το κόστος, τη μελέτη, την επίβλεψη, τις τεχνικές προδιαγραφές και την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων.
Αυτά είναι σοβαρά ερωτήματα και χρειάζονται σοβαρές απαντήσεις.
Αλλά η αντιπολίτευση δεν μπορεί να εξαντλεί τον ρόλο της σε κραυγές, εύκολους χαρακτηρισμούς και πολιτικές πομφόλυγες κάθε φορά που η φύση προκαλεί νέες ζημιές.
Αν υπάρχουν στοιχεία κακοτεχνίας, να παρουσιαστούν.
Αν υπάρχουν τεχνικές παραλείψεις, να τεκμηριωθούν.
Αν δαπανήθηκαν χρήματα χωρίς να τηρηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες, να ζητηθεί ο απαραίτητος έλεγχος.
Αλλά οι φωτογραφίες μιας κατεστραμμένης προσωρινής παρέμβασης δεν αποτελούν από μόνες τους πλήρες τεχνικό πόρισμα.
Ούτε κάθε ζημιά αποδεικνύει αυτομάτως ότι κάποιοι πέταξαν χρήματα στη θάλασσα.
Θα είχε, μάλιστα, ενδιαφέρον να ακούσουμε από τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης ποια συγκεκριμένη λύση θα πρότειναν τότε, όταν υπήρχε η πίεση να αποκατασταθεί γρήγορα η πρόσβαση ενόψει της τουριστικής περιόδου.
Θα επέλεγαν να παραμείνει ο δρόμος κλειστός μέχρι να ολοκληρωθούν οι μελέτες και οι αδειοδοτήσεις για το οριστικό έργο;
Θα πρότειναν διαφορετική προσωρινή κατασκευή;
Και με ποια τεχνική τεκμηρίωση;
Αυτή είναι η ουσιαστική πολιτική συζήτηση που θα ήθελα να παρακολουθήσω.
Όχι έναν ακόμη διαγωνισμό για το ποιος θα βγάλει την πιο εντυπωσιακή ανακοίνωση.
Η ευθύνη της δημοτικής αρχής παραμένει
Για να είμαι ξεκάθαρος, όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι η δημοτική αρχή δεν έχει ευθύνες ή ότι δεν πρέπει να λογοδοτεί.
Ασφαλώς και πρέπει.
Ο Δήμος οφείλει να ενημερώσει αναλυτικά για το αντικείμενο της προσωρινής παρέμβασης, το πραγματικό κόστος, τις προβλεπόμενες προδιαγραφές και την κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά την κακοκαιρία.
Οφείλει επίσης να εξηγήσει τι προβλέπει η ολοκληρωμένη μελέτη για τη μόνιμη αποκατάσταση, ποια χρηματοδότηση απαιτείται και ποια βήματα απομένουν.
Η ενημέρωση αυτή είναι απαραίτητη.
Και αν από τον έλεγχο προκύψουν αστοχίες ή παραλείψεις, πρέπει να αντιμετωπιστούν με διαφάνεια.
Όμως δεν πρέπει να συγχέουμε την απαίτηση λογοδοσίας με την ανάγκη να αναζητούμε ενόχους πριν ολοκληρωθεί η τεχνική αξιολόγηση.
Ας γίνει η Σκάλα ένα μάθημα για όλους
Το συμπέρασμα που προσωπικά βγάζω από αυτή την ιστορία είναι απλό.
Σε έργα τόσο μεγάλης σημασίας, ιδιαίτερα όταν αφορούν την προστασία παράκτιων περιοχών και την ασφάλεια των πολιτών, δεν πρέπει να χωρούν βιασύνες και ασφυκτικές πιέσεις στο όνομα του τουρισμού.
Οι επαγγελματίες έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν πρόσβαση στις επιχειρήσεις τους.
Η δημοτική αρχή έχει υποχρέωση να αντιμετωπίζει τις επείγουσες ανάγκες.
Η αντιπολίτευση έχει υποχρέωση να ελέγχει.
Αλλά όλοι πρέπει να καταλαβαίνουν ότι μια προσωρινή λύση δεν είναι το ίδιο με ένα οριστικό έργο.
Η Σκάλα δεν χρειάζεται άλλη μια αντιπαράθεση που θα ξεχαστεί μόλις περάσουν οι επόμενες ημέρες.
Χρειάζεται ασφάλεια, σοβαρό τεχνικό σχεδιασμό, χρηματοδότηση και μια μόνιμη λύση που θα αντιμετωπίζει το πραγματικό πρόβλημα της παράκτιας διάβρωσης.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις βιασύνες, τις πιέσεις και τις πολιτικές πομφόλυγες. Η θάλασσα δεν καταλαβαίνει ούτε από τουριστικές σεζόν ούτε από ανακοινώσεις δημοτικών παρατάξεων.
Και την επόμενη φορά που θα ζητήσουμε να γίνει ένα τόσο σοβαρό έργο «εδώ και τώρα», ας αναρωτηθούμε πρώτα αν ζητάμε μια πραγματική λύση ή απλώς να μη βλέπουμε το πρόβλημα για μερικούς μήνες.
Με εκτίμηση,
Ένας δημότης που προβληματίζεται για το μέλλον της Σκάλας
