Άκου να δεις, ωρέ, τι ποδηλατάδα ξεκίνησε πάλι στο Αργοστόλι!
Επανήλθε το θέμα με τα ηλεκτρικά ποδήλατα του Δήμου, συνοδευόμενο από μια εξομολόγηση που θα ζήλευε και ο Σωκράτης:
«Εγώ δεν γνωρίζω τίποτα».
Ωραία αρχή, μαθές!
Μόνο που πριν προλάβεις να τελειώσεις τον καφέ σου, έχουμε φτάσει στα 350.000 ευρώ, στο 70% των ποδηλάτων, σε έναν μελλοντικό ιδιώτη, σε χρεώσεις των δημοτών και σε πιθανές ευρωπαϊκές κυρώσεις!
Ωρέ, αν αυτά τα ξέρει κάποιος που δεν ξέρει τίποτα, φαντάσου τι θα μας έλεγε αν ήξερε!
Και πώς ξεκινά η ιστορία;
Με έναν δημότη που, όπως αναφέρεται, έθεσε ορισμένα ερωτήματα.
Από εκεί αρχίζει μια ολόκληρη διαδρομή.
Πρώτη στάση: τα ποδήλατα.
Δεύτερη στάση: οι επισκευές.
Τρίτη στάση: ο ιδιώτης που ενδέχεται να αναλάβει.
Τέταρτη στάση: ο δημότης που ενδέχεται να πληρώνει.
Πέμπτη στάση: οι πιθανές ευρωπαϊκές κυρώσεις.
Και όλα αυτά με το πετάλι της υπόθεσης πατημένο μέχρι τέρμα!
Για να συνεννοούμαστε, ωρέ: η κατάσταση των ποδηλάτων, οι φθορές, οι απώλειες, η συντήρηση και οι συμβατικές υποχρεώσεις είναι απολύτως θεμιτά ζητήματα ελέγχου.
Αν λείπουν ποδήλατα, πρέπει να καταγραφούν. Αν υπάρχουν βλάβες, πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αν υπάρχει κίνδυνος οικονομικής διόρθωσης, πρέπει να τεκμηριωθεί.
Αλλά από το «τι προβλέπει η σύμβαση;» μέχρι το «θα τα πάρει ιδιώτης και θα πληρώνουμε όλοι» υπάρχει μια απόσταση.
Και αυτή η απόσταση δεν καλύπτεται με τρία ερωτηματικά και πέντε θαυμαστικά!
Γιατί, μαθές, άλλο το ερώτημα, άλλο η πληροφορία και άλλο το σενάριο.
Και τώρα η ατάκα, ωρέ:
«Ξεκινήσαμε με το “δεν ξέρω τίποτα”, ανεβήκαμε σε ένα ποδήλατο που λένε πως λείπει, βρήκαμε έναν ιδιώτη που δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί, περάσαμε από ένα πρόστιμο που δεν έχει επιβληθεί και τερματίσαμε στον δημότη που θα πληρώσει! Ωρέ, τέτοια ποδηλατάδα χωρίς να κουνηθείς από την καρέκλα ούτε στον Γύρο της Γαλλίας!»
Και το κερασάκι;
«Εγώ δεν ξέρω τίποτα, απλώς ρωτάω».
Ωρέ, ρώτα όσο θέλεις!
Αλλά πριν βγάλουμε τον λογαριασμό, καλό θα ήταν να δούμε και την απόδειξη!
«Άκου να δεις, ωρέ!» – Σατιρική στήλη του Kefalonia Magazine.
