Σκάνδαλα, παραιτήσεις και ξεχασμένες υποθέσεις – Ωρέ, ποιος θα λογοδοτήσει;

Ωρέ, μας πνίγουν στα σκάνδαλα μέχρι να ξεχάσουμε να ζητάμε λογαριασμό!

ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ, ΩΡΕ! – Η ΑΤΑΚΑ-ΦΩΤΙΑ 🔥

ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρέ, τι γίνεται σ’ αυτόν τον τόπο;

Δεν προλαβαίνουμε να μάθουμε για το ένα σκάνδαλο και σκάει το επόμενο! Δεν προλαβαίνουμε να ζητήσουμε εξηγήσεις και αλλάζει η επικαιρότητα! Δεν προλαβαίνουμε να δούμε ποιος ανέλαβε την ευθύνη και μας σερβίρουν καινούργια υπόθεση!

Και κάπως έτσι, ωρέ, φτάνουμε στο πιο επικίνδυνο σημείο.

Να μη μας κάνει πια εντύπωση τίποτα!

Να ακούμε για εκατομμύρια και δισεκατομμύρια και να σηκώνουμε τους ώμους. Να ακούμε για παραιτήσεις και να θεωρούμε ότι έκλεισε η υπόθεση. Να βλέπουμε τις καταγγελίες να διαδέχονται η μία την άλλη και να λέμε το γνωστό:

«Έλα μωρέ, όλοι ίδιοι είναι!»

Ε, ΟΧΙ, ΩΡΕ!

Αυτή ακριβώς η παραίτηση από την απαίτηση για λογοδοσία είναι που πρέπει να μας ανησυχεί!

🔥 Η ΑΤΑΚΑ-ΦΩΤΙΑ

«ΩΡΕΕΕ! Στα πρώτα σκάνδαλα αγανακτείς, στα επόμενα κουράζεσαι και στα μεθεπόμενα αλλάζεις κανάλι! ΑΠΑΠΑΠΑ! Μαθές, το μεγάλο κόλπο είναι να συνηθίσεις τόσο πολύ τις καταγγελίες, ώστε να πάψεις να ρωτάς ποιος πήρε τα λεφτά, ποιος υπέγραψε, ποιος έλεγξε και ποιος τελικά λογοδότησε! Ωρέ, δεν θέλουμε άλλο πολιτικό θέατρο με παραιτήσεις και δηλώσεις! Θέλουμε απαντήσεις, ελέγχους και ευθύνες εκεί όπου αποδεικνύονται!»

Ωρέ, η παραίτηση δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ!

Παραιτήθηκε ένας υπουργός; Παραιτήθηκε ένας γενικός γραμματέας; Απομακρύνθηκε ένας διοικητής;

Και λοιπόν;

Τελείωσε η υπόθεση; Ελέγχθηκαν οι συμβάσεις; Εξετάστηκαν οι καταγγελίες; Επιστράφηκαν χρήματα, όπου διαπιστώθηκε ζημιά; Αποδόθηκαν ευθύνες;

Γιατί, ωρέ, άλλο πράγμα η πολιτική παραίτηση και άλλο η ουσιαστική λογοδοσία!

Δεν μπορεί κάθε υπόθεση να κλείνει επικοινωνιακά με μια αποχώρηση και να περιμένουμε από τον πολίτη να ξεχάσει τις ερωτήσεις του.

Και την ίδια ώρα, ο πολίτης μετράει τα ευρώ!

Ωρέ, ξέρετε τι δεν ξεχνιέται εύκολα;

Η απόδειξη του σούπερ μάρκετ!

Ο λογαριασμός του ρεύματος!

Το ενοίκιο!

Το μαγαζί που δυσκολεύεται να κρατήσει ανοιχτό ο μικρομεσαίος!

Ο αγρότης που μετράει το κόστος παραγωγής και αναρωτιέται αν αξίζει να συνεχίσει!

Και πάνω από όλα αυτά, μια διαρκής συζήτηση για κρίσεις, διεθνείς αναταράξεις και οικονομικούς περιορισμούς.

Ναι, υπάρχουν διεθνείς κρίσεις. Υπάρχουν εξωτερικές πιέσεις. Αλλά αυτό δεν απαλλάσσει καμία κυβέρνηση από την υποχρέωση να εξηγεί τις δικές της αποφάσεις!

Ωρέ, δεν γίνεται για κάθε δυσκολία να φταίει ολόκληρος ο πλανήτης και για κάθε κυβερνητική επιτυχία να περισσεύουν οι πανηγυρισμοί!

ΑΠΑΠΑΠΑ!

Οι απευθείας αναθέσεις και το δημόσιο χρήμα

Και πάμε τώρα στο άλλο μεγάλο ζήτημα.

Το δημόσιο χρήμα.

Οι συμβάσεις. Οι απευθείας αναθέσεις. Τα κονδύλια. Οι χρηματοδοτήσεις. Τα προγράμματα που υποτίθεται ότι πρέπει να βελτιώνουν τη ζωή των πολιτών.

Ωρέ, κάθε ευρώ που ξοδεύεται από το δημόσιο ταμείο πρέπει να έχει διαδρομή που μπορεί να ελεγχθεί!

Ποιος αποφάσισε;

Με ποια διαδικασία;

Για ποιο έργο;

Με ποιο κόστος;

Με ποιο αποτέλεσμα;

Αυτά δεν είναι ερωτήματα σκανδαλολογίας. Είναι ερωτήματα δημοκρατικού ελέγχου!

Και δεν αρκεί να μας δείχνουν τεράστιους αριθμούς σε παρουσιάσεις. Χρειάζεται να γνωρίζουμε τι ακριβώς απέδωσαν αυτά τα χρήματα στην κοινωνία.

Ωρέ, το χειρότερο είναι να πιστέψουμε ότι δεν αλλάζει τίποτα!

Εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη παγίδα.

Να φτάσει ο πολίτης στο σημείο να μη θέλει να ακούσει άλλη πολιτική είδηση.

Να μη θέλει να μάθει για άλλη υπόθεση.

Να μην περιμένει δικαιοσύνη, διαφάνεια ή λογοδοσία.

Να αποδεχτεί ότι η καθημερινότητά του θα γίνεται δυσκολότερη και ότι δεν έχει κανένα νόημα να ζητά εξηγήσεις.

Αυτό δεν είναι φυσιολογικό. Και δεν πρέπει να γίνει φυσιολογικό!

Η διαρκής ανάδειξη των προβλημάτων δεν είναι από μόνη της στείρα αντιπολίτευση.

Είναι απαραίτητη όταν συνοδεύεται από στοιχεία, έλεγχο και συγκεκριμένα αιτήματα για απαντήσεις.

Γιατί η κοινωνία δεν έχει ανάγκη μόνο από καινούργιες αποκαλύψεις.

Έχει ανάγκη να μαθαίνει και τι απέγιναν οι παλιές!

Και η τελευταία κουβέντα, ωρέ!

«ΩΡΕΕΕ! Δεν θα μας μάθουν να θεωρούμε φυσιολογικό το αφύσικο! Δεν θα βαφτίζουμε κάθε παραίτηση κάθαρση και κάθε καινούργια καταγγελία λόγο να ξεχάσουμε την προηγούμενη! ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρέ, όταν μιλάμε για δημόσιο χρήμα, δεν υπάρχουν λεφτά χωρίς λογαριασμό! Και όταν μιλάμε για εξουσία, δεν υπάρχουν αποφάσεις χωρίς ευθύνη! Μαθές, δεν είναι δουλειά του πολίτη να ξεχνάει για να ξεκουράζονται οι κυβερνώντες. Είναι δουλειά της εξουσίας να δίνει απαντήσεις μέχρι να μην υπάρχει κανένα αναπάντητο ερώτημα!»

«Άκου να δεις, ωρέ!» – Σατιρική και σχολιαστική στήλη του Kefalonia Magazine.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ