Μια νοσταλγική βόλτα στα παλιά γήπεδα, με οδηγό τα κείμενα του Μάκη Βαρδαραμάτου, μπόλικη κεφαλονίτικη ντοπιολαλιά, ιστορίες που αξίζει να θυμόμαστε και το γνωστό τρίο σε μεγάλα κέφια!
Ωρέ, τούτη τη φορά ο Μπαλάτος, ο Τριποντάτος και η Σπριντάτου δεν επήανε να σχολιάσουνε ποιος έχασε πέναλτι, ποιος εκάθισε στον πάγκο και ποιος προπονητής πρέπει να μαζέψει τα μπογαλάκια του.
Επήρανε έναν διαφορετικό δρόμο.
Έναν δρόμο που περνάει από τα παλιά γήπεδα του Αργοστολίου, τα σχολικά προαύλια, τα Φαρακλάτα, τις πρώτες μπασκετικές ομάδες, τους παλιούς διαιτητές και τις αναμνήσεις ανθρώπων που ετίμησαν τον κεφαλονίτικο αθλητισμό.
Οδηγός τους; Τα νοσταλγικά κείμενα του Μάκη Βαρδαραμάτου.
Και στην καρδιά αυτής της βόλτας βρίσκεται μια πρόταση που αξίζει να ακουστεί: Να αποκτήσει η Κεφαλονιά το δικό της Αθλητικό Μουσείο!
1. Ωρέ, ποιος θα φυλάξει την αθλητική μας ιστορία;
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ωρέ, σήμερα έχω κάτι διαφορετικό να σας διαβάσω. Ο Μάκης Βαρδαραμάτος προτείνει να δημιουργηθεί Αθλητικό Μουσείο στην Κεφαλονιά!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρέ, επιτέλους! Γιατί εδέπα, άμα συνεχίσουμε έτσι, σε λίγα χρόνια θα ρωτάνε τα παιδιά πού επαίζανε μπάλα οι παλιοί και θα τους δείχνουμε το πάρκινγκ!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Εκειό που λέει ο Μάκης έχει μεγάλη σημασία. Πόσοι ξέρουνε γιατί οι Βεργώτειοι αγώνες έχουνε τούτο το όνομα; Πόσοι γνωρίζουνε την ιστορία του αθλητισμού στο νησί μας;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ ξέρω, ωρέ!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Για πες μας, λοιπόν!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε… να σου πω… πρώτα να πιούμε έναν καφέ και μετά θα σου εξηγήσω!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, εσύ ούτε την ιστορία ξέρεις ούτε τον καφέ θα πληρώσεις!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Άμε, ωρέ, από δω! Εγώ είμαι άνθρωπος τση παράδοσης!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Η παράδοση, Μπαλάτε, δεν είναι μονάχα να λες πως θυμάσαι τα παλιά. Είναι να φροντίζεις να μη χαθούνε!»
Και η Σπριντάτου ανοίγει το πρώτο κείμενο του Μάκη.
Τρόπαια, παλιές φωτογραφίες, εφημερίδες, αναμνηστικά, αθλητικές φανέλες, ιστορίες συλλόγων, προσωπικά αντικείμενα αθλητών. Όλα όσα βρίσκονται σήμερα σε σπίτια, αποθήκες, ξεχασμένα συρτάρια ή ακόμα και σε παλαιοπωλεία.
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και σκέψου, ωρέ, πως οι σεισμοί μάς εστερήσανε ήδη πολλά ιστορικά στοιχεία. Άμα χαθούνε και όσα έχουνε απομείνει, πώς θα μάθουνε οι επόμενες γενιές;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ έχω μια παλιά ποδοσφαιρική φανέλα!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Από πότε;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Από τότε που ήμουνα νέος!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, τούτη δεν θέλει μουσείο. Αρχαιολογική Υπηρεσία θέλει!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Τον ακούτε; Επειδή είμαι παλιός, με εβάφτισε αρχαίο!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Αφήστε τσι κουβέντες! Το σημαντικό είναι πως ο Μάκης ζητά να βρεθεί ένας δημόσιος χώρος, να συγκεντρωθούνε τα τεκμήρια και να μπορεί ο καθένας να γνωρίσει την αθλητική διαδρομή του τόπου.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ντόπιοι, επισκέπτες, σχολεία… Όλοι!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Και να υπάρχει ξεναγός!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Γιατί;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Γιατί άμα βάλουνε εμένα να εξηγώ, θα αρχίζω το πρωί και θα τελειώνω την άλλη βδομάδα!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ε, τότε θα χρειάζεται το μουσείο και δωμάτια για διανυκτέρευση!»
2. Κώστας Κορρές: Από το Γυμνάσιο Αργοστολίου στα μεγάλα γήπεδα!
Η Σπριντάτου γυρίζει σελίδα.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Πρώτη στάση, Κώστας Κορρές!»
Ο Τριποντάτος πετάγεται από την καρέκλα.
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «ΩΡΕΕΕ! Εδέπα μιλάμε για μπάσκετ! Τώρα αρχίζει η σωστή εκπομπή!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Κάτσε κάτω, ωρέ, που άμα ακούσεις για καλάθι, πετάγεσαι λες και σου χαρίσανε οικόπεδο!»
Ο Μάκης Βαρδαραμάτος θυμάται τον Κώστα Κορρέ, που ξεκίνησε τη σχέση του με το μπάσκετ από την ομάδα του Γυμνασίου Αργοστολίου, τη δεκαετία του 1980.
Τότε που, όπως επισημαίνει, το άθλημα στην Κεφαλονιά είχε ουσιαστικά σχολικό χαρακτήρα.
Η πορεία του Κορρέ αναπτύχθηκε στα φοιτητικά του χρόνια και συνεχίστηκε σε σημαντικές ομάδες της εποχής, όπως ο Πανιώνιος, ο Σπόρτινγκ και ο Πρωτέας.
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, καταλαβαίνετε τι σημαίνει τούτο; Ένα παιδί από το σχολικό μπάσκετ του Αργοστολίου να φτάνει να αγωνίζεται σε μεγάλες ελληνικές ομάδες!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε, είχε ταλέντο ο άνθρωπος!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Και εργατικότητα, Μπαλάτε. Ο Μάκης τονίζει και το ήθος του, την ευγένεια και τον χαρακτήρα του.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Μάλιστα αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπήρξε από τους πρώτους Κεφαλονίτες που υπέγραψαν επαγγελματικό συμβόλαιο στο μπάσκετ.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, εγώ άμα ήμουνα τότε στο Γυμνάσιο, θα τον είχα καταλάβει αμέσως!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Τι θα είχες καταλάβει;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Πως το παιδί ήτανε για μεγάλη καριέρα!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Εσύ, ωρέ, το μόνο που θα καταλάβαινες είναι πως δεν μπορούσες να τον μαρκάρεις!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ θα του έκαμνα άμυνα με το μυαλό!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Και με τα πόδια τι θα έκανες;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Θα επήαινα να φέρω την μπάλα άμα έβγαινε έξω!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Τέτοιο αμυντικό σύστημα ούτε ο Ομπράντοβιτς δεν εσκέφτηκε!»
Το γέλιο σταματά για λίγο.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Κι όμως, ωρέ, φανταστείτε ένα παιδί σήμερα να μπαίνει σε ένα Αθλητικό Μουσείο και να βλέπει την ιστορία του Κώστα Κορρέ. Να καταλαβαίνει πως μπορεί να ξεκινήσει από ένα σχολείο στην Κεφαλονιά και να κυνηγήσει το όνειρό του.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Εκειό, μαθές, αξίζει περισσότερο από χίλιες κουβέντες.»
3. Μπάμπης Παπαδάτος: Ωρέ, ποδόσφαιρο ή μπάσκετ; Διάλεξε επιτέλους!
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Άντε, ωρέ, αρκετά με τα καλάθια! Να ακούσουμε και για καμιά μπάλα τση προκοπής!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και το μπάσκετ μπάλα έχει!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ναι, μαθές, αλλά δεν την κλωτσάς!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Τότε θα σας αρέσει ο επόμενος. Μπάμπης Παπαδάτος!»
Ο Μάκης περιγράφει έναν αθλητή χαμηλών τόνων, με μεγάλο ταλέντο, που μοίρασε την αγάπη του ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ.
Και στα δύο, με τη φανέλα του Κεφαλληνιακού.
Από τους πρωτοπόρους του μπασκετικού τμήματος, με σημαντική συνεισφορά στην ανάπτυξη του αθλήματος, αλλά και με αξιόλογη πορεία στο ποδόσφαιρο.
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, τούτος είναι ο άνθρωπός μου! Και μπάσκετ και ποδόσφαιρο!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ θέλω να μάθω κάτι άλλο. Ποιο από τα δύο αγαπούσε περισσότερο;»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Το ίδιο ερώτημα αφήνει κι ο Μάκης. Και λέει πως κάποτε θα μας το εξηγήσει ο ίδιος.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ έχω μια θεωρία!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Αρχίσαμε…»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Άμα εκέρδιζε στο ποδόσφαιρο, αγαπούσε το ποδόσφαιρο. Άμα εκέρδιζε στο μπάσκετ, αγαπούσε το μπάσκετ!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Κι άμα έχανε και στα δύο;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Θα επήαινε για ψάρεμα, ωρέ!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Άμε, ωρέ, από δω! Ο άνθρωπος ετίμησε δύο αθλήματα κι εσύ τον έστειλες για συναγρίδες!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Εκείνο που έχει σημασία είναι ο χαρακτήρας του. Ο Μάκης μιλά για ήθος, σεβασμό, ευγένεια και προσφορά.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, και να σας πω κάτι; Τέτοιους ανθρώπους τους θυμάται ο κόσμος, ακόμα κι όταν περάσουνε πολλά χρόνια.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Μπράβο, Μπαλάτε!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε, μη με παινεύεις πολύ, γιατί θα ζητήσω να μου στήσουνε άγαλμα!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Εσένα θα σου βάλουμε μια καρέκλα στο μουσείο, να κάθεσαι να λες ιστορίες!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και μια πινακίδα: “Μην τον ταΐζετε, αρχίζει και μιλάει!”»
4. Διονύσης Καλογηράτος, ο «Μπαλιός»: Ωρέ, με ποιο πόδι να τον μαρκάρεις;
Η νοσταλγική βόλτα συνεχίζεται προς τα Φαρακλάτα.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Επόμενη στάση, Διονύσης Καλογηράτος, ο γνωστός Μπαλιός!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, τώρα μιλάμε για ποδόσφαιρο τση παλιάς σχολής!»
Στα κείμενα του Μάκη, ο Μπαλιός περιγράφεται ως ένα από τα μεγάλα ταλέντα της δεκαετίας του 1970.
Μεσοεπιθετικός, με πάθος, τεχνική κατάρτιση και μια ιδιαίτερη ικανότητα: χρησιμοποιούσε με άνεση και τα δύο πόδια.
Αγωνίστηκε στον ιστορικό ΠΟΦ, στον Άρη Αργοστολίου, στον Κεφαλληνιακό και στην Εύγερο, τιμώντας το χωριό του, τα Φαρακλάτα.
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, και με τα δύο πόδια; ΑΠΑΠΑΠΑ! Εγώ άμα ήμουνα αμυντικός απέναντί του, θα του έλεγα να διαλέξει ένα!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Γιατί, ωρέ;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Για να ξέρω από πού θα με περάσει!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Εσύ με πόσα πόδια επαίζες, Μπαλάτε;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Με το δεξί!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και το αριστερό;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Για να κρατάω ισορροπία!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ωρέ, εσύ δεν ήσουνα ποδοσφαιριστής. Τρίποδο ήσουνα, αλλά σου έλειπε το τρίτο πόδι!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Άμε, ωρέ, από δω, που θα με βγάλεις και έπιπλο!»
Ο Τριποντάτος ξανακοιτάζει το κείμενο.
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Πέρα από την τεχνική του, ο Μάκης τονίζει το ήθος και τον σεβασμό προς συμπαίκτες και αντιπάλους.»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Και την αγάπη για τον τόπο του. Γιατί τέτοιες ιστορίες δεν ανήκουν μονάχα σε έναν σύλλογο. Ανήκουν και στα χωριά που ανέδειξαν τους αθλητές.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, να κάμουμε στο μουσείο και έναν μεγάλο χάρτη τση Κεφαλονιάς! Να πατάς τα Φαρακλάτα και να σου βγάζει την ιστορία του Μπαλιού!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Να πατάς το Αργοστόλι και να σου βγάζει τις παλιές ομάδες!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Να πατάς το Ληξούρι, τη Σάμη, την Ιθάκη, και να ανακαλύπτεις ανθρώπους, συλλόγους και αθλητικές διαδρομές!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Και να πατάς εμένα και να σου βγάζει…»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Σφάλμα συστήματος!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, θα σας καταγγείλω στην τεχνολογία!»
5. Λοράνδος, Παλημέρης, Στεφάνου, Χαραλαμπάτος: Οι άνθρωποι με τη σφυρίχτρα!
Η Σπριντάτου βγάζει το επόμενο κείμενο.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Και τώρα, ωρέ, θα θυμηθούμε ανθρώπους που χωρίς αυτούς δεν γίνεται αγώνας!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Τους ποδοσφαιριστές!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Τους προπονητές!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Τους διαιτητές, ωρέ!»
Ο Μάκης Βαρδαραμάτος τιμά τέσσερις από τους πρωτοπόρους της τοπικής διαιτησίας:
Νικόλα Λοράνδο, Παναγή Παλημέρη, Γιώργο Στεφάνου και Λάκη Χαραλαμπάτο.
Ανθρώπους που συνέβαλαν στα δύσκολα πρώτα χρόνια της νεοσύστατης Ένωσης, βοηθώντας να σταθεί στα πόδια της και να αναπτυχθεί η κεφαλονίτικη διαιτησία.
Μια διαδρομή που, όπως επισημαίνει ο Μάκης, οδήγησε αργότερα και στην εκπροσώπηση της περιοχής σε αγώνες Α΄ Εθνικής και διεθνείς διοργανώσεις.
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, εγώ τους διαιτητές τσι σεβόμουνα πάντα!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Εσύ; Που άμα σου εσφύριζαν φάουλ, εκοίταζες τον ουρανό και εφώναζες “Παναγία μου!”;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε, μαθές, εζήταγα μια δεύτερη γνώμη!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Από την Παναγία;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε, ποιον να ρωτήσω, ωρέ; Τον επόπτη που είχε σηκώσει τη σημαία;»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Εσύ θα ήσουνα ο πρώτος που θα ζητούσε VAR στα χωμάτινα γήπεδα!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Και γιατί όχι;»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Γιατί τότε θα έπρεπε να βρούνε πρώτα κάμερα, μετά τηλεόραση και στο τέλος ρεύμα δίπλα στον αγωνιστικό χώρο!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε, θα εφέρναμε μια μπαλαντέζα από το καφενείο!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, εσύ θα έκανες το πρώτο VAR με καλώδιο από την καφετιέρα!»
Τα γέλια δίνουν τη θέση τους σε μια σοβαρότερη κουβέντα.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ο Μάκης όμως επισημαίνει κάτι ουσιαστικό. Δικαιοσύνη, εντιμότητα και αγάπη για τον αθλητισμό. Αυτά ξεχώριζαν στους ανθρώπους που τιμά.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και χωρίς εκείνους που αναλαμβάνουν τη διαιτησία, δεν μπορούν να γίνουν οι αγώνες. Ειδικά στα πρώτα χρόνια, η προσφορά τους είχε μεγάλη σημασία.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, τότε να υπάρχει στο Αθλητικό Μουσείο και μια γωνιά για τσι διαιτητές!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Με φωτογραφίες, παλιές σφυρίχτρες, φύλλα αγώνων και όσα ντοκουμέντα έχουνε διασωθεί.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και να μάθουνε οι νεότεροι πως ο αθλητισμός δεν είναι μονάχα εκείνος που σκοράρει.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Σωστά! Είναι κι εκείνος που σου ακυρώνει το γκολ!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Μπαλάτε!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Καλά, ωρέ, καλά! Δεν θα ξαναμιλήσω για διαιτησία!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Κρατήστε τούτη τη στιγμή. Είναι ιστορική!»
6. Από τον Μέτελα και τα σχολικά προαύλια μέχρι τις πισίνες και τα μεγάλα στάδια
Η Σπριντάτου απλώνει πάνω στο τραπέζι έναν χάρτη της Κεφαλονιάς.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ωρέ, η ιστορία του αθλητισμού μας δεν είναι μονάχα τέσσερις ή πέντε άνθρωποι. Είναι ολόκληρες γενιές.»
Στο κείμενό του για το Αθλητικό Μουσείο, ο Μάκης θυμίζει τις πρώτες ποδοσφαιρικές ομάδες, τα πρώτα βήματα του μπάσκετ, του βόλεϊ, του πόλο, τις γυμναστικές επιδείξεις και τους παλιούς χώρους άθλησης.
Αναφέρεται στον Μέτελα, στα σχολικά προαύλια και στους αυτοσχέδιους χώρους όπου γεννήθηκαν αθλητικές φιλίες και όνειρα.
Μνημονεύει ακόμη κολυμβητές του ΝΟΑ, του Ληξουρίου, της Ιθάκης και της Σάμης, αλλά και αθλητικές προσωπικότητες όπως οι Τρίτσης, Αμπατιέλος, Κακουράτος, Αυγουστάτος, Γασπαρινάτος, Μπεκατώρος, Πετκάνης, Θωμαΐδης και Καραγιαννίδης.
Ονόματα που αποτελούν αφετηρία για να συγκεντρωθούν περισσότερα στοιχεία, φωτογραφίες και μαρτυρίες.
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, άμα αρχίσουμε να ψάχνουμε, πόσες ιστορίες θα βρούμε!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ λέω να πάμε στα παλιά καφενεία και να ρωτήσουμε τσι παλιούς!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Καλή ιδέα. Αλλά να καταγράφουμε όσα μας λένε και να διασταυρώνουμε τις πληροφορίες.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, εγώ θα πάρω ένα τετράδιο!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Εσύ πάρε δύο. Στο πρώτο θα γράφεις τις ιστορίες και στο δεύτερο τι επαράγγειλες να φας!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Άμα είναι να κάνουμε έρευνα, ωρέ, πρέπει να έχουμε δυνάμεις! Λίγη αλιάδα, μια μπακαλαόπιτα…»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Εμείς ψάχνουμε αθλητικά ντοκουμέντα κι εσύ έφτιαξες κατάλογο ταβέρνας!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, η ιστορία θέλει γερό στομάχι!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και το δικό σου έχει μεγαλύτερη χωρητικότητα από το μελλοντικό μουσείο!»
7. Η πρόταση του Μάκη που ενώνει όλες τις ιστορίες
Το απόγευμα έχει προχωρήσει.
Ο Μπαλάτος, ο Τριποντάτος και η Σπριντάτου κάθονται για λίγο σιωπηλοί.
Μπροστά τους βρίσκονται τα κείμενα του Μάκη Βαρδαραμάτου.
Η ιστορία του Κώστα Κορρέ.
Η διπλή αθλητική πορεία του Μπάμπη Παπαδάτου.
Το ταλέντο του Διονύση Καλογηράτου, του Μπαλιού.
Η προσφορά των πρωτοπόρων διαιτητών.
Οι παλιοί χώροι άθλησης, οι πρώτες ομάδες, οι φωτογραφίες που μπορεί να βρίσκονται ακόμα σε κάποιο συρτάρι.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ωρέ, τώρα καταλαβαίνετε γιατί έχει σημασία η πρόταση για το Αθλητικό Μουσείο;»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Γιατί όλες τούτες οι ιστορίες χρειάζονται έναν τόπο να συγκεντρωθούνε.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Και γιατί άμα φύγει ένας παλιός αθλητής χωρίς να έχει πει την ιστορία του, μπορεί να χαθούνε μαζί του πράματα που δεν θα μάθουμε ποτέ.»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ακριβώς. Ο Μάκης το λέει καθαρά: κάθε συμπολίτης που φεύγει παίρνει μαζί του κι ένα μικρό, σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του τόπου.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και δεν χρειάζεται να περιμένουμε να χαθούνε κι άλλα στοιχεία. Μπορούνε να συγκεντρωθούνε μαρτυρίες, φωτογραφίες, έγγραφα, τρόπαια, αναμνηστικά.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Να βοηθήσουνε οι παλιοί αθλητές, οι οικογένειές τους, οι σύλλογοι, όσοι έχουνε κάτι φυλαγμένο.»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Και να υπάρξει οργανωμένη φροντίδα από τις αρμόδιες δημόσιες αρχές, όπως προτείνει ο Μάκης.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Φαντάσου μια σχολική εκδρομή εκεί. Να μπαίνουν τα παιδιά και να ανακαλύπτουν πως ο τόπος τους έχει τόσο μεγάλη αθλητική διαδρομή.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Και να υπάρχει μια αίθουσα που να λέγεται “Οι παλιοί παιχταράδες”!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Και μία για τους πρωτοπόρους του μπάσκετ.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και μία για τη διαιτησία.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Και μία για μένα!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Για σένα; Τι θα εκθέτουμε;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Την πρώτη μου ποδοσφαιρική μπάλα!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, εσύ έχεις την πρώτη σου μπάλα;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Όχι, αλλά άμα τη βρω, θα τη δωρίσω!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Εδέπα έχουμε μουσείο με εκθέματα που δεν υπάρχουνε!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε, μαθές, να βάλουμε πρώτα την ταμπέλα και μετά θα βρούμε τα υπόλοιπα!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, τούτη είναι η πρώτη φορά που η ιστορία κινδυνεύει από τον υπεύθυνο συλλογής της!»
8. Ωρέ, η μνήμη δεν πρέπει να μείνει σε ένα παλιό συρτάρι!
Η Σπριντάτου κλείνει προσεκτικά τον φάκελο.
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ξέρετε τι μου έμεινε περισσότερο από τα κείμενα του Μάκη;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Τι, ωρέ;»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Πως πίσω από κάθε παλιά φωτογραφία υπάρχει ένας άνθρωπος. Πίσω από κάθε ομάδα μια παρέα. Πίσω από κάθε κύπελλο κόπος, χαρά, απογοητεύσεις και προσπάθεια.»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και πίσω από κάθε αθλητή μια ιστορία που αξίζει να ακουστεί.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, τότε να το πούμε δυνατά!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ποιο;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Να μη χαθούνε οι παλιοί παιχταράδες από τη μνήμη μας! Να μη χαθούνε οι ομάδες, οι διαιτητές, οι άνθρωποι που ετρέχανε για τον αθλητισμό!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Και να μην περιμένουμε να βρεθεί τυχαία καμιά φωτογραφία στα χαλάσματα για να θυμηθούμε τι είχαμε.»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Αυτό ακριβώς είναι το νόημα της πρότασης του Μάκη Βαρδαραμάτου.»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Και να σας πω και κάτι τελευταίο;»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Άντε, πες το, ωρέ, πριν αρχίσεις πάλι για τσι δόξες σου!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εμείς μπορεί να γελάμε, να πειραζόμαστε και να μαλώνουμε για ομάδες. Αλλά η ιστορία του αθλητισμού τση Κεφαλονιάς είναι όλων μας!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Μπράβο, Μπαλάτε!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ωρέ, σήμερα έβαλες γκολ από τη σέντρα!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ε, μαθές, άμα θέλω, ξέρω κι εγώ να σκοράρω!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Μονάχα μη μας ζητήσεις να το βάλουμε στο μουσείο ως ιστορικό γεγονός!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρέ, ούτε μια φορά δεν μπορείτε να με αφήσετε να χαρώ!»
Και κάπως έτσι, ανάμεσα σε γέλια, πειράγματα και αναμνήσεις, το τρίο συμφωνεί σε κάτι που ξεπερνά τις οπαδικές προτιμήσεις.
Η αθλητική ιστορία της Κεφαλονιάς αξίζει να συγκεντρωθεί, να προστατευτεί και να παραδοθεί στις επόμενες γενιές.
Γιατί τα γήπεδα αλλάζουν, οι φανέλες παλιώνουν, οι κερκίδες αδειάζουν.
Αλλά οι άνθρωποι που έγραψαν την ιστορία τους αξίζουν να μείνουν στη μνήμη του τόπου.
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Ωρέ, και στο επόμενο επεισόδιο να φέρετε κι άλλες παλιές ιστορίες!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «Ναι, αλλά χωρίς να μας πεις πάλι πως ήσουνα ο καλύτερος ποδοσφαιριστής τση εποχής σου!»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ δεν το είπα, ωρέ!»
ΣΠΡΙΝΤΑΤΟΥ: «Ποιος το είπε;»
ΜΠΑΛΑΤΟΣ: «Εγώ απλώς δεν το διέψευσα!»
ΤΡΙΠΟΝΤΑΤΟΣ: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Σφύρα τη λήξη, ωρέ, πριν μας γράψει και αυτοβιογραφία!»
Η στήλη «Μπαλάτος, Τριποντάτος & Σπριντάτου» αποτελεί σατιρική μυθοπλασία. Οι διάλογοι είναι φανταστικοί και δημιουργήθηκαν με αφορμή τα νοσταλγικά αθλητικά κείμενα και την πρόταση του Μάκη Βαρδαραμάτου για τη δημιουργία Αθλητικού Μουσείου στην Κεφαλονιά. Οι αναφορές σε πρόσωπα και στην αθλητική τους πορεία βασίζονται στα στοιχεία των κειμένων του.



