ΩΡΗΗΗ, ΤΙ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑΤΑ ΗΤΑΝ ΕΦΚΕΙΑ! Η Φρόσω και η Πίτσα ξαναγυρίζουν στο παλιό Αργοστόλι – Πλάτανος, Antico, My Way, DACCAPO, Stavento και οι αξέχαστες νύχτες της Κεφαλονιάς!

Ωρήηηη! Εφκειές δεν ήτανε νύχτες! Ήτανε ολόκληρη εποχή!

Τότε που το Αργοστόλι είχε τα δικά του στέκια, τσι δικές του παρέες, τσου δικούς του πρωταγωνιστές και μια νυχτερινή ζωή που άρχιζε με καφέ και τελείωνε όταν ο ήλιος είχε πάρει για τα καλά την ανηφόρα!

Τότε που το DACCAPO, ο Πλάτανος, το Antico, το My Way, ο Φοίνικας, το Ντραφτ, το Stavento και το Stavento Beach ήτανε κομμάτια μιας ολόκληρης καλοκαιρινής καθημερινότητας.

Ένα παλιό απόκομμα από την εφημερίδα «Ανεξάρτητος» ξαναφέρνει στην επιφάνεια ονόματα, μαγαζιά, παρέες, καλοκαιρινές προετοιμασίες και κοσμικά πειράγματα.

Και ποιοι θα μπορούσαν να σχολιάσουν καλύτερα εφκειό το ξεφάντωμα;

Μα φυσικά οι δύο αχώριστες, αθεόφοβες φιλενάδες μας!

Η Φρόσω Μπελαβίτα, που άμα ακούσει για παλιό νυχτερινό μαγαζί αρχίζει να ψάχνει τακούνια, και η Πίτσα Κατινέλα, που άμα ακούσει τη Φρόσω να λέει «θα βγω για ένα ποτάκι», ξέρει πως θα χρειαστεί να παραγγείλει πρωινό!

Το σκηνικό μας; Ένα τραπεζάκι στο σημερινό Αργοστόλι, δυο καφεδάκια κι ένα παλιό κιτρινισμένο φύλλο εφημερίδας.


1. DACCAPO – Τρία μπιλιάρδα, ηλεκτρονικά παιχνίδια και η Φρόσω που θέλει να γίνει πρωταθλήτρια!

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑΑΑΑ! ΩΡΗ, ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΕΒΡΗΚΑ!»

Πίτσα: «Τι έβρηκες πάλι, ωρή; Καμιά απόδειξη από παλιά σου ψώνια και σε έπιασε συγκίνηση;»

Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΕΒΡΗΚΑ ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ! ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ ΕΞΕΦΑΝΤΩΝΕ!»

Πίτσα: «Για φέρε, ωρή, να θυμηθούμε!»

Φρόσω: «ΚΟΙΤΑ ΕΔΕΠΑ! ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ DACCAPO!»

Πίτσα: «Αχ, το DACCAPO! Στέκι τση νεολαίας!»

Φρόσω: «ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΕΙΧΕ ΞΑΝΑΝΟΙΞΕΙ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟ! ΜΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΩΜΑΤΑ, ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΜΠΙΛΙΑΡΔΑ!»

Πίτσα: «Κανονικά και γαλλικό. Και ηλεκτρονικά παιχνίδια.»

Φρόσω: «ΕΓΩ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΘΑ ΗΜΟΥΝΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΣΤΟ ΜΠΙΛΙΑΡΔΟ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ;»

Φρόσω: «ΕΓΩ! ΘΑ ΕΠΙΑΝΑ ΤΗ ΣΤΕΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΒΑΖΑ ΟΥΛΕΣ ΤΣΙ ΜΠΑΛΕΣ ΜΕΣΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ προχτές επήγες να ανακατέψεις τον καφέ με το καλαμάκι και εχύθηκε ο μισός στο τραπέζι!»

Φρόσω: «ΕΦΚΕΙΟ ΗΤΑΝΕ ΑΤΥΧΗΜΑ!»

Πίτσα: «Άμα έπιανες στέκα, ωρή, θα εφοβόμουνα μη φύγει καμιά μπάλα και βρεθεί στην πλατεία!»

Φρόσω: «ΘΑ ΕΠΑΙΖΑ ΜΕ ΣΤΙΛ!»

Πίτσα: «Εφκειό δεν το αμφιβάλλω. Θα εφορούσες βραδινό φόρεμα για να χτυπήσεις τη λευκή μπάλα!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΨΗΛΟΤΑΚΟΥΝΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, άμα εσκύβες πάνω στο τραπέζι με εφκειά τα τακούνια, θα εχρειαζότανε ο Φάνης κι ο Φώτης να σε βοηθήσουνε να ξανασηκωθείς!»

Φρόσω: «ΑΧ, ΩΡΗ! Ο ΦΑΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΦΩΤΗΣ! ΤΙ ΟΝΟΜΑΤΑ ΞΑΝΑΘΥΜΗΘΗΚΑΜΕ!»

Πίτσα: «Και τι ωραίο ήτανε να μαζεύεται η νεολαία, να παίζει, να γελάει, να περνάει την ώρα τση.»

Φρόσω: «ΕΓΩ ΘΑ ΕΠΑΙΖΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ!»

Πίτσα: «Εσύ, ωρή, θα ετάιζες το μηχάνημα κέρματα μέχρι να σου βγάλει απόδειξη οικογενειακού προϋπολογισμού!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΚΕΡΔΙΖΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ στο παιχνίδι δεν θέλεις να κερδίσεις. Θέλεις να σε βλέπουνε ούλοι να παίζεις!»

Φρόσω: «ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΕΧΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ;»

Πίτσα: «Όχι, ωρή. Μόνο που η δική σου προσωπικότητα πιάνει τρία μπιλιάρδα και δυο ηλεκτρονικά μαζί!»


2. Πλάτανος – Η Μαρίνα, το «Πρόσωπο με την Harley» και οι παρέες που γράψανε ιστορία!

Η Φρόσω γύρισε τη σελίδα και ξαφνικά άρχισε να χτυπάει το τραπέζι.

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑΑΑ! ΩΡΗ, ΕΔΕΠΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ! Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ!»

Πίτσα: «Αχ, ωρή! Ο Πλάτανος!»

Φρόσω: «ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΝΑ!»

Πίτσα: «Η Μαρίνα, που το παλιό κείμενο την επαινεί για την παρουσία τση στο σέρβις.»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΦΩΤΗΣ, Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ Η ΒΙΚΥ!»

Πίτσα: «Εφκειοί αναφέρονται στην ομάδα του μαγαζιού. Αλλά βλέπω πως εσύ εκόλλησες αλλού!»

Φρόσω: «ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΤΗΝ HARLEY!»

Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρή, εφκειό το παρατσούκλι σου άρεσε;»

Φρόσω: «ΠΟΛΥ! ΦΑΝΤΑΣΟΥ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΝΑ ΕΡΧΟΤΑΝΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ HARLEY ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΕΠΑΙΡΝΕ ΓΙΑ ΒΟΛΤΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ πρώτα θα τον ερώταγες αν έχει χώρο για τσι τσάντες σου!»

Φρόσω: «ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ!»

Πίτσα: «Ποια, ωρή; Εφκειή που χωράει άλλες τέσσερις μέσα;»

Φρόσω: «ΘΑ ΦΟΡΑΓΑ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΙΝΟ ΜΠΟΥΦΑΝ!»

Πίτσα: «Και κράνος, ωρή!»

Φρόσω: «ΚΡΑΝΟΣ; ΜΑ ΘΑ ΜΟΥ ΧΑΛΟΥΣΕ ΤΟ ΧΤΕΝΙΣΜΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, καλύτερα να χαλάσει το χτένισμα παρά το κεφάλι σου!»

Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙΣ ΤΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ!»

Πίτσα: «Εγώ, ωρή, προσπαθώ να το κρατήσω ασφαλές!»

Η Πίτσα συνέχισε να διαβάζει.

Πίτσα: «Κοίτα και τσι παρέες που αναφέρει. Ο Γ. Γεροντάκης, ο Α. Μιχαηλίδης, ο Θ. Τζαννάτος και ο τότε νομάρχης Δ. Γεωργάτος.»

Φρόσω: «ΩΡΗΗΗ! ΜΑΖΕΥΟΤΑΝΕ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ!»

Πίτσα: «Εφκειό ήτανε το ωραίο. Πήγαινες για ένα ποτό κι έβλεπες γνωστούς, φίλους, παρέες.»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΕΚΑΘΟΜΟΥΝΑ ΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ άμα έμπαινες στον Πλάτανο, θα εζήταγες να μετακινήσουνε τον πλάτανο για να έχεις καλύτερη θέα!»

Φρόσω: «Ε, ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΠΑΙΝΕΙ!»

Πίτσα: «Εφκειό είναι το πρόβλημά σου! Δεν θέλεις να βγεις για διασκέδαση. Θέλεις να κάμεις απογραφή επισκεπτών!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΑΜΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΩΡΑΙΟΣ;»

Πίτσα: «Θα τον έβλεπες, ωρή! Δεν χρειάζεται να κρατάς και βιβλίο εισερχομένων!»


3. Antico – Ο Λιθοστρωτάρχης, ο Χαλάντερ και ο φρέντο καπουτσίνο που έφτασε μέχρι το NITRO!

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ! ΕΔΕΠΑ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ANTICO!»

Πίτσα: «Και για τον Λιθοστρωτάρχη και τον Χαλάντερ!»

Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΩΡΗ, ΤΙ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ ΕΙΧΑΝΕ ΕΦΚΕΙΕΣ ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ!»

Πίτσα: «Είχανε, ωρή! Και το κείμενο λέει πως ετοιμάζανε διάφορες καλοκαιρινές εκπλήξεις.»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΑ HAPPENINGS!»

Πίτσα: «Ναι, ωρή.»

Φρόσω: «ΕΓΩ ΘΑ ΕΚΑΜΝΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ HAPPENING!»

Πίτσα: «Τι θα έκαμες;»

Φρόσω: «ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΑ ΣΤΟ ANTICO ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΟΥΣΤΑΝΙ, ΜΑΥΡΑ ΓΥΑΛΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΠΕΛΟ!»

Πίτσα: «Ωρή, εφκειό δεν είναι happening. Είναι η καθημερινή σου εμφάνιση στο σούπερ μάρκετ!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΖΗΤΑΓΑ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟ!»

Πίτσα: «Α, εδέπα έχει ενδιαφέρον! Το NITRO, σε αφιέρωμα για την Κεφαλονιά, είχε ξεχωρίσει τον φρέντο καπουτσίνο του Antico ως τον καλύτερο του νησιού.»

Φρόσω: «ΩΡΗΗΗ! ΜΕΧΡΙ ΤΟ NITRO ΕΦΤΑΣΕ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ!»

Πίτσα: «Εφκειό γράφει η παλιά εφημερίδα.»

Φρόσω: «ΕΓΩ ΘΑ ΕΖΗΤΑΓΑ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟ ΜΕ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ!»

Πίτσα: «Και τι άλλο;»

Φρόσω: «ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΠΑΝΩ “ΦΡΟΣΩ”!»

Πίτσα: «Ωρή, με τόσα γράμματα θα σου φέρνανε τον καφέ σε ταψί!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΒΓΑΖΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, τότε δεν ήτανε η εποχή που εφωτογραφίζαμε κάθε καφέ πριν τον πιούμε!»

Φρόσω: «ΕΓΩ ΘΑ ΤΟ ΕΙΧΑ ΕΦΕΥΡΕΙ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ θα ήσουνα η πρώτη γυναίκα στην Κεφαλονιά που θα άφηνε τον φρέντο να λιώσει για να βγει καλή η φωτογραφία!»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΑΡΧΗΣ;»

Πίτσα: «Τι ο Λιθοστρωτάρχης;»

Φρόσω: «ΘΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΜΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΜΟΔΑΣ!»

Πίτσα: «Ωρή, ο άνθρωπος ετοίμαζε καλοκαιρινές εκδηλώσεις. Εσύ θέλεις να μετατρέψεις το Antico σε πασαρέλα!»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΧΑΛΑΝΤΕΡ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ εμοίρασες ρόλους πριν καλά καλά διαβάσουμε το άρθρο!»


4. My Way και Φοίνικας – Τα μαγαζιά γεμίζουνε κι η Φρόσω θέλει προσωπική είσοδο!

Η Πίτσα διάβασε την επόμενη παράγραφο.

Πίτσα: «Εδέπα γράφει πως άρχιζε σιγά σιγά να ανεβαίνει η κίνηση στην πόλη.»

Φρόσω: «Ε, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΗΤΑΝΕ, ΩΡΗ!»

Πίτσα: «Και περίμεναν να τελειώσουνε οι εξετάσεις για να ελευθερωθεί η νεολαία.»

Φρόσω: «ΑΧ, ΩΡΗ! ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΥ ΕΤΕΛΕΙΩΝΑΝΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΑΝΕ ΟΙ ΒΟΛΤΕΣ;»

Πίτσα: «Πώς δεν θυμάμαι! Και το απόκομμα λέει πως στο My Way, στον Φοίνικα και στα μαγαζιά της πλατείας ο κόσμος είχε αρχίσει να πληθαίνει.»

Φρόσω: «ΕΓΩ ΘΑ ΕΠΗΓΑΙΝΑ ΠΡΩΤΑ ΣΤΟ MY WAY!»

Πίτσα: «Και μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ!»

Πίτσα: «Και μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟ ANTICO!»

Πίτσα: «Και μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ δεν θα έβγαινες για ποτό. Θα έκαμες περιοδεία επιθεωρητή νυχτερινών καταστημάτων!»

Φρόσω: «ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΕ ΔΟΥΝΕ ΟΥΛΟΙ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ ήθελες να ενημερώνεται ολόκληρο το Αργοστόλι πως βγήκες από το σπίτι!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑ ΦΟΥΣΤΑΝΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΓΑΖΙ!»

Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρή, θα εχρειαζόσουνα δικό σου καμαρίνι στο Λιθόστρωτο!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΑ ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ άμα άνοιγε η πόρτα, θα περίμενες να σταματήσει ο DJ τη μουσική και να ανακοινώσει: “Κυρίες και κύριοι, κατέφθασε η Φρόσω Μπελαβίτα!”»

Φρόσω: «Ε, ΜΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ!»

Πίτσα: «Ωρή, άμα ερχόσουνε κάθε βράδυ, στο τέλος θα σου έβγαζαν κάρτα μόνιμης παρουσίας!»

Η Φρόσω έδειξε ξανά το απόκομμα.

Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ!»

Πίτσα: «Εφκειό είναι ένα ωραίο στοιχείο. Η εφημερίδα μνημονεύει ονομαστικά ανθρώπους που εδούλευαν στα μαγαζιά.»

Φρόσω: «ΣΤΟ ANTICO Ο ΝΙΚΟΣ, Η ΝΕΣΣΑ, Η ΑΝΝΑ, Η ΕΛΕΝΗ…»

Πίτσα: «Και στο My Way ο Σίμος, η Δέσποινα, ο Μάκης, η Άγκνες, η Κική, ο Τζέρης, η Νάντια και άλλοι.»

Φρόσω: «ΩΡΗ, ΕΦΚΕΙΟΙ ΗΤΑΝΕ Η ΨΥΧΗ ΤΩΝ ΜΑΓΑΖΙΩΝ!»

Πίτσα: «Ακριβώς. Γιατί καλό μαγαζί δεν είναι μονάχα η μουσική και η διακόσμηση. Είναι κι οι άνθρωποι που σε εξυπηρετούνε, που σε καλησπερίζουνε και σε θυμούνται.»

Φρόσω: «ΕΜΕΝΑ ΘΑ ΜΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΝΕ ΟΥΛΟΙ!»

Πίτσα: «Εσένα, ωρή, δεν θα μπορούσανε να σε ξεχάσουνε ούτε άμα θέλανε!»


5. Ντραφτ στη Λάσση – Ο Μπέμπης, ο Λευτέρης και η Φρόσω που θέλει να χορεύει μέχρι να ξημερώσει!

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑΑΑ! ΠΑΜΕ ΛΑΣΣΗ!»

Πίτσα: «Ωρή, κάτσε πρώτα να τελειώσω τον καφέ!»

Φρόσω: «ΤΟ ΝΤΡΑΦΤ, ΩΡΗ! ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ;»

Πίτσα: «Και βέβαια. Το παλιό κείμενο λέει πως ήτανε γεμάτο κόσμο τα καλοκαιρινά βράδια.»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΜΠΕΜΠΗΣ!»

Πίτσα: «Ο Μπέμπης, που τον αναφέρει πάντα σε φόρμα.»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ!»

Πίτσα: «Λίγο ροκ, λίγο ’80s, λίγο χορευτικά. Εφκειό ήτανε το μουσικό μείγμα που περιγράφει.»

Φρόσω: «ΑΧ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ! ΕΓΩ ΜΕ ΤΑ ’80s ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΙ!»

Πίτσα: «Το ξέρω, ωρή. Προχτές άκουσες ένα παλιό τραγούδι στο ραδιόφωνο κι εσηκώθηκες να χορεύεις με τη σκούπα!»

Φρόσω: «ΕΚΑΜΝΑ ΠΡΟΒΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, η σκούπα εζήτησε να την αφήσεις ήσυχη!»

Φρόσω: «ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΑ ΣΤΟ ΝΤΡΑΦΤ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΑΝΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΑ!»

Πίτσα: «Εσύ, ωρή, άμα επιάσεις την πίστα, δεν την αφήνεις ούτε για να καθαρίσουνε!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΧΟΡΕΥΑ ΡΟΚ!»

Πίτσα: «Με ποιον;»

Φρόσω: «ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΩΡΑΙΟ ΞΕΝΟ!»

Πίτσα: «Ωρή, ο ξένος θα ερχότανε για διακοπές στην Κεφαλονιά και θα επέστρεφε στην πατρίδα του με εξάρθρωση στον ώμο από τσι φιγούρες σου!»

Φρόσω: «ΕΓΩ ΧΟΡΕΥΩ ΜΕ ΠΑΘΟΣ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ χορεύεις σαν να θέλεις να κερδίσεις διαγωνισμό που δεν έχει προκηρυχθεί!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΕ ΑΛΛΟ ΜΑΓΑΖΙ!»

Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρή, πότε θα κοιμόμασταν;»

Φρόσω: «ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ είσαι η μοναδική γυναίκα που θεωρεί τον ύπνο εποχιακή δραστηριότητα!»


6. Stavento – Ο Κεφαλληνιάρχης, ο Λιθοστρωτάρχης και το μαγαζί που ετοιμαζότανε να ντυθεί στα λευκά!

Η Φρόσω έσκυψε πάνω στην εφημερίδα με ύφος μεγάλου ανακαλύπτη.

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑΑΑ! ΕΔΕΠΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ!»

Πίτσα: «Τι βρήκες, ωρή;»

Φρόσω: «ΤΟ STAVENTO!»

Πίτσα: «Αχ, το Stavento!»

Φρόσω: «ΓΡΑΦΕΙ ΠΩΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΤΑΝΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΣΤΙΣ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ!»

Πίτσα: «Με εργασίες που προχωρούσανε εντατικά και με τον Κεφαλληνιάρχη να επιβλέπει την προετοιμασία.»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΟΛΟ ΛΕΥΚΟ!»

Πίτσα: «Εφκειό αναφέρει το δημοσίευμα. Στα λευκά, όπως ήτανε η μόδα σε μεγάλα παραλιακά κλαμπ.»

Φρόσω: «ΑΧ, ΩΡΗ! ΕΓΩ ΘΑ ΕΒΑΖΑ ΛΕΥΚΗ ΤΟΥΑΛΕΤΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, για να πας για ποτό;»

Φρόσω: «ΦΥΣΙΚΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ άμα έμπαινες σε ολόλευκο μαγαζί με ολόλευκη τουαλέτα, θα σε έχαναν από τα μάτια τσου!»

Φρόσω: «ΘΑ ΕΒΑΖΑ ΧΡΥΣΗ ΖΩΝΗ!»

Πίτσα: «Για να σε εντοπίζουνε;»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΧΡΥΣΑ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ θα ήσουνα το μόνο φωτιστικό που δεν χρειάζεται ηλεκτρικό ρεύμα!»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΡΧΗΣ ΘΑ ΜΕ ΥΠΟΔΕΧΟΤΑΝΕ!»

Πίτσα: «Ωρή, ο άνθρωπος είχε να ετοιμάσει ολόκληρο μαγαζί κι εσύ θέλεις να σου οργανώσει τελετή υποδοχής!»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΑΡΧΗΣ ΘΑ ΗΤΑΝΕ ΕΚΕΙ!»

Πίτσα: «Στο δημοσίευμα αναφέρεται πως είχε επισκεφθεί τον χώρο και περίμενε να περνά πολλές βραδιές εκεί.»

Φρόσω: «ΩΡΗ, ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ! ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΡΧΗΣ! ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΑΡΧΗΣ!»

Πίτσα: «Εσύ τι θα ήθελες να σε λένε;»

Φρόσω: «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ!»

Πίτσα: «Ωρή, εγώ θα σε έλεγα Υπουργό Νυχτερινών Εξόδων και Ανεξέλεγκτων Εξόδων!»

Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ;»

Πίτσα: «Εννοώ, ωρή, πως όσο περισσότερα μαγαζιά επισκέπτεσαι τόσο λιγότερα λεφτά μένουνε στο πορτοφόλι σου!»

Φρόσω: «Η ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΘΕΛΕΙ ΘΥΣΙΕΣ!»

Πίτσα: «Ναι, ωρή. Και το πορτοφόλι σου έχει γίνει οσιομάρτυρας!»


7. Stavento Beach – Μακρύς Γιαλός, milkshakes και η Φρόσω που θέλει να γίνει βασίλισσα της παραλίας!

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΕΞΕΧΑΣΕΣ ΤΟ STAVENTO BEACH!»

Πίτσα: «Στον Μακρύ Γιαλό, ωρή; Πώς να το ξεχάσω;»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΑ MILKSHAKES!»

Πίτσα: «Εφκειό θυμάται κι ο συντάκτης τση παλιάς εφημερίδας.»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΛΙΑΡΧΗ!»

Πίτσα: «Και την Κική, και τον κόσμο που εμαζευότανε εκεί.»

Φρόσω: «ΩΡΗΗΗ! ΕΓΩ ΘΑ ΕΠΗΓΑΙΝΑ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ!»

Πίτσα: «Για μπάνιο;»

Φρόσω: «ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΞΑΠΛΩΣΤΡΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ άμα πας στην παραλία, κουβαλάς τόσα πράματα που μοιάζεις με κινητό περίπτερο!»

Φρόσω: «ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑ ΤΗΝ ΨΑΘΑ ΜΟΥ, ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΜΟΥ, ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ ΜΟΥ, ΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΜΟΥ…»

Πίτσα: «Και δεύτερη τσάντα για την πρώτη, ωρή!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑ MILKSHAKE!»

Πίτσα: «Τι γεύση;»

Φρόσω: «ΣΟΚΟΛΑΤΑ!»

Πίτσα: «Και μετά;»

Φρόσω: «ΦΡΑΟΥΛΑ!»

Πίτσα: «Και μετά;»

Φρόσω: «ΒΑΝΙΛΙΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ δεν θα έπινες milkshake. Θα έκαμες γευσιγνωσία ολόκληρου του καταλόγου!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ!»

Πίτσα: «Μετά από τρία milkshakes;»

Φρόσω: «Ε, ΘΑ ΕΠΕΡΙΜΕΝΑ ΛΙΓΟ!»

Πίτσα: «Ωρή, μέχρι να τελειώσεις τσι φωτογραφίες σου, θα είχε έρθει η ώρα για βραδινό!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΒΓΑΖΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΟΝ ΜΑΚΡΥ ΓΙΑΛΟ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ θα εζήταγες από τον Παραλιάρχη να σταματήσει και το κύμα μέχρι να βγει η φωτογραφία όπως τη θέλεις!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ;»

Πίτσα: «Γιατί, ωρή, η θάλασσα δεν είναι υπάλληλος στο φωτογραφικό σου στούντιο!»


8. Οι παλιές κοσμικές ατάκες – Όταν ολόκληρο το Αργοστόλι ήτανε μια μεγάλη παρέα!

Η Πίτσα έφτασε στα τελευταία κομμάτια της εφημερίδας.

Πίτσα: «Φρόσω μου, εδέπα βλέπω και κοσμικά πειράγματα.»

Φρόσω: «ΩΡΗΗΗ! ΕΦΚΕΙΑ ΘΕΛΩ!»

Πίτσα: «Το φαντάστηκα.»

Φρόσω: «ΓΙΑ ΔΙΑΒΑΣΕ!»

Πίτσα: «Αναφέρονται παλιά παρατσούκλια, ο Πίπο που ετοιμαζότανε για νέο ξεκίνημα στο Cinema, το Prime, το Privilege, το Banana Moon…»

Φρόσω: «ΩΡΗ, ΠΟΣΑ ΜΑΓΑΖΙΑ!»

Πίτσα: «Και πολλά πειράγματα για τη νυχτερινή ζωή.»

Φρόσω: «ΑΧ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ! ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ FACEBOOK ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΕΠΗΓΕ ΠΟΥ!»

Πίτσα: «Είχαμε, ωρή, την πλατεία!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΟ!»

Πίτσα: «Και τσι γνωστούς που εβλέπανε ούλους τσου γνωστούς!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΣΙ ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΕΣ!»

Πίτσα: «Εφκειές, ωρή, ήτανε τα κοινωνικά δίκτυα τση εποχής!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΙΝΤΕΡΝΕΤ!»

Πίτσα: «Ούτε μπαταρία! Μονάχα ένα ανοιχτό παραθύρι και λίγη περιέργεια!»

Φρόσω: «ΩΡΗ, ΑΜΑ ΕΖΟΥΣΑ ΕΦΚΕΙΕΣ ΤΣΙ ΕΠΟΧΕΣ, ΘΑ ΗΞΕΡΑ ΟΥΛΑ ΤΑ ΝΕΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ θα τα ήξερες πριν γίνουνε!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΧΑ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΤΗΛΗ!»

Πίτσα: «Τι θα έγραφες;»

Φρόσω: «“Η ΦΡΟΣΩ ΕΙΔΕ, ΑΚΟΥΣΕ ΚΑΙ ΣΑΣ ΤΑ ΛΕΕΙ!”»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ θα εχρειαζόσουνα ολόκληρη εφημερίδα!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΧΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΕΣ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ άμα έβλεπες δύο ανθρώπους να μιλάνε στην πλατεία, θα έλεγες πως ετοιμάζεται έκτακτη συνέντευξη Τύπου!»

Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΕΧΩ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ!»

Πίτσα: «Έχεις, ωρή. Μόνο που πρώτα βγάζεις το συμπέρασμα και μετά ρωτάς τι έγινε!»


9. Το μεγάλο φινάλε – Μια νύχτα στο παλιό Αργοστόλι που θα κρατούσε μέχρι το πρωί!

Το φως είχε αρχίσει να χαμηλώνει.

Η Φρόσω και η Πίτσα είχανε ξεχάσει την ώρα. Το παλιό απόκομμα βρισκόταν ακόμη ανοιχτό πάνω στο τραπέζι.

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΑΧ, ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΟΝΑΧΑ ΝΥΧΤΑ!»

Πίτσα: «Και πού θα επηγαίναμε πρώτα, ωρή;»

Φρόσω: «ΣΤΟ DACCAPO!»

Πίτσα: «Να παίξεις μπιλιάρδο;»

Φρόσω: «ΝΑ ΚΑΜΩ ΜΙΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ!»

Πίτσα: «Μάλιστα. Μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ!»

Πίτσα: «Να δούμε τσι παρέες;»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΔΟΥΝΕ ΕΜΕΝΑ!»

Πίτσα: «Μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟ ANTICO!»

Πίτσα: «Για φρέντο καπουτσίνο;»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΓΙΑ HAPPENING!»

Πίτσα: «Μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟ MY WAY!»

Πίτσα: «Μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟΝ ΦΟΙΝΙΚΑ!»

Πίτσα: «Μετά;»

Φρόσω: «ΣΤΟ ΝΤΡΑΦΤ!»

Πίτσα: «Για χορό;»

Φρόσω: «ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ!»

Πίτσα: «Και μετά, ωρή;»

Φρόσω: «ΣΤΟ STAVENTO!»

Πίτσα: «Ωρή, εφκειό το πρόγραμμα δεν είναι νυχτερινή έξοδος. Είναι υπερωρία με μουσική υπόκρουση!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΘΑ ΕΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΟΝ ΜΑΚΡΥ ΓΙΑΛΟ!»

Πίτσα: «Για μπάνιο;»

Φρόσω: «ΓΙΑ MILKSHAKE ΣΤΟ STAVENTO BEACH!»

Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρή, εσύ άμα έβγαινες μια νύχτα στο παλιό Αργοστόλι, θα επέστρεφες σπίτι την επόμενη εβδομάδα!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΧΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΥΠΕΡΟΧΑ!»

Πίτσα: «Ωρή, θα εχρειαζόσουνα διακοπές για να ξεκουραστείς από τσι διακοπές σου!»

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ, ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΑΠΟ ΕΦΚΕΙΕΣ ΤΣΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ;»

Πίτσα: «Τι, ωρή;»

Φρόσω: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΙΝΕ, ΠΟΥ ΕΓΕΛΟΥΣΕ, ΠΟΥ ΕΚΑΜΝΕ ΠΑΡΕΕΣ!»

Πίτσα: «Εφκειό είναι το πιο όμορφο, ωρή. Γιατί πίσω από κάθε παλιό μαγαζί ήτανε άνθρωποι.»

Φρόσω: «Ο ΦΑΝΗΣ, Ο ΦΩΤΗΣ, Η ΜΑΡΙΝΑ, Ο ΑΝΤΩΝΗΣ, Η ΒΙΚΥ…»

Πίτσα: «Ο Νίκος, η Νέσσα, η Άννα, η Ελένη…»

Φρόσω: «Ο ΣΙΜΟΣ, Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ, Ο ΜΑΚΗΣ, Η ΑΓΚΝΕΣ, Η ΚΙΚΗ, Ο ΤΖΕΡΗΣ, Η ΝΑΝΤΙΑ…»

Πίτσα: «Ο Μπέμπης, ο Λευτέρης και τόσοι άλλοι που επέρασαν από τα στέκια τση εποχής.»

Φρόσω: «ΚΑΙ Ο ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΡΧΗΣ, ΚΑΙ Ο ΛΙΘΟΣΤΡΩΤΑΡΧΗΣ, ΚΑΙ Ο ΧΑΛΑΝΤΕΡ!»

Πίτσα: «Παρατσούκλια και φυσιογνωμίες που έδιναν χρώμα στη νυχτερινή ζωή.»

Φρόσω: «ΑΧ, ΩΡΗ! ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝΕ!»

Πίτσα: «Και πόσο ωραίο είναι που ένα παλιό φύλλο εφημερίδας μπορεί να ξαναζωντανέψει τόσες αναμνήσεις.»

Φρόσω: «ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΟΥΝΕ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ!»

Πίτσα: «Να μη χαθούνε, ωρή.»

Η Φρόσω έμεινε για λίγο σιωπηλή.

Η Πίτσα την κοίταξε με απορία.

Πίτσα: «Ωρή, τι έπαθες; Γιατί εσώπασες;»

Φρόσω: «ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…»

Πίτσα: «Ωχ! Εφκειό με ανησυχεί!»

Φρόσω: «ΑΜΑ ΜΑΣ ΕΒΛΕΠΑΝΕ ΚΙ ΕΜΑΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, ΤΙ ΘΑ ΕΓΡΑΦΑΝΕ;»

Πίτσα: «Για σένα;»

Φρόσω: «ΝΑΙ!»

Πίτσα: «“Η Φρόσω Μπελαβίτα εθεάθη χθες σε πέντε νυχτερινά μαγαζιά, εχόρεψε σε τέσσερα, εζήτησε φωτογραφία σε τρία και εμάλωσε με τη φίλη τση σε ούλα!”»

Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑ! ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ;»

Πίτσα: «“Η Πίτσα Κατινέλα εθεάθη να προσπαθεί να μαζέψει τη Φρόσω από την πίστα, χωρίς αποτέλεσμα!”»

Φρόσω: «ΩΡΗΗΗ! ΕΣΥ ΘΑ ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΡΕΖΙΛΙ!»

Πίτσα: «Ωρή, εσύ δεν χρειάζεσαι βοήθεια! Τα καταφέρνεις θαυμάσια μοναχή σου!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΑΜΑ ΕΒΓΑΖΑΜΕ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ;»

Πίτσα: «Πώς θα την ονομάζαμε;»

Φρόσω: «“ΤΑ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΡΟΣΩΣ!”»

Πίτσα: «Κι εγώ πού θα ήμουνα;»

Φρόσω: «ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ!»

Πίτσα: «Και τι θα έγραφε;»

Φρόσω: «“Η ΠΙΤΣΑ ΚΑΤΙΝΕΛΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΕΞΟΔΟ ΜΕ ΤΗ ΦΡΟΣΩ ΜΠΕΛΑΒΙΤΑ!”»

Η Πίτσα ξέσπασε σε γέλια.

Πίτσα: «Ωρή, εφκειό δεν είναι είδηση! Είναι κατόρθωμα!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΧΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΣ!»

Πίτσα: «Ωρή, να βάλουμε και μια λεζάντα: “Δύο γυναίκες, οχτώ μαγαζιά, δεκαπέντε καφέδες και κανένας ύπνος!”»

Φρόσω: «ΑΧ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ! ΕΦΚΕΙΕΣ ΗΤΑΝΕ ΕΠΟΧΕΣ!»

Πίτσα: «Ήτανε, ωρή. Και αξίζει να τσι θυμόμαστε.»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΝΑ ΤΣΙ ΔΙΗΓΟΥΜΑΣΤΕ!»

Πίτσα: «Και να τσι διηγούμαστε.»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΝΑ ΓΕΛΑΜΕ!»

Πίτσα: «Και να γελάμε, ωρή.»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΣΤΕΚΙΑ!»

Πίτσα: «Ναι, ωρή. Γιατί τα μαγαζιά μπορεί να αλλάζουνε, αλλά οι αναμνήσεις μένουνε.»

Φρόσω: «ΠΙΤΣΑΑΑ!»

Πίτσα: «Τι άλλο, ωρή;»

Φρόσω: «ΝΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΤΑΚΙ ΑΠΟΨΕ;»

Πίτσα: «Ένα μονάχα;»

Φρόσω: «ΕΝΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, ΕΝΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ, ΕΝΑ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ…»

Πίτσα: «ΑΠΑΠΑΠΑΠΑ! ΩΡΗ ΦΡΟΣΩ! ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΗ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΙ ΕΣΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΜΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ!»

Φρόσω: «ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΜΩ, ΩΡΗ; ΤΟ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ!»

Πίτσα: «Εφκειό το ξέρω, ωρή! Αλλά άμα συνεχίσεις έτσι, η επόμενη εφημερίδα θα γράφει: “Η Φρόσω Μπελαβίτα εβγήκε για ένα ποτό και αγνοείται ακόμη στα σοκάκια του Αργοστολίου!”»

Φρόσω: «ΑΠΑΠΑΠΑΠΑΠΑ! ΩΡΗΗΗΗ! ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΓΙΝΩ ΘΡΥΛΟΣ!»

Πίτσα: «Ωρή, θρύλος είσαι ήδη! Μόνο που ο θρύλος σου αρχίζει με “ΠΙΤΣΑΑΑ” και τελειώνει όταν κλείσουνε τα μαγαζιά!» 🤣


Και κάπως έτσι, η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα ολοκλήρωσαν άλλη μία νοσταλγική βόλτα στο παλιό Αργοστόλι.

Στα στέκια όπου χτυπούσε η καρδιά της νεολαίας.

Στα μαγαζιά όπου εργαζόμενοι και θαμώνες γίνονταν μια μεγάλη παρέα.

Στις καλοκαιρινές νύχτες της Λάσσης, στους καφέδες της πλατείας, στις μουσικές, στα μπιλιάρδα, στις βόλτες και στα γέλια.

Γιατί το παλιό Αργοστόλι δεν ήτανε μονάχα τα μαγαζιά του. Ήτανε οι άνθρωποί του. Και εφκειοί ζούνε ακόμη μέσα στις αναμνήσεις μας.

ΩΡΗΗΗ, ΤΙ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑΤΑ ΗΤΑΝ ΕΦΚΕΙΑ! ❤️


Το επεισόδιο εμπνέεται από παλιό δημοσίευμα της εφημερίδας «Ανεξάρτητος», σελίδα 12. Οι αναφορές σε πραγματικά πρόσωπα, καταστήματα και περιστατικά προέρχονται από το ιστορικό απόκομμα. Οι διάλογοι και οι χιουμοριστικές καταστάσεις είναι φανταστικοί.

Η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα είναι φανταστικοί χαρακτήρες. Οι διάλογοι αποτελούν σατιρική μυθοπλασία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ