Ο πρώτος φραπέ…
Μάθαμε, πως ένα νέο πιοτό έκανε την εμφάνισή του στο νησί μας…
Το έφτιαχνε στο καφενείο του Τσιλιμιδου, ο Τοτος, υπάλληλος του…
Το μαγαζί ήταν τότε δίπλα στα ΚΤΕΛ, που βρίσκονταν το κρεοπωλείο του Βινιερατου,στην παραλιακή…
Το καφέ στο σημερινό Κάρβουνο…
Όταν τελειώσαμε την εργασία μας, και είχαμε τα απαραίτητα χρήματα, μεσημεράκι και καλοκαίρι, πήγαμε και παραγγειλαμε…
Είδαμε, τον Τοτο, να βάζει καφέ και ζάχαρη, σε κάτι που έμοιαζε με σεικερ, τότε δεν ξέραμε, να το χτυπάει με νερό…
Άδειασε το περιεχόμενο, σε δύο ποτήρια, πρόσθεσε δύο τρία παγάκια, και μας το έφερε…
Μας έκανε εντύπωση ο αφρός, του μίγματος, με το ξανθοκαφε χρώμα, το έντονο μαύρο,περιεχόμενο…
Στο εξωτερικό του ποτηριού, σταγόνες δροσιάς…
Ρουφηξαμε, με το καλαμάκι, και αμάν, τι απόλαυση…
Μας έγινε έκτοτε, καθημερινή συνήθεια…
Τότε δεν προσθεταν γάλα, αυτο έγινε αργότερα, όταν διαδόθηκε περισσότερο…
Έχω σήμερα, την εντύπωση ότι ο καφές, δεν έχει την γεύση του τότε..
Ίσως ιδέα μου, ίσως η γεύση της πρώτης απόλαυσης…
