ΕΓΡΑΦΑ κάποτε, πριν από πολλά χρόνια, ότι οι γείτονες και…«σύμμαχοί» μας Οθωμανοί, ποιούν την νήσσαν, όταν έτσι κρίνουν πως πρέπει να κάνουν, και πως όταν θα κρίνουν εκείνοι, ΜΟΝΟΝ ΕΚΕΙΝΟΙ, ότι «ήγγικεν η ώρα», για την εφαρμογήν του τελευταίου μέρους του μακρόπνοου Στρατηγικού τους Σχεδίου εις βάρος μας ΠΡΩΤΩΝ, ΤΟΤΕ θα ανοίξουν τα χαρτιά τους και θα μας αφήσουν να καταλάβουμε, όσον ανόητοι κι’ αν είμεθα, που ακριβώς…«το πάνε το πράγμα»!
ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΑΦΕΣΤΕΡΟΙ!
ΚΑΙ…ΗΜΕΙΣ;
Εμείς, οi επί χρόνια ατελείωτα καταβροχθίζοντες τα..«χαπάκια» της δήθεν…«καψούρας» τους για…συνεταιρισμόν με την Ένωσίν μας,(το …ρευστόν τους το εισπράττουν ούτως ή άλλως!), έτσι απαξιώνοντες την σοφία εκείνων που εκραύγαζαν πριν από χιλιάδες χρόνια, για αποτροπή του εχθρού σου και διασφάλιση της πολυπόθητης ειρήνης , με συνεχήν ισχυροποίηση της αμυντικής σου δυνατότητος, εσυνεχίζαμε επιδιδόμενοι σε πολιτικο-κομματικές εξάρσεις και άλλες αηδίες, ενώ ο εχθρός έκανε, ό,τι εμείς, ακριβώς, οφείλαμε να κάνουμε, και ΔΕΝ εκάναμε!
ΤΩΡΑ, τρέχοντες και «μη φθάνοντες» πλέον, πίνουμε …ύδωρ στο όνομα του…Διεθνούς Δικαίου, το οποίον ο γείτων «σύμμαχος» …γράφει έκπαλαι εις τα παλαιότερα των υποδημάτων του, (γνωρίζων καλύτερα από εμάς, ότι το τέτοιο «Δίκαιον» στερείται της δυνατότητος αποστολής του…«χωροφύλακα», ο οποίος θα εφαρμόσει την σωρείαν των εκάστοτε…ψηφισθέντων-αποφασισθέντων από τα όποια Διεθνή Δικαστήρια).
ΕΤΣΙ, ο παμπόνηρος «σύμμαχος», μας θεωρεί και μας «θωρεί» πλέον επί…εδάφους ξαπλωμένους, και μας…λακτίζει αγρίως, παίζων εις γήπεδον ελεύθερον της ουσιαστικής μας παρουσίας, πιθανότατα κάποτε… αναγνώσας το « Σύγγονον βροτοίσι τον πεσόντα λακτίσαι πλέον» του Μεγάλου μας Αισχύλου, αν καλώς ενθυμούμαι!
ΠΑΡΑ ΤΑΥΤΑ, ενστερνίζομαι την πίστη των εκτός των συνόρων μας κραυγαζόντων, έστω και σε παρόμοιες απευκταίες περιπτώσεις, ότι «Ιt’s never too late»!
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, έστω και τώρα, ας καταλάβουν αυτοί που πρέπει, ό,τι, επί είκοσιπέντε τουλάχιστον χρόνια, κάποιοι από εμάς τους μακράν Θώκων εκραυγάζαμε απελπισμένα, και ας «απαρνηθούν» των εξευτελιστικών και Εθνικά «θανατηφόρων» συνδρόμων, τα οποία επί μακρόν μας βασανίζουν και μας φθείρουν, μόνον ενθαρρύνοντες τον αντίπαλον, στην ουσίαν…«προτρέποντάς τον», να …συνεχίσει…απερίσπαστος, και -ουσία πάλι- ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΟΣ, προς την ολοκλήρωσιν του ολοφάνερου Σχεδίου του!!!
Από το fb του Παναγή Σιμωτα
