Ελλάδα 1988.
Εγώ όπως και χιλιάδες άλλα παιδιά τότε ετοιμαζόμασταν να δωσουμε το μεγάλο αγώνα μας , έναν αγώνα για μια θέση στον ήλιο. Ειδικά για τα παιδιά της επαρχίας εκείνη την εποχή η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο ήταν το μεγάλο κατώφλι. Όποιος περνούσε τότε,εξασφάλιζε σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του , κάτι που ευτυχως ή δυστυχώς σήμερα ( χωράει πολύ συζήτηση αυτό) έχει αλλάξει.
Εκεινο το Μαιο λοιπόν που όλοι φορτσαραμε για το grand finale ξεκινά στις 7 Μαΐου ίσως η μακροβιότερη απεργία των εκπαιδευτικών η οποία κράτησε μέχρι τις 23 Ιουνίου.
Κυβέρνηση Αντρέα Παπανδρέου, υπουργός παιδείας Απόστολος Κακλαμάνης τον οποίο διαδέχθηκε στις 2 Ιουλίου ο Γιώργος Παπανδρέου γνωστός τότε ως Γιωργακης.
Λόγω της απεργίας οι πανελλήνιες εξετασεις μετατιθονταν για δυο μήνες από εβδομάδα σε εβδομάδα με ότι σήμαινε για όλους εμάς και τις οικογένειες μας αυτό.
Άλλοι κουράστηκαν και εγκατέλειψαν, άλλοι το εκμεταλλεύτηκαν και διάβασαν καλυπτοντας τα κενά τον έξτρα χρόνο , άλλοι έσβησαν τις μηχανές κι άλλοι τις φούλαραν, μια πολύ ιδιαίτερη χρονιά για τον καθένα.
Και μέσα σε όλα αυτά να έχει και ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στη Γερμανία μέσα στον Ιούνιο που το ποδόσφαιρο τότε ήταν η αποκλειστική ενασχόληση όλων των αγοριών τουλάχιστον, αφου κινητά και άλλα ενδιαφέροντα δεν υπήρχαν. Οι περισσότεροι συμμαθητές μου θα θυμούνται σίγουρα τον τελικό Ολλανδία – Σοβιετική Ένωση 2-0 με το τρομερό γκολ του Βαν Μπάστεν ( 25Ιουνιου 1988)
Για να μην τα πολυλογώ οι πανελλήνιες εξετασεις ορίστηκαν και έγιναν τελικά 14- 18 Ιουλίου. Έσκαγε ο τζίτζικας έξω και εμείς μέσα στα εξεταστικά κέντρα.
Αξέχαστη εμπειρία , αξέχαστα χρόνια.
Τέλος Αυγούστου βγήκαν τα αποτέλεσματα και ο καθένας μας πήρε το δρόμο του όπως κάθε χρόνο συμβαίνει.
Σήμερα 33 χρόνια μετά,αυτό που μπορώ να σας πω με σιγουριά είναι πως άξιζε πολύ εκείνη η προσπάθεια και η δοκιμασία γιατί άρχισε να μας μαθαίνει στα πιο δύσκολα που με τα χρόνια συναντήσαμε στη ζωή μας και μάθαμε να παλεύουμε.
Και το σημαντικότερο. Επιτυχημένος τελικά είναι αυτός που παλεύει, αγωνίζεται , πιστεύει σε ένα στόχο ,διεκδικεί και κοιτάζει συνεχώς μπροστά με χαμόγελο και αισιοδοξία.
Νικητής είναι αυτός που παιρνει τη ζωή του στα χέρια του.
Καλή δύναμη και πίστη σε όλους τους νέους αγωνιστές.
Πιστέψτε σε σας!
Από το fb του Μαιευτήρα-Γυναικολόγου Φώτη Αυγουστάτου



