Πάλεψες, τα κατάφερες μα βγήκες λαβωμένος,
στ όνειρο ριζωμένος
να φτάσει το πρωί.
Σεργιάνισες μες της ζωής
τα άγρια μονοπάτια
μες τα βαθιά σου μάτια
λαμπύριζε η ζωή .
Φόρτωσες έγνοιες κι όνειρα
πα στις φαρδιές σου πλάτες
εμείς σαν επιβάτες
και συ σαν οδηγός.
Τα αθώο σου χαμόγελο
το ζήλεψε ο χάρος
θα ζεις πάντα σαν φάρος,
σαν βράχος κι αρχηγός.
Σε περιμένουν αγκαλιές
στ άγια χώματα σου,
μοσχοβολούν φαντάσου
προγόνων ευωδιές.
Πάρε μαζί σου δάκρυα,
αγάπη κι αναμνήσεις,
άπειρες συγκινήσεις,
μια θέση στις καρδιές.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΛΛΙΩΡΗΣ


