Έχουν περάσει περισσότερα από δυόμισι χρόνια από τότε που ο Γιάννης Τρεπεκλής ανέλαβε τα ηνία της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων.
Χρόνος αρκετός για να μην μπορεί πλέον μια Περιφερειακή Αρχή να επικαλείται την περίοδο προσαρμογής.
Όχι όμως και τόσο μεγάλος ώστε να μπορεί να γίνει οριστικός απολογισμός μιας ολόκληρης θητείας.
Είμαστε, επομένως, σε ένα ενδιαφέρον σημείο.
Μπορούμε πλέον να δούμε προς τα πίσω, να αξιολογήσουμε τις πρώτες επιλογές, να καταγράψουμε όσα προχώρησαν και όσα καθυστέρησαν και –κυρίως– να εξετάσουμε εάν η σημερινή Περιφερειακή Αρχή έχει καταφέρει να δημιουργήσει την αίσθηση ότι τα Ιόνια Νησιά κινούνται με συγκεκριμένο σχέδιο προς τα εμπρός.
Και ειδικά από την πλευρά της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, η απάντηση δεν είναι ούτε ένα απόλυτο «ναι» ούτε ένα απόλυτο «όχι».
Υπάρχουν θετικές κινήσεις.
Υπάρχουν χρηματοδοτήσεις.
Υπάρχουν έργα που επιτέλους κινούνται.
Υπάρχει όμως και κάτι που εξακολουθεί να λείπει:
η αίσθηση μιας μεγάλης επιτάχυνσης.
Και ίσως αυτό είναι μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο πολιτικό πρόβλημα της Περιφερειακής Αρχής Τρεπεκλή.
Ο Τρεπεκλής παρέλαβε μια δύσκολη Περιφέρεια
Για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να ξεκινήσουμε από μια πραγματικότητα.
Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων δεν είναι εύκολη Περιφέρεια.
Δεν είναι μια ενιαία γεωγραφική περιοχή όπου μπορείς να σχεδιάσεις έναν δρόμο και να συνδέσεις τέσσερις νομούς.
Έχεις διαφορετικά νησιά.
Κέρκυρα.
Λευκάδα.
Ζάκυνθο.
Μικρότερα νησιά.
Διαφορετικές ανάγκες.
Διαφορετικές οικονομίες.
Διαφορετικές υποδομές.
Και φυσικά τη μόνιμη δυσκολία που δημιουργεί η νησιωτικότητα.
Αυτό σημαίνει ότι κάθε Περιφερειάρχης καλείται να κάνει κάτι εξαιρετικά δύσκολο:
να πείσει κάθε νησί ότι δεν αποτελεί «δεύτερη κατηγορία».
Και εδώ ακριβώς αρχίζει η δύσκολη συζήτηση για την Κεφαλονιά και την Ιθάκη.
Το μόνιμο σύνδρομο της Κέρκυρας
Εδώ και πολλά χρόνια υπάρχει στην Κεφαλονιά η αίσθηση ότι επειδή η διοικητική έδρα της Περιφέρειας βρίσκεται στην Κέρκυρα, η Κέρκυρα βρίσκεται αναπόφευκτα πιο κοντά στο κέντρο των αποφάσεων.
Δεν είναι πρόβλημα που δημιούργησε ο Γιάννης Τρεπεκλής.
Υπήρχε πριν από αυτόν.
Και πιθανότατα θα εξακολουθήσει να υπάρχει μετά από αυτόν εάν δεν αλλάξει συνολικά ο τρόπος λειτουργίας της Περιφέρειας.
Όμως ένας Περιφερειάρχης που προέρχεται πολιτικά και αυτοδιοικητικά από την Κέρκυρα έχει μία πρόσθετη υποχρέωση:
να αποδεικνύει συνεχώς στην πράξη ότι είναι Περιφερειάρχης όλων των Ιονίων Νήσων.
Όχι μόνο με επισκέψεις.
Όχι μόνο με δηλώσεις.
Αλλά με την κατανομή των πόρων, των έργων και των προτεραιοτήτων.
Η αντιπολίτευση έχει ήδη ασκήσει έντονη κριτική για την κατανομή χρηματοδοτήσεων και έχει μιλήσει ακόμη και για υποβάθμιση της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε τέτοια καταγγελία αποτελεί αυτομάτως αντικειμενική πραγματικότητα.
Σημαίνει όμως ότι υπάρχει ένα πολιτικό ζήτημα το οποίο η Περιφερειακή Αρχή οφείλει να απαντά με αριθμούς.
Ο Μύρτος είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα
Υπάρχουν, βέβαια, και σημαντικές θετικές εξελίξεις.
Η υπογραφή της σύμβασης ύψους 3,17 εκατομμυρίων ευρώ για την οριστική αποκατάσταση της οδού πρόσβασης προς τον Μύρτο είναι αναμφίβολα μία από αυτές.
Πρόκειται για παρέμβαση που περιλαμβάνει χωματουργικά έργα, αντιστηρίξεις, προστασία της οδού, οδοστρωσία, ασφαλτικά, σήμανση και περιβαλλοντική αποκατάσταση.
Και αφορά έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς όχι μόνο της Κεφαλονιάς αλλά ολόκληρης της Ελλάδας.
Αυτό πρέπει να πιστωθεί στη σημερινή Περιφερειακή Αρχή ως εξέλιξη.
Υπάρχει όμως και η άλλη ανάγνωση.
Οι ζημιές προέρχονται από τον «Ιανό».
Δηλαδή από το 2020.
Και όταν φτάνουμε στο 2026 για να μιλάμε για οριστική αποκατάσταση μιας τόσο κρίσιμης πρόσβασης, αντιλαμβανόμαστε πόσο προβληματικές είναι συνολικά οι ταχύτητες του ελληνικού κράτους και της Αυτοδιοίκησης.
Ο Τρεπεκλής ασφαλώς δεν μπορεί να χρεωθεί τα χρόνια πριν αναλάβει.
Μπορεί όμως να πιστωθεί ή να χρεωθεί την ταχύτητα με την οποία θα ολοκληρωθεί πλέον το έργο.
Και αυτό θα είναι το πραγματικό τεστ.
Το οδικό δίκτυο παραμένει η μεγάλη πληγή της Κεφαλονιάς
Αν ρωτήσεις σήμερα έναν κάτοικο της Κεφαλονιάς ποια θεωρεί ότι είναι μία από τις βασικές ευθύνες της Περιφέρειας, πολύ πιθανό να σου απαντήσει:
οι δρόμοι.
Και εδώ η εικόνα εξακολουθεί να απέχει από αυτή που θα έπρεπε να έχει ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά νησιά της χώρας.
Κακή κατάσταση σε τμήματα του επαρχιακού δικτύου.
Καθιζήσεις.
Βραχοπτώσεις.
Ανάγκες ασφαλτόστρωσης.
Σήμανση.
Στηθαία ασφαλείας.
Καθαρισμοί.
Τεχνικά έργα.
Η Περιφέρεια έχει κινήσει παρεμβάσεις. Ενδεικτικά, μέσα στο 2026 προχώρησε η διαδικασία για έργο προστασίας από βραχοκαταπτώσεις στον δρόμο Πόρος – Σκάλα, στη θέση Λιμένια.
Αυτό είναι θετικό.
Αλλά το μεγάλο ζητούμενο παραμένει:
πότε θα πάψουμε να αντιμετωπίζουμε το οδικό δίκτυο αποσπασματικά;
Η Κεφαλονιά χρειάζεται πολυετές συνολικό πρόγραμμα οδικής ασφάλειας.
Με καταγραφή όλων των επικίνδυνων σημείων.
Με προτεραιότητες.
Με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Και με δημόσια παρακολούθηση της υλοποίησης.
Η Ιθάκη δεν μπορεί να θυμίζει το μικρό νησί που περιμένει
Ακόμη μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται η Ιθάκη.
Είναι πολύ εύκολο μέσα σε μια Περιφέρεια πολλών νησιών το μικρότερο νησί να χάνεται ανάμεσα στις μεγαλύτερες ανάγκες των υπολοίπων.
Αυτό δεν πρέπει να συμβεί.
Η Ιθάκη έχει σοβαρές ανάγκες στο οδικό δίκτυο, στις λιμενικές υποδομές, στην πολιτική προστασία, στη διαχείριση των φυσικών καταστροφών και στις βασικές υποδομές.
Και επειδή έχει μικρότερο πληθυσμό, οι αριθμοί δεν πρέπει να αποτελούν το μοναδικό κριτήριο κατανομής πόρων.
Η νησιωτικότητα σημαίνει ακριβώς αυτό:
ότι κάποιες φορές πρέπει να ξοδεύεις αναλογικά περισσότερα για τον κάτοικο ενός μικρού νησιού ώστε να του εξασφαλίζεις τις ίδιες δυνατότητες με τον κάτοικο μιας μεγαλύτερης περιοχής.
Αυτό είναι πολιτική συνοχής.
Και εδώ η Περιφερειακή Αρχή πρέπει στη δεύτερη μισή περίοδο της θητείας της να γίνει πολύ περισσότερο αισθητή.
Οι φυσικές καταστροφές δεν είναι πλέον «έκτακτες»
Κεφαλονιά και Ιθάκη γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει φυσική καταστροφή.
Σεισμοί.
«Ιανός».
Κατολισθήσεις.
Πλημμύρες.
Πυρκαγιές.
Βραχοπτώσεις.
Ακραία καιρικά φαινόμενα.
Κάποτε όλα αυτά αντιμετωπίζονταν ως έκτακτες καταστάσεις.
Δεν είναι πλέον.
Είναι η νέα πραγματικότητα.
Άρα η Περιφέρεια πρέπει να μετακινηθεί από τη λογική:
«παθαίνουμε ζημιά – βρίσκουμε χρηματοδότηση – αποκαθιστούμε»
στη λογική:
«γνωρίζουμε πού κινδυνεύουμε – επεμβαίνουμε πριν συμβεί η καταστροφή».
Αυτό απαιτεί χαρτογράφηση επικινδυνότητας, αντιπλημμυρικά έργα, προστασία πρανών, καθαρισμούς, συντήρηση τεχνικών έργων και πραγματικό συντονισμό με τους Δήμους.
Εάν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο ο Τρεπεκλής πρέπει να αφήσει πραγματική παρακαταθήκη στα Ιόνια Νησιά, είναι η ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση και στις φυσικές καταστροφές.
Τα απορρίμματα: μια μεγάλη υποδομή στην Κεφαλονιά
Στα θετικά της περιόδου πρέπει να καταγραφεί και η λειτουργία της Ολοκληρωμένης Εγκατάστασης Διαχείρισης Απορριμμάτων της Κεφαλονιάς.
Η ΟΕΔΑ εγκαινιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2025 και αποτελεί έργο προϋπολογισμού περίπου 9,84 εκατομμυρίων ευρώ.
Δεν είναι έργο που ξεκίνησε από τη σημερινή Περιφερειακή Αρχή.
Αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο.
Η διοίκηση όμως έχει την ευθύνη να διασφαλίσει ότι μια τόσο σημαντική υποδομή θα λειτουργήσει σωστά και θα ενταχθεί σε μια σύγχρονη πολιτική διαχείρισης αποβλήτων.
Γιατί τα εγκαίνια ενός έργου είναι εύκολα.
Η πραγματική αξιολόγηση αρχίζει την επόμενη ημέρα.
Στον τουρισμό υπάρχουν θετικές ενδείξεις
Η Περιφερειακή Αρχή έχει επενδύσει σημαντικά στην τουριστική προβολή και στην εξωστρέφεια.
Και το 2026 τα Ιόνια Νησιά παρουσιάζουν θετικές τουριστικές επιδόσεις.
Η ίδια η Περιφέρεια έχει συνδέσει την άνοδο με τη στρατηγική εξωστρέφειας που εφαρμόζει.
Χρειάζεται εδώ κάποια προσοχή.
Καμία Περιφερειακή Αρχή δεν μπορεί να πιστώνεται μόνη της την αύξηση των τουριστικών αφίξεων.
Οι αεροπορικές εταιρείες, οι tour operators, οι ξενοδόχοι, η διεθνής συγκυρία και η συνολική δυναμική της Ελλάδας επηρεάζουν πολύ περισσότερο τους αριθμούς.
Όμως η Περιφέρεια μπορεί να συμβάλει.
Και εκεί πρέπει να αλλάξει σταδιακά και το μοντέλο προβολής.
Η Κεφαλονιά δεν χρειάζεται να διαφημίζει μόνο τον Μύρτο.
Η Ιθάκη δεν χρειάζεται να διαφημίζει μόνο τον Οδυσσέα.
Χρειάζεται θεματικός τουρισμός.
Γαστρονομία.
Πεζοπορία.
Πολιτισμός.
Οινοτουρισμός.
Θρησκευτικός τουρισμός.
Ιστιοπλοΐα.
Και κυρίως επιμήκυνση της περιόδου.
Το μεγάλο θετικό της διοίκησης Τρεπεκλή: φαίνεται να αναζητά χρηματοδοτήσεις
Τον Ιούλιο του 2026 ο Περιφερειάρχης υπέγραψε νέες προσκλήσεις συνολικού προϋπολογισμού 39,25 εκατομμυρίων ευρώ μέσω του προγράμματος «Ιόνια Νησιά 2021-2027», για παρεμβάσεις σε τομείς όπως ενεργειακή αναβάθμιση, ύδρευση, εκπαίδευση, υγεία και κοινωνική πρόνοια.
Αυτό δείχνει κινητικότητα.
Και αποτελεί θετικό στοιχείο.
Αλλά υπάρχει μια μεγάλη παγίδα στην Αυτοδιοίκηση:
άλλο χρηματοδότηση, άλλο δημοπράτηση, άλλο σύμβαση και άλλο ολοκληρωμένο έργο.
Ο πολίτης δεν περπατά πάνω σε μια ένταξη στο ΕΣΠΑ.
Περπατά πάνω στην άσφαλτο.
Δεν οδηγεί πάνω σε μια ανακοίνωση χρηματοδότησης.
Οδηγεί πάνω στον δρόμο.
Άρα στο τέλος της θητείας ο Τρεπεκλής δεν θα κριθεί από το πόσα εκατομμύρια ανακοίνωσε.
Θα κριθεί από το πόσα από αυτά μετατράπηκαν σε πραγματικά έργα.
Εκεί βρίσκεται μέχρι σήμερα η βασική μου ένσταση
Αν έπρεπε να συνοψίσω την κριτική μου προς τη σημερινή Περιφερειακή Αρχή σε μία φράση, θα ήταν:
χρειάζεται μεγαλύτερη ταχύτητα και πιο ορατό αποτέλεσμα.
Δεν βλέπω μια Περιφερειακή Αρχή που δεν κάνει τίποτα.
Αυτό θα ήταν άδικο.
Βλέπω όμως μια διοίκηση που μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει να δημιουργήσει στην Κεφαλονιά και στην Ιθάκη την αίσθηση μιας πραγματικής αναπτυξιακής επιτάχυνσης.
Και στην πολιτική η αίσθηση αυτή έχει σημασία.
Όταν ο πολίτης ακούει συνεχώς για εκατομμύρια αλλά στην καθημερινή διαδρομή του συναντά τον ίδιο προβληματικό δρόμο, υπάρχει ένα κενό.
Το κενό ανάμεσα στην ανακοίνωση και στο αποτέλεσμα.
Και χρειάζεται περισσότερη παρουσία της Περιφέρειας στην Κεφαλονιά
Υπάρχει και ένα πολιτικό ζήτημα.
Ο Περιφερειάρχης δεν πρέπει να εμφανίζεται σε ένα νησί μόνο όταν υπάρχει μια σύμβαση, μια εκδήλωση ή ένα έκτακτο πρόβλημα.
Χρειάζεται τακτική, θεσμική και ουσιαστική παρουσία.
Και κυρίως χρειάζεται να ξέρει ο πολίτης:
Τι πρόκειται να γίνει στην Κεφαλονιά τα επόμενα δύο χρόνια;
Ποια έργα θα ολοκληρωθούν;
Πόσα χρήματα έχουν εξασφαλιστεί;
Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα;
Τι σχεδιάζεται για την Ιθάκη;
Τι θα γίνει με τους δρόμους;
Τι θα γίνει με τις κατολισθήσεις;
Τι θα γίνει με τα αντιπλημμυρικά;
Αυτό θα μπορούσε να γίνει με έναν απλό δημόσιο ψηφιακό πίνακα έργων ανά Περιφερειακή Ενότητα.
Έργο – προϋπολογισμός – στάδιο – ανάδοχος – ημερομηνία ολοκλήρωσης.
Έτσι τελειώνει και η πολιτική συζήτηση περί «ευνοημένων» και «αδικημένων».
Οι αριθμοί θα είναι μπροστά σε όλους.
Τι πρέπει να κάνει από εδώ και πέρα
Η δεύτερη μισή περίοδος της θητείας θα είναι καθοριστική.
Ο Γιάννης Τρεπεκλής έχει πλέον την ευκαιρία να μετατρέψει όσα έχουν προγραμματιστεί σε χειροπιαστό αποτέλεσμα.
Στην Κεφαλονιά και στην Ιθάκη θα έβαζα πέντε απόλυτες προτεραιότητες:
Πρώτον, οδικό δίκτυο και οδική ασφάλεια.
Όχι άλλα αποσπασματικά μπαλώματα. Πολυετές πρόγραμμα ανά άξονα.
Δεύτερον, πολιτική προστασία και αντιπλημμυρική θωράκιση.
Πριν από την επόμενη καταστροφή και όχι μετά.
Τρίτον, επιτάχυνση των έργων που έχουν ήδη χρηματοδότηση.
Κάθε μήνας καθυστέρησης σε ένα ώριμο έργο είναι χαμένος χρόνος.
Τέταρτον, ειδικό αναπτυξιακό σχέδιο για την Ιθάκη.
Ένα μικρό νησί χρειάζεται στοχευμένη πολιτική και όχι απλώς το μερίδιό του από μια γενική περιφερειακή στρατηγική.
Πέμπτον, απόλυτη διαφάνεια στην κατανομή των πόρων μεταξύ των νησιών.
Για να γνωρίζουμε όλοι ποιος παίρνει τι και –κυρίως– γιατί.
Η θητεία Τρεπεκλή δεν έχει κριθεί ακόμη
Είναι νωρίς για τελεσίδικες αποφάσεις.
Η σημερινή Περιφερειακή Αρχή έχει μπροστά της σημαντικό χρόνο.
Και αυτό είναι ταυτόχρονα πλεονέκτημα και παγίδα.
Πλεονέκτημα γιατί μπορεί να διορθώσει καθυστερήσεις και να επιταχύνει.
Παγίδα γιατί από εδώ και πέρα η δικαιολογία του «παραλάβαμε» θα γίνεται όλο και λιγότερο πειστική.
Μετά από δυόμισι χρόνια, αρχίζεις πλέον να είσαι εσύ αυτός που παραδίδει.
Η Κεφαλονιά και η Ιθάκη δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο.
Δεν χρειάζεται να μπούμε σε έναν άγονο τοπικιστικό ανταγωνισμό:
Κέρκυρα εναντίον Κεφαλονιάς.
Κεφαλονιά εναντίον Ζακύνθου.
Λευκάδα εναντίον όλων.
Αυτός είναι ο πιο εύκολος και ταυτόχρονα ο πιο λανθασμένος δρόμος.
Η Περιφέρεια υπάρχει ακριβώς για να δημιουργεί συνοχή μεταξύ διαφορετικών νησιών.
Η Κεφαλονιά και η Ιθάκη δεν χρειάζονται περισσότερα επειδή πρέπει να πάρουν λιγότερα οι υπόλοιποι.
Χρειάζονται όσα δικαιολογούν οι ανάγκες, οι υποδομές, οι κίνδυνοι και οι αναπτυξιακές τους δυνατότητες.
Και αυτό πρέπει να αποδεικνύεται με στοιχεία.
Ο τελικός λογαριασμός θα γίνει στα έργα
Η μέχρι τώρα θητεία του Γιάννη Τρεπεκλή δεν μπορεί κατά τη γνώμη μου να χαρακτηριστεί αποτυχημένη.
Δεν μπορεί όμως ακόμη να χαρακτηριστεί και θητεία που άλλαξε επίπεδο την Περιφέρεια.
Βρίσκεται κάπου στη μέση.
Υπάρχει κινητικότητα.
Υπάρχουν χρηματοδοτήσεις.
Υπάρχουν έργα που προχωρούν.
Υπάρχει προσπάθεια εξωστρέφειας.
Αλλά υπάρχουν ταυτόχρονα καθυστερήσεις, χρόνια προβλήματα και –τουλάχιστον στην Κεφαλονιά και στην Ιθάκη– η αίσθηση ότι περιμένουμε ακόμη να δούμε το μεγάλο αποτύπωμα της νέας διοίκησης.
Και πλέον ο χρόνος της προετοιμασίας τελειώνει.
Αρχίζει ο χρόνος της παράδοσης.
Για τον Γιάννη Τρεπεκλή, λοιπόν, τα επόμενα δύο χρόνια θα είναι πολύ σημαντικότερα από τα πρώτα δυόμισι.
Γιατί στο τέλος κανείς δεν θα θυμάται πόσες προσκλήσεις υπογράφηκαν.
Ούτε πόσες συσκέψεις πραγματοποιήθηκαν.
Ούτε πόσα εκατομμύρια ανακοινώθηκαν.
Θα θυμόμαστε τον δρόμο που φτιάχτηκε.
Την κατολίσθηση που αντιμετωπίστηκε.
Το αντιπλημμυρικό που προστάτευσε μια περιοχή.
Το έργο που ολοκληρώθηκε.
Την Ιθάκη που δεν έμεινε πίσω.
Και την Κεφαλονιά που ένιωσε ότι η Περιφέρεια ήταν πραγματικά παρούσα.
Εκεί θα κριθεί τελικά η Περιφερειακή Αρχή Τρεπεκλή.
Όχι στις προθέσεις.
Στο αποτύπωμα που θα αφήσει πίσω της.
