Μια σελίδα από το βιβλίο μου
Η Γραμμή της Μνήμης
Και καθώς την καθαροέγραφα ξεπήδησαν αυτές οι μνήμες και με κυρίευσε το συναίσθημα είπα να την αναρτήσω την σελίδα αυτή , σαν μνημόσυνο για αυτούς εκείνης της δεκεμβριανής νύχτας του 1969
Η βάρδια αξιολόγησης – και μια νύχτα που δεν ξεχνιέται
Λόγω της απόδοσής μου, είχα επιλεγεί να συμμετάσχω στη βάρδια αξιολόγησης του Radar από το ΝΑΤΟ. Ήταν ένα κρίσιμο διάστημα, κατά το οποίο οι Τούρκοι επιχειρούσαν να αποκτήσουν μέσω της συμμαχίας τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου. Το έργο μας ήταν σαφές: να αποδείξουμε την τεχνική και επιχειρησιακή μας υπεροχή, ώστε να διατηρήσουμε τον έλεγχο του FIR Αθηνών, που είχε και έχει ζωτική σημασία για τη χώρα μας.
Αν δει κανείς τα σημερινά γεγονότα, καταλαβαίνει πως η διεκδίκηση αυτή δεν ήταν συγκυριακή. Είχε ρίζες βαθιές — και εμείς τότε κρατούσαμε με αξιοπρέπεια τη γραμμή άμυνας.
Αλλά δεν ήταν όλα ηρωικά.
Υπήρχαν και νύχτες που δεν ξεχνιούνται. Όπως εκείνη με το DC-6 της Ολυμπιακής, που είχε απογειωθεί από τα Χανιά και χάθηκε πάνω από την Κερατέα. Ήταν βράδυ, και το καταγράφαμε κανονικά στον πίνακα του radar. Προχωρούσε κανονικά, πλησίαζε προς το Ελληνικό. Ξαφνικά, το χάσαμε. Δεν υπήρχε πια ίχνος στην οθόνη.
Επειδή δεν φαινόταν, το “προσγειώσαμε” υποθετικά — με διακεκομμένο ίχνος — στο Ελληνικό. Δίναμε στους αρμοδίους υποθετικές θέσεις, βασισμένες στις τελευταίες του ενδείξεις.
Λίγο μετά μάθαμε την αλήθεια: το αεροπλάνο είχε ήδη πέσει. Ενενήντα άνθρωποι — επιβάτες και πλήρωμα — είχαν χαθεί. Κανείς μας δεν θα ξεχάσει εκείνη τη βάρδια. Εκείνο το κενό στο radar που έμεινε για πάντα στη μνήμη.
Ήταν μια νύχτα που μας σημάδεψε.
Δεκέμβριος 1969 – Στη μνήμη εκείνων που δεν έφτασαν ποτέ
Ήταν ένας χειμωνιάτικος Δεκέμβρης του 1969.
Η βάρδια στη σκοτεινή αίθουσα επιχειρήσεων κυλούσε σιωπηλά,
ώσπου το DC-6 της Ολυμπιακής, με πορεία από τα Χανιά προς το Ελληνικό,
χάθηκε από τον πίνακα. Ενενήντα ψυχές — επιβάτες και πλήρωμα.
Το υποτυπώναμε κανονικά. Και όταν δεν φαινόταν πια,
το “προσγειώσαμε” με διακεκομμένο ίχνος,
χωρίς να ξέρουμε ότι είχε ήδη χαθεί —
συντριβή στην Κερατέα.
Εκείνη η νύχτα δεν πέρασε ποτέ.
Μας σημάδεψε.
Όχι σαν επιτυχία ή αποτυχία,
μα σαν μνήμη πένθιμη,
που θα κουβαλάμε πάντα.
Για τους ανθρώπους εκείνης της πτήσης,
για όλους εκείνους που έμειναν στο σκοτάδι του Δεκέμβρη —
Αθάνατοι.
