Ένα μόνο βράδυ, ένα ποτήρι παραπάνω, μία λάθος απόφαση. Κι όμως, τόσα αρκούν για να αλλάξει η ζωή σου – ή να τελειώσει η ζωή κάποιου άλλου. Όσοι έχουν βιώσει ένα τροχαίο δυστύχημα – ακόμα κι αν ήταν ελαφρύ – κάτω από την επήρεια αλκοόλ, ξέρουν καλά πως εκείνο το «δεν πειράζει, ένα ήπια» μπορεί να έχει πολύ βαριές συνέπειες.
Σε κάθε παρέα, σε κάθε έξοδο, θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος νηφάλιος. Ο γνωστός “designated driver”, που θυσιάζει το ποτό για την ασφάλεια όλων. Και αν δεν υπάρχει; Υπάρχει πάντα το ταξί. Ή μια εφαρμογή μεταφοράς. Ή απλώς το να αφήσεις το αυτοκίνητο παρκαρισμένο και να πας σπίτι με τα πόδια. Οτιδήποτε, εκτός από το να πιάσεις τιμόνι με αλκοόλ στο αίμα.
Τι αλλάζει στις συγκοινωνίες – και γιατί μας αφορά
Από τον Σεπτέμβριο, η Αθήνα αποκτά 24ωρη λειτουργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς κάθε Σάββατο. Μία κίνηση που στοχεύει – επιτέλους – στη μείωση των νυχτερινών τροχαίων, προσφέροντας στους νέους (και όχι μόνο) εναλλακτικές λύσεις μετακίνησης. Αν εφαρμοστεί και στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις, θα έχουμε μια ουσιαστική πρόοδο.
Η πρόταση για επιδότηση στα ταξί για να μεταφέρουν μεθυσμένους οδηγούς αντί να τους αφήνουν να οδηγήσουν οι ίδιοι, πυροδότησε ένταση ανάμεσα στον πρόεδρο του ΣΑΤΑ και τον υπουργό Κωνσταντίνο Κυρανάκη. Όμως η ουσία παραμένει: το κράτος πρέπει να προσφέρει λύσεις πριν μιλήσει για ποινές.
Ο μεγάλος απών: το κράτος
Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, στη χώρα μας λείπει παντελώς η συστηματική ενημέρωση για τους κινδύνους της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ. Το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς» κάνει εξαιρετική δουλειά με τις δράσεις του – όπως οι “Νύχτες χωρίς Ατυχήματα” – όμως είναι μόνο του. Το κράτος δεν συμμετέχει ενεργά, περιορίζεται σε τυπικές δηλώσεις και περιστασιακή υποστήριξη.
Χρειαζόμαστε ένα εθνικό σχέδιο ενημέρωσης, με καμπάνιες, σποτάκια, προγράμματα στα σχολεία και πραγματική ενίσχυση των προσπαθειών που ήδη γίνονται.
Νέος ΚΟΚ: Αυστηρότερος, αλλά αρκεί;
Οι έλεγχοι της τροχαίας έχουν εντατικοποιηθεί, και ο νέος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει αυστηρότατες ποινές για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.
Δες τι ισχύει σήμερα:
-
0,50 – 0,80 g/l: πρόστιμο 350€, αφαίρεση άδειας για 30 ημέρες.
-
0,80 – 1,10 g/l: πρόστιμο 700€, αφαίρεση άδειας για 90 ημέρες.
-
1η υποτροπή: 1.000€ και 180 ημέρες αφαίρεση άδειας.
-
2η υποτροπή: 2.000€ και 1 έτος αφαίρεσης.
Για επίπεδα άνω του 1,10 g/l, τα πράγματα γίνονται σοβαρά:
-
Πρόστιμο 1.200€, αφαίρεση άδειας και πινακίδων για 6 μήνες, ακινητοποίηση οχήματος.
-
1η υποτροπή: 2.000€ και 7 έτη αφαίρεσης άδειας.
-
2η υποτροπή: 4.000€ και 10 έτη χωρίς δίπλωμα.
Αν υπάρξει και ατύχημα, οι ποινές αγγίζουν τα όρια του ποινικού δικαίου:
-
Έως 10 χρόνια κάθειρξη για σοβαρό τραυματισμό ή ζημιές σε κοινωφελείς εγκαταστάσεις.
-
10–20 έτη φυλάκιση για θανατηφόρο τροχαίο.
-
Ισόβια κάθειρξη για πολλαπλούς θανάτους.
Δεν είναι απλώς θέμα νόμου. Είναι θέμα παιδείας.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από νομοθετικά άρθρα και πρόστιμα. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Ξεκινά από το σπίτι, από τη νοοτροπία που περνάμε στα παιδιά μας. Πώς μεγαλώνουμε έναν άνθρωπο υπεύθυνο, που γνωρίζει τα όρια και τις συνέπειες των πράξεών του;
Το σχολείο επίσης έχει ρόλο – όχι με τυπικές διαλέξεις, αλλά με σύγχρονη εκπαίδευση, βιωματικές δράσεις, συνεργασίες με φορείς. Χρειαζόμαστε νέα παιδεία για νέους οδηγούς.
Τελικά, δεν είναι μόνο «ένα ποτό»
Όλοι νομίζουμε πως είμαστε «εντάξει» μετά από ένα ποτήρι. Μέχρι να μην είμαστε. Μέχρι να συμβεί το απρόοπτο. Μέχρι να βρεθούμε αντιμέτωποι με την αστυνομία, με ένα ασθενοφόρο, με ένα δικαστήριο – ή ακόμα χειρότερα, με τη συνείδησή μας.
Η οδήγηση δεν είναι δικαίωμα. Είναι ευθύνη. Και κάθε φορά που μπαίνεις στο τιμόνι μετά από αλκοόλ, δεν παίζεις μόνο τη δική σου ζωή στα ζάρια, αλλά και των άλλων.
