Συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες αποχαιρέτησαν το απόγευμα της Παρασκευής στη Ριτσώνα τη Σοφία Αράβου-Παπαδάτου, σε μια λιτή αλλά βαθιά συγκινητική τελετή.
Η Σοφία υπήρξε επιστήμονας, πανεπιστημιακή δασκάλα, συγγραφέας, ποιήτρια, καλλιτέχνις και κοινωνική αγωνίστρια. Μια γυναίκα που σημάδεψε με την παρουσία και το έργο της όσους τη γνώρισαν.
Στην τελετή μίλησαν η παιδίατρος και κουμπάρα της Θωμαΐς Βλάχου, καθώς και ο παιδίατρος Βαγγέλης Ευαγγελάτος, ο οποίος τόνισε πως η Σοφία δεν ανήκε μόνο στην οικογένειά της, αλλά σε όλους όσοι είχαν την τύχη να τη συναντήσουν στη ζωή τους:
«Η Σοφία ήταν φίλη, συνεργάτιδα, συνοδοιπόρος στον πολιτισμό και στην κοινωνική δράση. Έδινε φως με την τέχνη και τη στάση ζωής της. Το φως της δεν θα σβήσει· θα διαχυθεί», ανέφερε.
Γεννημένη στο Περιστέρι με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη, η Σοφία Αράβου-Παπαδάτου κουβαλούσε μέσα της την Ιστορία, την οποία μετέτρεπε σε έργο. Δίδαξε, ερεύνησε και υπηρέτησε με πάθος την Κοινωνική Ψυχολογία, δίνοντας φωνή σε όσους δεν είχαν.
Η τέχνη της ήταν βαθιά πολιτική: μέσα από ζωγραφική, ποίηση και γλυπτική προώθησε τα δικαιώματα των γυναικών, υπερασπίστηκε την ισότητα και ανέδειξε το τραύμα και την καταπίεση.
Στην Κεφαλονιά, πατρίδα του συζύγου της Τάσου, βρήκε το λιμάνι της. Εκεί έζησε, δημιούργησε και αγωνίστηκε. Ακόμη και στην τελευταία μάχη με τον καρκίνο στάθηκε όρθια, με χαμόγελο, αξιοπρέπεια και φως.
«Αντίο, Σοφία. Δεν θα σε ξεχάσουμε. Θα σε κουβαλάμε μαζί μας — στα έργα μας, στις λέξεις μας, στις σιωπές μας», ήταν τα λόγια με τα οποία την αποχαιρέτησαν.
