Σινε Ολυμπιον…δεκαετίες πίσω…
Αναμνήσεις από τις απολαύσεις μιας άλλης εποχής…
Το χειμερινό εκεί πού υπάρχει ακόμη..
Συνιδιοκτητες, ο Σπύρος Φωκάς, με τον Γεράσιμο Χαλιωτη..
Πόσες σπουδαίες ταινίες τής εποχής δεν παρέλασαν από εκεί..
Να χαμηλώνουν σιγά σιγά τα πλαϊνά φωτα και ν αρχίζει η ταινία..
Καθισμένοι οι θεατές στ αναπαυτικά, με κόκκινη βελούδινη επένδυση, καθίσματα, να την απολαμβάνουν ..
Ανεμοδαρμενα ύψη, τιτανικός, και άλλα βραβευμένα φιλμ,τα γνώρισαν οι συμπολίτες μας…
Προτού εμφανιστεί η λαίλαπα των αμερικανικών, τα Ιταλικά, τα Γαλλικά, τα Ισπανικά, τα Τουρκικά, και φυσικά τα Ελληνικά, είχαν την τιμητική τους..
Αλ Μπανο και Ρομινα, Τσιτσο και Φράνκι, Τζουλιανο Τζεμα,
Αλαιν Ντελον, Εντυ Κωνσταντιν, Λουι ντε Φυνες, Χοσελιτο, Χουλια Κοτσιγιτ, και πολλοί άλλοι σπουδαιοι ηθοποιοί, μαζί με τους δικούς μας, έδωσαν, τα διαπιστευτηρια τους…
Η μυρωδιά του τσιγάρου έντονη, μαζί με το τσακ τσικ του πασατεμπου, δημιουργουσαν, αλλη ατμόσφαιρα…
Τότε εμφανίστηκε, και το παιδικό παιχνίδι, το σινε μασκοπ..
Ένας τριγωνικος φακός, πού στο πλατύ άκρο του, τοποθετούσαν κομμάτια των ταινιών, που μπορούσε ο κάτοχος του, να τα δει..
Και τα παιδιά να ψάχνουν εκεί πού οι μηχανικοί, του σινεμά πετούσαν κομμάτια της ταινίας πού μαγκωνε, πολλές φορές, και τα έκοβαν..
Αργότερα η εξέλιξη του ήταν στρογγυλή, με αρκετά κομμάτια ταινιών…
Το καλοκαιρινό, πίσω από το ζαχαροπλαστειο Σπυρατου, στην πλατεία, ιδιοκτησίας του Γεράσιμου Χαλιωτη…
Ένας χώρος, με γαρμπιλι κάτω, και με πάνινες καρέκλες..
Έντονη η μυρωδιά, του γιασεμιού, και του αγιοκληματος, από τα γύρω σπίτια…
Μια ωραία αύρα, στην κάψα του καλοκαιριού…
Οι τοπικές πορτοκαλαδες, λεμοναδες, βυσσιναδες αλλα και το ταμ ταμ, χαριζαν την δροσιά τους..
Στο Λιθοστρωτο ,υπήρχαν πινακίδες που διαφήμιζαν το παιζομενο, φιλμ..
Με φωτογραφίες, καρφιτσωμενες,από την εξέλιξη της ταινίας…
Στην είσοδο,του σινεμά, άλλες διαφήμιζαν τα προσεχώς…
Στην καλη εποχή, που πρωτοεμφανιστηκαν, τα Ελληνικά μιούζικαλ, γινόταν χαμός, από τις ερωτήσεις πότε θα έρθουν, να παιχτούν…
Και όταν, έφτανε η ώρα, ουρά για εισιτήρια, για να εισέλθουν, να τα παρακολουθήσουν…
Παρατερω, κάποιας εποχής, κάποιος εισαγγελέας, που του άρεσε, η όπερα..
Και κάποιες Δευτέρες ,τον υποχρέωνε, να παίζει Τοσκα κλπ…
Το σινεμά αρνητικά αδειανό..
Αυτός μόνο, και κάποιοι ελάχιστοι..
Ακόμα σημαντικό για τον τόπο μας, ήταν, ότι ο αδερφός του κυρίου, Χαλιωτη, είχε εταιρεία παραγωγής ταινιών, την “Χαλιωτης Φιλμ “…
Άλλες εποχές, αλλο είδος ψυχαγωγίας…
