Μία από τις πιο σημαντικές τροποποιήσεις που τίθενται σε εφαρμογή είναι η μείωση του ποσοστού συναίνεσης των ιδιοκτητών που απαιτείται για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων. Ενώ μέχρι πρότινος χρειαζόταν η ομόφωνη έγκριση (100%) των συνιδιοκτητών μίας πολυκατοικίας, πλέον αρκεί η θετική ψήφος του 51% για να δοθεί το πράσινο φως.
Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Αριστοτέλη Αϊβαλιώτη, αυτή η αλλαγή έχει σκοπό να απλοποιήσει τη διαδικασία, ώστε περισσότερες πολυκατοικίες να στραφούν στη λύση της καθαρής ενέργειας μέσω της αυτοπαραγωγής.
Περιορισμοί στην κάλυψη της ταράτσας
Ωστόσο, ακόμη και με πιο εύκολη διαδικασία έγκρισης, η εγκατάσταση δεν μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτα. Το ισχύον νομικό πλαίσιο ορίζει ότι τα φωτοβολταϊκά μπορούν να καλύπτουν έως και το 40% της επιφάνειας της ταράτσας κάθε κτηρίου. Ο λόγος είναι απλός: πρέπει να παραμένει διαθέσιμος χώρος για άλλες υποδομές, όπως οι ηλιακοί θερμοσίφωνες, οι κεραίες και οι πυροσβεστικές προσβάσεις.
Ενεργειακή εξοικονόμηση και αυτοκατανάλωση
Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της χρήσης φωτοβολταϊκών στις πολυκατοικίες είναι η δυνατότητα της αυτοκατανάλωσης. Η ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από τα πάνελ μπορεί να χρησιμοποιείται απευθείας για την κάλυψη των αναγκών των διαμερισμάτων, μειώνοντας έτσι την εξάρτηση από το δίκτυο και εξασφαλίζοντας σημαντική εξοικονόμηση στους λογαριασμούς ρεύματος.
Οι προκλήσεις που παραμένουν
Παρά τις θετικές εξελίξεις, υπάρχουν και δυσκολίες που ενδέχεται να εμποδίσουν την εφαρμογή της νέας ρύθμισης. Ο διαχειριστής πολυκατοικιών Φώτης Μπέλλος επισημαίνει πως στις περισσότερες πολυκατοικίες της Αθήνας, οι ταράτσες είναι ήδη κατειλημμένες από ηλιακούς θερμοσίφωνες και άλλες εγκαταστάσεις. Αυτό σημαίνει ότι ο διαθέσιμος χώρος για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών είναι περιορισμένος ή ανύπαρκτος.
Δυσκολίες στη συνεννόηση ιδιοκτητών και ενοικιαστών
Ένα ακόμη εμπόδιο αφορά την επικοινωνία και τον συντονισμό μεταξύ των ενοίκων μιας πολυκατοικίας. Όπως τονίζει ο κ. Μπέλλος, πολλοί από τους ιδιοκτήτες είναι είτε ηλικιωμένοι που δεν συμμετέχουν ενεργά στη διαχείριση, είτε ιδιοκτήτες εξωτερικού ή νέοι που λείπουν και έχουν εκμισθώσει τα διαμερίσματά τους. Αυτό δυσχεραίνει τη λήψη αποφάσεων στις γενικές συνελεύσεις, καθώς οι ενοικιαστές δεν έχουν δικαίωμα ψήφου.
Έτσι, ακόμη και με τη μείωση του ποσοστού συναίνεσης, η πρακτική εφαρμογή συχνά προσκρούει σε γραφειοκρατικά και διαχειριστικά προβλήματα.
Προοπτικές για το μέλλον
Παρόλα αυτά, η νέα ρύθμιση ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για μια πιο πράσινη κατεύθυνση στην αστική καθημερινότητα. Εφόσον συνοδευτεί με ενημέρωση των πολιτών και τεχνική υποστήριξη, ενδέχεται να φέρει σημαντική αλλαγή στο αστικό ενεργειακό αποτύπωμα. Το ζητούμενο πλέον είναι να αρθούν σταδιακά τα πρακτικά εμπόδια και να υποστηριχθεί ενεργά η μετάβαση σε μια πιο βιώσιμη καθημερινότητα για όλους.
