Μια αθόρυβη, αλλά εκρηκτική τάση έχει ξεσπάσει στην ελληνική τουριστική αγορά, προκαλώντας αίσθηση τόσο στους ειδικούς του κλάδου όσο και σε όσους παρακολουθούν στενά τις οικονομικές εξελίξεις: εκατοντάδες ξενοδοχεία και τουριστικά καταλύματα βγαίνουν προς πώληση με πρωτοφανή ρυθμό, εντείνοντας τους φόβους για βαθύτερα προβλήματα στον κλάδο.
Μόνο τον τελευταίο μήνα, 323 ξενοδοχειακές μονάδες αναρτήθηκαν σε πλατφόρμες αγγελιών ακινήτων, ξεπερνώντας κατά 37 τις αντίστοιχες καταχωρήσεις του Μαΐου 2024. Πρόκειται για μια αύξηση που φτάνει το 15% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο και σχεδόν 63% σε σύγκριση με τον Μάιο του 2023, όταν είχαν καταγραφεί 204 σχετικές αγγελίες.
Από την Κρήτη και τις Κυκλάδες μέχρι τη Θεσσαλία και την Ήπειρο, η γεωγραφική κατανομή δείχνει ότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Στην Αττική, καταγράφηκαν 37 αγγελίες (λιγότερες από τις 45 το 2024), ενώ στην Πελοπόννησο είχαμε 47 – σχεδόν διπλάσιες από τις 26 που είχαν αναρτηθεί πέρσι. Ανάλογη αύξηση παρατηρείται στη Θεσσαλία (29 φέτος έναντι 14 πέρσι) και στα νησιά του Ιονίου (30 φέτος, μόλις 11 πέρσι). Παρότι ορισμένες περιοχές όπως η Κρήτη ή οι Κυκλάδες εμφανίζουν σταθερό αριθμό αγγελιών, η συνολική εικόνα είναι ανησυχητική.
Τι κρύβεται, όμως, πίσω από αυτό το ξέσπασμα πωλήσεων;
Σύμφωνα με το Πανελλαδικό Κτηματομεσιτικό Δίκτυο E-Real Estates, η τάση αυτή δεν είναι περιστασιακή, αλλά αποτελεί την κορύφωση μιας σταθερά αυξανόμενης διαθεσιμότητας στον ξενοδοχειακό κλάδο, που καταγράφεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά. Μάλιστα, αρκετές μονάδες διατίθενται προς πώληση χωρίς καν να εμφανίζονται στις επίσημες πλατφόρμες, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα πραγματικά νούμερα ίσως να είναι ακόμη υψηλότερα.
Το προφίλ των επιχειρήσεων που βγαίνουν στο «σφυρί» είναι, κατά κύριο λόγο, μικρές και μεσαίες ξενοδοχειακές μονάδες – συχνά οικογενειακού χαρακτήρα – με 10 έως 30 δωμάτια. Αυτές οι επιχειρήσεις, που για δεκαετίες αποτελούσαν τον κορμό του ελληνικού τουρισμού, φαίνεται πως πλέον παλεύουν για την επιβίωσή τους.
Οι λόγοι πολλοί και σύνθετοι: από τα συσσωρευμένα δάνεια και τις ρυθμίσεις παλαιότερων οικονομικών εκκρεμοτήτων, μέχρι τις ανατιμήσεις στα λειτουργικά κόστη λόγω πληθωρισμού και αυξημένου ενεργειακού κόστους. Οι ισχνές κερδοφορίες δεν επαρκούν για να καλύψουν τα αυξημένα έξοδα, με αποτέλεσμα πολλοί επιχειρηματίες να επιλέγουν την έξοδο.
Και η εικόνα γίνεται ακόμα πιο σύνθετη αν ρίξουμε μια ματιά στους πλειστηριασμούς. Μέχρι και τις 26 Μαΐου 2025, έχουν προγραμματιστεί 132 πλειστηριασμοί ξενοδοχειακών μονάδων, ενώ σε ολόκληρο το 2024 ο αριθμός έφτασε τους 289 – ήδη μια οριακή αύξηση από τους 273 του 2023. Το πρώτο εξάμηνο του 2025 δείχνει να κλείνει με αύξηση κατά 5% στους πλειστηριασμούς, προμηνύοντας ένα δυσμενέστερο δεύτερο μισό.
Περισσότερες από 170 ξενοδοχειακές επιχειρήσεις έχουν ήδη λάβει ημερομηνία εκποίησης για φέτος, γεγονός που επιτείνει την πίεση στην αγορά. Μπροστά στο φάσμα της κατάρρευσης, ορισμένοι επιχειρηματίες προσπαθούν να διασωθούν μέσω αναχρηματοδότησης ή μεταβίβασης δανείων σε ξένα επενδυτικά κεφάλαια (funds). Αν και αυτή η στρατηγική προσφέρει πρόσκαιρη ανακούφιση, πολλοί τη βλέπουν ως “λύση ανάγκης” που δεν αντιμετωπίζει τη ρίζα του προβλήματος.
Οι εξελίξεις αυτές δεν είναι απλώς αριθμοί – πρόκειται για την καρδιά της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας στον τουρισμό, που σφυροκοπείται από μια σειρά οικονομικών και λειτουργικών προβλημάτων. Αν συνεχιστεί αυτή η τάση, δεν αποκλείεται να δούμε βαθιές αλλαγές στον χάρτη του ελληνικού τουρισμού, με λιγότερες ανεξάρτητες μονάδες και μεγαλύτερη συγκέντρωση στα χέρια ισχυρών επενδυτικών σχημάτων.
Η ανάγκη για στρατηγικό σχεδιασμό και στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον τουρισμό δεν ήταν ποτέ πιο επιτακτική. Γιατί, αν το κύμα των πωλήσεων συνεχίσει με αυτούς τους ρυθμούς, η επόμενη σεζόν ίσως μας βρει με έναν εντελώς διαφορετικό τουριστικό χάρτη — και όχι απαραίτητα προς το καλύτερο.
Πίνακες με τα ξενοδοχεία που είναι προς πώληση ΕΔΩ


