Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει. Καθώς η χώρα βαδίζει προς το 2030, το τοπίο της συνταξιοδότησης αλλάζει οριστικά. Τα μεταβατικά όρια ηλικίας που για χρόνια λειτουργούσαν ως «βαλβίδα αποσυμπίεσης» για χιλιάδες ασφαλισμένους, σταδιακά εξαφανίζονται. Και στη θέση τους απομένει ένας σκληρός κανόνας: πλήρης σύνταξη στα 67 ή στα 62 με 40 χρόνια ασφάλισης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το 2026 δεν είναι απλώς άλλη μία χρονιά. Είναι κομβικό σημείο. Είναι το παράθυρο εξόδου για όσους είχαν φροντίσει να κατοχυρώσουν δικαίωμα πριν το 2018 και τώρα μπορούν να αποχωρήσουν νωρίτερα — σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και πριν τα 60 — χωρίς τις βαριές μειώσεις που συνηθίζονται.
Το κύμα αιτήσεων που έρχεται
Περισσότεροι από 140.000 εργαζόμενοι εκτιμάται ότι θα κινηθούν προς τη συνταξιοδότηση μέσα στο 2026. Οι ηλικίες εξόδου κινούνται μεταξύ 58,5 και 61,6 ετών, αρκεί να είχαν «κλειδώσει» τις προϋποθέσεις εγκαίρως.
Δεν πρόκειται μόνο για κόπωση ή ανάγκη αλλαγής ζωής. Πρόκειται για στρατηγική κίνηση. Τα μεταβατικά όρια εκπνέουν και μαζί τους χάνεται η δυνατότητα πρόωρης εξόδου χωρίς σημαντικό οικονομικό κόστος. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, η αποχώρηση γίνεται με πλήρη σύνταξη — χωρίς την περικοπή έως 30% στην εθνική σύνταξη που επιβάλλεται σε μειωμένες παροχές.
Δημόσιο: Το «κλειδί» της 25ετίας
Στον δημόσιο τομέα, ο θεμέλιος λίθος για έξοδο πριν τα 62 είναι η συμπλήρωση 25ετίας έως το 2012. Από εκεί και πέρα, οι συνδυασμοί ετών ασφάλισης και ηλικίας καθορίζουν την τελική γραμμή τερματισμού.
Η κατηγορία της 35ετίας
Υπάλληλοι που είχαν 25ετία το 2010 και συμπλήρωσαν 35 χρόνια ασφάλισης μαζί με το 58ο έτος μέχρι το τέλος του 2021, μπορούν να αποχωρήσουν το 2026 με πλήρη σύνταξη.
Οι «γενιές» 2011 και 2012
Όσοι συμπλήρωσαν 25ετία το 2011 και έφτασαν τα 36 χρόνια ασφάλισης έως το 2021, θεμελιώνουν δικαίωμα εξόδου στα 61,6 έτη. Το ίδιο ηλικιακό όριο ισχύει και για εκείνους που είχαν 25ετία το 2012 και 37 έτη ασφάλισης μέχρι το 2021.
Γονείς και τρίτεκνοι
Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν όσοι διορίστηκαν μεταξύ 1983 και 1992 και είχαν ανήλικο παιδί κατά τη συμπλήρωση 25ετίας έως το 2012. Για αυτούς, τα όρια μπορούν να ξεκινούν ακόμη και από τα 58,5 έτη για πλήρη σύνταξη.
Ιδιωτικός τομέας: Οι μητέρες κρατούν το «εισιτήριο»
Στο πρώην ΙΚΑ, το παράθυρο πρόωρης εξόδου αφορά κυρίως μητέρες με 5.500 ημέρες ασφάλισης και ανήλικο παιδί την περίοδο 2010–2012.
-
Γεννημένες το 1965, με 5.500 ένσημα το 2011 και ανήλικο τέκνο, μπορούν να αποχωρήσουν στα 58,5 το 2026.
-
Όσες γεννήθηκαν το 1966, με αντίστοιχες προϋποθέσεις, έχουν δυνατότητα μειωμένης σύνταξης στα 60,2.
-
Γεννημένες το 1967, εφόσον είχαν τις απαιτούμενες ημέρες ασφάλισης το 2010, μπορούν επίσης να κάνουν χρήση μειωμένης εξόδου μέσα στο 2026.
-
Γυναίκες με 5.500 ένσημα το 2012 που είχαν συμπληρώσει το 55ο έτος έως το 2018, μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με μειωμένη παροχή στα 61.
Το κρίσιμο στοιχείο εδώ είναι η έγκαιρη θεμελίωση. Χωρίς αυτήν, η δυνατότητα χάνεται και εφαρμόζεται το γενικό πλαίσιο.
Βαρέα και Ειδικά Ταμεία: Σταθερές νησίδες
Στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ), τα όρια παραμένουν πιο σταθερά συγκριτικά με το γενικό καθεστώς. Με 10.500 ημέρες ασφάλισης, εκ των οποίων 7.500 σε καθεστώς βαρέων, η μειωμένη σύνταξη δίνεται στα 60 και η πλήρης στα 62.
Στα ταμεία ΔΕΚΟ και τραπεζών, ασφαλισμένοι πριν το 1982 που συμπλήρωσαν 35ετία έως το 2021, οδηγούνται σε έξοδο στα 61,6 έτη. Αντίστοιχα, μητέρες με 25ετία το 2011 και ανήλικο παιδί μπορούν — υπό προϋποθέσεις ηλικίας που είχαν συμπληρωθεί έως το 2017 — να αποχωρήσουν ακόμη και στα 58,5.
Το ιστορικό ρεκόρ του ΕΦΚΑ
Η κινητικότητα δεν είναι θεωρητική. Το 2025 καταγράφηκαν 225.803 αιτήσεις συνταξιοδότησης — αριθμός-ρεκόρ από τη σύσταση του φορέα. Οι ειδικοί προβλέπουν ότι η κορύφωση θα έρθει την επόμενη διετία, καθώς η γενιά των Baby Boomers αποχωρεί μαζικά από την αγορά εργασίας.
Ιδιαίτερα στο Δημόσιο, οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές. Το 2025 περισσότεροι από 17.000 μόνιμοι υπάλληλοι αποχώρησαν, με έντονη παρουσία από τον χώρο της εκπαίδευσης και της υγείας. Οι αιτήσεις κάθε Σεπτέμβριο, κυρίως από εκπαιδευτικούς, καταγράφουν εντυπωσιακή αύξηση, δημιουργώντας πιέσεις σε κρίσιμους τομείς του κράτους.
Και μετά το 2030;
Η μεγάλη εικόνα είναι ξεκάθαρη: τα μεταβατικά στάδια τελειώνουν. Μετά το 2030, ο κανόνας παγιώνεται. Όποιος δεν έχει κατοχυρώσει δικαίωμα, θα πρέπει να περιμένει:
-
είτε τα 67 έτη για πλήρη σύνταξη,
-
είτε τα 62 με τουλάχιστον 40 χρόνια ασφάλισης.
Η διαφορά για όσους προλαβαίνουν τα μεταβατικά όρια είναι τεράστια — όχι μόνο χρονικά, αλλά και οικονομικά.
Το 2026, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. Είναι η τελευταία «στροφή» πριν κλείσει οριστικά η πόρτα της πρόωρης εξόδου. Και για χιλιάδες ασφαλισμένους, ίσως είναι η πιο κρίσιμη απόφαση της επαγγελματικής τους ζωής.
