Ένα νέο “καμπανάκι” για χιλιάδες ιδιοκτήτες οχημάτων που αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα τέλη κυκλοφορίας έρχεται από πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) της ΑΑΔΕ. Η υπηρεσία απέρριψε προσφυγή πολίτη που ζητούσε την ακύρωση προστίμου για καθυστερημένη δήλωση ακινησίας, κρίνοντας ότι η υπόθεση δεν υπάγεται στην αρμοδιότητά της. Με απλά λόγια, όποιος διαφωνεί με πρόστιμα ή καταλογισμούς σχετικούς με τέλη κυκλοφορίας δεν μπορεί να προσφύγει στη ΔΕΔ, αλλά πρέπει να απευθυνθεί κατευθείαν στα διοικητικά δικαστήρια.
Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά έναν επαγγελματία οδηγό ταξί, συνιδιοκτήτη οχήματος Ε.Δ.Χ., στον οποίο είχαν επιβληθεί τέλη κυκλοφορίας ύψους 575 ευρώ για το 2023 και πρόστιμο 690 ευρώ για εκπρόθεσμη δήλωση ακινησίας – συνολικά 1.265 ευρώ. Ο πολίτης, επικαλούμενος οικονομική αδυναμία και άγνοια της διαδικασίας, ζήτησε από τη ΔΕΔ να ακυρώσει την πράξη της Φορολογικής Διοίκησης. Ωστόσο, η απόφαση της υπηρεσίας (αρ. 3431/16.09.2025), που φέρει την υπογραφή της προϊσταμένης της Υποδιεύθυνσης Επανεξέτασης, κας Γραμματούς Σκούρα, έβαλε οριστικό τέλος στην προσπάθειά του.
Στο σκεπτικό της απόφασης, η ΔΕΔ επικαλέστηκε το νέο ν. 5104/2024, γνωστό ως Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, ο οποίος καθορίζει ποιες υποθέσεις μπορούν να εξεταστούν μέσω ενδικοφανούς προσφυγής. Όπως διευκρινίζεται, τα τέλη κυκλοφορίας δεν περιλαμβάνονται στα δημόσια έσοδα που υπάγονται στις διατάξεις του Κώδικα. Επομένως, η ΔΕΔ δεν έχει καμία αρμοδιότητα να εξετάζει διαφορές που αφορούν πράξεις ή παραλείψεις της Φορολογικής Διοίκησης σχετικά με τέλη κυκλοφορίας.
Η υπηρεσία μάλιστα στηρίχθηκε και στην ΠΟΛ. 1014/2017, εγκύκλιο που έχει ξεκαθαρίσει εδώ και χρόνια ότι οι πράξεις καταλογισμού ή απαλλαγής τελών κυκλοφορίας εξαιρούνται ρητά από τη διαδικασία της ενδικοφανούς προσφυγής. Αυτό σημαίνει ότι όποιος πολίτης θέλει να αμφισβητήσει πρόστιμο ή οφειλή για τέλη κυκλοφορίας, δεν μπορεί να “περάσει” από τη ΔΕΔ – το μόνο αρμόδιο όργανο είναι τα διοικητικά δικαστήρια.
Με βάση τα παραπάνω, η προσφυγή του επαγγελματία κρίθηκε απαράδεκτη και απορρίφθηκε χωρίς να εξεταστεί επί της ουσίας. Ουσιαστικά, η ΔΕΔ ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να μπει στην ουσία τέτοιων διαφορών, ανεξάρτητα από τους λόγους που επικαλείται ο πολίτης (οικονομικούς, διαδικαστικούς ή άλλους).
Η απόφαση αυτή έρχεται να φωτίσει ένα “γκρίζο” σημείο που πολλοί πολίτες αγνοούν: παρότι τα τέλη κυκλοφορίας επιβάλλονται και εισπράττονται μέσω της ΑΑΔΕ, δεν θεωρούνται “φορολογικές υποχρεώσεις” υπό την έννοια του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Ανήκουν σε μια ξεχωριστή κατηγορία δημοσίων εσόδων, για τα οποία δεν ισχύει η διαδικασία επανεξέτασης ή ενδικοφανούς προσφυγής.
Η πρακτική συνέπεια είναι σημαντική:
όποιος λάβει ειδοποίηση ή πρόστιμο για τέλη κυκλοφορίας (π.χ. λόγω καθυστερημένης ακινησίας ή μη απόδοσης πινακίδων), δεν μπορεί να ζητήσει διοικητική επανεξέταση από τη ΔΕΔ, αλλά πρέπει να προσφύγει απευθείας στη Διοικητική Δικαιοσύνη. Και αυτό φυσικά σημαίνει χρόνο, δικαστικά έξοδα και νομική εκπροσώπηση, γεγονός που αποθαρρύνει πολλούς πολίτες από το να διεκδικήσουν το δίκιο τους.
Παράλληλα, η υπόθεση αυτή ανοίγει και μια ευρύτερη συζήτηση για την ανάγκη σαφέστερης ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με τις διαδικασίες της ΑΑΔΕ. Πολλοί ιδιοκτήτες οχημάτων θεωρούν ότι η ΔΕΔ λειτουργεί ως “δευτεροβάθμια αρχή” για κάθε φορολογική διαφορά, όμως αυτό δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Ειδικά για τα τέλη κυκλοφορίας, η νομοθεσία προβλέπει διαφορετική διαδρομή.
Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η απόφαση της ΔΕΔ απλώς επαναλαμβάνει το ισχύον νομικό πλαίσιο, αλλά τονίζουν πως το ζήτημα έχει και κοινωνική διάσταση. «Πολλοί επαγγελματίες ή χαμηλοεισοδηματίες δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν δικαστικά. Θα έπρεπε να υπάρχει μια πιο ευέλικτη διοικητική διαδικασία για την εξέταση περιπτώσεων προφανούς αδυναμίας ή αμέλειας», αναφέρει χαρακτηριστικά δικηγόρος με εμπειρία σε φορολογικές διαφορές.
Από την άλλη πλευρά, πηγές της ΑΑΔΕ σημειώνουν ότι η διάκριση αυτή είναι απαραίτητη για να μην “φορτωθεί” η ΔΕΔ με υποθέσεις που δεν σχετίζονται με τη φορολογία με τη στενή έννοια του όρου. Η υπηρεσία έχει ήδη να διαχειριστεί χιλιάδες προσφυγές κάθε χρόνο, κυρίως για ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ, εισοδήματα και άλλους φόρους. Η προσθήκη και των τελών κυκλοφορίας θα δημιουργούσε τεράστια επιβάρυνση, χωρίς να υπάρχει σαφής νομική βάση.
Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα της ΔΕΔ είναι σαφές: οι διαφορές για τέλη κυκλοφορίας δεν είναι υπόθεση της ΑΑΔΕ, αλλά των δικαστηρίων. Οι πολίτες καλούνται να γνωρίζουν τη διαδικασία και να ενεργούν εγκαίρως, ώστε να αποφύγουν πρόστιμα και δικαστικές περιπέτειες.
