Εν μέσω ακρίβειας που καταβροχθίζει μισθούς και λογαριασμούς που θυμίζουν εφιάλτη, ένα νέο μέτρο-βόμβα έρχεται να τινάξει στον αέρα το δικαίωμα χιλιάδων εργαζομένων στο επίδομα ανεργίας. Με μια φαινομενικά «τεχνική» ρύθμιση, η κυβέρνηση επιχειρεί να κόψει από τη ρίζα το επίδομα σε όσους το έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ.
Η νέα προϋπόθεση, που απαιτεί 175 ένσημα εντός των τελευταίων 14 μηνών πριν την απόλυση – εξαιρώντας μάλιστα τους δύο πιο πρόσφατους μήνες – απειλεί να αποκλείσει χιλιάδες εργαζόμενους, από καθηγητές φροντιστηρίων και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς μέχρι εποχιακούς και εμποροϋπαλλήλους. Η αλλαγή αυτή, με τη σφραγίδα συνεργασίας της ΔΥΠΑ και του ΟΟΣΑ, αποκαλύπτει μια βαθύτερη στρατηγική: την αυστηροποίηση των όρων χορήγησης του επιδόματος με πρόσχημα την «ανταποδοτικότητα» και τα «κίνητρα για εργασία».
Το Σωματείο Εργαζομένων Φροντιστηρίων – Ιδιωτικών Εκπαιδευτηρίων δεν μένει σιωπηλό. Καταγγέλλει δημόσια το νέο σύστημα και καλεί σε παράσταση διαμαρτυρίας την Πέμπτη 19 Ιουνίου, μπροστά στο Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης, σε κοινή δράση με ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ. Λίγο αργότερα, στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης θα παραχωρηθεί συνέντευξη τύπου για να ενημερωθεί το κοινό και να ξεκινήσει ευρύτερη κινητοποίηση.
Ποιοι μένουν εκτός – Και γιατί
Η νέα αυτή ρύθμιση φέρνει τα πάνω κάτω για μια ολόκληρη κατηγορία εργαζομένων που ζουν σε συνθήκες διαρκούς επισφάλειας. Εκπαιδευτικοί που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, αναπληρωτές που αλλάζουν τόπο κάθε σχολική χρονιά, υπάλληλοι στον τουρισμό και την εστίαση που προσλαμβάνονται μόνο για τη σεζόν, ήδη δυσκολεύονται να πιάσουν τα 125 ένσημα του προηγούμενου καθεστώτος. Με το νέο όριο στα 175, η πρόσβαση στο επίδομα μετατρέπεται σε άπιαστο όνειρο.
Δεν πρόκειται για απλή στατιστική. Είναι πραγματικές ζωές, εργαζόμενοι που κάθε καλοκαίρι βρίσκονται χωρίς δουλειά και χωρίς εισόδημα. Κι όμως, η πολιτεία αντί να τους στηρίξει, βάζει εμπόδια. Το μέτρο χτυπά με ιδιαίτερη σφοδρότητα τον κλάδο της ιδιωτικής εκπαίδευσης, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών μένει χωρίς εργασία κάθε καλοκαίρι, περιμένοντας να επαναπροσληφθεί τον Σεπτέμβρη – αν υπάρξει ανάγκη.
Η νέα ρητορική: ο «άεργος» που φταίει
Η ανακοίνωση του σωματείου είναι αποκαλυπτική: πίσω από τις διατυπώσεις περί «αποτελεσματικότητας» και «δίκαιης κατανομής πόρων», κρύβεται μια πολιτική που στοχοποιεί τους ανέργους. Η ρητορική που καλλιεργείται παρουσιάζει τον άνεργο σχεδόν σαν τεμπέλη που χρειάζεται «κίνητρο» για να δουλέψει, λες και η εργασία είναι θέμα διάθεσης και όχι προσφοράς και ζήτησης.
Εν τω μεταξύ, την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι χάνουν επιδόματα και δικαιώματα, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι απολαμβάνουν φορολογική ασυλία. Με μόλις 5% συμμετοχή στα κρατικά έσοδα, οι εργοδότες απολαμβάνουν ρυθμίσεις που τους ευνοούν, απολύσεις χωρίς συνέπειες, ελαστικά ωράρια και πρόσβαση σε επιδοτήσεις. Ποιος είναι τελικά ο «ωφελούμενος» του νέου συστήματος;
Κάλεσμα για ενότητα και δράση
Το σωματείο δεν περιορίζεται σε καταγγελίες. Καλεί σε κοινό μέτωπο όλους τους πληττόμενους εργαζόμενους: δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, συμβασιούχους, εποχιακούς, καθηγητές και εμποροϋπαλλήλους. Η προοπτική να θεωρείται η ανεργία προσωπική αποτυχία και όχι κοινωνικό φαινόμενο που απαιτεί προστασία και παρέμβαση, είναι κάτι που αφορά όλους.
Η έκκληση είναι ξεκάθαρη: να μην περάσει το νέο μοντέλο κοινωνικής αναλγησίας. Να μην γίνει αποδεκτή η λογική ότι ο άνεργος πρέπει να «αποδείξει» πως αξίζει στήριξη. Το κοινωνικό κράτος δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα – και αφορά το σύνολο της εργατικής τάξης.
Ποιο το επόμενο βήμα;
Αν αυτό το μέτρο εφαρμοστεί χωρίς αντίδραση, ανοίγει ο δρόμος για ακόμα σκληρότερες πολιτικές. Θα φτάσουμε στο σημείο να δίνονται επιδόματα μόνο υπό όρους «συμμόρφωσης», με υποχρεωτικά σεμινάρια, μετακινήσεις, ακόμα και εργασία με αντάλλαγμα το επίδομα. Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας – είναι ήδη σε ισχύ σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
Η ώρα της σιωπής τελείωσε. Οι εργαζόμενοι δεν ζητούν ελεημοσύνη – ζητούν το αυτονόητο: να μην τιμωρούνται επειδή απολύθηκαν. Να στηριχθούν μέχρι να ξαναβρούν δουλειά. Και το πιο σημαντικό: να πάψει το κράτος να παριστάνει τον ουδέτερο διαιτητή σε ένα παιχνίδι όπου η πλάστιγγα είναι διαρκώς υπέρ των ισχυρών.
Μάθετε τα πάντα για ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ – ΔΥΠΑ – ΟΠΕΚΑ – ΟΑΕΔ – ΕΦΚΑ εδώ
