Οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία και την εφορία έχουν μετατραπεί σε εφιάλτη για χιλιάδες πολίτες και επαγγελματίες. Για πολλούς, η πίεση από το ΚΕΑΟ, οι κατασχέσεις και οι προσαυξήσεις είναι ήδη καθημερινότητα. Το 2025, ωστόσο, δύο βασικοί δρόμοι παραμένουν ανοιχτοί για όσους θέλουν να πάρουν ανάσα και να αποφύγουν τις δικαστικές περιπέτειες: η πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων και ο εξωδικαστικός μηχανισμός.
Αν και διαφορετικές, και οι δύο λύσεις έχουν κοινό στόχο: να επιτρέψουν στον οφειλέτη να κρατήσει τον έλεγχο της κατάστασης, να γλιτώσει προσαυξήσεις και να αποκτήσει ξανά ασφαλιστική ενημερότητα. Ποια όμως συμφέρει περισσότερο;
Η ρύθμιση των 24 δόσεων – Μια «γρήγορη» λύση για μικρές οφειλές
Η πιο απλή και προσιτή διαδικασία είναι η πάγια ρύθμιση. Πρόκειται για το «σωσίβιο» όσων χρωστούν μικρότερα ποσά και δεν θέλουν να μπλέξουν σε πολύπλοκες διαπραγματεύσεις.
Μέχρι και τον Μάρτιο του 2026, ισχύει σταθερό επιτόκιο 5,5%, ενώ η ελάχιστη δόση διαμορφώνεται στα 50 ευρώ. Ο οφειλέτης μπορεί να απλώσει την πληρωμή του σε 2 έως 24 δόσεις, ή ακόμη και σε 48 αν υπάρξει ειδικός έλεγχος.
Τι κερδίζει όποιος ενταχθεί:
Αναστέλλονται όλα τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης.
Σταματούν οι ποινικές διώξεις.
Χορηγείται ασφαλιστική ενημερότητα.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ΚΕΑΟ, μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2025 υπήρξαν 14.000 νέες αιτήσεις για την πάγια ρύθμιση. Ο συνολικός αριθμός ενεργών ρυθμίσεων έφτασε τους 150.090, ενώ τα χρέη που εντάχθηκαν ανέρχονται σε 1,3 δισ. ευρώ, με μέσο όρο οφειλής τα 8.600 ευρώ.
Ένα ακόμη θετικό είναι ότι επιτρέπεται η καθυστέρηση μίας δόσης ανά έτος, αρκεί να εξοφληθεί μαζί με την επόμενη και με προσαύξηση 15%.
Ο εξωδικαστικός μηχανισμός – Η «βαριά» επιλογή με πιθανό κούρεμα
Για όσους έχουν μεγάλες οφειλές, η πιο ελκυστική λύση φαίνεται να είναι ο εξωδικαστικός μηχανισμός. Εδώ δεν μιλάμε μόνο για ταμεία, αλλά και για χρέη προς την εφορία και τις τράπεζες.
Το πρώτο τρίμηνο του 2025 καταγράφηκαν περίπου 5.000 νέες αιτήσεις, με τις ενεργές ρυθμίσεις να αγγίζουν τις 35.072 και το συνολικό ποσό να ξεπερνά τα 1,6 δισ. ευρώ. Το μέσο χρέος ανά οφειλέτη σε αυτή την κατηγορία είναι πολύ υψηλότερο: 45.700 ευρώ.
Τι τον κάνει ελκυστικό;
Η δυνατότητα «κουρέματος» μέρους της οφειλής.
Η εξόφληση σε έως και 400 δόσεις, δηλαδή για μια ολόκληρη «γενιά».
Όμως τίποτα δεν δίνεται χωρίς προϋποθέσεις. Για να γίνει δεκτός κάποιος πρέπει να έχει εισόδημα έως 14.000 ευρώ (μονοπρόσωπο νοικοκυριό) ή 42.000 ευρώ (οικογένεια με παιδιά). Παράλληλα, μπαίνουν όρια στην ακίνητη περιουσία (240.000–360.000 ευρώ) και στις καταθέσεις (έως 42.000 ευρώ).
Επιπλέον, ο εξωδικαστικός συνήθως απαιτεί εγγυήσεις ή εμπράγματη εξασφάλιση, κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι μια «ανώδυνη» διαδικασία.
Τι συμβαίνει αν χαθεί η ρύθμιση;
Εδώ τα πράγματα γίνονται σκληρά. Αν ο οφειλέτης δεν τηρήσει τους όρους:
Σταματούν άμεσα όλα τα ευεργετήματα.
Το ΚΕΑΟ απαιτεί το σύνολο της οφειλής με προσαυξήσεις.
Επανεκκινούν οι κατασχέσεις και ενημερώνεται η Εισαγγελία.
Αν χαθεί δεύτερη δόση μέσα στο ίδιο έτος, μπλοκάρεται η δυνατότητα ένταξης σε νέα ρύθμιση.
Με άλλα λόγια, η απώλεια ρύθμισης ισοδυναμεί με «πισωγύρισμα» στην αρχική, πολύ πιο δύσκολη κατάσταση.
Ποια επιλογή συμφέρει;
Η απάντηση εξαρτάται από το μέγεθος της οφειλής και την οικονομική δυνατότητα του καθενός:
24 δόσεις: κατάλληλη για μικρά χρέη, γρήγορη διαδικασία, χαμηλό επιτόκιο. Δεν «κουρεύει» όμως το ποσό.
Εξωδικαστικός: ιδανικός για μεγάλες οφειλές, με πιθανότητα σημαντικής μείωσης. Ωστόσο, απαιτεί αυστηρά κριτήρια και «δέσμευση» περιουσίας.
Συμπέρασμα
Το 2025 βρίσκει τους οφειλέτες μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τη μία, η πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων λειτουργεί σαν γρήγορη ανάσα για όσους πνίγονται από μικροχρέη. Από την άλλη, ο εξωδικαστικός μηχανισμός μπορεί να φέρει εντυπωσιακό αποτέλεσμα σε όσους έχουν βουνό οφειλών, αλλά προϋποθέτει ισχυρή δέσμευση και αυστηρή πειθαρχία.
Το μόνο βέβαιο; Η αδράνεια δεν είναι επιλογή. Γιατί όσο περνά ο χρόνος, τα χρέη φουσκώνουν και οι ευκαιρίες λιγοστεύουν.
