Το πολυσυζητημένο επίδομα των 250 ευρώ επιστρέφει και φέτος, με την κυβέρνηση να το καταβάλλει τον Νοέμβριο σε συγκεκριμένες κατηγορίες συνταξιούχων. Ωστόσο, η απογοήτευση είναι διάχυτη, καθώς περισσότεροι από τους μισούς συνταξιούχους δεν θα δουν ποτέ αυτά τα χρήματα στους λογαριασμούς τους. Από τα περίπου 2,5 εκατομμύρια άτομα που περιμένουν με αγωνία οποιαδήποτε οικονομική ανάσα, 1,1 εκατομμύριο αποκλείονται λόγω αυστηρών κριτηρίων εισοδήματος, ηλικίας και περιουσιακής κατάστασης.
Η εξέλιξη αυτή προκαλεί νέο κύμα αντιδράσεων, καθώς οι τιμές συνεχίζουν να πιέζουν τα νοικοκυριά, ενώ οι συνταξιούχοι καλούνται να «βγάλουν τον χειμώνα» με εισοδήματα που σε πολλές περιπτώσεις δεν επαρκούν ούτε για τα βασικά.
Το αμετακίνητο «μπόνους» και οι μεγάλες προσδοκίες
Παρά τις ελπίδες ότι θα υπάρξουν διορθώσεις ή διεύρυνση των δικαιούχων, το επίδομα παραμένει σχεδόν ίδιο με πέρυσι. Οι όποιες κυβερνητικές εξαγγελίες δεν έφεραν νέα μέτρα ενίσχυσης, ούτε την επαναφορά της 13ης σύνταξης, αφήνοντας ανοιχτό μόνο το «παράθυρο» για την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς σε δύο δόσεις, το 2026 και το 2027. Μέχρι τότε, εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι δεν θα νιώσουν καμία πραγματική αύξηση στο εισόδημά τους, καθώς η προσωπική διαφορά συνεχίζει να «εξαφανίζει» τις ετήσιες προσαυξήσεις.
Ποιοι θεωρούνται τυχεροί
Για να πάρει κάποιος το πολυπόθητο 250άρικο, πρέπει να περάσει από μια σειρά «κόφτες»:
-
Ηλικία: Μόνο όσοι έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος ζωής μέχρι το τέλος του 2024 δικαιούνται το βοήθημα.
-
Εισόδημα: Το συνολικό οικογενειακό εισόδημα δεν πρέπει να ξεπερνά τις 14.000 ευρώ για έναν άγαμο ή τις 26.000 ευρώ για ζευγάρι/σύμφωνο συμβίωσης.
-
Ακίνητη περιουσία: Το όριο φτάνει τις 200.000 ευρώ για τον άγαμο και τις 300.000 ευρώ για τον έγγαμο, βάσει της αξίας που αποτυπώνεται στον ΕΝΦΙΑ.
Με λίγα λόγια, μιλάμε για συνταξιούχους μεγαλύτερης ηλικίας, με σχετικά περιορισμένο εισόδημα και χωρίς μεγάλη ακίνητη περιουσία.
Οι «χαμένοι» του μέτρου
Η λίστα με όσους μένουν εκτός είναι μακροσκελής και γεμάτη… παγίδες. Ενδεικτικά:
-
Όλοι οι συνταξιούχοι κάτω των 65 ετών, ακόμα κι αν το εισόδημά τους είναι χαμηλό.
-
Όσοι έχουν σημαντική προσωπική διαφορά, καθώς προσμετράται στα έσοδά τους.
-
Οι εργαζόμενοι συνταξιούχοι, αφού το νέο εισόδημα μπαίνει στην εξίσωση.
-
Όσοι έλαβαν αναδρομικά το 2024, τα οποία φουσκώνουν τεχνητά το φορολογητέο ποσό.
-
Όσοι βρίσκονται σε καθεστώς πρόωρης σύνταξης μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2025.
-
Μακροχρόνια άνεργοι, μονογονεϊκές οικογένειες, δικαιούχοι ΚΕΑ και επιδόματος τέκνων.
-
Χήρες, ορφανά και γυναίκες με μειωμένες συντάξεις που δεν έχουν φτάσει στο όριο ηλικίας.
Η εικόνα που προκύπτει είναι ότι το μέτρο αφορά λιγότερους από τους μισούς συνταξιούχους, αφήνοντας τεράστια μερίδα πολιτών χωρίς καμία ουσιαστική ενίσχυση.
Γιατί δεν «κερδίζουν» από τη φορολογική ελάφρυνση
Παράλληλα, το νέο φορολογικό πλαίσιο που εξαγγέλθηκε με τυμπανοκρουσίες δεν προσφέρει σχεδόν τίποτα στους περισσότερους συνταξιούχους. Οι όποιες μικρές μειώσεις φόρου εξανεμίζονται από την προσωπική διαφορά, ενώ οι αυξήσεις στις συντάξεις μέχρι το 2027 θα παραμένουν λογιστικές και όχι πραγματικές. Με απλά λόγια, οι αριθμοί στους πίνακες μπορεί να αλλάζουν, αλλά το καθαρό ποσό που φτάνει στις τσέπες των δικαιούχων μένει ίδιο.
Η μεγάλη «τρύπα» στην κοινωνική πολιτική
Η μη επέκταση του επιδόματος έχει έντονο κοινωνικό αποτύπωμα. Οι συνταξιούχοι, που ήδη είδαν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται την τελευταία δεκαετία, βρίσκονται εκ νέου σε αδιέξοδο. Η ακρίβεια σε τρόφιμα, καύσιμα και λογαριασμούς δεν αφήνει περιθώρια, με πολλούς να καταγγέλλουν ότι το μέτρο είναι περισσότερο επικοινωνιακό παρά ουσιαστικό.
Συνδικαλιστικές οργανώσεις επισημαίνουν ότι «η πολιτεία πετά ψίχουλα σε λίγους και αφήνει τη μεγάλη πλειοψηφία στην τύχη της», ενώ ζητούν μόνιμες αυξήσεις στις συντάξεις, φοροελαφρύνσεις και επαναφορά της 13ης.
Τι να περιμένουν οι συνταξιούχοι τα επόμενα χρόνια
Η μόνη θετική προοπτική που αναφέρεται είναι η σταδιακή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς το 2026 και το 2027. Ωστόσο, αυτό σημαίνει ότι οι πραγματικές αυξήσεις θα αργήσουν τουλάχιστον δύο χρόνια, ενώ στο μεσοδιάστημα οι χαμηλοσυνταξιούχοι θα παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ένα καθεστώς στασιμότητας.
Εάν συνυπολογίσει κανείς ότι η ακρίβεια «τρέχει» με διψήφια ποσοστά σε βασικά είδη κατανάλωσης, είναι φανερό ότι η απουσία άμεσης στήριξης οδηγεί σε περαιτέρω υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.
Συμπέρασμα
Το επίδομα των 250 ευρώ μπορεί να προσφέρει μια πρόσκαιρη ανακούφιση σε ορισμένους, όμως για τη συντριπτική πλειονότητα των συνταξιούχων η πραγματικότητα παραμένει σκληρή. Η κοινωνία περίμενε ένα ουσιαστικό πακέτο μέτρων που θα έδινε ανάσα στα αδύναμα στρώματα, όμως αντ’ αυτού βλέπει ένα «φίλτρο» που αφήνει εκτός πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους.
Και όσο δεν αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού, η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι το επίδομα λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο πολιτικής διαχείρισης παρά ως πραγματικό στήριγμα για όσους το έχουν ανάγκη.
